Dekret z dnia 3 lutego 1947 r. Prawo akcyzowe.

Akcyzą jest danina publiczna, nałożona na wymienione w części szczegółowej prawa niniejszego przedmioty spożycia i zużycia, zwane w dalszym ciągu produktami akcyzowymi.

Minister Skarbu rozstrzyga w razie wątpliwości, czy dany produkt podlega akcyzie w myśl przepisów części szczegółowej niniejszego prawa.

Od ekstraktów, które służą do wyrobu produktów, podlegających w myśl

niniejszego prawa akcyzie, pobiera się akcyzę w wysokości, przypadającej od ilości produktu, jaką można otrzymać z ekstraktu.

Do ekstraktów mają zastosowanie przepisy części ogólnej oraz odpowiednie przepisy części szczegółowej niniejszego prawa.

Ilość produktu akcyzowego, przewyższająca stan, wynikający z ksiąg akcyzowych lub dokumentów, stanowi nadwyżkę.

Nadwyżki produktów akcyzowych podlegają akcyzie.

Ilość produktu akcyzowego brakująca w stosunku do stanu, wynikającego z ksiąg akcyzowych lub dokumentów, stanowi ubytek.

Od ubytku produktu akcyzowego, przekraczającego normę dozwolonego zaniku, pobiera się akcyzę.

O ile przepisy części szczegółowej niniejszego prawa nie stanowią inaczej, wolny jest od akcyzy produkt:

Minister Skarbu może zwalniać w całości lub części od akcyzy produkt, przeznaczony:

Minister Skarbu może nadto zwalniać od akcyzy przywożone z zagranicy produkty akcyzowe, korzystające ze zwolnienia od cła w przypadkach, w których szczególne warunki będą za tym przemawiały.

Na pokrycie naturalnych strat, powstających przy wyrobie, przerobie, formowaniu, rozlewie, pakowaniu oraz magazynowaniu i przewozie pod węzłem akcyzy produktów akcyzowych, mogą być przyznane normy zaników nie podlegających akcyzie.

Wysokość zaników i warunki ich stosowania określa Minister Skarbu w drodze rozporządzenia.

Minister Skarbu jest uprawniony do ustalania w drodze rozporządzenia norm wydajności przy przerobie i zużyciu produktu akcyzowego na jednostkę wyrobu.

Od produktu akcyzowego, zużytego ponad oznaczone normy, pobiera się akcyzę jak od ubytku (art. 17).

Produkt akcyzowy, wyrobiony w kraju lub sprowadzony z zagranicy, znajduje się pod węzłem akcyzy od chwili wy-

tworzenia lub wprowadzenia na obszar Państwa do chwili powstania zobowiązania akcyzowego.

Pozostawanie produktu pod węzłem akcyzy:

Produkt akcyzowy pod węzłem akcyzy może być bądź wywożony za granicę, bądź przewożony do innego przedsiębiorstwa akcyzowego, posiadającego prawo do przechowywania tego produktu pod węzłem akcyzy.

Produkt akcyzowy, sprowadzony z zagranicy, może być po dokonaniu ostatecznej odprawy celnej przywozowej przekazany pod węzłem akcyzy do przedsiębiorstwa, o którym mowa w ust. 1.

Wysokość stawek akcyzowych określają przepisy części szczegółowej niniejszego prawa.

Minister Skarbu jest uprawniony do zmiany w drodze rozporządzenia stawek akcyzowych w granicach ich wysokości, określonej w części szczegółowej niniejszego prawa.

Zobowiązanie akcyzowe powstaje z chwilą wydania produktu akcyzowego do wolnego obrotu lub w chwili ostatecznej odprawy celnej. Za wydanie do wolnego obrotu uważa się wyprowadzenie produktu akcyzowego z pomieszczeń wytwórni, wolnego składu albo składu celnego lub kolejowo- celnego, przeznaczonych do przechowywania tych produktów.

Przy ubytku produktu akcyzowego zobowiązanie akcyzowe powstaje z chwilą zaistnienia ubytku. W razie niemożności usfale- nia daty zaistnienia ubytku zobowiązanie akcyzowe powstaje z chwilą stwierdzenia ubytku.

W razie obciążenia akcyzą zapasów produktu, znajdujących się w wolnym obrocie, na skutek wprowadzenia nowej akcyzy lub podwyższenia istniejącej zobowiązanie akcyzowe powstaje w pierwszym dniu okresu, ustalonego w odnośnych przepisach do zgłoszenia zapasów tego produktu.

W razie likwidacji wytwórni, zakładu przerobu lub wolnego składu zobowiązanie akcyzowe w odniesieniu do zapasów produktów akcyzowych powstaje z chwilą zamknięcia przedsiębiorstwa.

Jeżeli ustalenie chwili powstania zobowiązania akcyzowego w myśl ust. 1 — okaże się niemożliwe, zobowiązanie powstaje z chwilą doręczenia osobie obowiązanej do zapłaty akcyzy, a w razie jej śmierci spadkobiercom, pisemnej decyzji ustalającej to zobowiązanie.

Do zapłaty akcyzy obowiązany jest ten, kto:

Minister Skarbu określa w drodze rozporządzenia, w których przypadkach obowiązany do zapłaty akcyzy jest wysyłający, a w których przewoźnik lub odbiorca (ust. 1 pkt b).

Akcyza jest płatna:

W przypadku przewidzianym w art. 18 ust. 2 — akcyzę uiszcza się:

W przypadku przewidzianym w art. 18 ust. 3 — akcyzę uiszcza się w terminie określonym w przepisach wprowadzających obciążenie zapasów akcyzą.

W przypadku przewidzianym w art. 18 ust. 4 — akcyzę uiszcza się w ciągu miesiąca od chwili zamknięcia przedsiębiorstwa. Minister Skarbu może przedłużyć ten termin.

Akcyzę należy wpłacać bezpośrednio do kasy właściwego urzędu skarbowego lub za pośrednictwem kasy innego urzędu skarbowego albo Narodowego Banku Polskiego, P.K.O. lub innej instytucji, powołanej do przyjmowania wpłat z tytułu danin publicznych.

Wpłatę w urzędzie pocztowym na rachunek instytucyj, wymienionych w ust. 1, uważa się za równoznaczną z wpłatą dokonaną w tych instytucjach.

Znak akcyzowy powinien być umieszczony na produktach akcyzowych lub ich opakowaniu przed wprowadzeniem do wolnego obrotu.

Znak akcyzowy powinien odpowiadać rodzajowi i ilości produktu akcyzowego.

Prawo żądania zwrotu akcyzy nienależnie uiszczonej przedawnia się z upływem roku, licząc od dnia jej uiszczenia.

Prawo żądania zapłaty należnej Państwu akcyzy bez względu na to, czy jej wymiar został dokonany, czy udaremniony wskutek zatajenia, przedawnia się z upływem sześciu lat, licząc od terminu płatności. Bieg przedawnienia prawa żądania zapłaty akcyzy przerywa każda czynność, podjęta przez władzę skarbową, w celu ściągnięcia akcyzy.

Akcyza może być zakredytowana przedsiębiorcy wytwórni lub wolnego składu na czas do 6 miesięcy.

Kredyt powinien być zabezpieczony w sposób, który określa Minister Skarbu w drodze rozporządzenia.

Od kwot zakredytowanej akcyzy pobiera się odsetki w wysokości, ustalonej przez Ministra Skarbu.

Minister Skarbu określa w drodze rozporządzenia szczegółowe warunki udzielania i cofania kredytu akcyzowego.

Przedsiębiorcy:

Poza przypadkami, przewidzianymi w ust. 1, władza akcyzowa może zażądać takiego zabezpieczenia w razie:

Wyrób, przerób, zużycie, magazynowanie, rozlew, przewóz oraz obrót produktami akcyzowymi podlega nadzorowi akcyzowemu w zakresie określonym w niniejszym prawie i wydanych na jego podstawie rozporządzeniach Ministra Skarbu.

Minister Skarbu jest uprawniony do poddania nadzorowi akcyzowemu również rozlewu i sprzedaży artykułów, wyrobionych przy użyciu produktu akcyzowego.

Wyrób, przerób, zużycie, rozlew, przewóz i obrót handlowy produktami akcyzowymi oraz rozlew i sprzedaż artykułów, wyrobionych przy użyciu produktów akcyzowych, o ile czynności te podlegają nadzorowi akcyzowemu, mogą być uzależnione od uzyskania zezwolenia bądź od zgłoszenia władzy akcyzowej, bądź od zawarcia umowy przez osobę ubiegającą się o uprawnienie.

Na prowadzenie wolnego składu potrzebne jest zezwolenie Ministra Skarbu.

Wyrób, kupno, sprzedaż lub wypożyczanie maszyn, przyrządów oraz naczyń, służących do wyrobu produktów akcyzowych, mogą być uzależnione od uzyskania zezwolenia bądź od zgłoszenia władzy akcyzowej.

Minister Skarbu określa w drodze rozporządzenia warunki nadawania, cofania i wygasania zezwoleń, warunki i tryb zgłoszeń oraz warunki zawierania umów jak również podmioty prawne, z którymi te umowy mają być zawierane (ust. 1 — 3).

Na żądanie władzy akcyzowej wszystkie zabudowania wytwórni, podlegającej stałemu nadzorowi kontroli akcyzowej, oraz pomieszczenia bezpośrednio z nimi połączone, powinny być otoczone wspólnym ogrodzeniem.

Wszelkie wyjścia z wytwórni, podlegającej stałemu nadzorowi kontroli akcyzowej, a jeżeli taka wytwórnia jest ogrodzona, wyjścia poza ogrodzenie — muszą być przystosowane do urzędowego zabezpieczenia w ten sposób, aby dostęp do wytwórni był możliwy jedynie pod kontrolą urzędników akcyzowych dozorujących wytwórnię.

Każda wytwórnia powinna posiadać oddzielne pomieszczenia, przeznaczone do magazynowania produktów akcyzowych.

Rozmiary magazynu mają być dostosowane do wysokości produkcji i ilości produktów, przeznaczonych do magazynowania.

Przedsiębiorca wytwórni jest obowiązany dostarczyć bezpłatnie do użytku urzędników akcyzowych kontrolujących wytwórnię:

Pomieszczenia, wymienione w ust. 1, mają znajdować się w obrębie wytwórni. O przydatności pomieszczeń decyduje urząd akcyzowy.

Władza akcyzowa może zezwolić na wyjątki od przepisów ust. 1 pkt 3 i 4.

Ponadto na żądanie kontrolujących urzędników akcyzowych przedsiębiorca obowiązany jest dostarczyć im gorących posiłków za zapłatą, odpowiadającą miejscowym cenom.

Produkty akcyzowe, wydawane do celów niespożywczych za zwolnieniem od akcyzy lub za niższą stawką akcyzową, podlegają skażeniu w celu uczynienia ich niezdatnymi do spożycia.

Wyjątki od przepisów ust. 1 oraz warunki stosowania tych przepisów ustala w drodze rozporządzenia Minister Skarbu, który w szczególności określa:

Zabrania się:

Minister Skarbu może zezwalać na wyjątki od przepisu ust. 1 pkt 6, 7, 8, 13 i 22.

Piwo, wyrobione w kraju i sprowadzone z zagranicy, podlega akcyzie.

Za piwo uważa się napój otrzymany w drodze fermentacji alkoholowej za pomocą drożdży ze słodu z dodatkiem chmielu albo także kukurydzy lub innego zboża, wszelkiego rodzaju cukru i substancji barwiących. Zwolnienie od akcyzy.

Wolne jest od akcyzy piwo, wydane pracownikom browaru tytułem bezpłatnego deputatu.

Ilość piwa, wydanego pracownikom browaru jako deputat, nie może przekraczać jednego litra na jednego pracownika za każdy dzień pracy. Zwrot akcyzy.

W przypadkach zwrotu do browaru w stanie niezmienionym piwa, pozostałego z rozwózkowej sprzedaży danego dnia, akcyza podlega zwrotowi.

Za rozwózkową sprzedaż piwa uważa się dostarczanie przez browar piwa odbiorcom własnymi środkami przewozowymi. Podstawa wymiaru akcyzy.

Do wyrobu piwa dolnej fermentacji wolno używać tylko słodu jęczmiennego ewentualnie z dodatkiem kukurydzy lub innego zboża oraz chmielu, drożdży i wody.

Przy wyrobie piwa górnej fermentacji wolno używać nadto sacharozy, cukru przemienionego i skrobiowego.

Barwnik oraz piwo barwiące do wyrobu piwa dolnej fermentacji mogą być sporządzone tylko z surowców, wyszczególnionych w ust. 1, a do wyrobu piwa górnej fermentacji — z surowców wyszczególnionych w ust. 1 i 2.

Woda może być dodawana przy wyrobie piwa tylko przed stwierdzeniem ekstraktu w jego brzeczce podstawowej.

Przepisy o wyrobie i obrocie handlowym piwa mają zastosowanie do barwnika i ł wa barwiącego oraz ekstraktów piwnych (art. 57 ust. 6).

Szczegółowe przepisy o wyrobie piwa i stosowaniu przepisów ust. 1—4 wyda Minister Skarbu w drodze rozporządzenia.

Minister Skarbu może zezwalać na wyjątki od przepisów ust. 1 — 4. Atr. 57. 1. Przez słód rozumie się każde zboże sztucznie kiełkowane. 2. Przez ekstrakt w brzeczce piwnej rozumie się ciała stale rozpuszczalne, pochodzące z surowców użytych do wyrobu piwa, a zawarte w brzeczce podstawowej (art. 53 lit. b) i art. 54 pkt 1 lit. a)—c). 3. Przez brzeczkę podstawową rozumie się brzeczkę piwną w stanie, w jakim znajduje się przed dodaniem drożdży. 4. Przez piwo barwiące rozumie się produkt, otrzymany drogą fermentacji alkoholowej z surowców, używanych do wyrobu piwa, z dodatkiem skarmelizowanego cukru. 5. Przez barwnik rozumie się produkt otrzymany ze skarmelizowanego cukru technicznie czystego lub zawartego w słodzie. 6. Ekstraktem piwnym jest nadający się do wyrobu piwa albo napojów podobnych do piwa produkt, zawierający składniki, wymienione w ust. 2 lub namiastki tych składników.

Nazwy „piwo” wolno używać w obrocie handlowym tylko do oznaczenia takich napojów, które odpowiadają przepisom art. 56 ust. 1—3.

Nazwa piwa wydanego do obrotu (lekkie, pełne, mocne) powinna odpowiadać jego gatunkowi według zawartości ekstraktu w brzeczce podstawowej, z której dane piwo pochodzi.

Hurtowa i detaliczna sprzedaż piwa podlega zgłoszeniu kontroli akcyzowej.

Rozlew piwa poza browarem może odbywać się w hurtowych i detalicznych zakładach sprzedaży piwa. Na rozlew piwa w detalicznym zakładzie sprzedaży potrzebne jest zezwolenie władzy akcyzowej. Zakazy.

Napoje winne, wyrobione w kraju i sprowadzone z zagranicy, podlegają akcyzie.

Do napojów winnych zalicza się:

Minister Skarbu:

Napoje winne zawierające powyżej 25% objętościowych alkoholu nie podlegają akcyzie od wina, natomiast zawarty w nich alkohol etylowy podlega w całości opłacie monopolowej od spirytusu, na równi z wód- kami gatunkowymi, stosownie do przepisów o monopolu spirytusowym. Zwolnienie od akcyzy.

Wolne są od akcyzy napoje winne, wyprodukowane domowym sposobem w kraju, przeznaczone do użytku we własnym gospodarstwie wytwórcy, a nie na sprzedaż.

Ilość tych napojów winnych, wyrobionych domowym sposobem, nie może przekraczać łącznie z posiadanym zapasem 100 litrów rocznie. Podstawa wymiaru akcyzy.

Akcyza od napojów winnych wynosi:

Butelką w rozumieniu niniejszego prawa jest naczynie, zawierające napoje winne w ilości do 850 ml przy winach musujących i gazowanych, a 750 ml przy pozostałych napojach winnych. Jeżeli butelka zawiera większą ilość napoju winnego, niż podano wyżej, liczy się każde następne, choćby tylko rozpoczęte 750 ml bądź 850 ml zawartości napoju winnego za dalszą całą butelkę.

Przy obciążeniu akcyzą napojów winnych, których ilość przy przywozie z zagranicy lub przewozie została określona wagowo, a które zostały następnie wbrew przepisom usunięte spod akcyzy podczas przewozu z wolnego składu lub z wytwórni, przyjmuje się w przypadku niemożności ustalenia ich objętości za podstawę obciążenia akcyzą wagę brutto w stosunku 1 kg brutto za 1 butelkę. Znak akcyzowy.

Na dowód uiszczenia akcyzy od napojów winnych należy nakleić na butelkach opaski akcyzowe.

W przypadku sprowadzenia napojów winnych z zagranicy nie w celach zarobkowych Minister Skarbu może zezwolić na warunkach przez siebie ustalonych na uiszczenie akcyzy bez użycia opasek akcyzowych. Warunki produkcji.

Na hurtową sprzedaż napojów winnych potrzebne jest zezwolenie władzy akcyzowej.

Detaliczna sprzedaż napojów winnych podlega zgłoszeniu kontroli akcyzowej.

Napoje winne mogą być wypuszczone do obrotu w kraju jedynie w butelkach. Na wyjątki może zezwalać Minister Skarbu. Zakazy.

Kwas octowy, wyrobiony w kraju i sprowadzony z zagranicy, podlega akcyzie.

Za kwas octowy uważa się produkt, otrzymany w drodze suchej destylacji drzewa lub innych zabiegów chemicznych, w stanie oczyszczonym.

Nie podlega akcyzie:

Bibułka, przeznaczona do palenia tytoniu, zwana w dalszym ciągu niniejszego prawa* „bibułką”, wyrobiona w kraju i sprowadzona z zagranicy, w stanie naturalnym nym lub w postaci gilz, książeczek lub arkuszy, podlega akcyzie.

Minister Skarbu w porozumieniu z Ministrem Przemysłu określa w drodze rozporządzenia, jaką bibułkę uważa się za przeznaczoną do palenia tytoniu. Zwolnienie od akcyzy.

Podstawą wymiaru akcyzy od bibułki jest jej waga.

Od bibułki, sprowadzonej z zagranicy w postaci gilz i książeczek bibułkowych, wymierza się akcyzę od ich wagi wraz z bezpośrednim opakowaniem. Stawka akcyzowa.

Wyrób bibułki podlega zgłoszeniu władzy akcyzowej.

Minister Skarbu może wprowadzić obowiązek zgłoszenia wytwórni książeczek bibuł- kowych i gilz.

Cukier buraczany i trzcinowy (sacharoza) oraz cukier o tym samym składzie chemicznym, wyrobiony w kraju i sprowadzony z zagranicy, zarówno w stanie nieprzerobionym jak i w wyrobach, podlega akcyzie.

Za cukier (sacharozę) uważa się produkt, otrzymany w przebiegu bezpośrednich i dalszych procesów fabrykacyjnych z buraków oraz innych roślin w drodze chemicznej, w stanie stałym lub płynnym, wraz z sokami, syropem i odpadkami .z wyjątkiem melasy.

Za melasę uważa się odciek cukrowy, otrzymany jako produkt odpadkowy przy fa- brykacji cukru, o współczynniku czystości do 65%.

Cukru słodowego (maltozy) nie uważa się za cukier w rozumieniu ust. 2. Podstawa wymiaru.

Akcyza od cukru wynosi 5 zł od 1 kg.

Od cukru w głowach, kostkach i kawałkach pobiera się akcyzę wyższą o 10% od stawki, określonej w ust. 1.

Warunki produkcji.

Cukier skrobiowy, wyrobiony w kraju i sprowadzony z zagranicy, zarówno w stanie nieprzerobionym jak i w wyrobach, podlega akcyzie.

Za cukier skrobiowy uważa się cukier w postaci syropu oraz w stanie stałym, otrzymany ze skrobi (krochmalu), niezależnie od tego, czy przy jego wyrobie użyto innych rodzajów cukru lub produktów zawierających cukier.

Jeżeli jednak przy wyrobie cukru skrobiowego zostanie użyty surowiec zawierający cukier buraczany lub trzcinowy, mają zastosowanie przepisy art. 4 niniejszego prawa. Podstawa wymiaru.

Podstawą wymiaru akcyzy od cukru skrobiowego jest jego waga netto.

Od cukru skrobiowego w paczkach papierowych pobiera się podatek od wagi brutto. Stawka akcyzowa.

Sztuczne środki słodzące, wyrobione w kraju i sprowadzone z zagranicy, podlegają akcyzie.

Za sztuczne środki słodzące uważa się wszelkie nadające się do słodzenia związki chemiczne, wytworzone syntetycznie, a posiadające wyższą słodycz niż cukier (sacharoza).

Do sztucznych środków słodzących zalicza się również takie wyroby, zawierające syntetyczne substancje słodzące, które nadają się do słodzenia produktów spożywczych.

Przepisom niniejszego rozdziału podlegają również takie związki chemiczne, które za pomocą prostych zabiegów chemicznych mogą być przetworzone na syntetyczny środek słodzący. Podstawa wymiaru.

Na hurtową sprzedaż sztucznych środków słodzących potrzebne jest zezwolenie władzy akcyzowej.

Detaliczna sprzedaż sztucznych środków słodzących podlega zgłoszeniu władzy akcyzowej.

Karty do gry, wyrobione w kraju i sprowadzone z zagranicy, podlegają akcyzie.

Za karty, podlegające akcyzie, uważa się wszelkie karty, których można używać do gry, bez względu na ich formę i rodzaj znaków na nich zamieszczonych.

Nie podlegają akcyzie karty do gry, przeznaczone:

Na dowód uiszczenia akcyzy od kart do gry zaopatruje się każdą talię w stempel urzędowy.

Ponadto na opakowaniu każdej talii kart do gry powinna być naklejona opaska akcyzowa. Warunki produkcji.

Wolne są od akcyzy drożdże zarodowe, użyte do zacieru we własnej droż- dżowni.

Przepisu art. 8 ust. 2 niniejszego prawa nie stosuje się do ubytków drożdży, powstających przez wyschnięcie drożdży niesformowa- nych w czasie przechowywania ich w magazynie.

Na dowód uiszczenia akcyzy należy nakleić na opakowaniu z drożdżami opaskę akcyzową.

Akcyza od drożdży w stanie płynnym może być uiszczona bez użycia opasek akcyzowych. Warunki produkcji.