Ustawa z dnia 23 czerwca 1971 r. o przejściu na osoby prawne Kościoła Rzymskokatolickiego oraz innych kościołów i związków wyznaniowych własności niektórych nieruchomości położonych na Ziemiach Zachodnich i Północnych.

Własność nieruchomości państwowych lub ich części położonych na obszarze Ziem Zachodnich i Północnych, które w dniu 1 stycznia 1971 r. znajdowały się w wyłącznym faktycznym władaniu osób prawnych Kościoła Rzymskokatolickiego oraz innych kościołów i związków wyznaniowych, przechodzi nieodpłatnie na te osoby prawne.

Przejście własności następuje z mocy prawa z dniem wejścia ustawy w życie i jest wolne od podatków i opłat.

Stwierdzenie przejścia własności nieruchomości następuje w drodze decyzji właściwego organu do spraw wyznań prezydium wojewódzkiej rady narodowej (Rady Narodowej m. Wrocławia). Wpis prawa własności w księdze wieczystej następuje bez pobierania opłat.

Dyrektor Urzędu do Spraw Wyznań wyda szczegółowe przepisy zapewniające wykonanie ust. 1 i 3.

Rada Ministrów może w terminie do dnia 31 grudnia 1973 r. przekazać nieodpłatnie osobom prawnym Kościoła Rzymskokatolickiego oraz innych kościołów i związków wyznaniowych na własność nieruchomości państwowe lub ich części położone na obszarze Ziem Zachodnich i Północnych, nie odpowiadające warunkom określonym w art. 1 ust. 1, jeżeli są niezbędne do wykonywania celów religijnych.

Rada Ministrów może zwolnić osoby prawne wymienione w ust. 1 od podatków i opłat związanych z przejściem własności oraz od opłat za wpis prawa własności w księdze wieczystej.