Dz.U. 1982 nr 39 poz. 258 · Rozporządzenie · obowiązujący
z dnia 8 listopada 1982 r. w sprawie aplikacji administracyjnej oraz ocen kwalifikacyjnych urzędników państwowych. Na podstawie art. 7 ust. 6 i art. 20 ust. 4 ustawy stwowych (Dz. U. Nr 31, poz. 214) zarządza się, co na- z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów pań- stępuje:
Aplikacja administracyjna, zwana dalej „aplikacją”, ma na celu teoretyczne i praktyczne przygotowanie pracownika podejmującego po raz pierwszy pracą w urzędzie państwowym do należytego wykonywania obowiązków urzędnika państwowego na stanowiskach określonych w załączniku do rozporządzenia.
Aplikant odbywa aplikację zgodnie z programem ustalonym przez:
Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska — w odniesieniu do aplikacji w urzędach terenowych organów administracji państwowej,
właściwego ministra — w odniesieniu do aplikacji w ministerstwie, urzędzie centralnym oraz w urzędach podległych ministrowi, z uwzględnieniem zasad określonych w § 3 i 5.
W wypadkach uzasadnionych zakresem działania urzędu kierownik urzędu może rozszerzyć problematykę objętą programem aplikacji.
Przed przystąpieniem do aplikacji aplikant składa oświadczenie, że zapoznał się z obowiązującymi przepisami w sprawie tajemnicy państwowej i służbowej.
Program szkolenia w ramach aplikacji obejmuje zajęcia praktyczne, umożliwiające aplikantowi nabycie umiejętności zastosowania wiedzy teoretycznej w praktycznym działaniu.
Program szkolenia może obejmować zajęcia teoretyczne, mające na celu doskształcanie w zakresie wiadomości o państwie i prawie, ze szczególnym uwzględnieniem organizacji i funkcjonowania organów władzy i administracji państwowej oraz organizacji i funkcjonowania gospodarki narodowej.
Zajęcia teoretyczne są obowiązkowe dla aplikantów, którzy ze względu na rodzaj posiadanego wykształcenia nie zdobyli odpowiedniej wiedzy w zakresie określonym w ust. 2.
Zajęcia praktyczne i teoretyczne są organizowane przez kierownika urzędu, w którym odbywa się aplikacja.
W miejscowości będącej siedzibą szkoły wyższej lub innej instytucji naukowej aplikant może być skierowany do odbycia zajęć teoretycznych w szkole wyższej lub instytucji naukowej na podstawie porozumienia kierownika urzędu ze szkołą wyższą lub instytucją naukową.
Miejsce oraz czas odbywania aplikacji określa kierownik urzędu.
W toku aplikacji aplikant powinien poznać strukturę urzędu i funkcjonowanie podstawowych komórek organizacyjnych oraz podległych jednostek organizacyjnych, jak również tryb załatwiania spraw, które będą należały do zakresu przyszłych obowiązków aplikanta jako urzędnika państwowego. W okresie aplikacji aplikant powinien nabyć umiejętność pracy biurowej.
Z przebiegu aplikacji aplikant sporządza sprawozdanie.
Aplikacją kieruje pracownik powołany przez kierownika urzędu, zwany dalej „kierownikiem aplikacji”. Kierownika aplikacji powołuje się w urzędzie, w którym równocześnie odbywa aplikację co najmniej 6 aplikantów. W pozostałych wypadkach powołuje się opiekunów aplikantów wykonujących obowiązki kierownika aplikacji.
Kierownik aplikacji lub opiekun aplikanta sporządza opinię o przebiegu aplikacji, określającą przede wszystkim następujące cechy aplikanta:
wiedzę zawodową oraz umiejętność jej stosowanie w praktyce,
obowiązkowość, pracowitość, inicjatywę i punktualność,
zdolności zawodowe,
stosunek do współpracowników i interesantów.
Kierownik aplikacji otrzymuje zryczałtowane wynagrodzenie w wysokości 15% wynagrodzenia zasadniczego miesięcznie. Jednakże w urzędzie, w którym aplikację odbywa równocześnie więcej niż 15 aplikantów, kierownik urzędu może powierzyć pracownikowi kierowanie aplikacją bez dodatkowego wynagrodzenia, zwalniając go jednocześnie od innych obowiązków służbowych.
Od obowiązku odbycia aplikacji może być zwolniona osoba, która wykaże się wymaganą programem aplikacji wiedzą teoretyczną, umiejętnościami stosowania tej wiedzy w praktyce, znajomością organizacji i funkcjonowania urzędu, w którym jest lub ma być zatrudniona, oraz znajomością metod i technik pracy biurowej.
Decyzję w sprawie zwolnienia od obowiązku odbycia aplikacji podejmuje minister lub wojewoda.
Kierownik urzędu może zaliczyć na poczet aplikacji, w wymiarze określonym w art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (Dz. U. Nr 31, poz. 214), uprzednie zatrudnienie:
na stanowisku kierowniczym lub samodzielnym w jednostce gospodarki uspołecznionej, w tym w organizacji społecznej,
w charakterze nauczyciela akademickiego dyscypliny związanej z organizacją i funkcjonowaniem aparatu państwowego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.
Mianowani urzędnicy państwowi podlegają ocenom kwalifikacyjnym.
Ocen kwalifikacyjnych dokonuje się co 2 lata, z tym że w razie negatywnej oceny urzędnik państwowy może być poddany następnej ocenie po upływie 3 miesięcy, nie później jednak niż 6 miesięcy.
Oceny kwalifikacyjne sporządza się w końcu roku kalendarzowego.
Ocena kwalifikacyjna ma na celu stwierdzenie przydatności urzędnika na zajmowanym stanowisku oraz stworzenie podstawy do doboru kandydatów na poszczególne stanowiska, a zwłaszcza na wyższe stanowiska służbowe, oraz kandydatów do awansów i wyróżnień. Ocena służy również do wyeliminowania tych urzędników, którzy na wyższe stanowiska nie nadają się lub z którymi stosunek pracy powinien zostać rozwiązany ze względu na nieprzydatność.
Ocenie kwalifikacyjnej podlega przede wszystkim jakość i efektywność wykonywanych przez urzędnika obowiązków określonych w ustawie.
W ocenie kwalifikacyjnej należy uwzględnić:
postawę obywatelską pracownika socjalistycznej administracji,
przestrzeganie zasad praworządności socjalistycznej i sprawiedliwości społecznej,
przestrzeganie zasad współżycia społecznego oraz właściwego stosunku do interesantów.
kwalifikacje i przygotowanie zawodowe,
prawidłowość, dokładność i terminowość wykonywania obowiązków służbowych na zajmowanym stanowisku,
umiejętność umacniania zaufania do organów państwowych i autorytetu urzędu.
W toku dokonywania oceny kwalifikacyjnej bierze się również pod uwagę przestrzeganie zasad określonych w „Kodeksie etycznym urzędnika państwowego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej”, ustalonym w odrębnych przepisach.
Ocena kwalifikacyjna urzędnika zajmującego stanowisko kierownicze dokonywana jest przez kierownika jednostki nadrzędnej; w ministerstwach (urzędach centralnych) oceny takiej dokonuje minister.
Treść oceny kwalifikacyjnej podaje się do wiadomości zainteresowanego.
Urzędnikowi państwowemu przysługuje prawo do złożenia odwołania od oceny kwalifikacyjnej w terminie 7 dni od dnia otrzymania jej do wiadomości.
Odwołanie składa się drogą służbową do organu nadrzędnego nad urzędem, w którym jest zatrudniony urzędnik. Urzędnik w ministerstwie (urzędzie centralnym) składa odwołanie do ministra.
Zasady podnoszenia kwalifikacji zawodowych, a także związane z tym ulgi i świadczenia oraz obowiązki urzędników i urzędów określają przepisy w sprawie podnoszenia kwalifikacji pracowników uspołecznionych zakładów pracy.
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:
ministrze — rozumie się przez to również kierownika urzędu centralnego,
wojewodzie — rozumie się przez to również prezydenta miasta stopnia wojewódzkiego,
instytucji naukowej — rozumie się przez to instytut naukowo-badawczy lub placówkę naukową Polskiej Akademii Nauk.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1983 r. Prezes Rady Ministrów: gen. armii W. Jaruzelski