Dz.U. 1989 nr 34 poz. 178 · Ustawa · obowiązujący
W dekrecie z dnia 9 listopada 1955 r. o znakach Sił Zbrojnych (Dz. U. Nr 47, poz. 315 i z 1959 r. Nr 71, poz. 447) wprowadza się następujące zmiany:
w art. 2 ust. 1 wyrazy „Przewodniczącego Rady Państwa” zastępuje się wyrazami „Prezydenta Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej”;
w art. 5 ust. 1, art. 6 ust. 2 i w art. 20 ust. 2 użyte w różnych przypadkach wyrazy „Rada Państwa” zastępuje się w odpowiednich przypadkach wyrazem „Prezydent”.
W dekrecie z dnia 7 grudnia 1955 r. o godle i barwach Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej oraz pieczęciach państwowych (Dz. U. Nr 47, poz. 314, z 1956 r. Nr 7, poz. 43, z 1957 r. Nr 10, poz. 42, z 1980 r. Nr 7, poz. 18 i z 1985 r. Nr 23, poz. 100) w art. 10 wprowadza się następujące zmiany:
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„ 2. Pieczęcią Senatu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej jest metalowa, tłoczona pieczęć okrągła, średnicy 62 mm, zawierająca pośrodku wizerunek orła, a w otoku napis: «Senat Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej». ” ,
dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„ 3. Pieczęcią Prezydenta Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej jest metalowa, tłoczona pieczęć okrągła, średnicy 62 mm, zawierająca pośrodku wizerunek orła, a w otoku napis: «Prezydent Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej »” .
W ustawie z dnia 7 lutego 1960 r. o Polskiej Akademii Nauk (Dz. U. z 1970 r. Nr 4, poz. 35, z 1973 r. Nr 12, poz. 89 i z 1974 r. Nr 50, poz. 319) wprowadza się następujące zmiany:
w art. 9 ust. 2 zdanie drugie skreśla się;
w art. 20 ust. 1 pkt 3 wyrazy „Radę Państwa na wniosek Rady Ministrów” zastępuje się wyrazami „Prezydenta Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej na wniosek Prezesa Rady Ministrów.”
W ustawie z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (Dz. U. z 1988 r. Nr 30, poz. 207 oraz z 1989 r. Nr 20, poz. 104 i Nr 29, poz. 154) wprowadza się następujące zmiany:
po art. 4 dodaje się art. 4a w brzmieniu:
„ Art. 4a. Prezydent Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej jako zwierzchnik Sił Zbrojnych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w szczególności: 1) na wniosek Ministra Obrony Narodowej określa główne kierunki rozwoju Sił Zbrojnych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej oraz ich przygotowania do obrony Państwa, 2) na wniosek Ministra Obrony Narodowej mianuje i zwalnia Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego oraz dowódców okręgów wojskowych i rodzajów Sił Zbrojnych. ” ;
art. 8 otrzymuje brzmienie:
„ Art. 8. Prezydent, jako Przewodniczący Komitetu Obrony Kraju: 1) kieruje pracami Komitetu, 2) wydaje zarządzenia w sprawach należących do zakresu działania Komitetu. ” ;
art. 10 skreśla się;
art. 14 skreśla się;
w art. 87 ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„ 4) pozbawienia stopnia oficerskiego wyższego niż stopień pułkownika (komandora) orzeczeniem organu właściwego do mianowania na ten stopień ” ;
w art. 253 ust. 1 wyrazy „Rada Państwa” zastępuje się wyrazem „Prezydent”.
W ustawie z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 16, poz. 134, z 1972 r. Nr 53, poz. 341 i 342, z 1974 r. Nr 24, poz. 142 i Nr 47, poz. 282, z 1979 r. Nr 15, poz. 97, z 1983 r. Nr 16, poz. 78 oraz z 1989 r. Nr 20, poz. 104) wprowadza się następujące zmiany:
w art. 21 ust. 2 pkt 3 wyrazy „Radę Państwa” zastępuje się wyrazem „Prezydenta”.
W ustawie z dnia 8 października 1980 r. o Najwyższej Izbie Kontroli (Dz. U. Nr 22, poz. 82) wprowadza się następujące zmiany:
w art. 4 ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„ 2) informacje o wynikach kontroli zleconych przez Sejm, Prezydenta i przeprowadzonych na wniosek Prezesa Rady Ministrów oraz informacje o wynikach innych kontroli. ” ;
art. 5 otrzymuje brzmienie:
„ Art. 5. Najwyższa Izba Kontroli przedkłada Prezydentowi informacje o wynikach kontroli zleconych przez Prezydenta oraz innych ważniejszych kontroli. ” ;
art. 6 otrzymuje brzmienie:
„ Art. 6. Najwyższa Izba Kontroli przedstawia Prezesowi Rady Ministrów informacje o wynikach kontroli przeprowadzonych na wniosek Prezesa Rady Ministrów oraz informacje o wynikach kontroli przedkładanych Sejmowi i Prezydentowi. ” ;
w art. 7 ust. 3 skreśla się;
w art. 10 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„ 3. Wiceprezesów Najwyższej Izby Kontroli powołuje i odwołuje Marszałek Sejmu na wniosek Prezesa Najwyższej Izby Kontroli. ” ;
w art. 11:
w ust. 1 wyrazy „Rada Państwa” zastępuje się wyrazami „Prezydium Sejmu”,
w ust. 3 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„ 2) wnioski przedkładane Sejmowi w myśl art. 4 ust. 2 i 3 ” ,
w ust. 3 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„ 4) przepisy o trybie przeprowadzania czynności kontrolnych oraz projekt statutu Najwyższej Izby Kontroli, ” ;
w art. 12 ust. 2 wyrazy „Radę Państwa” zastępuje się wyrazami „Prezydium Sejmu”;
art. 19 otrzymuje brzmienie:
„ Art. 19. Szczegółowe prawa i obowiązki, wymagane kwalifikacje, zasady wynagradzania, tabelę stanowisk oraz zasady przyznawania dodatków do wynagrodzeń i diet dla pracowników Najwyższej Izby Kontroli, a także tryb powoływania i sposób działania komisji dyscyplinarnych określa Marszałek Sejmu. ” ;
w art. 28 wyrazy „Rada Państwa” zastępuje się wyrazami „Prezydium Sejmu”.
W ustawie z dnia 6 marca 1981 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. z 1985 r. Nr 54, poz. 276) wprowadza się następujące zmiany:
art. 2 otrzymuje brzmienie:
Państwowa Inspekcja Pracy podlega Sejmowi. Nadzór nad Państwową Inspekcją Pracy w zakresie ustalonym ustawą sprawuje Rada Ochrony Pracy.”;
art. 5 otrzymuje brzmienie:
„ Art. 5. 1. Prezydium Sejmu na wniosek Głównego Inspektora Pracy ustala: 1) siedziby i terytorialny zakres właściwości okręgowych inspektoratów pracy, 2) tryb wykonywania przez Państwową Inspekcję Pracy czynności kontrolnych, 3) statut Państwowej Inspekcji Pracy. 2. Uchwały Prezydium Sejmu w sprawach wymienionych w ust. 1 pkt 1 podlegają ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. ” ;
w art. 6:
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„ 1. Tworzy się Radę Ochrony Pracy jako organ nadzoru nad warunkami pracy i działalnością Państwowej Inspekcji Pracy. ” ,
w ust. 2 wyrazy „Rada Państwa” zastępuje się wyrazami „Prezydium Sejmu”,
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„ 3. Radę powołuje się spośród posłów, senatorów, kandydatów zgłoszonych przez Prezesa Rady Ministrów, kandydatów zgłoszonych przez: ogólnokrajowe związki zawodowe, ogólnokrajowe zrzeszenia (federacje) związków zawodowych oraz ogólnokrajowe organizacje międzyzwiązkowe, a także przez inne organizacje społeczne zajmujące się problematyką ochrony pracy. W skład Rady powołuje się także ekspertów i przedstawicieli nauki. ” ,
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„ 4. Zasady reprezentacji w Radzie określi Prezydium Sejmu. ” ,
ust. 7 otrzymuje brzmienie:
„ 7. Rada działa na podstawie uchwalonego przez siebie regulaminu, zatwierdzonego przez Marszałka Sejmu. ” ,
ust. 8 skreśla się;
w art. 12 skreśla się wyrazy „w porozumieniu z Prezesem Najwyższej Izby Kontroli”;
w art. 13 ust. 2 wyrazy „ogólnokrajowej organizacji międzyzwiązkowej” zastępuje się wyrazami „związków zawodowych” oraz skreśla się wyrazy „związkom zawodowym”;
art. 25 otrzymuje brzmienie:
„ Art. 25. 1. Głównego Inspektora Pracy powołuje i odwołuje Marszałek Sejmu po zasięgnięciu opinii Rady Ochrony Pracy. 2. Zastępców Głównego Inspektora Pracy powołuje i odwołuje Marszałek Sejmu na wniosek Głównego Inspektora Pracy. 3. Okręgowych inspektorów pracy i ich zastępców powołuje i odwołuje Główny Inspektor Pracy. 4. Do pracowników Państwowej Inspekcji Pracy stosuje się przepisy ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (Dz. U. Nr 31, poz. 214, z 1984 r. Nr 35, poz. 187, z 1988 r. Nr 19, poz.- 132 i z 1989 r. Nr 4, poz. 24). ” ;
w art. 26 wyrazy „Rada Państwa na wniosek Prezesa Najwyższej Izby Kontroli” zastępuje się wyrazami „Marszałek Sejmu na wniosek Głównego Inspektora Pracy”.
W ustawie z dnia 31 lipca 1981 r. o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe (Dz. U. Nr 20, poz. 101, z 1982 r. Nr 31, poz. 214, z 1985 r. Nr 22, poz. 98 i Nr 50, poz. 262 oraz z 1987 r. Nr 21, poz. 123) wprowadza się następujące zmiany:
art. 2 otrzymuje brzmienie:
„ Art. 2. Ustawa ustala zasady wynagradzania osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe: 1) Prezydenta Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, 2) Marszałka Sejmu, Marszałka Senatu, Prezesa Rady Ministrów, wicemarszałka Sejmu, wicemarszałka Senatu, wiceprezesa Rady Ministrów, Prezesa Najwyższej Izby Kontroli, Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego, Prezesa Trybunału Konstytucyjnego, ministra, Prezesa Narodowego Banku Polskiego, Rzecznika Praw Obywatelskich, wiceprezesa Trybunału Konstytucyjnego, wiceprezesa Najwyższej Izby Kontroli, Szefa Kancelarii Sejmu, Głównego Inspektora Pracy, zastępcy Głównego Inspektora Pracy, 3) ministra stanu, Prokuratora Generalnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, Szefa Kancelarii Prezydenta, Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego, Prezesa Sądu Najwyższego, zastępcy Prokuratora Generalnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, zastępcy Szefa Kancelarii Prezydenta, wiceprezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego, 4) Prezesa Polskiej Akademii Nauk, sekretarza stanu, pierwszego zastępcy Prezesa Narodowego Banku Polskiego, podsekretarza stanu (wiceministra), wiceprezesa Narodowego Banku Polskiego, kierownika urzędu centralnego, wiceprezesa Polskiej Akademii Nauk, Sekretarza Naukowego Polskiej Akademii Nauk, zastępcy Sekretarza Naukowego Polskiej Akademii Nauk, sekretarzy wydziałów Polskiej Akademii Nauk, wojewody, prezydenta miasta st. Warszawy, Krakowa i Łodzi, zastępcy kierownika urzędu centralnego, dyrektora generalnego, wicewojewody, wiceprezydenta miasta st. Warszawy, Krakowa i Łodzi. ” ;
po art. 2 dodaje się art. 2a w brzmieniu:
„ Art. 2a. Wynagrodzenie Prezydenta składa się z wynagrodzenia zasadniczego odpowiadającego pięciokrotności przeciętnego wynagrodzenia w sferze produkcji materialnej oraz dodatku funkcyjnego odpowiadającego dwukrotności przeciętnego wynagrodzenia w sferze produkcji materialnej. ” ;
art. 3 otrzymuje brzmienie:
„ Art. 3. 1. Wynagrodzenie osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe, wymienionych w art. 2 pkt 2-4, składa się z wynagrodzenia zasadniczego i dodatku funkcyjnego. 2. Wynagrodzenie ustala się na podstawie przeciętnego wynagrodzenia w sferze produkcji materialnej. 3. Szczegółowe zasady wynagradzania osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe, o których mowa w ust. 1, ustala Prezydent w drodze rozporządzenia. ” ;
po art. 3 dodaje się art. 3a w brzmieniu:
„ Art. 3a. Do osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe stosuje się odpowiednio przepisy art. 22-26 i art. 28 ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (Dz. U. Nr 31, poz. 214, z 1984 r. Nr 35, poz. 187, z 1988 r. Nr 19, poz. 132 i z 1989 r. Nr 4, poz. 24). ” ;
art. 6 skreśla się.
W ustawie z dnia 31 lipca 1981 r. o kontroli publikacji i widowisk (Dz. U. Nr 20, poz. 99, z 1983 r. Nr 44, poz. 204, z 1984 r. Nr 5, poz. 24 oraz z 1987 r. Nr 37, poz. 209) wprowadza się następujące zmiany:
w art. 6 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„ 1. Główny Urząd podlega Radzie Ministrów. 2. Prezesa Głównego Urzędu i wiceprezesów powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów. ” ;
w art. 7 ust. 2 pkt 2 wyrazy „Radę Państwa” zastępuje się wyrazami „Radę Ministrów”;
w art. 8 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„ 2. Rada Ministrów w drodze rozporządzenia tworzy i znosi okręgowe urzędy oraz ustala ich siedziby i terytorialny zasięg działania. ” ;
w art. 9 ust. 1 i 2 użyte dwukrotnie wyrazy „Rada Państwa” zastępuje się wyrazami „Rada Ministrów”, a wyraz „Rządu” skreśla się;
w art. 21 ust. 2 skreśla się.
W dekrecie z dnia 12 grudnia 1981 r. o stanie wojennym (Dz. U. Nr 29, poz. 154 i z 1982 r. Nr 3, poz. 18) wprowadza się następujące zmiany:
w art. 3 ust. 1 wyrazy „Przewodniczący Rady Państwa” zastępuje się wyrazem „Prezydent”;
w art. 4 ust. 2 wyrazy „uchwały Rady Państwa” zastępuje się wyrazami „zarządzenia Prezydenta”;
w art. 17 ust. 3 wyrazy „Przewodniczącego Rady Państwa i” skreśla się.
W ustawie z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (Dz. U. Nr 31, poz. 214, z 1984 r. Nr 35, poz. 187, z 1988 r. Nr 19, poz. 132 i z 1989 r. Nr 4, poz. 24) wprowadza się następujące zmiany:
w art. 1 ust. 1 pkt 2 wyrazy „Kancelarii Rady Państwa” zastępuje się wyrazami „Kancelarii Prezydenta”;
w art. 48:
w ust. 1:
w pkt 1 dodaje się wyrazy „biura Trybunału Konstytucyjnego i Rzecznika Praw Obywatelskich oraz Państwowej Inspekcji Pracy”,
pkt 2 otrzymuje brzmienie: „ 2) Prezydent Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w odniesieniu do pracowników Kancelarii Prezydenta, Sądu Najwyższego i Prokuratury Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej ” ,
w ust. 3 wyrazy „Marszałkowi Sejmu i Przewodniczącemu Rady Państwa” zastępuje się wyrazami „Prezydentowi, Marszałkowi Sejmu i Marszałkowi Senatu”.
W ustawie z dnia 14 grudnia 1982 r. o ochronie tajemnicy państwowej i służbowej (Dz. U. Nr 40,poz. 271) w art. 7 ust. 6 wprowadza się następujące zmiany:
w pkt 1 skreśla się przecinek i dodaje wyrazy „oraz powoływanych lub nadzorowanych przez Sejm”,
pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„ 2) Prezydent Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej - w organach przez niego powołanych, nadzorowanych lub jemu podległych oraz w terenowych organach administracji państwowej stopnia wojewódzkiego. ”
W ustawie z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz. U. Nr 38, poz. 173) wprowadza się następujące zmiany:
w art. 5 ust. 3 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„ 2) urzędu Prezydenta Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej - Szef Kancelarii Prezydenta ” .
w art. 17 ust. 3 wyrazy „i Kancelarii Rady Państwa” zastępuje się wyrazami „i Kancelarii Prezydenta”;
w art. 21 ust. 4 pkt 1 wyrazy „i Rady Państwa” zastępuje się wyrazami „Senatu i urzędu Prezydenta”,
art. 30 otrzymuje brzmienie:
„ Art. 30. Zasób archiwalny archiwów: Sejmu, Senatu i urzędu Prezydenta stanowią materiały archiwalne powstałe i powstające w toku ich działalności, a także ich zasób historyczny. ”
W ustawie z dnia 20 lipca 1983 r. o systemie rad narodowych i samorządu terytorialnego (Dz. U. z 1988 r. Nr 26, poz. 183) wprowadza się następujące zmiany:
użyte w art. 2 ust. 2, art. 3 ust. 5, art. 8, 83, 109 ust. 2, art. 132 ust. 3 i art. 141-143 w różnych przypadkach wyrazy „Rada Państwa” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami „Prezydent Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej”;
w art. 15 ust. 1 wyrazy „Rady Państwa podjętej w porozumieniu z Radą Ministrów” zastępuje się wyrazami „Rady Ministrów”;
w art. 25 ust. 3 skreśla się;
w art. 27 ust. 2 skreśla się;
w art. 62 wyrazy „w porozumieniu z Radą Państwa” skreśla się;
w art. 69 ust. 1 wyrazy „Radzie Państwa” zastępuje się wyrazem „Prezydentowi”;
w art. 71 ust. 3 wyrazy „za zgodą Rady Państwa” skreśla się;
w art. 110 ust. 3 wyrazy „Rada Ministrów za zgodą Rady Państwa” zastępuje się wyrazami „wojewódzka rada narodowa”;
po art. 143 dodaje się art. 143a w brzmieniu:
„ Art. 143a. Prezydent corocznie informuje Sejm o problemach wynikających ze sprawowanego przez niego nadzoru nad radami narodowymi. ” ;
w art. 166 ust. 2 wyrazy „w porozumieniu z Radą Państwa” skreśla się.
W ustawie z dnia 5 grudnia 1983 r. o stanie wyjątkowym (Dz. U. Nr 66, poz. 297) wprowadza się następujące zmiany:
w art. 2:
w ust. 1 wyrazy „Rada Państwa, w drodze uchwały, a w wypadkach nie cierpiących zwłoki - Przewodniczący Rady Państwa, w drodze postanowienia” zastępuje się wyrazami „Prezydent Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w drodze zarządzenia”,
w ust. 2 wyrazy „w uchwale lub postanowieniu, o których” zastępuje się wyrazami „w zarządzeniu, o którym”,
po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„ 2a. Prezydent może wprowadzić stan wyjątkowy na czas oznaczony, nie dłuższy niż trzy miesiące. Przedłużenie stanu wyjątkowego może nastąpić tylko raz, w drodze zarządzenia Prezydenta, na okres nie dłuższy niż trzy miesiące, za zgodą Sejmu i Senatu. ” ,
w ust. 3 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
„ Prezydent przesyła niezwłocznie Marszałkowi Sejmu, Marszałkowi Senatu oraz Prezesowi Rady Ministrów zarządzenie w sprawie wprowadzenia stanu wyjątkowego. ” ;
w art. 3 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„ 1. Prezydent, w drodze zarządzenia, może znieść stan wyjątkowy przed upływem czasu, na który stan ten został wprowadzony, jeżeli ustaną okoliczności będące przyczyną jego wprowadzenia. ” ;
w art. 4 wyrazy „Uchwały i postanowienia, o których mowa w art. 2 ust. 1 i art. 3 ust. 1” zastępuje się wyrazami „Zarządzenia, o których mowa w art. 2 ust. 1 i ust. 2a oraz art. 3 ust. 1”;
w art. 5 skreśla się na końcu pierwszego zdania kropkę i dodaje wyrazy „na okres trzech miesięcy po zakończeniu stanu wyjątkowego”; drugie zdanie skreśla się;
w art. 16 ust. 4 wyrazy „Przewodniczącego Rady Państwa” zastępuje się wyrazami „Prezesa Rady Ministrów”.
W ustawie z dnia 12 lipca 1984 r. o planowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1989 r. Nr 17, poz. 99) w art. 40 wyrazy „Rada Państwa” zastępuje się wyrazami „Rada Ministrów”.
W ustawie z dnia 3 grudnia 1984 r. - Prawo budżetowe (Dz. U. Nr 56, poz. 283, z 1985 r. Nr 59, poz. 296, z 1986 r. Nr 42, poz. 202, z 1987 r. Nr 33, poz. 181, z 1988 r. Nr 19, poz. 131 i Nr 41, poz. 325 oraz z 1989 r. Nr 6, poz. 32) wprowadza się następujące zmiany:
w art. 33 ust. 3 wyrazy „Rady Państwa” zastępuje się wyrazami „Senatu, urzędu Prezydenta”;
w art. 37 i 38 wyraz „Sejmowi” zastępuje się wyrazami „Sejmowi i Senatowi”;
art. 61 otrzymuje brzmienie:
„ Art. 61. Prezydent, Marszałek Sejmu i Marszałek Senatu lub z ich upoważnienia szefowie właściwych Kancelarii, a także Prezes Najwyższej Izby Kontroli mogą przenosić kredyty w zakresie właściwych części budżetu centralnego. ” ;
w art. 91 wyrazy „Kancelarii Rady Państwa” zastępuje się wyrazami „Kancelarii Prezydenta”, a wyrazy „Marszałek Sejmu i Przewodniczący Rady Państwa” zastępuje się wyrazami „Prezydent i Marszałek Sejmu”.
W ustawie z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 22, poz. 98 i z 1987 r. Nr 21, poz. 123) wprowadza się następujące zmiany:
w art. 1:
dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 oraz w pkt 1 na końcu dodaje się wyrazy „a także ustaw przed podpisaniem ich przez Prezydenta, zgodnie z art. 27 ust. 4 Konstytucji”, w pkt 2 wyrazy „Radę Państwa” zastępuje się wyrazem „Prezydenta”;
dodaje się ust. 2 w brzmieniu:
„ 2. Przepis ust. 1 pkt 2 stosuje się odpowiednio do aktów normatywnych wydanych przez Radę Państwa. ” ;
w art. 3:
pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„ 1) w stosunku do ustaw, których Prezydent nie podpisał z chwilą wystąpienia Prezydenta do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o stwierdzenie zgodności ustawy z Konstytucją w myśl art. 27 ust. 4 Konstytucji, ”
dodaje się nowy pkt 2 w brzmieniu:
„ 2) w stosunku do ustaw i innych aktów podlegających w myśl obowiązujących przepisów ogłoszeniu w organie publikacyjnym - z chwilą ich ogłoszenia ” ,
dotychczasowy pkt 2 oznacza się jako pkt 3;
po art. 4 dodaje się art. 4a w brzmieniu:
„ Art. 4a. Trybunał Konstytucyjny ustala powszechnie obowiązującą wykładnię ustaw. ” ;
w art. 6:
w ust. 1 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje wyrazy „a jeżeli z wnioskiem wystąpił Prezydent - także Prezydentowi”,
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„ 2. Orzeczenia, o których mowa w ust. 1, Sejm rozpatruje nie później niż w okresie sześciu miesięcy od dnia przedstawienia orzeczenia przez Prezesa Trybunału Konstytucyjnego. ” ;
po rozdziale 4 dodaje się rozdział 4a w brzmieniu:
„ Rozdział 4a Powszechnie obowiązująca wykładnia ustaw Art. 11a. 1. Trybunał Konstytucyjny ustala powszechnie obowiązującą wykładnię ustaw na wniosek Prezydenta, Prezesa Rady Ministrów, Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego, Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego, Rzecznika Praw Obywatelskich, Prokuratora Generalnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. 2. Trybunał Konstytucyjny ustala powszechnie obowiązującą wykładnię ustaw na posiedzeniu pełnego składu w drodze uchwały. 3. Uchwały, o których mowa w ust. 2, ogłasza się w Dzienniku Ustaw Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. ” ;
w art. 14 ust. 3 wyrazy „dokonuje się w toku tej samej lub najbliższej sesji Sejmu, w której nastąpiło odwołanie lub stwierdzenie wygaśnięcia mandatu członka Trybunału” zastępuje się wyrazami „Sejm dokonuje nie później niż w okresie trzech miesięcy od odwołania lub stwierdzenia wygaśnięcia mandatu członka Trybunału”;
w art. 27 ust. 3 wyrazy „Radzie Państwa lub przewodniczącemu Rady Państwa” oraz wyrazy „Rady Państwa, przewodniczącego Rady Państwa” zastępuje się użytym w odpowiednim przypadku wyrazem „Prezydent”;
w art. 30 ust. 3 wyrazy „Marszałka Sejmu, Przewodniczącego Rady Państwa” zastępuje się wyrazami „Prezydenta, Marszałka Sejmu, Marszałka Senatu”.
Ustawa wchodzi w życie z dniem objęcia urzędu przez Prezydenta, z tym że art. 15 pkt 4 wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1990 r.