Ustawa z dnia 3 lipca 1984 r. o zmianie ustawy - Prawo celne.

art. 3 otrzymuje brzmienie:

„ Art. 3. 1. Handlowym obrotem towarowym z zagranicą jest przywóz towarów z zagranicy, jak również ich wywóz za granicę, dokonywany w ramach uprawnień do prowadzenia działalności w zakresie handlu zagranicznego. 2. Obrót towarowy z zagranicą inny niż określony w ust. 1 jest niehandlowym obrotem towarowym z zagranicą. ” ;

w art. 9:

w art. 15:

po art. 15 dodaje się art. 15¹ w brzmieniu:

„ Art. 15¹. 1. Pobieranie ustanowionych ceł może być zawieszone w wypadkach uzasadnionych potrzebami gospodarczymi lub społecznymi kraju. 2. Pobieranie ceł, w drodze rozporządzenia, zawieszają: 1) w handlowym obrocie towarowym z zagranicą - Rada Ministrów, 2) w niehandlowym obrocie towarowym z zagranicą - Minister Handlu Zagranicznego. ” ;

w art. 19:

art. 35 otrzymuje brzmienie:

„ Art. 35. W postępowaniu celnym stosuje się następujące rodzaje odpraw celnych: 1) ostateczną, 2) warunkową, 3) przekazową, 4) złożenie towaru na skład. ” ;

w art. 38 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„ 2. Kto przewozi przekazany towar celny, przywieziony z zagranicy lub z powrotem za granicę wywożony, jest obowiązany dostarczyć go do urzędu celnego wskazanego w dokumencie przekazowym, a w razie niedostarczenia uiścić należności celne wymierzone według zasad określonych w art. 37 ust. 2 pkt 2 oraz karę za zwłokę. Przepis o obowiązku uiszczenia kwoty równej 50% krajowej wartości towaru i kary za zwłokę nie ma zastosowania do towarów, które zaginęły w czasie przewozu. W razie dostarczenia towaru po upływie określonego terminu osoba zobowiązana do jego dostarczenia powinna uiścić karę za zwłokę. ” ;

po art. 38 dodaje się art. 38¹ w brzmieniu:

„ Art. 38¹. Towar podlega złożeniu na skład, jeżeli jest przeznaczony do czasowego przechowywania w składzie celnym. ” ;

w art. 44 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„ 1. Cło wymierza się według stanu towaru w dnia zgłoszenia go do odprawy celnej oraz według stawek w tym dniu obowiązujących. ” ;

w art. 45:

w art. 46 wyrazy „8%” zastępuje się wyrazami „12%”;

w art. 48 w ust. 1 skreśla się pkt 3;

po art. 48 dodaje się art. 48¹ w brzmieniu:

„ Art. 48¹. 1. Zwraca się należności celne pobrane od towarów przywiezionych z zagranicy w postaci surowców, materiałów, półfabrykatów lub elementów kooperacyjnych, zużytych przy wyrobie towarów wywiezionych w handlowym obrocie towarowym z zagranicą. 2. Można zwrócić pobrane należności celne w razie powrotnego przywozu na polski obszar celny towaru uprzednio wywiezionego oraz wywozu towaru uprzednio przywiezionego. 3. Minister Handlu Zagranicznego, w drodze rozporządzenia, określa: 1) zasady, tryb i termin zwrotu należności celnych od towarów wymienionych w ust. 1, 2) wypadki, zakres, tryb i termin zwrotu należności celnych od towarów wymienionych w ust. 2. 4. Od zwracanych należności celnych nie płaci się odsetek. 5. Przepisów ust. 1 i ust. 3 pkt 1 nie stosuje się do zwrotu należności celnych określonego w odrębnych przepisach. ” ;

art. 49 otrzymuje brzmienie:

„ Art. 49. 1. Nie można wydać decyzji w sprawie ustalenia wysokości wymiaru należności celnych, jak również dokonać zwrotu należności celnych po upływie 2 lat od dnia, w którym powstał obowiązek uiszczenia tych należności lub w którym nadpłata powstała; jeżeli dnia powstania obowiązku uiszczenia należności celnych nie da się ustalić, bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia 1 stycznia następnego roku po roku, w którym powstał obowiązek. 2. Należności celnych ustalonych w decyzji można dochodzić w ciągu 2 lat licząc od dnia, w którym decyzja ta stała się ostateczna. 3. Bieg przedawnienia, o którym mowa w ust. 2, przerywa: 1) odroczenie terminu płatności, 2) rozłożenie na raty, 3) wszczęcie egzekucji. 4. Po każdym przerwaniu przedawnienie biegnie na nowo począwszy od terminu: 1) ustalonego w decyzji o odroczeniu, 2) wniesienia ostatniej wpłaty, 3) ściągnięcia ostatniej wpłaty w trybie egzekucji administracyjnej lub stwierdzenia przez organ egzekucyjny, iż egzekucja stała się bezskuteczna. 5. W stosunku do jednostek gospodarki uspołecznionej terminy, o których mowa w ust. 1 i 2, wynoszą odpowiednio jeden rok. 6. Należności celnych od towarów nie dostarczonych do kontroli celnej lub spod tej kontroli usuniętych nie można dochodzić po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło niedostarczenie towaru do kontroli celnej lub usunięcie go spod tej kontroli. W tych wypadkach nie stosuje się przepisów ust. 1-5. 7. Przedawnienie uwzględnia się z urzędu. ” ;

w art. 50 w ust. 1 zdanie pierwsze zastępuje się zdaniem:

„ Towary celne nie podjęte w terminach ustalonych w przepisach wydanych na podstawie art. 51 podlegają sprzedaży z zastrzeżeniem art. 5 ust. 5. ” ;

po art. 50 dodaje się art. 50¹ w brzmieniu:

„ Art. 50¹. Osoby przebywające za granicą powinny wskazać adres dla doręczeń w kraju; w razie nieuczynienia tego, mimo pouczenia przez organ administracji celnej, pismo wysłane pod ostatnio znanym adresem w kraju lub, jeżeli adresu tego nie ma, podane do wiadomości przez wywieszenie na okres 14 dni w budynku organu administracji celnej uważa się za doręczone. ” ;

w art. 51 dodaje się pkt 7 i 8 w brzmieniu:

„ 7) zasady przechowywania towarów celnych w magazynach celnych, 8) zasady i tryb odprawy celnej towarów złożonych na skład w wypadku wywożenia ich ze składu celnego. ” ;

użyte w przepisach ustawy w odpowiedniej liczbie i przypadku wyrazy „Minister Handlu Zagranicznego i Gospodarki Morskiej” i „Ministrowie Handlu Zagranicznego i Gospodarki Morskiej oraz Obrony Narodowej” zastępuje się użytymi w tej samej liczbie i przypadku wyrazami „Minister Handlu Zagranicznego” i „Ministrowie Handlu Zagranicznego oraz Obrony Narodowej”.