Dz.U. 1949 nr 18 poz. 118 · Ustawa · obowiązujący
Rejestry spółdzielni, które zaginęły lub uległy zniszczeniu, mogą być na nowo założone.
Do zgłoszenia wniosku o założenie rejestru spółdzielni uprawnione są władze spółdzielni, Centralny Związek Spółdzielczy, właściwa centrala spółdzielni lub centrala spółdzielczo-państwowa.
Wniosek, przewidziany w ust. 2, winien być złożony w terminie rocznym od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Zaginiony lub zniszczony w rozumieniu niniejszej ustawy jest rejestr spółdzielni, w którym zaginęła lub uległa zniszczeniu jakakolwiek jego część, przeznaczona na wpisy, chyba że z zachowanych akt rejestrowych wynika, iż część ta nie zawierała żadnych wpisów.
Do postępowania o założenie rejestru stosuje się przepisy kodeksu postępowania niespornego, jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej.
Do założenia nowego rejestru właściwy jest sąd, w którym rejestr był prowadzony.
Wniosek o założenie rejestru winien oprócz danych ogólnych zawierać:
dokładne oznaczenie nazwy spółdzielni, pod którą była wpisana do rejestru, ze wskazaniem numeru rejestru i daty zarejestrowania przynajmniej przybliżonej;
oświadczenie wnioskodawcy co do treści nie wykreślonych wpisów, które figurowały w rejestrze w dniu jego zaginięcia lub zniszczenia;
wskazanie podlegających wpisaniu do rejestru zmian, które nastąpiły po jego zaginięciu lub zniszczeniu.
Do wniosku winny być dołączone w miarę możności dokumenty, stwierdzające treść nie wykreślonych wpisów, figurujących w rejestrze przed jego zaginięciem lub zniszczeniem, jak również dokumenty potrzebne do dokonania wpisów okoliczności, podlegających wpisaniu do rejestru, które nastąpiły po jego zaginięciu lub zniszczeniu i odpowiadają rzeczywistemu stanowi rzeczy w dniu złożenia wniosku.
Jeżeli zachowały się w całości akta rejestrowe, odtworzenie wpisów rejestrowych nastąpi wyłącznie na podstawie tych akt.
W przypadku, gdy odtworzenie wpisów rejestrowych na podstawie akt rejestrowych nie jest możliwe, odtworzenie tych wpisów nastąpi na podstawie złożonych przez wnioskodawcę urzędowych wyciągów z rejestru lub innych dokumentów urzędowych, a w ich braku - na podstawie wszelkich innych przewidzianych przez prawo dowodów, nie wyłączając dowodu z przesłuchania zainteresowanej strony.
Jeżeli dochodzenie w toku postępowania sądowego nie doprowadzi do odtworzenia wszystkich nie wykreślonych wpisów, jakie figurowały w rejestrze, lub niektórych z nich, wówczas należy wnieść do odpowiednich rubryk nowozałożonego rejestru tylko wpisy, które podlegałyby wniesieniu do rejestru w przypadku nowego zarejestrowania spółdzielni.
Do zgłoszenia okoliczności, które podlegałyby obowiązkowi wpisu do rejestru po jego zaginięciu lub zniszczeniu, stosuje się przepisy o rejestrze.
W postanowieniu o założeniu rejestru sąd ustali treść odtworzonych wpisów, jak i tych, które podlegały wciągnięciu do rejestru po jego zaginięciu lub zniszczeniu, a dotyczą okoliczności, odpowiadających stanowi rzeczy w dniu wydania postanowienia, oraz treść wzmianki co do numeru i daty pierwotnego zarejestrowania, przynajmniej przybliżonej.
W sprawach o założenie rejestru, w których postanowienie sądu rejestrowego zostało przez sąd drugiej instancji zatwierdzone, skarga kasacyjna nie służy.
W razie uwzględnienia wniosku o założenie rejestru następuje zarejestrowanie spółdzielni pod kolejnym numerem bieżącym ze wzmianką w rubryce „uwagi” o numerze i dacie jej pierwotnego zarejestrowania.
Ogłoszeniu podlegają tylko wpisy, odpowiadające stanowi rzeczy w dniu wydania postanowienia o założeniu rejestru, z wyjątkiem jednak wpisów, które już znajdowały się w zaginionym lub zniszczonym rejestrze.
Spółdzielnie, co do których nie zostaną złożone wnioski o założenie rejestru w terminie, określonym w art. 1 ust. 3, uznaje się za wykreślone z rejestru.
Spółdzielnie, uznane zgodnie z przepisem art. 15 za wykreślone z rejestru, mogą być, jeżeli nie zaprzestały działalności, wpisane do rejestru tylko na podstawie ogólnych przepisów, tak jak spółdzielnie nowozałożone.
Przepisy niniejszej ustawy stosuje się także do toczących się spraw o odtworzenie i założenie rejestrów, przy czym wnioski o odtworzenie uznaje się za wnioski o założenie rejestrów w myśl przepisów niniejszej ustawy.
Rejestry, założone zamiast rejestrów zaginionych i zniszczonych przed wejściem w życie niniejszej ustawy, uznaje się za założone w myśl przepisów niniejszej ustawy.
Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Sprawiedliwości.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.