Ustawa z dnia 18 lipca 1974 r. o funduszu alimentacyjnym.

Świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują osobie zamieszkałej w Polsce, dla której alimenty ustalone zostały prawomocnym wyrokiem, postanowieniem w sprawie o rozwód lub ugodą zawartą przed sądem i egzekucja tych alimentów okazała się bezskuteczna, do wysokości świadczeń z funduszu alimentacyjnego, określonej w ust. 2.

Świadczenia z funduszu alimentacyjnego wypłaca się w wysokości bieżących świadczeń alimentacyjnych, jednakże w kwocie nie wyższej niż 500 złotych miesięcznie na osobę uprawnioną.

Świadczenia z funduszu alimentacyjnego nie przysługują osobie, która:

Rada Ministrów może w drodze rozporządzenia podwyższyć wysokość kwoty miesięcznego dochodu określonego w ust. 1 pkt 2, jak również wysokość świadczeń z funduszu alimentacyjnego określonych w art. 4 ust. 2.

Świadczenia z funduszu alimentacyjnego przyznaje Zakład Ubezpieczeń Społecznych na wniosek osoby uprawnionej lub organizacji społecznej właściwej według przepisów o postępowaniu cywilnym do występowania w sprawach o roszczenia alimentacyjne. Wniosek składa się za pośrednictwem organu prowadzącego egzekucję alimentów; organ ten przekazuje wniosek łącznie z informacją o bezskuteczności egzekucji alimentów.

Świadczenia z funduszu alimentacyjnego przyznaje się poczynając od miesiąca, w którym złożony został do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych należycie sporządzony wniosek. Wypłata świadczeń następuje w okresach miesięcznych w dniu oznaczonym w decyzji.

Osoba, której przyznano świadczenia z funduszu alimentacyjnego, a także osoba zobowiązana do świadczeń alimentacyjnych, przeciwko której prowadzona jest egzekucja alimentów, oraz organ egzekucyjny w zakresie okoliczności dotyczących egzekucji alimentów - obowiązane są do zawiadamiania Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o każdej zmianie okoliczności, mających wpływ na wypłatę świadczeń z tego funduszu.

Osoba, która bezpodstawnie pobrała świadczenia z funduszu alimentacyjnego, obowiązana jest do zwrotu tych świadczeń,

Decyzję o obowiązku zwrotu świadczeń bezpodstawnie pobranych wydaje Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Świadczenia te ściąga się w trybie egzekucji administracyjnej świadczeń pieniężnych.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych w szczególnie uzasadnionych wypadkach może umorzyć należności z tytułu zwrotu bezpodstawnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych wstrzymuje wypłatę świadczeń z funduszu alimentacyjnego:

Po ustaniu przyczyn wstrzymania wypłaty świadczeń z funduszu alimentacyjnego Zakład Ubezpieczeń Społecznych podejmuje decyzję co do wypłaty tych świadczeń w części lub całości za okres wstrzymania wypłat, nie dłuższy jednak niż sześć miesięcy.

Jeżeli wznowienie wypłaty świadczeń nie nastąpi w ciągu jednego roku od jej wstrzymania, postępowanie w sprawie wypłat ulega umorzeniu z mocy prawa

Zakład Ubezpieczeń Społecznych podejmuje decyzję o zaprzestaniu wypłaty świadczeń z funduszu alimentacyjnego, gdy odpadnie chociażby jeden z warunków, od których zależy przyznanie tych świadczeń. W wypadku gdy osobą uprawnioną do świadczeń był małoletni, Zakład Ubezpieczeń Społecznych zaprzestaje wypłaty świadczeń po osiągnięciu przez niego pełnoletności, chyba że kształci się w szkole albo z powodu innych okoliczności nie ma możliwości samodzielnego utrzymania się.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych może odstąpić od wydania decyzji o zaprzestaniu wypłaty świadczeń, jeżeli odpadł warunek, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2, a zaprzestanie wypłaty tych świadczeń spowodowałoby istotne pogorszenie sytuacji materialnej osoby uprawnionej.

Organ egzekucyjny przekazuje Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych sumy przypadające na zaspokojenie należności alimentacyjnych aż do pełnego pokrycia wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego.

Wniosek osoby uprawnionej o zawieszenie lub umorzenie postępowania egzekucyjnego wymaga zgody Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Do udziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w postępowaniu egzekucyjnym stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego dotyczące egzekucji na rzecz jednostek gospodarki uspołecznionej.

Osoba, przeciwko której prowadzona jest egzekucja alimentów na rzecz osoby pobierającej świadczenia z funduszu alimentacyjnego, zobowiązana jest do uiszczania opłat na pokrycie kosztów związanych z działalnością tego funduszu.

Minister Pracy, Płac i Spraw Socjalnych określi w drodze rozporządzenia wysokość opłat przewidzianych w ust. 1.

Opłaty wymienione w ust. 1 podlegają ściągnięciu w postępowaniu egzekucyjnym wskazanym w art. 12.

Przewidziane w ustawie decyzje Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wydają organy tego Zakładu właściwe ze względu na siedzibę organu prowadzącego egzekucję wskazaną w art. 12.

Od decyzji, o których mowa w ust. 1 przysługuje odwołanie do rady nadzorczej oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w trybie i na zasadach określonych w przepisach o postępowaniu przed tymi organami. Orzeczenie rady nadzorczej jest ostateczne.

W sprawach świadczeń z funduszu alimentacyjnego stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, ze zmianami wynikającymi z przepisów niniejszej ustawy.

Szczegółowe zasady i tryb postępowania oraz pokrywania należności za czynności organu egzekucyjnego w sprawach świadczeń, a także obliczania dochodu, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2, określą w drodze rozporządzenia Ministrowie Pracy, Płac i Spraw Socjalnych oraz Sprawiedliwości.