Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 24 października 1946 r. w przedmiocie określenia wielkich i średnich przedsiębiorstw przemysłu włókienniczego.

z dnia 24 października 1946 r. w przedmiocie określenia wielkich i średnich przedsiębiorstw przemysłu włókienniczego. Na podstawie art. 3 ust. 1 lit. A ustawy z dnia 3 stycznia 1946 r. o przejęciu na własność Państwa podstawowych gałęzi gospodarki narodowej (Dz. U. R. P. Nr 3, poz. 17) zarządza się, co następuje:

↗

§ 1. ↗

Za wielkie i średnie przedsiębiorstwa przemysłu włókienniczego w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. A pkt 16 ustawy z dnia 3 stycznia 1946 r. o przejęciu na własność Państwa podstawowych gałęzi gospodarki narodowej (Dz. U. R. P. Nr 3, poz. 17) uznaje się:

przędzalnie bawełny o numeracji średniej i cienkiej;

przędzalnie wełny czesankowej;

roszalnie i przędzalnie lnu, konopi i juty zdolne zatrudniać przy produkcji ponad 100 pracowników na jedną zmianę;

przędzalnie zgrzebne, odpadkowe (w tym i wigoniowe) bawełny i wełny oraz odpadków i włókna ponownie przędzonego, posiadające więcej aniżeli jeden zespół zgrzebny, bez względu na ilość posiadanych wrzecion przędnych;

stanowiące samodzielne przedsiębiorstwa: fabryki waty dla celów przemysłowych, posiadające ponad 2 zespoły, oraz szarpalnie

szmat, odpadków, dzianin, ścinków tkanin, posiadające ponad 10 bębnów szarpiących;

zakłady produkujące włókno sztuczne lub syntetyczne ciągłe lub cięte;

tkalnie bawełny lub włókien łykowych, posiadające ponad 24 krosna mechaniczne;

tkalnie wełny, posiadające ponad 8 krosien mechanicznych;

tkalnie jedwabiu, posiadające ponad 12 krosien mechanicznych szwajcarskich specjalnych; zwykłe krosna mechaniczne bawełniane liczą się: 2 krosna dla bawełny za jedno specjalne szwajcarskie;

10)

przedsiębiorstwa produkujące filce tłoczone oraz stożki do kapeluszy (kapeliny), posiadające ponad 2 zespoły zgrzebne;

11)

tkalnie tasiem plecionych i tkanych, z wyłączeniem tkanin technicznych i pasów tkanych, posiadające ponad 160 maszynek plecionkarskich; w przedsiębiorstwach posiadających krosna mechaniczne uważa się jedno krosno za równoważnik 10 maszynek plecionkarskich;

12)

zmechanizowane farbiarnie, przystosowane do potrzeb przemysłu włókienniczego, zdolne zatrudnić przy produkcji ponad 25 pracowników na jedną zmianę, albo częściowo zmechanizowane, zatrudniające ponad 50 pracowników na jedną zmianę oraz wykończalnie tka- rin, zatrudniające ponad 50 pracowników na jedną zmianę;

13)

przedsiębiorstwa pończosznicze, posiadające więcej aniżeli 20 sztuk pończoszniczych maszyn okrągłych stopkowych motorowych (automatów) albo ponad 20 sztuk maszyn okrągłych pończoszniczych jednolitych (produkujących stopkę i cholewkę), albo ponad 1 zespół kotonowy o 24 głowicach (3 maszyny cholew- kowe i 1 stopkowa po 24 głowice), albo więcej aniżeli jedną maszynę jednolitą o 24 głowicach;

14)

przedsiębiorstwa trykotażowe, posiadające więcej aniżeli 32 maszyny saneczkowe; w przedsiębiorstwach posiadających maszyny innych typów, a mianowicie typu osnowowego, workowego, challange lub raszkowego uważa się maszynę osnowową lub saneczkową motorową za równoważnik dwóch maszyn saneczko- wych, maszynę typu challange lub raszkowego za równoważnik jednej maszyny saneczkowej, a maszynę typu workowego za równoważnik ⅔ maszyny saneczkowej.

§ 2. ↗

Dla ustalenia, czy przedsiębiorstwo przemysłu włókienniczego, posiadające maszyny różnych typów, podlega przepisowi § 1, należy wszystkie maszyny tego przedsiębiorstwa zsumować według podanego równoważnika.

§ 3. ↗

Dla ustalenia, czy przedsiębiorstwo przemysłu włókienniczego, posiadające różne działy produkcyjne, podlega przepisowi § 1, należy dla każdego działu ustalić ułamek, którego licznik stanowi rzeczywistą ilość maszyn tego działu, a mianownik — ilość maszyn, ponad którą przedsiębiorstwo danego typu zostaje zaliczone do średniego i wielkiego przemysłu włókienniczego, po czym ułamki poszczególnych działów zsumować. Skoro suma przewyższy jeden, uważa się, że przedsiębiorstwo podlega przepisowi § 1.

§ 4. ↗

Przy określaniu, które z przedsiębiorstw wymienionych w § 1 rozporządzenia ulegają przejęciu na własność Państwa, nie bierze się pod uwagę maszyn i urządzeń pomocniczych i przygotowawczych, znajdujących się w przedsiębiorstwach, a niezwiązanych z produkcją.

§ 5. ↗

Przedsiębiorstwa przemysłu włókienniczego typu nie wymienionego w § 1 niniejszego rozporządzenia ulegają przejęciu na własność Państwa, o ile zachodzą warunki wymienione w art. 3 ust. 1 lit. B ustawy z dnia 3 stycznia 1946 r. o przejęciu na własność Państwa podstawowych gałęzi gospodarki narodowej (Dz. U. R. P. Nr 3, poz. 17).

§ 6. ↗

Wykonanie niniejszego rozporządzenia porucza się Ministrowi Przemysłu.

§ 7. ↗

Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia. Prezes Rady Ministrów: Edward Osóbka - Morawski Minister Przemysłu: Hilary Minc