Ustawa z dnia 24 lutego 1989 r. o niektórych warunkach konsolidacji gospodarki narodowej oraz o zmianie niektórych ustaw.

Na terenie województwa lub jego części albo w odniesieniu do określonego podmiotu gospodarczego, w rozumieniu przepisów o działalności gospodarczej, mogą być wprowadzone na czas określony szczególne warunki gospodarowania oraz funkcjonowania podmiotów gospodarczych w celu sprawdzenia nowych rozwiązań techniczno-organizacyjnych i ekonomicznych (eksperyment gospodarczy).

Akt określający warunki eksperymentu gospodarczego może w wyjątkowych, gospodarczo uzasadnionych przypadkach i w zakresie określonym w ust. 1 wprowadzać rozwiązania odmienne od przewidzianych w ogólnie obowiązujących odpowiednich przepisach ustawowych. W takich przypadkach przepisów ogólnie obowiązujących nie stosuje się w zakresie objętym odmiennością rozwiązań zawartych w akcie określającym warunki eksperymentu.

Akt, o którym mowa w ust. 2, nie może naruszać przepisów dotyczących praw osób trzecich.

W celu przyspieszenia procesów demonopolizacyjnych i rozwoju konkurencyjności, lepszego wykorzystania środków produkcji oraz poprawy efektywności gospodarki, Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, może określić:

W zakresie uregulowanym rozporządzeniami, wydanymi na podstawie ust. 1, nie stosuje się:

Decyzję w sprawie podziału, łączenia oraz likwidacji przedsiębiorstwa państwowego, w warunkach określonych w ust. 1 pkt 1, podejmuje Prezes Rady Ministrów:

- po zasięgnięciu opinii organów przedsiębiorstwa i na podstawie wyników analizy efektywności przewidywanych skutków takiej decyzji.

Prezes Rady Ministrów, po zasięgnięciu opinii właściwych organów samorządu, może odwołać dyrektora przedsiębiorstwa państwowego lub zawiesić w czynnościach kierownika innej jednostki organizacyjnej, do których stosuje się przepisy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli w takim przedsiębiorstwie lub takiej jednostce ustalono rażąco wysokie ceny towarów i usług oraz obiektów i robót budowlanych w rozumieniu art. 8 ustawy z dnia 26 lutego 1982 r. o cenach (Dz. U. z 1988 r. Nr 27, poz. 195) lub ceny w wysokości przekraczającej maksymalne wskaźniki wzrostu cen umownych, o których mowa w art. 13 ust. 2 pkt 1 i ust. 3 powołanej ustawy.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli wartość towarów i usług oraz obiektów i robót budowlanych, o których mowa w powołanym przepisie, nie jest większa niż 30% wartości sprzedaży w okresie, w którym stosowano rażąco wysokie ceny lub ceny w wysokości przekraczającej maksymalne wskaźniki wzrostu cen umownych. Okres ten nie może być krótszy niż miesiąc.

Prezes Rady Ministrów, po zasięgnięciu opinii właściwych organów samorządu, może także odwołać dyrektora lub zawiesić w czynnościach kierownika, o których mowa w ust. 1, jeżeli w roku podatkowym suma podatku dochodowego z tytułów określonych w art. 18 ust. 4 ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. Nr 3, poz. 12) przekracza 10% uzyskanego dochodu.

Do decyzji Prezesa Rady Ministrów, o której mowa w ust. 1 i 3, nie stosuje się przepisów o właściwości organów oraz o trybie odwoływania i zawieszania w czynnościach.

W gospodarczo uzasadnionych przypadkach rada pracownicza i kierownik zakładu sporządzającego bilans lub kierownik takiego zakładu, w którym nie ma rady pracowniczej, mogą wystąpić do organu założycielskiego z wnioskiem o podział przedsiębiorstwa państwowego przez wyłączenie tego zakładu z przedsiębiorstwa w celu utworzenia samodzielnego podmiotu gospodarczego.

Do podziału, o którym mowa w ust. 1, stosuje się przepisy wydane na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 1.

Organy kontroli i inspekcji, podporządkowane naczelnym i centralnym organom administracji państwowej oraz organizacjom spółdzielczym, nie mogą prowadzić kontroli i inspekcji lub lustracji w zakresie organizacji i celowości działalności podmiotów gospodarczych.

Rada Ministrów może ustanawiać także, inne niż określone w ust. 1, ograniczenia ustalonego w ustawach zakresu kontroli podmiotów gospodarczych przez organy kontroli i inspekcji, o których mowa w powołanym przepisie.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do przedsiębiorstw państwowych i jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej oraz Ministrowi Spraw Wewnętrznych, a także do przedsiębiorstw państwowych i jednostek podległych Ministrowi Sprawiedliwości, działających przy zakładach karnych.

Zrzeszenia przedsiębiorstw państwowych ulegają rozwiązaniu w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia ustawy w życie.

W razie utworzenia przez podmioty, które należały do rozwiązanego zrzeszenia, spółki handlowej lub innej struktury organizacyjnej przewidzianej w przepisach prawa, sąd rejestrowy przed wpisem do rejestru takiej spółki lub struktury zwraca się do organu antymonopolowego o zajęcie stanowiska. Sąd odmawia rejestracji, jeżeli akt o utworzeniu spółki lub innej struktury organizacyjnej narusza przepisy o przeciwdziałaniu praktykom monopolistycznym w gospodarce narodowej.

Sejm dokonuje okresowych ocen wprowadzania w życie i wykonywania przepisów ustawy.

Rada Ministrów przedstawia Sejmowi, nie rzadziej niż co pół roku, informację o wykorzystaniu uprawnień wynikających z przepisów art. 1 i 2 oraz art. 4 i 5.

Podjęty eksperyment gospodarczy można prowadzić po ustaniu mocy obowiązującej przepisów art. 1 i 2.

Postępowanie w sprawach prowadzonych na zasadach i w trybie, określonych na podstawie art. 4 ust. 1 lub w art. 7, nie zakończone do dnia obowiązywania tych przepisów, toczy się nadal na tych zasadach i w tym trybie.