Otwarte Prawo
Dz.U. 1964 nr 9 poz. 59 — tekst ogłoszony (PDF) ↗

Dz.U. 1964 nr 9 poz. 59 ↗ · Ustawa

Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy.

Historia: art. 118

Historia pokazuje kolejne brzmienia przepisu. Jak przepis stosować w danym okresie, mogą określać także przepisy przejściowe innych ustaw.

Od 1 stycznia 2012 r. brzmienia jeszcze nie publikujemy.

Tekst ujednolicony: brzmienie obowiązujące od 20 października 1995 r. do 1 stycznia 2012 r.

PDF ↗

Do przysposobienia potrzebna jest zgoda przysposabianego, który ukończył lat trzynaście.

Sąd opiekuńczy powinien wysłuchać przysposabianego, który nie ukończył lat trzynastu, jeżeli może on pojąć znaczenie przysposobienia.

Sąd opiekuńczy może wyjątkowo orzec przysposobienie bez żądania zgody przysposabianego lub bez jego wysłuchania, jeżeli nie jest on zdolny do wyrażenia zgody lub jeżeli z oceny stosunku między przysposabiającym a przysposabianym wynika, że uważa się on za dziecko przysposabiającego, a żądanie zgody lub wysłuchanie byłoby sprzeczne z dobrem przysposabianego.

Poprzedniego brzmienia tego przepisu nie podajemy.

Ta wersja całej ustawy ↗

Tekst ujednolicony: brzmienie obowiązujące od 1 marca 1976 r. do 20 października 1995 r.

Ta wersja całej ustawy ↗

Tekst pierwotny, do 1 marca 1976 r.

PDF ↗

Do przysposobienia potrzebna jest zgoda przysposobionego, jeżeli ukończył lat trzynaście, oraz jego rodziców, chyba że zostali pozbawieni władzy rodzicielskiej lub są nieznani albo że porozumienie się z nimi napotyka trudne do przezwyciężenia przeszkody. Nie jest potrzebna zgoda ojca, jeżeli jego ojcostwo zostało ustalone przez sąd, a władza rodzicielska nie została mu przyznana.

Rodzice mogą przed sądem opiekuńczym wyrazić zgodę na przysposobienie swego dziecka w przyszłości bez wskazania osoby przysposabiającego. Zgodę tę mogą odwołać przez oświadczenie przed sądem opiekuńczym, nie później jednak niż przed wszczęciem sprawy o przysposobienie.

Ta wersja całej ustawy ↗