Dz.U. 1990 nr 87 poz. 505 · Ustawa · obowiązujący
Uchyla się ustawę z dnia 26 lutego 1982 r. o planowaniu społeczno-gospodarczym (Dz. U. z 1987 r. Nr 4, poz. 26 i Nr 33, poz. 181, z 1988 r. Nr 20, poz. 134, Nr 41, poz. 327 oraz z 1989 r. Nr 4, poz. 22, Nr 35, poz. 192 i Nr 74, poz. 439).
Rada Ministrów przedstawia Sejmowi i Senatowi:
roczne założenia polityki społeczno-gospodarczej,
roczne i wieloletnie prognozy koniunktury gospodarczej oraz długookresowe programy działań gospodarczych państwa (w tym programy sektorowe),
z własnej inicjatywy lub na wniosek Sejmu - informacje, analizy i oceny sytuacji społeczno-gospodarczej państwa.
Horyzont czasowy oraz zakres programów, o których mowa w ust. 1 pkt 2, określa Rada Ministrów w zależności od stanu gospodarki i warunków międzynarodowych.
W ustawie z dnia 23 grudnia 1988 r. o utworzeniu Centralnego Urzędu Planowania (Dz. U. Nr 41, poz. 327) art. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
Do zakresu działania Urzędu należy:
opracowywanie:
projektów długookresowych programów działań gospodarczych państwa,
wspólnie z Ministrem Finansów oraz zainteresowanymi ministrami - projektów rocznych założeń polityki społeczno-gospodarczej, które po uchwaleniu przez Radę Ministrów stanowią podstawę do prac nad projektem budżetu państwa,
koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju,
zasad polityki regionalnej państwa,
sporządzanie okresowych analiz realizacji programów wymienionych w pkt 1,
sporządzanie analiz sytuacji społeczno-gospodarczej kraju oraz prowadzenie studiów dotyczących podstawowych problemów społeczno-gospodarczych kraju i regionów,
opracowywanie krótko-, średnio- i długookresowych prognoz gospodarczych,
opracowywanie założeń polityki inwestycyjnej, ze szczególnym uwzględnieniem inwestycji realizowanych z udziałem środków budżetu państwa,
sporządzanie analiz i ocen zasobów pracy i zasobów materialnych w gospodarce,
sporządzanie analiz i ocen funkcjonujących w gospodarce mechanizmów rynkowych i rozwiązań systemowych,
prowadzenie studiów i analiz w zakresie współpracy gospodarczej z innymi państwami i organizacjami międzynarodowymi,
inicjowanie i organizowanie prac związanych z projektowaniem założeń polityki gospodarczo-obronnej oraz wykonywanie innych zadań o charakterze obronnym, określonych w odrębnych przepisach,
wykonywanie innych zadań określonych w odrębnych przepisach.
Minister - Kierownik Urzędu, kierując realizacją zadań określonych w art. 2:
ustala, w porozumieniu z Ministrem Finansów oraz zainteresowanymi ministrami, zasady opracowywania projektów rocznych założeń polityki społeczno-gospodarczej,
współdziała z właściwymi naczelnymi i centralnymi organami administracji państwowej w zakresie przygotowywania projektów założeń wymienionych w pkt 1,
współdziała z wojewodami w zakresie polityki regionalnej państwa,
wspomaga gminy i ich związki w opracowywaniu programów społeczno-gospodarczych, udostępniając im niezbędne informacje i udzielając pomocy metodycznej.”
W ustawie z dnia 12 lipca 1984 r. o planowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1989 r. Nr 17, poz. 99, Nr 34, poz. 178 i Nr 35, poz. 192 oraz z 1990 r. Nr 34, poz. 198) w art. 17 skreśla się ust. 1.
Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 36 ustawy, o której mowa w art. 1, pozostają w mocy do upływu określonego w nich terminu obowiązywania; w braku takiego terminu pozostają one w mocy do dnia 31 grudnia 1990 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.