Art. 1. ↗
W ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. Nr 24, poz. 141, z 1975 r. Nr 16, poz. 91, z 1981 r. Nr 6, poz. 23, z 1982 r. Nr 31, poz. 214, z 1985 r. Nr 20, poz. 85 i Nr 35, poz. 162, z 1986 r. Nr 42, poz. 201, z 1987 r. Nr 21, poz. 124, z 1988 r. Nr 20, poz. 134, z 1989 r. Nr 20, poz. 107 i Nr 35, poz. 192, z 1990 r. Nr 4, poz. 19, Nr 43, poz. 251 i Nr 55, poz. 319 oraz z 1991 r. Nr 53, poz. 226 i Nr 55, poz. 236) wprowadza się następujące zmiany:
w art. 215:
dodaje się nowy § 2 w brzmieniu:
„ § 2. Zakład pracy jest obowiązany do informowania pracowników o ryzyku zawodowym, które wiąże się z wykonywaną pracą. ” ,
dotychczasowy § 2 otrzymuje oznaczenie § 3 i brzmienie:
„ § 3. Na koszt zakładu pracy przeprowadza się badania i pomiary czynników szkodliwych dla zdrowia, a wyniki podaje się do wiadomości pracowników. ” ,
dotychczasowy § 3 otrzymuje oznaczenie § 4,
dodaje się § 5 w brzmieniu:
„ § 5. Minister Zdrowia i Opieki Społecznej określi w drodze rozporządzenia zasady, tryb i częstotliwość dokonywania badań i pomiarów, o których mowa w § 3. ” ;
w art. 216 § 3-5 otrzymują brzmienie:
„ § 3. Pracownik podlega okresowym i kontrolnym badaniom lekarskim przeprowadzanym na koszt zakładu pracy. § 4. Badania lekarskie okresowe i kontrolne przeprowadza się w miarę możliwości w godzinach pracy. Za czas niewykonywania pracy pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia, a w razie przejazdu na badania okresowe i kontrolne do innej miejscowości przysługuje mu zwrot kosztów podróży według zasad obowiązujących przy podróżach służbowych. § 5. Do wykonywania pracy można dopuścić pracownika, który okaże aktualne orzeczenie lekarskie, wydane po przeprowadzeniu badań, o których mowa w § 2 i 3. ”