Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 1985 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Gospodarki Materiałowej i Paliwowej oraz terenowych inspektoratów gospodarki energetycznej.

ustalanie zasad racjonalnej i oszczędnej gospodarki materiałami, surowcami, eksploatacji środkami trwałymi oraz podejmowanie działań tworzących warunki racjonalnego gospodarowania paliwami i energią,

opracowywanie prognoz kształtowania się bilansów surowcowo-materiałowych i energetycznych, z uwzględnieniem możliwości substytucji materiałowej i nośników energii oraz uzyskiwania oszczędności w drodze racjonalizacji użytkowania poszczególnych rodzajów paliw i energii,

opracowywanie programów wzrostu efektywności wykorzystania surowców, materiałów, paliw, energii i środków trwałych, stanowiących wyodrębnioną część narodowych planów społeczno-gospodarczych,

współdziałanie przy opracowywaniu projektów narodowych planów społeczno-gospodarczych i centralnych planów rocznych, zwłaszcza pod względem moż-

liwości zrównoważenia bilansów energetycznych oraz spójności rozwoju gospodarki energetycznej z zakładanym rozwojem gospodarki narodowej, a także opiniowanie i inicjowanie zadań w zakresie racjonalizacji gospodarki energetycznej oraz produkcji środków technicznych służących do tego celu,

współdziałanie w ustalaniu i realizowaniu kierunków polityki zaopatrzenia materiałowo-technicznego gospodarki narodowej,

koordynowanie procesu zaopatrzenia w surowce i materiały oraz centralnie finansowanego importu surowców i materiałów z państw zaliczonych do II obszaru płatniczego, a także prowadzenie zaopatrzenia gospodarki narodowej przez nadzorowane przedsiębiorstwa handlu zaopatrzeniowego,

współdziałanie w kształtowaniu instrumentów sprzyjających doskonaleniu systemu zaopatrzenia materiałowego, handlu zaopatrzeniowego oraz gospodarowania zapasami surowców i materiałów, a także obniżeniu materiałochłonności i energochłonności produkcji,

opiniowanie i opracowywanie bilansów materiałowych oraz ustalanie trybu reglamentacji materiałów w zakresie ustalonym dla niego w odrębnych przepisach,

inicjowanie działań mających na celu wykorzystanie narzędzi o charakterze ekonomicznym, zmierzających do obniżenia materiałochłonności i energochłonności produkcji oraz pożądanej z gospodarczego punktu widzenia substytucji materiałowej, jak również działań stymulujących prawidłową eksploatację majątku trwałego,

prowadzenie badań skuteczności oddziaływania instrumentów ekonomicznych, w tym cen, na racjonalne i oszczędne użytkowanie paliw i energii oraz poprawę i rozwój gospodarki energetycznej,

ustalanie zasad opracowywania i stosowania norm i normatywów zużycia surowców, materiałów, paliw i energii oraz norm ubytków naturalnych,

wprowadzanie zakazów produkcji wyrobów i stosowania technologii nadmiernie materiałochłonnych i energochłonnych,

inicjowanie rozszerzania zakresu obowiązkowej państwowej kwalifikacji jakości na wskazane imiennie wyroby o wysokiej materiałochłonności i energochłonności, z uwzględnieniem procesu produkcji i eksploatacji,

koordynowanie działalności gospodarczej w zakresie eksploatacji majątku trwałego, a w szczególności napraw, konserwacji, ochrony przed korozją, zaopatrzenia w części zamienne i zespoły, gospodarki paliwowo-smarowniczej,

prowadzenie badań materiałochłonności i energochłonności poszczególnych działów i gałęzi gospodarki, a także procesów wytwarzania wyrobów, oraz opracowywanie propozycji zmian strukturalnych i kierunków racjonalizacji w gospodarce narodowej, zmierzających do zmniejszania materiałochłonności i energochłonności,

opracowywanie analiz i ekspertyz stanu eksploatacji majątku trwałego w gospodarce narodowej,

określanie wymagań eksploatacyjnych produkowanych środków trwałych przez jednostki gospodarki uspołecznionej,

tworzenie warunków stymulujących zbiórkę, regenerację i utylizację płynów eksploatacyjnych oraz zbiórkę, regenerację i dystrybucję części i zespołów zamiennych,

tworzenie warunków stymulujących pozyskiwanie i wykorzystanie surowców wtórnych na zaopatrzenie produkcji przemysłowej i usług (fundusze celowe, ceny, podatki, dopłaty i inne),

ustalanie zasad stosowania opakowań i metod pakowania oraz gospodarki opakowaniami, opiniowanie celowości produkcji i importu materiałów opakowaniowych, opakowań, maszyn i urządzeń do produkcji opakowań,

wydawanie przepisów w sprawach eksploatacji urządzeń i instalacji energetycznych, o których mowa w art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o gospodarce energetycznej (Dz. U. Nr 21, poz. 96), zwanej dalej „ustawą”,

określanie kierunków postępu technicznego i organizacyjnego w gospodarce magazynowej,

określanie dodatkowych wymagań kwalifikacyjnych poza wymaganiami wynikającymi z taryfikatorów dla osób zajmujących się eksploatacją urządzeń i instalacji energetycznych (art. 32 ust. 2 ustawy), a także inicjowanie programów i form szkolenia tych osób oraz ustalanie trybu stwierdzania dodatkowych kwalifikacji,

wydawanie wytycznych dotyczących doboru paliw i energii dla poszczególnych grup użytkowników, urządzeń energetycznych i procesów produkcyjnych,

określanie kierunków pomocy jednostkom gospodarczym, osobom fizycznym i innym podmiotom, tworzącym własne źródła energii przy wykorzystaniu lokalnych zasobów energetycznych,

gospodarowanie środkami finansowymi przyznanymi z budżetu państwa na popieranie szczególnie ważnych dla gospodarki narodowej przedsięwzięć w zakresie poprawy gospodarki energetycznej oraz zadań związanych z wykorzystywaniem zasobów paliw i źródeł energii o lokalnym znaczeniu, a także występowanie z wnioskami o stosowanie innych preferencji ekonomicznych w tym zakresie,

popularyzowanie zasad oszczędnej i racjonalnej gospodarki energetycznej, surowcami i materiałami, w szczególności przez organizowanie wystaw i konkursów, inicjowanie wydawnictw, publikacji prasowych, programów radiowych i telewizyjnych,

udzielanie pomocy finansowej jednostkom gospodarczym, które podejmują przedsięwzięcia zmierzające do obniżenia materiałochłonności i energochłonności produkcji,

realizowanie zadań obronnych,

wykonywanie innych zadań określonych w odrębnych przepisach.

przestrzegania przepisów i zasad racjonalnego i oszczędnego użytkowania paliw i energii,

przestrzegania przepisów w sprawach dostarczania i odbioru paliw i energii ze wspólnych sieci oraz warunków przyłączania urządzeń i instalacji energetycznych do tych sieci,

stosowania się do nakazów i zakazów wydawanych na podstawie art. 23 i 26 ustawy,

przedstawiania do uzgodnienia wniosków, o których mowa w § 5 pkt 3, dotyczących produkcji, importu lub nabycia za granicą licencji na produkcję określonych urządzeń energetycznych oraz dotrzymywania normatywnych bądź uzgodnionych parametrów energetycznych urządzeń produkowanych i importowanych,

przedstawiania do uzgodnienia rozwiązań technicznych inwestycji i modernizacji, o których mowa w § 5 pkt 2, oraz stosowania się do warunków uzgodnień,

przestrzegania przepisów w sprawach eksploatacji urządzeń i instalacji energetycznych oraz kwalifikacji osób zajmujących się eksploatacją.

przestrzeganie zasad racjonalnego przetwarzania i przesyłania paliw i energii oraz przepisów dotyczących dysponowania mocą i energią lub ilością paliwa we wspólnych sieciach,

stosowanie się do decyzji wydawanych na podstawie art. 17, 31 i 34 pkt 5 ustawy,

prowadzenie ewidencji i analizy zużycia paliw i energii oraz ustalanie wskaźników jednostkowej energochłonności wytwarzania wyrobów i świadczenia usług,

zapewnienie warunków organizacyjnych i technicznych, właściwych dla racjonalnego i oszczędnego użytkowania paliw i energii,

wykonywanie innych zadań nałożonych przez ustawę na jednostki gospodarki uspołecznionej.

opiniują wojewódzkie plany społeczno-gospodarcze oraz plany zagospodarowania przestrzennego miast i rejonów w części dotyczącej gospodarki energetycznej, w szczególności pod względem możliwości pokrycia potrzeb energetycznych, zapewnienia warunków racjonalnego użytkowania oraz wykorzystania możliwości wzajemnej zastępowalności poszczególnych rodzajów paliw i energii, a także wykorzystania istniejących rezerw energetycznych,

opiniują bilanse cieplne oraz inicjują koncepcje zaopatrzenia poszczególnych aglomeracji w ciepło, a także koncepcje pokrycia potrzeb energetycznych zabudowy rozproszonej w mieście i na wsi,

występują z wnioskami w sprawach podejmowania inwestycji wspólnych przez jednostki gospodarki uspołecznionej, mających na celu racjonalizację gospodarki energetycznej,

prowadzą badania energochłonności procesów wytwarzania wyrobów i świadczenia usług oraz kontrole problemowe i opracowują wnioski zmierzające do poprawy stanu gospodarki energetycznej,

inicjują prace badawczo-rozwojowe, pomiary i ekspertyzy oraz nowe rozwiązania konstrukcyjne maszyn i urządzeń, a także produkcję środków technicznych na potrzeby racjonalizacji gospodarki energetycznej,

określają rodzaje nośników energii stosowanych w produkcji i usługach, z uwzględnieniem ich wzajemnej zastępowalności, stosownie do wytycznych Ministra Gospodarki Materiałowej i Paliwowej,

prowadzą doradztwo techniczne i ekonomiczne oraz popularyzują zasady racjonalnej i oszczędnej gospodarki energetycznej.

inicjowanie zadań z zakresu racjonalizacji gospodarki energetycznej,

opiniowanie i kwalifikowanie przedstawianych do uzgodnienia — określonych przez Ministra Gospodarki Materiałowej i Paliwowej — rozwiązań technicznych inwestycji i modernizacji, mających wpływ na przetwarzanie, przesyłanie i użytkowanie paliw i energii, dotyczących instalacji energetycznych i obiektów budowlanych, obejmujące w szczególności dobór nośników energii, technologii, urządzeń, konstrukcji i materiałów w zakresie mających wpływ na przewidywane zużycie paliw i energii,

rozpatrywanie przedstawianych do uzgodnienia wniosków oraz wydawanie decyzji w sprawach trwałego wycofania z eksploatacji urządzeń i instalacji energetycznych służących do wytwarzania i przesy-

łania energii i paliw, przyłączonych do wspólnej sieci,

współdziałanie w opracowywaniu zasad i planów ograniczeń w dostawie lub zużyciu poszczególnych rodzajów paliw i energii w razie niedoboru,

występowanie, w wypadkach uzasadnionych technicznie i ekonomicznie, do jednostek zarządzających wspólną siecią z wnioskami w sprawie uchylenia lub zmiany warunków przyłączenia urządzeń energetycznych do wspólnej sieci,

opiniowanie wniosków w sprawach finansowania — ze środków przyznanych Ministrowi Gospodarki Materiałowej i Paliwowej z budżetu państwa — przedsięwzięć w zakresie poprawy gospodarki energetycznej i zadań związanych z wykorzystaniem zasobów paliw i źródeł energii o lokalnym znaczeniu, a także wniosków w sprawach innych preferencji ekonomicznych.

nakładanie kar pieniężnych na kierowników i pracowników jednostek gospodarczych oraz na te jednostki w wypadkach przewidzianych w art. 39 i 40 ustawy, a także występowanie z wnioskami o ukaranie w sprawach wymienionych w art. 38 ust. 1 i 2 ustawy,

podejmowanie — w porozumieniu z właściwymi terenowo jednostkami organizacyjnymi uprawnionymi do dysponowania mocą i energią lub ilością paliwa we wspólnych sieciach — doraźnych działań w wypadkach awaryjnych ograniczeń dostawy tych nośników energii,

opracowywanie informacji, ocen i wniosków oraz wykonywanie innych zadań z zakresu gospodarki energetycznej, wynikających z przepisów szczególnych lub zleconych przez Ministra Gospodarki Materiałowej i Paliwowej.

realizację przedsięwzięć bądź zastosowanie środków mających na celu zapobieżenie nieracjonalnemu zu- żywaniu paliw i energii lub poprawę gospodarki energetycznej, w tym także dokonanie zmian w procesach technologicznych oraz rozwiązaniach konstrukcyjnych urządzeń energetycznych i obiektów budowlanych,

wykorzystanie istniejących rezerw energetycznych na potrzeby innych jednostek gospodarki uspołeczno- nej i nie uspołecznionej, osób fizycznych i innych podmiotów na warunkach ustalonych w umowach zawartych między zainteresowanymi,

okresowe lub trwałe wycofanie z eksploatacji w określonym terminie urządzeń i instalacji o nadmiernej energochłonności bądź zagrażających bezpieczeństwu obsługi lub otoczenia.