Otwarte Prawo
Dz.U. 1985 nr 14 poz. 60 — tekst ogłoszony (PDF) ↗

Dz.U. 1985 nr 14 poz. 60 ↗ · Ustawa

Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych.

Historia: art. 22

Historia pokazuje kolejne brzmienia przepisu. Jak przepis stosować w danym okresie, mogą określać także przepisy przejściowe innych ustaw.

Od 1 stycznia 1999 r. brzmienia jeszcze nie publikujemy.

Tekst ujednolicony: brzmienie obowiązujące od 27 maja 1990 r. do 1 stycznia 1999 r.

(uchylony)
Poprzednie brzmienie
3.

Ministrowie Administracji i Gospodarki Przestrzennej oraz Komunikacji - w okresie do 1990 r. - udzielą wojewódzkim radom narodowym stosownej pomocy w utworzeniu i organizacji jednostek drogowych, o których mowa w ust. 1.

art. 35 pkt 3, Dz.U. 1990 nr 34 poz. 198 ↗

(uchylony)
Poprzednie brzmienie
4.

Minister Komunikacji udziela pomocy radom narodowym w budowie i modernizacji dróg.

art. 35 pkt 3, Dz.U. 1990 nr 34 poz. 198 ↗

Ta wersja całej ustawy ↗

Tekst ujednolicony: brzmienie obowiązujące od 1 stycznia 1989 r. do 27 maja 1990 r.

Siecią dróg publicznych, dla których naczelnym organem administracji państwowej jest Minister Administracji i Gospodarki Przestrzennej, zarządzają terenowe organy administracji państwowej o właściwości szczególnej,:

stopnia wojewódzkiego - w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich,

stopnia podstawowego - w odniesieniu do dróg gminnych i lokalnych miejskich

- wykonujące swoje zadania przy pomocy jednostek drogowych.

Poprzednie brzmienie
1.

Siecią dróg publicznych, dla których naczelnym organem administracji państwowej jest Minister Administracji i Gospodarki Przestrzennej, zarządzają terenowe organy administracji państwowej o właściwości szczególnej, do których zakresu działania należą sprawy gospodarki komunalnej:

1)

stopnia wojewódzkiego - w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich,

2)

stopnia podstawowego - w odniesieniu do dróg gminnych i lokalnych miejskich

- wykonujące swoje zadania przy pomocy jednostek drogowych.

art. 15, Dz.U. 1988 nr 19 poz. 132 ↗

Ta wersja całej ustawy ↗

Tekst pierwotny, do 1 stycznia 1989 r.

PDF ↗

Siecią dróg publicznych, dla których naczelnym organem administracji państwowej jest Minister Administracji i Gospodarki Przestrzennej, zarządzają terenowe organy administracji państwowej o właściwości szczególnej, do których zakresu działania należą sprawy gospodarki komunalnej:

stopnia wojewódzkiego - w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich,

stopnia podstawowego - w odniesieniu do dróg gminnych i lokalnych miejskich

- wykonujące swoje zadania przy pomocy jednostek drogowych.

Minister Administracji i Gospodarki Przestrzennej w porozumieniu z Ministrem Komunikacji i po zasięgnięciu opinii wojewódzkich rad narodowych, w drodze rozporządzenia, określa zasady tworzenia, organizacji i zakres działania jednostek drogowych, o których mowa w ust. 1, podległych właściwym radom narodowym.

Ministrowie Administracji i Gospodarki Przestrzennej oraz Komunikacji - w okresie do 1990 r. - udzielą wojewódzkim radom narodowym stosownej pomocy w utworzeniu i organizacji jednostek drogowych, o których mowa w ust. 1.

Minister Komunikacji udziela pomocy radom narodowym w budowie i modernizacji dróg.

Ta wersja całej ustawy ↗