Dz.U. 1988 nr 41 poz. 327 · Ustawa · uchylony
Ustawa z dnia 23 grudnia 1988 r. o utworzeniu Centralnego Urzędu Planowania.
Art. 2. ↗
1.
Do zakresu działania Urzędu należy opracowywanie projektów planów perspektywicznych, narodowych planów społeczno-gospodarczych i centralnych planów rocznych oraz planów zagospodarowania przestrzennego kraju, a także opracowywanie analiz realizacji tych planów.
2.
W szczególności do zakresu działania Urzędu należy:
1)
inicjowanie i organizowanie prac nad:
a)
założeniami polityki społeczno-gospodarczej i zasadami polityki przestrzennego zagospodarowania kraju i regionów oraz programami rozwiązywania podstawowych problemów w tym zakresie,
b)
założeniami oraz projektami planów perspektywicznych, planów zagospodarowania przestrzennego kraju, narodowych planów społeczno-gospodarczych i centralnych planów rocznych,
c)
prowadzeniem studiów przedplanowych i studiów dotyczących podstawowych problemów społeczno-gospodarczych kraju, opracowywaniem prognoz długoterminowych, uwzględniających cele społeczne i uwarunkowania rozwoju kraju, oraz formułowaniem strategicznych koncepcji rozwoju społeczno-gospodarczego,
d)
opracowywaniem krótko- i długoterminowych prognoz gospodarczych,
e)
opracowywaniem założeń polityki inwestycyjnej i lokalizacyjnej, w tym w zakresie inwestycji centralnych,
2)
sporządzanie: analiz i ocen zasobów pracy i zasobów materialnych w gospodarce narodowej, analiz tendencji wynikających z planów podmiotów gospodarczych i związanych z tym uwarunkowań dla planowania centralnego, informacji o wewnętrznej spójności rozwiązań systemowych oraz ich zgodności z ustaleniami planów, a także organizowanie systemu informacji planistycznej,
3)
opiniowanie programów rozwiązywania podstawowych problemów społeczno-gospodarczych,
4)
przygotowywanie i prowadzenie dwustronnej i wielostronnej koordynacji planów społeczno-gospodarczych z krajami - członkami Rady Wzajemnej Pomocy Gospodarczej,
5)
wykonywanie zadań w zakresie obronności i bezpieczeństwa państwa oraz innych zadań określonych w odrębnych przepisach.
Art. 3. ↗
1.
Minister-Kierownik Urzędu, kierując realizacją zadań określonych w art. 2:
1)
ustala zasady opracowywania społeczno-gospodarczych planów centralnych i terytorialnych, zasady sporządzania projektów założeń do planów regionalnych oraz projektów tych planów,
2)
współdziała z właściwymi naczelnymi i centralnymi organami administracji państwowej w zakresie przygotowania projektów planów.
2.
Minister-Kierownik Urzędu:
1)
współdziała z Ministrem Finansów i Prezesem Narodowego Banku Polskiego w celu zapewnienia wzajemnej zgodności planowanych zadań rzeczowych z możliwościami ich sfinansowania,
2)
określa metodykę analizy działalności podmiotów gospodarczych,
3)
organizuje wymagane w odrębnych przepisach konsultacje społeczne dokumentów planistycznych.
Art. 4. ↗
Organizację Urzędu, wykaz jednostek organizacyjnych podporządkowanych Urzędowi i przedsiębiorstw państwowych, dla których Urząd jest organem założycielskim, określa statut nadany przez Radę Ministrów.
Art. 5. ↗
Rada Ministrów w drodze rozporządzenia może określić szczegółowy zakres działania Urzędu.
Art. 6. ↗
Znosi się Komisję Planowania przy Radzie Ministrów.
Art. 7. ↗
1.
W ustawie z dnia 26 lutego 1982 r. o planowaniu społeczno-gospodarczym (Dz. U. z 1987 r. Nr 4, poz. 26 i Nr 33, poz. 181 oraz z 1988 r. Nr 20, poz. 134) wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 28 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„ 1. Organem właściwym w sprawach opracowywania projektów planów perspektywicznych, narodowych planów społeczno-gospodarczych i centralnych planów rocznych oraz opracowywania analiz realizacji tych planów jest Centralny Urząd Planowania. ” ,
2)
art. 29 skreśla się,
3)
w art. 30 w ust. 2 wyrazy „Przewodniczący Komisji Planowania przy Radzie Ministrów” zastępuje się wyrazami „Minister-Kierownik Centralnego Urzędu Planowania”,
4)
w art. 31 w ust. 1 w pkt 3 i w ust. 4 w pkt 2 wyrazy „Przewodniczącego Komisji Planowania przy Radzie Ministrów” zastępuje się wyrazami „Centralnego Urzędu Planowania”.
2.
W ustawie z dnia 12 lipca 1984 r. o planowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 35, poz. 185, z 1986 r. Nr 47 poz. 226, z 1987 r. Nr 33, poz. 180 i z 1988 r. Nr 24, poz. 166) wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 9 w ust. 1 i w art. 37 w ust. 1 w pkt 1 użyte w odpowiednich przypadkach wyrazy „Komisja Planowania przy Radzie Ministrów” zastępuje się użytymi w tych samych przypadkach wyrazami „Centralny Urząd Planowania”,
2)
w art. 11:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„ 1. Organami właściwymi: 1) w sprawach planu krajowego i planów regionalnych jest Centralny Urząd Planowania, 2) w sprawach planów miejscowych jest Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa, z zastrzeżeniem ust. 3. ” ,
b)
w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„ 1) w odniesieniu do planu krajowego - Centralny Urząd Planowania, ” ,
c)
w ust. 4 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„ 1) w zakresie planów regionalnych - Minister-Kierownik Centralnego Urzędu Planowania, ” ,
3)
w art. 13 w ust. 5 w pkt 1 wyrazy „Przewodniczącego Komisji Planowania przy Radzie Ministrów” zastępuje się wyrazami „Ministra-Kierownika Centralnego Urzędu Planowania”,
4)
w art. 15 w ust. 2 wyrazy „Przewodniczący Komisji Planowania przy Radzie Ministrów” zastępuje się wyrazami „Centralny Urząd Planowania”,
Art. 8. ↗
Określone w odrębnych przepisach sprawy należące dotychczas do Komisji Planowania przy Radzie Ministrów, jej Prezydium i Przewodniczącego, w zakresie ustalonym ustawą, przechodzą do zakresu działania Centralnego Urzędu Planowania.
Art. 9. ↗
Traci moc ustawa z dnia 12 lipca 1984 r. o Komisji Planowania przy Radzie Ministrów (Dz. U. Nr 35, poz. 186 i z 1986 r. Nr 47, poz. 226).
Art. 10. ↗
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1989 r.