§ 1. ↗
W rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 31 grudnia 1975 r. w sprawie uprawnień pracowniczych osób wykonujących pracę nakładczą (Dz. U. z 1976 r. Nr 3, poz. 19 i z 1985 r. Nr 37, poz. 175) wprowadza się następujące zmiany:
w § 3 ust. 3 skreśla się,
§ 11 otrzymuje brzmienie: „§ 11. 1. W braku odmiennych postanowień umowy zakład pracy jest obowiązany zapewnić wykonawcy surowce, materiały lub inne przedmioty oraz narzędzia, maszyny i urządzenia niezbędne do wykonywania pracy nakładczej, jak również do utrzymywania w należytym stanie technicznym maszyn i urządzeń — z wyjątkiem bieżącej konserwacji. 2. W razie niewykonania przez zakład pracy obowiązków, o których mowa w ust. 1, i przez to uniemożliwienia wykonania miesięcznej ilości pracy określonej w umowie, za czas niewykonania pracy wykonawcy przysługuje wynagrodzenie obli- czone jak za urlop wypoczynkowy, jednak nie wyższe od wynagrodzenia uznanego aktualnie za najniższe dla pracowników gospodarki uspołecznionej.”,
po § 12 dodaje się § 12a w brzmieniu: „§ 12a. 1. Wykonawcy przysługuje odpłatność z tytułu użytkowania w pracy nakładczej maszyn, urządzeń i narzędzi stanowiących własność wykonawcy — w wysokości odpowiadającej wartości ich odtworzenia. 2. Zasady stosowania odpłatności, o której mowa w ust. 1, określają zakładowe regulaminy pracy nakładczej lub umowa.”,
po § 14 dodaje się § 14a w brzmieniu: „§ 14a. Wykonawcy będącemu inwalidą I lub II grupy przysługuje płatny urlop dodatkowy w wymiarze 10 dni roboczych w każdym roku kalendarzowym. Prawo do pierwszego urlopu dodatkowego wykonawca nabywa po przepracowaniu jednego roku od zaliczenia do I lub II grupy inwalidów.”,
w § 17 ust. 2 skreśla się,
w § 31 w ust. 2 zdanie drugie skreśla się.