Art. 1. PDF ↗
W Kodeksie wykroczeń wprowadza się następujące zmiany:
w art. 25 w § 1 wyrazy „orzeka się” zastępuje się wyrazami „można orzec”,
po art. 52 dodaje się art. 52a w brzmieniu:
Kto:
bez wymaganego zezwolenia sporządza, wydaje, przewozi, przenosi lub rozpowszechnia utwory i inne informacje wyrażone za pomocą druku lub innych form służących do ich utrwalania i przekazywania,
podejmuje działanie w celu wywołania niepokoju publicznego lub rozruchów,
publicznie nawołuje do popełnienia przestępstwa lub je pochwala,
publicznie nawołuje do nieposłuszeństwa lub przeciwdziałania ustawie albo prawnemu rozporządzeniu organu państwowego,
bierze udział w związku, którego istnienie, ustrój lub cel ma pozostać tajemnicą wobec organów państwowych albo który rozwiązano lub któremu odmówiono zalegalizowania, jeżeli zasięg czynu albo jego skutki nie były znaczne
- podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.
Usiłowanie, podżeganie i pomocnictwo są karalne.
W razie popełnienia wykroczenia określonego w § 1, można orzec przepadek przedmiotów, które służyły lub były przeznaczone do jego popełnienia, chociażby nie były własnością sprawcy.”