Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 1 marca 1984 r. zmieniające niektóre przepisy dotyczące depozytów oraz zbywania ruchomości stanowiących własność Państwa.

§ 1 otrzymuje brzmienie: „§ 1. 1. O przejściu na własność Państwa nie podjętych depozytów orzekają we własnym zakresie: sądy, prokuratury, organy administracji państwowej, państwowe instytucje i przedsiębiorstwa oraz banki. W bankach decyzje wydają: w Narodowym Banku Polskim — oddziały operacyjne i powszechne kasy oszczędności, w Banku Gospodarki Żywnościowej — oddziały wojewódzkie, w Banku Handlowym w Warszawie S.A. — oddziały tego banku, a w Banku Polska Kasa Opieki S.A. — jednostki organizacyjne upoważnione przez centralę tego banku. W Państwowym Zakładzie Ubezpieczeń decyzje wydają oddziały wojewódzkie, a w Towarzystwie Ubezpieczeń i Reasekuracji „Warta” S.A. — oddziały. 2. O przejściu na własność Państwa nie podjętych depozytów, przechowywanych przez instytucje nie wymienione w ust. 1, orzekają na wniosek tych instytucji właściwe ze względu na ich siedziby urzędy skarbowe, zwane dalej „organami administracji skarbowej.”;

w § 2 w ust. 1 i w § 4 w ust. 3 wyraz „finansowej” zastępuje się wyrazem „skarbowej”.

w § 1 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie: „1. Rozporządzenie dotyczy ruchomości, które przeszły na własność Państwa na podstawie: 1) orzeczenia kary konfiskaty mienia,

2) orzeczenia przepadku rzeczy, wydanego w postępowaniu karnym, karnym skarbowym. administracyjnym, cywilnym oraz w sprawach o wykroczenia,

3) przepisów o rzeczach znalezionych oraz o likwidacji nie podjętych depozytów i nie odebranych rzeczy, 4) darowizny lub objęcia w posiadanie rzeczy niczyjej, 5) przepisów o spadkach, 6) przepisów o majątkach opuszczonych i poniemieckich. 2. Przepisy rozporządzenia stosuje się również do ruchomości nie stanowiących własności Państwa, jeżeli podlegają sprzedaży na podstawie 1) przepisów prawa karnego lub przepisów prawa celnego, 2) przepisów o rzeczach znalezionych oraz o likwidacji nie podjętych depozytów i nie odebranych rzeczy.”; 2) § 2 otrzymuje brzmienie: „§ 2. Organem właściwym w zakresie przechowywania ruchomości, z wyjątkiem rzeczy znalezionych, oraz oszacowania i zbywania ruchomości jest urząd skarbowy, zwany dalej „organem likwidacyjnym.”; 3) w § 10 ust. 5 otrzymuje brzmienie: „5. Nieodplatne przekazanie przedmiotów, o których mowa w ust. 4, następuje za zgodą dyrektora izby skarbowej. Dyrektor izby skarbowej może upoważnić naczelnika urzędu skarbowego do wyrażania zgody na nieodpłatne przekazanie przedmiotów. W zakresie przedmiotów likwidowanych przez urzędy celne na nieodpłatne ich przekazanie jest wymagana zgoda Głównego Urzędu Cel.”