Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o warunkach wykonywania międzynarodowego transportu drogowego.

Ustawa określa warunki wykonywania przez krajowe podmioty gospodarcze międzynarodowego zarobkowego transportu drogowego i międzynarodowych niezarobkowych przewozów dla własnych potrzeb podmiotów pojazdami samochodowymi zarejestrowanymi w kraju oraz wykonywania międzynarodowych przewozów drogowych przez zagraniczne podmioty gospodarcze pojazdami samochodowymi zarejestrowanymi za granicą.

Przez użyte w ust. 1 określenia „międzynarodowy transport drogowy” lub „międzynarodowy przewóz drogowy” rozumie się przemieszczanie osób lub ładunków po drogach publicznych przy pomocy pojazdów samochodowych, w czasie którego następuje przekroczenie przez pojazd granicy państwowej.

Działalność gospodarcza polegająca na wykonywaniu międzynarodowego zarobkowego transportu drogowego pojazdami samochodowymi zarejestrowanymi w kraju podlega koncesjonowaniu.

Organem właściwym do udzielania, odmowy udzielania i cofania koncesji jest Minister Transportu i Gospodarki Morskiej.

Udzielenie, zmiana, odmowa udzielenia i cofnięcie koncesji następuje w drodze decyzji administracyjnej.

Koncesji udziela się, z zastrzeżeniem art. 8, jeżeli podmiot gospodarczy spełnia następujące warunki:

Warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, stosuje się również do kierowców pojazdów samochodowych realizujących przewozy międzynarodowe.

Rada Ministrów, po zasięgnięciu opinii właściwych komisji sejmowych, w drodze rozporządzenia, może określić dodatkowe warunki, od których spełnienia uzależnione będzie udzielenie koncesji.

Koncesji udziela się na:

Posiadacz koncesji jest obowiązany do wykonywania międzynarodowego transportu drogowego stosownie do warunków ustalonych w koncesji.

Minister Transportu i Gospodarki Morskiej odmówi udzielenia koncesji bądź może zmienić jej ustalenia w przypadku braku zezwoleń zagranicznych, o których mowa w art. 10 ust. 1.

Minister Transportu i Gospodarki Morskiej może odmówić udzielenia koncesji lub zmienić jej ustalenia ze względu na zagrożenie ważnego interesu gospodarki narodowej, obronności lub bezpieczeństwa państwa.

Minister Transportu i Gospodarki Morskiej przyznaje na wniosek posiadacza koncesji zezwolenia zagraniczne na wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego, uzyskane z innych krajów w ramach porozumień międzynarodowych, które upoważniają do wjazdu pojazdów posiadacza koncesji na obszar tych krajów.

Podmiotom, które wykonują przewozy dla własnych potrzeb, zezwolenie zagraniczne, o którym mowa w ust. 1, może być udzielone w przypadku, gdy jest to niezbędne dla ich działalności i gdy dysponują pojazdem określonym w art. 6 ust. 1 pkt 4.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się również do przejazdu pojazdów samochodowych w stanie próżnym oraz pojazdów nie przeznaczonych do przewozu osób lub ładunków.

Wykonywanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej międzynarodowego przewozu drogowego przez zagraniczne podmioty gospodarcze pojazdami samochodowymi zarejestrowanymi za granicą wymaga zezwolenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej.

Zezwolenia, o których mowa w ust. 1, mogą być udzielane na okres nie przekraczający roku kalendarzowego.

Zezwolenie na prowadzenie regularnej komunikacji autobusowej może być udzielone na okres nie przekraczający 5 lat.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się również do przejazdu pojazdów samochodowych w stanie próżnym oraz do pojazdów nie przeznaczonych do przewozu osób lub ładunków.

Za udzielenie:

pobiera się opłaty.

Minister Transportu i Gospodarki Morskiej w porozumieniu z Ministrem Finansów, w drodze rozporządzenia, określa wysokość opłat, o których mowa w ust. 1.

Zagraniczne podmioty gospodarcze, wykonujące międzynarodowy przewóz drogowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pojazdami zarejestrowanymi za granicą, uiszczają opłatę drogową za przejazd tych pojazdów po drogach publicznych w czasie każdego jednorazowego pobytu na tym terytorium.

Opłaty określone w ust. 1 nie obejmują kosztów przygotowania dokumentacji oraz adaptacji trasy przewozu i pilotowania, ustalanych według odrębnych przepisów.

Minister Transportu i Gospodarki Morskiej w porozumieniu z Ministrem Finansów, w drodze rozporządzenia:

Upoważnione organizacje zrzeszające międzynarodowych przewoźników drogowych w Polsce lub inny podmiot oraz graniczne urzędy celne pobierają od przewoźników za wydane przez siebie zezwolenia oraz pobrane opłaty drogowe prowizję.

Wysokość prowizji ustala Minister Transportu i Gospodarki Morskiej w porozumieniu z Ministrem Finansów.

Uprawnienia do wykonywania międzynarodowego transportu drogowego, uzyskane na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 41, poz. 324, z 1990 r. Nr 26, poz. 149, Nr 34, poz. 198 i Nr 86, poz. 504 oraz z 1991 r. Nr 31, poz. 128), zachowują ważność w okresie 6 miesięcy od dnia wejścia ustawy w życie, z tym że wnioski o wydanie koncesji powinny być złożone w okresie 3 miesięcy od dnia wejścia ustawy w życie.

W sprawach nie uregulowanych niniejszą ustawą stosuje się odpowiednio przepisy ustawy, o której mowa w ust. 1, z wyjątkiem art. 23 tej ustawy.