Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym.

Opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają określone w ustawie grunty gospodarstw rolnych oraz dochody z niektórych rodzajów upraw i produkcji zwierzęcej, zwanych dalej „działami specjalnymi produkcji rolnej”.

Za gospodarstwo rolne dla celów podatku rolnego uważa się obszar użytków rolnych, lasów i gruntów leśnych, gruntów pod stawami oraz gruntów pod zabudowaniami związanymi z prowadzeniem tego gospodarstwa o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu:

Przez wspólną gospodarkę rolną rozumie się wspólne prowadzenie gospodarstwa rolnego, a w szczególności wspólne dokonywanie upraw i zbiorów oraz zaspokajania potrzeb z przychodów uzyskiwanych z tego gospodarstwa jako całości.

Za działy specjalne produkcji rolnej dla celów podatku rolnego uważa się:

Minister Finansów w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej, w drodze rozporządzenia, może określić, które z wymienionych w ust. 4 rodzaje upraw i produkcji zwierzęcej ze względu na ich rozmiary lub wiek upraw nie stanowią działu specjalnego produkcji rolnej, a także - po zasięgnięciu opinii właściwych komisji sejmowych - może uznać za dział specjalny produkcji rolnej inne uprawy i rodzaje produkcji zwierzęcej niż wymienione w ust. 4.

Obowiązek podatkowy w podatku rolnym od gruntów ciąży na osobach fizycznych i osobach prawnych będących w dniu 1 stycznia roku podatkowego właścicielami lub samoistnymi posiadaczami gospodarstw rolnych.

Obowiązek podatkowy w podatku rolnym od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej ciąży na osobach fizycznych i osobach prawnych będących właścicielami lub samoistnymi posiadaczami gruntu, na którym prowadzone są działy specjalne, i powstaje od miesiąca, w którym rozpoczęto prowadzenie tych działów.

Obowiązek podatkowy z tytułów określonych w ust. 1 i 2 ciąży na osobach prawnych oraz państwowych jednostkach organizacyjnych nie mających osobowości prawnej również wtedy, gdy są one posiadaczami zależnymi.

Jeżeli gospodarstwo rolne lub dział specjalny produkcji rolnej stanowi współwłasność małżonków lub odrębną własność każdego z nich, obowiązek podatkowy ciąży łącznie na obojgu małżonkach.

W wypadku chowu zwierząt futerkowych przez osoby fizyczne obowiązek podatkowy ciąży na właścicielu zwierząt, pod warunkiem udokumentowania własności tych zwierząt.

Obowiązek podatkowy w podatku rolnym ciąży także na osobach fizycznych, osobach prawnych oraz na jednostkach organizacyjnych nie mających osobowości prawnej, które gospodarują na gruntach stanowiących własność Skarbu Państwa na podstawie zawartej umowy lub bezumownie, z tym że obowiązek podatkowy w podatku rolnym od gruntów rozpoczyna się z dniem 1 stycznia tego roku, w którym objęto grunty w zagospodarowanie, a jeżeli objęcie nastąpiło po żniwach - z dniem 1 stycznia roku następnego. Obowiązek podatkowy wygasa z upływem tego roku, w ciągu którego ustało gospodarowanie, a jeżeli gospodarowanie ustało przed żniwami - z końcem roku poprzedniego.

Podstawę opodatkowania podatkiem rolnym od gruntów stanowi liczba hektarów przeliczeniowych.

Liczbę hektarów przeliczeniowych ustala się na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów oraz zaliczenia do okręgu podatkowego.

Przeliczeniu na hektary przeliczeniowe nie podlegają grunty, na których znajdują się obiekty służące do prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej, oraz grunty zajęte pod uprawy podlegające opodatkowaniu podatkiem rolnym z działów specjalnych.

Ustala się 4 okręgi podatkowe, do których zalicza się gminy, miasta oraz dzielnice w miastach w zależności od warunków ekonomicznych i produkcyjno-klimatycznych.

Ustala się następujące przeliczniki powierzchni użytków rolnych:

Grunty pod stawami zarybionymi bez względu na miejsce położenia przelicza się na hektary przeliczeniowe według następujących przeliczników:

Grunty pod stawami nie zarybionymi przelicza się na hektary przeliczeniowe według przeliczników ustalonych w ust. 5.

Minister Finansów w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej, w drodze rozporządzenia, zalicza każdą gminę, miasto oraz dzielnicę miasta do jednego z czterech okręgów podatkowych, kierując się kryteriami określonymi w art. 4 ust. 4.

Brzmienia tego przepisu w tej wersji nie podajemy: nie umiemy jeszcze zastosować zmiany wprowadzonej przez Dz.U. 1989 nr 74 poz. 443 ↗.

Brzmienia tego przepisu w tej wersji nie podajemy: nie umiemy jeszcze zastosować zmiany wprowadzonej przez Dz.U. 1989 nr 74 poz. 443 ↗.

Podatek rolny od gruntów z 1ha przeliczeniowego wynosi:

Średnie ceny skupu, o których mowa w ust. 1, ustala się na podstawie komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej „Monitor Polski” w terminie 30 dni po upływie kwartału.

Podstawą opodatkowania podatkiem rolnym od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej stanowi dochód obliczony przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej jednostki powierzchni upraw lub jednostek produkcji zwierzęcej.

Minister Finansów w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej, w drodze rozporządzenia, po zasięgnięciu opinii właściwych komisji sejmowych, określa normy szacunkowe dochodu, o których mowa w ust. 1.

Wojewódzka rada narodowa, na wniosek terenowego organu administracji państwowej o właściwości ogólnej stopnia wojewódzkiego, w zależności od miejscowych warunków i opłacalności upraw lub produkcji, może obniżać lub podwyższać w całym województwie albo na niektórych jego obszarach w granicach do 20% normy szacunkowe dochodu, o których mowa w ust. 2, ze wszystkich lub niektórych rodzajów upraw i produkcji zwierzęcej.

Na wniosek podatnika podstawa opodatkowania może być ustalana na podstawie faktycznych przychodów i wydatków stanowiących koszty uzyskania przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, pod warunkiem prowadzenia ksiąg wykazujących te przychody i wydatki; o zamiarze założenia ksiąg podatnik jest obowiązany zawiadomić właściwy urząd skarbowy przed rozpoczęciem roku podatkowego.

Podatek rolny od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się według następującej skali:

Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, może podwyższyć kwotę dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej, podlegającą opodatkowaniu według stałej stawki procentowej, oraz zmniejszać stawki podatku określone w ust. 1.

Jeżeli osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej oprócz dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej, przekraczających w roku podatkowym 4 mln zł, osiąga również dochody w rozumieniu przepisów o podatku wyrównawczym lub o podatku dochodowym, podatek rolny od dochodów z działów specjalnych ustala się w następujący sposób:

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do małżonków osiągających dochody z działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli jedno z nich lub oboje uzyskują dochody w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

Zwalnia się od podatku rolnego od gruntów:

Okres zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, liczy się od roku podatkowego następującego po roku, w którym zawarto umowę sprzedaży gruntów lub przyjęcia gruntów w trwałe zagospodarowanie.

Podatnikom podatku rolnego przysługuje ulga inwestycyjna z tytułu wydatków poniesionych na:

Ulga inwestycyjna polega na odliczeniu od należnego podatku rolnego 25% udokumentowanych rachunkami nakładów inwestycyjnych.

Ulga z tytułu tej samej inwestycji nie może być stosowana dłużej niż przez 15 lat.

Podatnik traci prawo do odliczenia od podatku rolnego nie wykorzystanej kwoty ulgi inwestycyjnej w przypadku sprzedaży obiektów i urządzeń, od których przyznana została ta ulga, lub przeznaczenia ich na inne cele niż określone w ust. 1.

Ulgi w podatku gruntowym, przyznane na podstawie dotychczasowych przepisów, stosuje się do czasu ich wykorzystania, jednak przez okres nie dłuższy niż określony w tych przepisach.

Ulgi przyznane na podstawie przepisów ustawy o podatku wyrównawczym stosuje się do czasu ich wykorzystania.