Dekret z dnia 9 stycznia 1947 r. o wpisywaniu po dniu 31 grudnia 1946 r. w księgach hipotecznych (gruntowych, wieczystych) prawa własności nieruchomości przejętych na cele reformy rolnej.

Wnioski o wpis w księgach hipotecznych (gruntowych, wieczystych), złożone stosownie do przepisów dekretu z dnia 8 sierpnia 1946 r. (Dz. U.R.P. Nr 39, poz. 233), jak również podstawy tych wniosków oraz właściwości i tryb postępowania w ich przedmiocie, podlegają przepisom obowiązującym przed wejściem w życie prawa rzeczowego i prawa o księgach wieczystych, jeżeli zostały złożone przed dniem 1 stycznia 1948 r. Wpisy na podstawie takich wniosków będą dokonywane w niezmienionych księgach dotychczasowych.

Na obszarze mocy obowiązującej ustawy o księgach wieczystych z dnia 24 marca 1897 r. w brzmieniu obwieszczenia z dnia 20 maja 1898 r. (Dz. u. Rzeszy, str. 754) prowadzenie tabel przy aktach ksiąg wieczystych, w których następują wpisy przewidziane w artykule poprzedzającym, nie jest obowiązkowe.

Przepis art. 1 niniejszego dekretu stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy nieruchomość nie ma urządzonej księgi hipotecznej (gruntowej, wieczystej) albo gdy urządzona dla niej księga zaginęła lub uległa zniszczeniu.

Wykonanie niniejszego dekretu porucza się Ministrom: Rolnictwa i Reform Rolnych, Sprawiedliwości i Skarbu, każdemu w zakresie jego właściwości.

Dekret niniejszy wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą obowiązującą od dnia 1 stycznia 1947 r. Prezydent Krajowej Rady Narodowej: Bolesław Bierut Prezes Rady Ministrów: Edward Osóbka-Morawski Minister Rolnictwa i Reform Rolnych: Stanisław Mikołajczyk Minister Sprawiedliwości: Henryk Świątkowski w/z Minister Skarbu: Leon Kurowski