Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty.

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa bez bliższego określenia o:

Organem wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego w stosunku do decyzji wydawanych przez dyrektora szkoły publicznej jest kurator oświaty, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

Szkoła i placówka może być szkołą i placówką publiczną albo niepubliczną.

Szkoła i placówka, z zastrzeżeniem ust. 4, może być zakładana, prowadzona i utrzymywana przez:

Minister, inny organ administracji rządowej, gmina oraz związek komunalny mogą zakładać i prowadzić jedynie szkoły i placówki publiczne.

Minister Edukacji Narodowej w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, podmioty uprawnione do zakładania i prowadzenia ośrodków adopcyjno-opiekuńczych oraz zasady działania tych ośrodków.

Zakładanie, prowadzenie i utrzymywanie przedszkoli i szkół podstawowych publicznych, z wyjątkiem przedszkoli i szkół specjalnych, należy do obowiązkowych zadań własnych gminy, z zastrzeżeniem art. 104 i 105.

Zakładanie, prowadzenie i utrzymywanie publicznych szkół ponadpodstawowych, zakładów kształcenia i placówek doskonalenia nauczycieli, przedszkoli specjalnych, szkół specjalnych oraz placówek publicznych należy do obowiązków państwa.

Organ prowadzący szkołę lub placówkę zapewnia jej utrzymanie oraz kadrowe i organizacyjne warunki do pełnej realizacji programów nauczania lub innych zadań statutowych, a także odpowiada za jej działalność.

Szkołą publiczną jest szkoła, która:

Szkoły publiczne umożliwiają uzyskanie świadectw lub dyplomów państwowych.

Szkoła niepubliczna może uzyskać uprawnienie szkoły publicznej wymienione w ust. 2, jeżeli realizuje minimum programowe oraz stosuje zasady klasyfikowania i promowania uczniów, o których mowa w ust. 1 pkt 4 lit. a) i pkt 5.

Szkoły ponadpodstawowe publiczne i niepubliczne o uprawnieniach szkół publicznych dzielą się na:

Minister Edukacji Narodowej może określać, w drodze rozporządzenia, inne typy szkół niż wymienione w ust. 1 pkt 1-4 oraz ustalać zasady ich działania.

Minister Kultury i Sztuki określa, w drodze rozporządzenia, typy szkół artystycznych publicznych i niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych oraz ustala zasady ich działania.

Rada Ministrów określi w drodze rozporządzenia zasady tworzenia sieci publicznych szkół ponadpodstawowych.

Świadectwo ukończenia szkoły podstawowej lub ponadpodstawowej można również uzyskać na podstawie egzaminów eksternistycznych.

Minister Edukacji Narodowej, a w stosunku do szkół artystycznych i szkół medycznych odpowiednio Ministrowie Kultury i Sztuki oraz Zdrowia i Opieki Społecznej określają, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb przeprowadzania egzaminów eksternistycznych oraz zasady odpłatności za ich przeprowadzanie.

Świadectwa i dyplomy państwowe wydawane przez uprawnione do tego szkoły są dokumentami urzędowymi.

Minister Edukacji Narodowej określa w drodze rozporządzenia:

Uznając prawo rodziców do religijnego wychowania dzieci, szkoły publiczne podstawowe organizują naukę religii na życzenie rodziców, szkoły publiczne ponadpodstawowe - na życzenie bądź rodziców, bądź samych uczniów; po osiągnięciu pełnoletności o pobieraniu nauki religii decydują uczniowie.

Minister Edukacji Narodowej w porozumieniu z władzami Kościoła Katolickiego i Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego oraz innych kościołów i związków wyznaniowych określa, w drodze rozporządzenia, warunki i sposób wykonywania przez szkoły zadań, o których mowa w ust. 1.

Szkoła publiczna umożliwia uczniom podtrzymywanie poczucia tożsamości narodowej, etnicznej, językowej i religijnej, a w szczególności naukę języka oraz własnej historii i kultury.

Na wniosek rodziców nauka, o której mowa w ust. 1, może być prowadzona:

Minister Edukacji Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, warunki i sposób wykonywania przez szkoły zadań, o których mowa w ust. 1 i 2, w szczególności minimalną liczbę uczniów, dla których organizuje się poszczególne formy nauczania wymienione w ust. 2.

W pracy dydaktyczno-wychowawczej szkoły publiczne zapewniają podtrzymywanie kultury i tradycji regionalnej.

Wychowanie przedszkolne obejmuje dzieci w wieku 3-6 lat.

Przedszkole realizuje minimum programowe wychowania przedszkolnego, określone przez Ministra Edukacji Narodowej.

Dziecko w wieku 6 lat ma prawo do rocznego przygotowania przedszkolnego (rok zerowy).

Realizacja uprawnienia określonego w ust. 3 jest obowiązkowym zadaniem własnym gminy. Odmowa zrealizowania tego uprawnienia następuje w drodze decyzji.

Podstawę kształcenia w systemie oświaty stanowi ośmioklasowa szkoła podstawowa.

Nauka w zakresie szkoły podstawowej jest obowiązkowa.

Obowiązek szkolny dziecka rozpoczyna się z początkiem roku szkolnego w tym roku kalendarzowym, w którym kończy 7 lat, oraz trwa do ukończenia szkoły podstawowej, nie dłużej jednak niż do końca roku szkolnego w tym roku kalendarzowym, w którym kończy 17 lat.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, może ustanowić w danym województwie lub jego części obowiązek kształcenia ogólnego albo zawodowego dla młodzieży w wieku do 18 lat, która nie kontynuuje nauki po ukończeniu szkoły podstawowej albo jej nie ukończyła, oraz określić zasady wykonywania tego obowiązku i jego kontrolowania.

Na wniosek rodziców naukę w szkole podstawowej może także rozpocząć dziecko, które przed dniem 1 września kończy 6 lat, jeżeli wykazuje psychofizyczną dojrzałość do podjęcia nauki szkolnej.

Decyzję o wcześniejszym przyjęciu dziecka do szkoły podstawowej podejmuje dyrektor szkoły po zasięgnięciu opinii poradni wychowawczo-zawodowej lub psychologiczno-pedagogicznej.

W przypadkach uzasadnionych ważnymi przyczynami rozpoczęcie spełniania przez dziecko obowiązku szkolnego może być odroczone, nie dłużej jednak niż o jeden rok.

Decyzję w sprawie odroczenia obowiązku szkolnego podejmuje dyrektor szkoły publicznej, w której obwodzie dziecko mieszka, po zasięgnięciu opinii poradni wychowawczo-zawodowej lub psychologiczno-pedagogicznej.

Obowiązek szkolny spełnia się przez uczęszczanie do szkoły podstawowej publicznej albo niepublicznej posiadającej uprawnienia szkoły publicznej.

Dyrektor szkoły niepublicznej wymienionej w ust. 5 jest zobowiązany powiadomić o przyjęciu dziecka dyrektora szkoły publicznej, w której obwodzie dziecko mieszka, oraz informować o spełnianiu przez dziecko obowiązku szkolnego.

Za spełnianie obowiązku szkolnego uznaje się również uczęszczanie dzieci i młodzieży do szkół specjalnych.

Na wniosek rodziców dziecka dyrektor szkoły może zezwolić na spełnianie obowiązku szkolnego poza szkołą. Dziecko spełniające obowiązek w tej formie może otrzymać świadectwo ukończenia szkoły podstawowej na podstawie egzaminu klasyfikacyjnego przeprowadzanego przez szkołę, której dyrektor udzielił zezwolenia na taką formę spełniania obowiązku szkolnego.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach kurator oświaty może zwolnić od spełniania obowiązku szkolnego dziecko, które ukończyło 15 lat.

Sieć szkół podstawowych publicznych powinna być zorganizowana w sposób umożliwiający wszystkim dzieciom spełnianie obowiązku szkolnego, z uwzględnieniem ust. 2.

Droga dziecka z domu do szkoły nie może przekraczać:

Jeżeli droga dziecka do szkoły przekracza odległości, o których mowa w ust. 2, i nie ma możliwości korzystania z komunikacji publicznej, obowiązkiem gminy jest zapewnienie dzieciom bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu.

Dyrektor szkoły podstawowej publicznej sprawuje kontrolę spełniania obowiązku szkolnego przez dzieci zamieszkujące w obwodzie tej szkoły, a w szczególności:

Organ gminy prowadzący ewidencję ludności jest obowiązany w ramach zadań własnych przesyłać właściwym dyrektorom szkół informacje o aktualnym stanie i zmianach w ewidencji dzieci w wieku od 3 do 15 lat.

Minister Edukacji Narodowej koordynuje i realizuje politykę oświatową państwa, nadzoruje działalność kuratorów oświaty oraz współdziała z innymi organami i jednostkami organizacyjnymi w sprawach funkcjonowania systemu oświaty.

Minister Edukacji Narodowej, oprócz wykonywania kompetencji nadzorczych wymienionych w ust. 1, uchyla zarządzenia kuratora oświaty niezgodne z ustawami oraz aktami wydanymi w celu ich wykonania.

Minister Edukacji Narodowej określi szczegółowy tryb kontroli zarządzeń kuratora oświaty.

Minister Edukacji Narodowej określa w drodze rozporządzenia:

Minister Edukacji Narodowej ponadto ustala:

W zakresie kształcenia zawodowego Minister Edukacji Narodowej wykonuje swoje zadania przy udziale właściwych ministrów, którzy uczestniczą w ustalaniu ramowych planów nauczania i minimów programowych specjalistycznych przedmiotów zawodowych, zestawu dopuszczonych do użytku szkolnego programów i podręczników szkolnych oraz innych środków dydaktycznych w zakresie zawodów podstawowych dla reprezentowanych przez nich branż.

Właściwi ministrowie, o których mowa w ust. 1, w porozumieniu z Ministrem Edukacji Narodowej mogą dokonywać oceny efektywności kształcenia w poszczególnych zawodach i specjalnościach.

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, zasady i zakres współdziałania ministrów, o których mowa w ust. 1.

Szkoły i placówki publiczne:

Przepis ust. 1 nie narusza uprawnień innych ministrów, organów administracji rządowej, gmin, związków komunalnych oraz osób prawnych i fizycznych do zakładania i prowadzenia szkół, o których mowa w ust. 1.

Ministrowie, o których mowa w ust. 1, w celu realizacji zadań związanych z prowadzeniem szkół i placówek mogą powoływać, w drodze rozporządzenia, jednostki organizacyjne obsługi szkół, określając zakres i zasady ich działania.

Minister Kultury i Sztuki w odniesieniu do szkół i placówek artystycznych wydaje przepisy określone w art. 22 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2 pkt 1-4 i 6-8 oraz w porozumieniu z Ministrem Edukacji Narodowej - przepisy określone w art. 22 ust. 2 pkt 5.

Ministrowie Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej oraz Zdrowia i Opieki Społecznej w odniesieniu odpowiednio do szkół i placówek rolniczych i gospodarki żywnościowej oraz medycznych wydają przepisy określone w art. 9 ust. 2, art. 22 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2 pkt 1-3 i 6-8 w porozumieniu z Ministrem Edukacji Narodowej.

Kuratora oświaty powołuje i odwołuje Minister Edukacji Narodowej po zasięgnięciu opinii wojewody.

Kandydata na stanowisko kuratora oświaty wyłania się w drodze konkursu ogłaszanego przez Ministra Edukacji Narodowej spośród nauczycieli lub nauczycieli akademickich posiadających co najmniej 7-letni staż pracy w swoim zawodzie. W skład komisji konkursowej wchodzą trzej przedstawiciele Ministra Edukacji Narodowej oraz po jednym przedstawicielu:

Regulamin konkursu i tryb pracy komisji określa Minister Edukacji Narodowej.

Wicekuratorów oświaty powołuje i odwołuje Minister Edukacji Narodowej na wniosek kuratora oświaty.

Kurator oświaty wykonuje swoje zadania przy pomocy kuratorium oświaty.

Zasady organizacji kuratorium oświaty określa Minister Edukacji Narodowej.

Nadzór pedagogiczny polega na:

Organy sprawujące nadzór pedagogiczny nad szkołami i placówkami mogą wydawać organom prowadzącym szkoły i placówki zalecenia wynikające z czynności nadzoru wymienionych w ust. 1 pkt 1 i 2.

Jeżeli w działalności szkoły lub placówki nie przestrzegane są przepisy ustawy, organy sprawujące nadzór pedagogiczny, o których mowa w art. 35 ust. 1-3, mogą wydać polecenie usunięcia nieprawidłowości w wyznaczonym terminie.

W razie niewykonania przez szkołę lub placówkę polecenia, o którym mowa ust. 1, organ sprawujący nadzór pedagogiczny może w drodze decyzji postawić szkołę lub placówkę w stan likwidacji, z uwzględnieniem zasad określonych w art. 59.

W przypadku szkoły podstawowej prowadzonej przez gminę, w sytuacji określonej w ust. 1 i 2, kurator oświaty może przejąć w drodze decyzji prowadzenie szkoły do czasu usunięcia przyczyn stanowiących podstawę decyzji. Przejęcie prowadzenia szkoły przez kuratora oświaty nie zwalnia gminy z obowiązku jej utrzymania i finansowania.

Minister Edukacji Narodowej sprawuje nadzór pedagogiczny nad prowadzonymi przez siebie szkołami i placówkami oraz koordynuje wykonywanie nadzoru pedagogicznego na terenie kraju.

Nadzór pedagogiczny, z wyjątkiem nadzoru pedagogicznego nad nauczaniem przedmiotów ogólnokształcących, sprawują:

Kurator oświaty sprawuje na terenie województwa nadzór pedagogiczny nad:

Dyrektor szkoły i placówki oraz inni nauczyciele pełniący funkcje kierownicze sprawują nadzór pedagogiczny w stosunku do nauczycieli zatrudnionych w tych szkołach i placówkach, a w szkołach zawodowych także w stosunku do instruktorów praktycznej nauki zawodu.

Organy, o których mowa w ust. 1-3, sprawują nadzór pedagogiczny przy pomocy nauczycieli zatrudnionych na stanowiskach wymagających kwalifikacji pedagogicznych w urzędach tych organów lub w jednostkach organizacyjnych, o których mowa w art. 25 ust. 3.

Minister Edukacji Narodowej w porozumieniu z zainteresowanymi ministrami, a w stosunku do nauczycieli sprawujących nadzór pedagogiczny nad szkołami artystycznymi oraz szkołami medycznymi odpowiednio Ministrowie Kultury i Sztuki oraz Zdrowia i Opieki Społecznej w porozumieniu z Ministrem Edukacji Narodowej, określają, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady sprawowania nadzoru pedagogicznego, wykaz stanowisk, o których mowa w ust. 5, oraz kwalifikacje niezbędne do ich zajmowania.

Szkołą lub placówką kieruje dyrektor, którym może być nauczyciel posiadający kwalifikacje pedagogiczne i co najmniej 5-letni staż pracy pedagogicznej w pełnym wymiarze zajęć.

Dyrektorem szkoły lub placówki może być również nauczyciel akademicki posiadający co najmniej 5-letni staż pracy.

Funkcję dyrektora szkoły lub placówki powierza i z tej funkcji odwołuje organ prowadzący szkołę lub placówkę.

Kandydata na dyrektora szkoły lub placówki wyłania się w drodze konkursu.

W celu przeprowadzenia konkursu organ prowadzący szkołę lub placówkę powołuje komisję konkursową oraz określa regulamin jej pracy.

W skład komisji konkursowej wchodzi:

W szkołach lub placówkach nowo zakładanych skład komisji konkursowej określa organ prowadzący szkołę.

W przypadku gdy do konkursu nikt się nie zgłosi lub dwa kolejne konkursy nie wyłonią kandydata, organ prowadzący szkołę lub placówkę powierza funkcję dyrektora ustalonemu przez siebie kandydatowi, po zasięgnięciu opinii rady szkoły lub placówki i rady pedagogicznej.

Warunek zasięgnięcia opinii, o której mowa w ust. 8, nie ma zastosowania do szkół i placówek nowo zakładanych.

Funkcję dyrektora szkoły lub placówki powierza się na 5 lat szkolnych.

Po upływie okresu, o którym mowa w ust. 10, organ prowadzący szkołę lub placówkę może przedłużyć powierzenie funkcji dyrektora na kolejne 5 lat lub na czas nie określony, za zgodą rady szkoły lub placówki i po pozytywnym zaopiniowaniu przez organ sprawujący nadzór pedagogiczny nad szkołą lub placówką oraz po zasięgnięciu opinii rady pedagogicznej.

W szkole i placówce, w których tworzy się stanowisko wicedyrektora (wicedyrektorów) i inne stanowiska kierownicze, powierzenia tych funkcji i odwołania z nich dokonuje dyrektor szkoły lub placówki, po zasięgnięciu opinii organu prowadzącego, rady szkoły lub placówki i rady pedagogicznej.

Umowa o pracę na stanowisku nauczyciela, zawarta na czas określony krótszy niż okres powierzenia funkcji kierowniczej, ulega przedłużeniu na okres powierzenia.

Dyrektor szkoły lub placówki w szczególności:

Dyrektor szkoły może skreślić ucznia z listy uczniów w przypadkach określonych w statucie szkoły. Skreślenie następuje na podstawie uchwały rady pedagogicznej.

Dyrektor jest kierownikiem zakładu pracy dla zatrudnionych w szkole lub placówce nauczycieli i pracowników nie będących nauczycielami. Dyrektor w szczególności decyduje w sprawach:

Dyrektor szkoły lub placówki w wykonywaniu swoich zadań współpracuje z radą szkoły lub placówki, radą pedagogiczną, rodzicami i samorządem uczniowskim.

Dyrektor szkoły zawodowej może ponadto, w porozumieniu z organem prowadzącym szkołę oraz wojewódzkim biurem pracy, zmieniać lub wprowadzać nowe profile kształcenia zawodowego.

Uprawnienia, o których mowa w ust. 3, nie przysługują dyrektorom jednooddziałowych przedszkoli oraz kierownikom szkół podstawowych (szkół filialnych) podporządkowanych organizacyjnie innej szkole. Uprawnienia te przysługują odpowiednio organowi prowadzącemu przedszkole lub dyrektorowi szkoły, któremu szkoła filialna jest organizacyjnie podporządkowana.

W szkole lub placówce zatrudniającej co najmniej 3 nauczycieli działa rada pedagogiczna, która jest kolegialnym organem szkoły lub placówki w zakresie realizacji jej statutowych zadań dotyczących kształcenia, wychowania i opieki.

Nauczyciele szkół zatrudniających mniej niż 3 nauczycieli są członkami rady pedagogicznej szkoły, której jest podporządkowana szkoła filialna.

W skład rady pedagogicznej wchodzą wszyscy nauczyciele zatrudnieni w szkole lub placówce oraz pracownicy innych zakładów pracy pełniący funkcję instruktorów praktycznej nauki zawodu lub prowadzący pracę wychowawczą z młodocianymi pracownikami w placówkach zbiorowego zakwaterowania, dla których praca dydaktyczna i wychowawcza stanowi podstawowe zajęcie. W zebraniach rady pedagogicznej mogą także brać udział z głosem doradczym osoby zapraszane przez jej przewodniczącego za zgodą lub na wniosek rady pedagogicznej.

Przewodniczącym rady pedagogicznej jest dyrektor szkoły lub placówki.

Zebrania plenarne rady pedagogicznej są organizowane przed rozpoczęciem roku szkolnego, w każdym okresie (semestrze) w związku z zatwierdzeniem wyników klasyfikowania i promowania uczniów, po zakończeniu rocznych zajęć szkolnych oraz w miarę bieżących potrzeb. Zebrania mogą być organizowane z inicjatywy przewodniczącego, rady szkoły lub placówki, organu prowadzącego szkołę lub placówkę albo co najmniej 1/3 członków rady pedagogicznej.

Przewodniczący prowadzi i przygotowuje zebrania rady pedagogicznej oraz jest odpowiedzialny za zawiadomienie wszystkich jej członków o terminie i porządku zebrania zgodnie z regulaminem rady.

Dyrektor szkoły lub placówki przedstawia radzie pedagogicznej, nie rzadziej niż dwa razy w roku szkolnym, ogólne wnioski wynikające ze sprawowanego nadzoru pedagogicznego oraz informacje o działalności szkoły.

Do kompetencji stanowiących rady pedagogicznej należy:

Rada pedagogiczna opiniuje w szczególności:

Dyrektor szkoły lub placówki wstrzymuje wykonanie uchwał, o których mowa w ust. 1, niezgodnych z przepisami prawa. O wstrzymaniu wykonania uchwały dyrektor niezwłocznie zawiadamia organ prowadzący szkołę lub placówkę, a w przypadku szkoły lub placówki prowadzonej przez osobę fizyczną - kuratora oświaty, który uchyla uchwałę w razie stwierdzenia jej niezgodności z przepisami prawa. Decyzja organu prowadzącego szkołę lub kuratora oświaty jest ostateczna.

Rada pedagogiczna przygotowuje projekt statutu szkoły lub placówki albo jego zmian i przedstawia do uchwalenia radzie szkoły lub placówki.

Rada pedagogiczna może występować z wnioskiem do organu prowadzącego szkołę lub placówkę o odwołanie z funkcji dyrektora lub do dyrektora - o odwołanie nauczyciela z innej funkcji kierowniczej w szkole lub placówce.

W przypadkach określonych w ust. 2 organ prowadzący szkołę lub placówkę albo dyrektor są zobowiązani przeprowadzić postępowanie wyjaśniające w ciągu 14 dni od otrzymania uchwały rady pedagogicznej.

Uchwały rady pedagogicznej są podejmowane zwykłą większością głosów w obecności co najmniej 2/3 jej członków.

Rada pedagogiczna ustala regulamin swojej działalności. Zebrania rady pedagogicznej są protokołowane.

Nauczyciele są zobowiązani do nieujawniania spraw poruszanych na posiedzeniu rady pedagogicznej, które mogą naruszać dobro osobiste uczniów lub ich rodziców, a także nauczycieli i innych pracowników szkoły lub placówki.

Przy Ministrze Edukacji Narodowej może działać Krajowa Rada Oświatowa, zwana dalej „Krajową Radą”, będąca społecznym organem opiniodawczym i wnioskodawczym w sprawach oświaty.

Krajową Radę tworzy Minister Edukacji Narodowej na wniosek wojewódzkich rad oświatowych reprezentujących co najmniej 1/4 województw.

Krajowa Rada:

Krajowa Rada może występować z wnioskami dotyczącymi spraw oświaty bezpośrednio do naczelnych i centralnych organów administracji państwowej.

W skład Krajowej Rady wchodzą przedstawiciele wojewódzkich rad oświatowych, po jednym z każdej rady wojewódzkiej, oraz po jednym przedstawicielu centralnych struktur związków zawodowych zrzeszających nauczycieli.

Kadencja Krajowej Rady trwa 3 lata.

Krajowa Rada uchwala regulamin swojej działalności oraz wybiera przewodniczącego.

Krajowa Rada może powoływać stałe i doraźne komisje.

Obsługę administracyjną Krajowej Rady zapewnia Minister Edukacji Narodowej.

Na wniosek przedstawicieli szkół artystycznych, środowisk twórczych i artystycznych, Minister Kultury i Sztuki może utworzyć Radę do spraw Szkolnictwa Artystycznego będącą społecznym organem opiniodawczym i wnioskodawczym w sprawach kształcenia artystycznego.

Do zasad działania Rady do spraw Szkolnictwa Artystycznego stosuje się odpowiednio przepisy art. 45 ust. 3 i 4 oraz art. 46 ust. 2-5.

Inni ministrowie prowadzący szkoły lub placówki mogą również powoływać rady do spraw podporządkowanego sobie szkolnictwa i określać zakres i zasady ich działania.

Kurator oświaty na wniosek rad co najmniej 10% szkół i placówek tworzy wojewódzką radę oświatową.

Wojewódzka rada oświatowa:

W skład wojewódzkiej rady oświatowej wchodzą:

Wyboru przedstawicieli, o których mowa w ust. 3 pkt 1, dokonuje się przy zachowaniu następujących zasad:

Kadencja wojewódzkiej rady oświatowej trwa 3 lata.

Wojewódzka rada oświatowa uchwala regulamin swojej działalności oraz wybiera przewodniczącego.

Obsługę administracyjną działalności wojewódzkiej rady oświatowej zapewnia kurator oświaty.

W szkołach i placówkach mogą działać rady szkół i placówek.

Rada szkoły lub placówki uczestniczy w rozwiązywaniu spraw wewnętrznych szkoły lub placówki, a także:

W celu wspierania działalności statutowej szkoły lub placówki rada szkoły lub placówki może gromadzić fundusze z dobrowolnych składek oraz innych źródeł. Zasady wydatkowania funduszy rady szkoły lub placówki określa regulamin, o którym mowa w art. 51 ust. 5.

W skład rady szkoły lub placówki wchodzą w równej liczbie:

Rada powinna liczyć co najmniej 6 osób.

Tryb wyboru członków rady szkoły lub placówki określa statut szkoły lub placówki. Statut szkoły lub placówki może przewidywać rozszerzenie składu rady o inne osoby niż wymienione w ust. 1.

Kadencja rady szkoły lub placówki trwa 3 lata. Statut szkoły lub placówki może dopuszczać dokonywanie corocznej zmiany jednej trzeciej składu rady.

Rada szkoły lub placówki uchwala regulamin swojej działalności oraz wybiera przewodniczącego. Zebrania rady są protokołowane.

W posiedzeniach rady szkoły lub placówki może brać udział, z głosem doradczym, dyrektor szkoły lub placówki.

Do udziału w posiedzeniach rady szkoły lub placówki mogą być zapraszane przez przewodniczącego, za zgodą lub na wniosek rady, inne osoby z głosem doradczym.

Rady szkół lub placówek mogą porozumiewać się ze sobą, ustalając zasady i zakres współpracy.

Powstanie rady szkoły lub placówki pierwszej kadencji organizuje dyrektor szkoły lub placówki na łączny wniosek dwóch spośród następujących podmiotów:

Minister Edukacji Narodowej określi typy szkół i placówek, w których w skład rady szkoły lub placówki nie wchodzą rodzice lub uczniowie.

W szkołach lub placówkach, w których rada nie została powołana, zadania rady wykonuje rada pedagogiczna.

W szkole i placówce może działać rada rodziców, stanowiąca reprezentację rodziców uczniów.

Zasady tworzenia rady rodziców uchwala ogół rodziców uczniów tej szkoły lub placówki.

Rada rodziców uchwala regulamin swojej działalności, który nie może być sprzeczny ze statutem szkoły lub placówki.

Reprezentacja rodziców może także przybrać inną nazwę niż określona w ust. 1.

Rada rodziców może występować do rady szkoły lub placówki, rady pedagogicznej i dyrektora szkoły lub placówki z wnioskami i opiniami dotyczącymi wszystkich spraw szkoły lub placówki.

W celu wspierania działalności statutowej szkoły lub placówki rada rodziców może gromadzić fundusze z dobrowolnych składek rodziców oraz innych źródeł. Zasady wydatkowania funduszy rady rodziców określa regulamin, o którym mowa w art. 53 ust. 3.

W szkole i placówce działa samorząd uczniowski, zwany dalej „samorządem”.

Samorząd tworzą wszyscy uczniowie szkoły lub placówki.

Zasady wybierania i działania organów samorządu określa regulamin uchwalany przez ogół uczniów w głosowaniu równym, tajnym i powszechnym. Organy samorządu są jedynymi reprezentantami ogółu uczniów.

Regulamin samorządu nie może być sprzeczny ze statutem szkoły lub placówki.

Samorząd może przedstawiać radzie szkoły lub placówki, radzie pedagogicznej oraz dyrektorowi wnioski i opinie we wszystkich sprawach szkoły lub placówki, w szczególności dotyczących realizacji podstawowych praw uczniów, takich jak:

Minister Edukacji Narodowej określi typy szkół i placówki, w których nie tworzy się samorządu uczniowskiego.

W szkole i placówce mogą działać, z wyjątkiem partii i organizacji politycznych, stowarzyszenia i organizacje, których celem statutowym jest działalność wychowawcza wśród dzieci i młodzieży albo rozszerzanie i wzbogacanie form działalności dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej szkoły lub placówki.

Zgodę na podjęcie działalności przez stowarzyszenia i organizacje, o których mowa w ust. 1, wyraża dyrektor szkoły lub placówki po uprzednim uzgodnieniu warunków tej działalności oraz po uzyskaniu pozytywnej opinii rady szkoły lub placówki.

Szkołę lub placówkę publiczną zakłada się na podstawie aktu założycielskiego, który określa jej typ, nazwę i siedzibę, a w przypadku szkół zawodowych także profil kształcenia zawodowego.

Akt założycielski szkoły podstawowej publicznej, oprócz danych wymienionych w ust. 1, określa także jej zasięg terytorialny (obwód), a w szczególności nazwy miejscowości (w miastach nazwy ulic lub ich części) należących do jej obwodu, a także podporządkowane jej organizacyjnie szkoły filialne.

Założenie szkoły publicznej przez osobę prawną (z wyjątkiem gminy i związku komunalnego) lub fizyczną wymaga zezwolenia kuratora oświaty, a w przypadku szkoły lub placówki artystycznej, medycznej oraz rolniczej lub gospodarki żywnościowej odpowiednio zezwolenia Ministra: Kultury i Sztuki, Zdrowia i Opieki Społecznej, Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej.

Wniosek o udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 3, łącznie z projektami aktu założycielskiego i statutu, powinien być złożony nie później niż do dnia 30 września roku poprzedzającego rok otwarcia szkoły.

Minister Edukacji Narodowej określa, w drodze rozporządzenia, warunki udzielenia zezwolenia na założenie szkoły.

Organ lub osoba, o których mowa w art. 5 ust. 2, zakładająca szkołę lub placówkę podpisuje akt założycielski oraz nadaje pierwszy statut.

Akt założycielski i statut szkoły lub placówki publicznej przesyła się właściwemu kuratorowi oświaty, a w przypadku szkoły artystycznej, medycznej oraz rolniczej lub gospodarki żywnościowej odpowiednio Ministrom: Kultury i Sztuki, Zdrowia i Opieki Społecznej oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej.

Szkoła publiczna może być w porozumieniu z kuratorem oświaty zlikwidowana z końcem roku szkolnego przez organ prowadzący szkołę, po zapewnieniu przez ten organ uczniom możliwości kontynuowania nauki w innej szkole publicznej; organ prowadzący szkołę jest obowiązany co najmniej na 6 miesięcy przed terminem likwidacji zawiadomić o zamiarze i przyczynach likwidacji rodziców uczniów, właściwego kuratora oświaty oraz gminę, na której terenie jest położona szkoła.

Dokumentację zlikwidowanej szkoły publicznej przejmuje kurator oświaty. W przypadku szkół artystycznych i szkół medycznych dokumentację przejmują odpowiednio Ministrowie Kultury i Sztuki oraz Zdrowia i Opieki Społecznej, a w przypadku szkół, o których mowa w art. 29, właściwi ministrowie.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do placówek publicznych.

Statut szkoły lub placówki publicznej powinien określać w szczególności:

Minister Edukacji Narodowej, a w stosunku do szkół artystycznych - Minister Kultury i Sztuki określają ramowe statuty poszczególnych typów szkół i placówek publicznych.

Kurator oświaty może uchylić statut szkoły lub placówki publicznej albo niektóre jego postanowienia, jeżeli są sprzeczne z prawem. Od decyzji kuratora radzie szkoły lub placówki przysługuje odwołanie do Ministra Edukacji Narodowej.

W stosunku do artystycznych, medycznych oraz rolniczych lub gospodarki żywnościowej szkół publicznych uprawnienie, o którym mowa w ust. 3, przysługuje odpowiednio Ministrom: Kultury i Sztuki, Zdrowia i Opieki Społecznej oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej.

Struktura organizacyjna szkoły podstawowej obejmuje klasy I-VIII.

W przypadkach uzasadnionych miejscowymi warunkami, za zgodą kuratora oświaty, mogą być tworzone szkoły obejmujące część klas szkoły podstawowej, w tym także szkoły filialne.

Organ prowadzący szkoły lub placówki różnych typów może je połączyć w zespół szkół i placówek. Połączenie nie narusza odrębności rad pedagogicznych, rad szkół i samorządów uczniowskich poszczególnych szkół, o ile statut zespołu szkół nie stanowi inaczej.

Dyrektor zespołu szkół jest dyrektorem szkoły w rozumieniu ustawy.

Utworzenie zespołu szkół następuje w trybie art. 58, z tym że akt założycielski wymaga zaopiniowania przez rady szkół i rady pedagogiczne.

W zakresie uregulowanym odmiennie w statucie zespołu szkół tracą moc postanowienia organizacyjne zawarte w statutach połączonych szkół.

Organ prowadzący zespół szkół lub placówek może zespół rozwiązać oraz nadać szkołom lub placówkom wchodzącym dotychczas w skład zespołu odrębne statuty.

Na wniosek lub za zgodą rodziców albo pełnoletniego ucznia dyrektor szkoły po zasięgnięciu opinii rady pedagogicznej i poradni psychologiczno-pedagogicznej może zezwolić uczniowi na indywidualny program lub tok nauki, wyznaczając nauczyciela-opiekuna. Odmowa następuje w drodze decyzji.

Minister Edukacji Narodowej określi szczegółowe zasady i tryb udzielania zezwoleń, o których mowa w ust. 1, oraz organizację indywidualnego programu lub toku nauki.

Do realizacji celów statutowych szkoła publiczna powinna zapewnić możliwość korzystania z:

Wymagania określone w ust. 1 pkt 3-5 nie muszą być spełnione w szkołach dla dorosłych.

Minister Edukacji Narodowej oraz Minister Pracy i Polityki Socjalnej w porozumieniu z zainteresowanymi ministrami określą, w drodze rozporządzenia, zasady podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych.

Właściwi ministrowie w porozumieniu z Ministrami Edukacji Narodowej oraz Pracy i Polityki Socjalnej mogą określać, w drodze rozporządzenia, organizację i zasady działania ośrodków doskonalenia zawodowego i innych placówek kształcenia ustawicznego dorosłych.

Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, zasady odpłatności za naukę w ośrodkach doskonalenia zawodowego i innych placówkach kształcenia ustawicznego dorosłych.

Zadania w zakresie kształcenia i wychowania młodzieży wykonują także Ochotnicze Hufce Pracy organizowane na zasadach określonych w odrębnych przepisach.

Ochotnicze Hufce Pracy umożliwiają młodzieży w wieku powyżej 15 lat, która nie ukończyła szkoły podstawowej albo nie kontynuuje nauki po ukończeniu tej szkoły, zdobycie kwalifikacji zawodowych oraz uzupełnienie wykształcenia podstawowego.

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, zasady organizacji kształcenia młodzieży w Ochotniczych Hufcach Pracy.

Praktyczna nauka zawodu może odbywać się w przedsiębiorstwach, zakładach i instytucjach państwowych, indywidualnych gospodarstwach rolnych oraz jednostkach organizacyjnych osób prawnych i fizycznych.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zasady organizowania i finansowania praktycznej nauki zawodu, a także prawa i obowiązki podmiotów, o których mowa w ust. 1, oraz uczniów odbywających praktyczną naukę zawodu.

Dzieciom i młodzieży pozbawionym całkowicie lub częściowo opieki rodzicielskiej kurator oświaty organizuje opiekę w rodzinach zastępczych.

Umieszczenie dziecka w rodzinie zastępczej następuje na podstawie orzeczenia sądu opiekuńczego.

Dziecko może być również umieszczone w rodzinie zastępczej bez orzeczenia sądu opiekuńczego, na wniosek lub za zgodą rodziców dziecka, na podstawie umowy powierzenia dziecka, zawartej na piśmie między rodziną zastępczą a kuratorem oświaty właściwym dla miejsca zamieszkania tej rodziny, o czym zawiadamia sąd opiekuńczy. W razie wątpliwości co do spełnienia warunków wymienionych w art. 73, kurator oświaty przekazuje sprawę sądowi opiekuńczemu.

Rodzina zastępcza podejmuje obowiązek opieki nad dzieckiem i jego wychowania z dniem umieszczenia dziecka w rodzinie zastępczej na podstawie orzeczenia sądu opiekuńczego lub z dniem zawarcia umowy, o której mowa w ust. 3.

Kurator oświaty właściwy dla miejsca zamieszkania rodziny zastępczej udziela dzieciom umieszczonym w rodzinach zastępczych pomocy pieniężnej na częściowe pokrycie kosztów ich utrzymania.

Podstawą przyznania pomocy pieniężnej jest umowa zawarta między kuratorem oświaty a rodziną zastępczą.

Rodzice, których dzieci przebywają w rodzinach zastępczych, są obowiązani do odpłatności z tego tytułu.

Rada Ministrów określi w drodze rozporządzenia:

Rozwiązanie z rodziną zastępczą umowy powierzenia dziecka, o której mowa w art. 72 ust. 3, następuje po upływie 3 miesięcy od wypowiedzenia dokonanego na piśmie przez jedną ze stron.

Kurator oświaty właściwy dla miejsca zamieszkania rodziny zastępczej może rozwiązać z tą rodziną umowę powierzenia dziecka bez wypowiedzenia w razie:

W razie rozwiązania z rodziną zastępczą umowy powierzenia dziecka, kurator oświaty właściwy dla miejsca zamieszkania tej rodziny ma obowiązek zapewnienia dziecku dalszej pieczy i wychowania.

Kurator oświaty udziela usamodzielniającym się wychowankom rodzin zastępczych oraz wychowankom niektórych rodzajów placówek opiekuńczo-wychowawczych, pozbawionym całkowicie opieki rodzicielskiej, jednorazowej pomocy pieniężnej na zagospodarowanie.

Minister Edukacji Narodowej określa wysokość i warunki udzielania pomocy oraz rodzaje placówek, o których mowa w ust. 1.

Zakłady kształcenia nauczycieli przyjmują kandydatów posiadających świadectwo dojrzałości, a jeżeli są organizowane na podbudowie programowej szkoły innej niż średnia, umożliwiają uzyskanie świadectwa dojrzałości. Uprawnienia absolwentów zakładów kształcenia nauczycieli określają odrębne przepisy.

Minister Edukacji Narodowej, a w odniesieniu do zakładów kształcenia nauczycieli szkół artystycznych, medycznych oraz rolniczych i gospodarki żywnościowej - odpowiednio Ministrowie: Kultury i Sztuki, Zdrowia i Opieki Społecznej oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej określają, w drodze rozporządzenia, rodzaje, zasady tworzenia, przekształcania i likwidowania oraz organizację i zasady działania zakładów kształcenia nauczycieli, a także zasady sprawowania nadzoru pedagogicznego.

W zakresie nie uregulowanym odmiennie w przepisach, o których mowa w ust. 2, stosuje się przepisy ustawy dotyczące szkół publicznych.

Minister Edukacji Narodowej określa, w drodze rozporządzenia, rodzaje, zasady tworzenia, przekształcania i likwidowania oraz zasady działania placówek doskonalenia nauczycieli.

Ministrowie: Kultury i Sztuki, Zdrowia i Opieki Społecznej oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej określają, w drodze rozporządzenia, rodzaje, zasady tworzenia, przekształcania i likwidowania oraz zasady działania placówek doskonalenia zawodowego nauczycieli przedmiotów zawodowych odpowiednio szkół: artystycznych, medycznych oraz rolniczych i gospodarki żywnościowej.

Szkoły i placówki publiczne prowadzone przez ministrów i inne organy administracji rządowej oraz gminy i związki komunalne są jednostkami budżetowymi lub zakładami budżetowymi i prowadzą gospodarkę finansową na zasadach określonych w odrębnych przepisach.

Szkoły i placówki, o których mowa w ust. 1, będące jednostkami budżetowymi mogą tworzyć środki specjalne na zasadach określonych w odrębnych przepisach.

Plan finansowy środków specjalnych, o których mowa w ust. 2, zatwierdza dyrektor na wniosek rady szkoły lub placówki.

Szkoły publiczne nie wymienione w art. 79 prowadzą gospodarkę finansową według zasad określonych przez organ prowadzący szkołę. Szkoły te otrzymują na każdego ucznia dotacje z budżetu państwa na działalność dydaktyczną i opiekuńczo-wychowawczą, w tym na utrzymanie obiektów, w wysokości odpowiadającej wydatkom na jednego ucznia ponoszonym w tego samego typu szkołach publicznych prowadzonych przez organy, o których mowa w art. 79 ust. 1.

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady ustalania wysokości i udzielania dotacji, o których mowa w ust. 1.

Osoba prawna lub fizyczna może założyć szkołę lub placówkę niepubliczną po uzyskaniu wpisu do

ewidencji prowadzonej przez kuratora oświaty właściwego dla siedziby szkoły lub placówki.

Zgłoszenie do ewidencji powinno zawierać:

Kurator oświaty dokonuje wpisu do ewidencji w ciągu 30 dni od daty zgłoszenia oraz z urzędu doręcza zgłaszającemu zaświadczenie o wpisie do ewidencji, a kopię zaświadczenia przekazuje właściwemu organowi podatkowemu.

Kurator oświaty wydaje decyzję o odmowie wpisu do ewidencji, jeżeli:

Wpis do ewidencji podlega wykreśleniu w przypadkach:

Wykreślenie z ewidencji następuje w drodze decyzji, w terminie określonym w decyzji i jest równoznaczne z likwidacją szkoły lub placówki.

Szkoła lub placówka działa na podstawie statutu nadanego przez osobę prowadzącą.

Statut szkoły lub placówki powinien określać:

Osoba prowadząca szkołę lub placówkę może ją zlikwidować z końcem roku szkolnego. W tym przypadku osoba prowadząca szkołę lub placówkę jest zobowiązana co najmniej na 6 miesięcy przed terminem likwidacji zawiadomić o zamiarze i przyczynach likwidacji: rodziców uczniów, właściwego kuratora oświaty oraz gminę, na której terenie jest położona szkoła lub placówka.

Dokumentację zlikwidowanej szkoły przekazuje się kuratorowi oświaty, z tym że dokumentację szkoły artystycznej przekazuje się Ministrowi Kultury i Sztuki, a szkoły medycznej - Ministrowi Zdrowia i Opieki Społecznej.

Szkole podstawowej niepublicznej, założonej zgodnie z art. 82 ust. 1-3, przysługują uprawnienia szkoły publicznej z dniem rozpoczęcia działalności.

Kurator oświaty, w ciągu 6 miesięcy od dnia rozpoczęcia działalności przez szkołę, jest obowiązany sprawdzić spełnienie warunków określonych w art. 82 ust. 2 pkt 6.

Kurator oświaty na wniosek osoby prowadzącej szkołę niepubliczną, nie posiadającą uprawnień szkoły publicznej, nadaje szkole, w drodze decyzji, uprawnienia szkoły publicznej, jeżeli stwierdzi spełnianie przez tę szkołę warunków określonych w art. 7 ust. 3.

Minister Edukacji Narodowej może, w drodze decyzji, nadać uprawnienia szkoły publicznej szkole nie spełniającej warunków określonych w art. 7 ust. 3, jeżeli uzna ją za eksperymentalną.

Minister Edukacji Narodowej, nadając uprawnienia, o których mowa w ust. 1, może także określić warunki funkcjonowania szkoły jako eksperymentalnej.

Nadzór pedagogiczny nad szkołami niepublicznymi o uprawnieniach szkół publicznych sprawują właściwi kuratorzy oświaty i ministrowie, zgodnie z art. 33 i art. 35 ust. 1-3.

Nadzór pedagogiczny nad szkołami niepublicznymi innymi niż te, o których mowa w ust. 1, oraz placówkami niepublicznymi sprawują właściwi kuratorzy oświaty i ministrowie, zgodnie z art. 33 ust. 1 pkt 1, 3 i 4 oraz art. 35 ust. 1-3.

Przedszkole niepubliczne i niepubliczna szkoła podstawowa otrzymują dotacje z budżetu gminy, z zastrzeżeniem art. 104 ust. 6.

Niepubliczna szkoła ponadpodstawowa o uprawnieniach szkoły publicznej otrzymuje dotację z budżetu państwa.

Dotacje, o których mowa w ust. 1 i 2, przysługują w wysokości do 50% wydatków bieżących ponoszonych w przedszkolach lub szkołach publicznych tego samego typu w przeliczeniu na jednego ucznia, pod warunkiem że osoba prowadząca szkołę przedstawi organowi właściwemu do udzielania dotacji, nie później niż do dnia 30 września roku poprzedzającego rok udzielenia dotacji, planowaną liczbę uczniów.

Szczegółowe zasady ustalania wysokości i udzielania dotacji, o których mowa w ust. 1, określa właściwa gmina.

Minister Edukacji Narodowej, a w odniesieniu do szkół artystycznych Minister Kultury i Sztuki, w porozumieniu z Ministrem Finansów, określą, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady ustalania wysokości i udzielania dotacji, o których mowa w ust. 2.

Szkoły niepubliczne nie posiadające uprawnień szkoły publicznej oraz placówki niepubliczne mogą otrzymywać dotacje z budżetu państwa na zasadach określonych przez Ministra Edukacji Narodowej w porozumieniu z Ministrem Finansów.

Zwolnienia z podatków i opłat, o których mowa w art. 81, stosuje się również do szkół i placówek niepublicznych.

Uczniowi przysługuje prawo do pomocy materialnej ze środków przeznaczonych na ten cel w budżecie państwa lub budżecie gminy.

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, warunki, formy, tryb przyznawania i wypłacania oraz wysokość pomocy, o której mowa w ust. 1.

Uczniowie mają prawo do opieki zdrowotnej, a w szczególności do korzystania z bezpłatnych świadczeń leczniczych i rehabilitacyjnych zakładów społecznej służby zdrowia.

Minister Zdrowia i Opieki Społecznej w porozumieniu z Ministrem Edukacji Narodowej określa, w drodze rozporządzenia, zakres, organizację oraz formy opieki zdrowotnej nad uczniami.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do szkół i placówek kształcenia dorosłych.

Świadectwa ukończenia szkoły oraz świadectwa maturalne uzyskane za granicą uznaje się za równoważne świadectwom ukończenia odpowiednich szkół publicznych i świadectwom dojrzałości określonym w ustawie, na zasadach przewidzianych w umowach międzynarodowych.

W razie braku odpowiednich umów międzynarodowych, świadectwa, o których mowa w ust. 1, mogą być w drodze nostryfikacji uznane za równoważne odpowiednim świadectwom określonym w ustawie.

Minister Edukacji Narodowej w porozumieniu z właściwymi ministrami określa zasady i tryb nostryfikacji świadectw.

Kształcenie uczniów oraz doskonalenie nauczycieli może odbywać się za granicą, na podstawie umów międzynarodowych lub zaproszenia podmiotów zagranicznych.

Minister Edukacji Narodowej określa zasady i warunki kierowania uczniów i nauczycieli za granicę w celach określonych w ust. 1.

Prowadzenie szkół podstawowych, z wyjątkiem szkół podstawowych specjalnych (w tym szkół przy zakładach karnych oraz zakładach poprawczych i schroniskach dla nieletnich) i artystycznych, przechodzi do obowiązkowych zadań własnych gmin z dniem 1 stycznia 1994 r., chyba że szkoły te zostaną wcześniej przekazane w trybie określonym w ust. 2.

Kurator oświaty za zgodą gminy lub na jej wniosek, zgłoszony co najmniej na trzy miesiące przed rozpoczęciem roku budżetowego, przekazuje gminie prowadzenie szkół podstawowych jako zadanie własne. Przekazanie następuje z początkiem roku budżetowego.

Przepis ust. 2 nie dotyczy szkół podstawowych założonych przez kuratora oświaty po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

Prowadzenie szkół ponadpodstawowych, placówek oraz szkół, o których mowa w ust. 3, może być przekazane gminie na jej wniosek jako zadanie własne, za zgodą organu prowadzącego szkołę.

Składniki majątkowe szkół przekazanych w trybie określonym w ust. 2 i 4 wchodzą w skład mienia komunalnego z dniem przekazania.

Do dnia 31 grudnia 1993 r. niepubliczne szkoły podstawowe otrzymują dotacje z budżetu państwa na zasadach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 5.

Domy małego dziecka działające w dniu wejścia w życie ustawy z dniem 1 stycznia 1993 r. przekształca się w placówki opiekuńczo-wychowawcze określone w ustawie, prowadzone przez Ministra Edukacji Narodowej i podporządkowane mu organy.

Rada Ministrów określi szczegółowo zasady i tryb przekształcania domów małego dziecka w placówki opiekuńczo-wychowawcze, o których mowa w ust. 1.

Nauczyciele, którym przed dniem wejścia w życie ustawy powierzono funkcje dyrektora w szkołach lub placówkach publicznych, wykonują te funkcje nie dłużej niż do dnia 31 sierpnia 1992 r.

Przepis ust. 1 nie dotyczy nauczycieli, którym funkcje dyrektorów szkół lub placówek powierzono w drodze konkursu. Nauczyciele ci wykonują funkcje dyrektorów nie dłużej niż 5 lat od dnia powierzenia.

Osoby pełniące w dniu wejścia w życie ustawy funkcje kuratorów oświaty i wychowania stają się kuratorami oświaty, o których mowa w ustawie.

Pracownicy zatrudnieni w dniu wejścia w życie ustawy w kuratoriach oświaty i wychowania stają się pracownikami kuratoriów oświaty, o których mowa w ustawie.

Do czasu odrębnego uregulowania uprawnień do przejazdów ulgowych, uczniom realizującym obowiązek szkolny w szkołach, o których mowa w art. 16 ust. 7, oraz ich opiekunom przysługuje prawo do bezpłatnego przejazdu środkami publicznego transportu kolejowego i samochodowego w regularnej komunikacji otwartej oraz środkami komunikacji miejskiej od miejsca zamieszkania do szkoły.

Minister Edukacji Narodowej w porozumieniu z Ministrem Transportu i Gospodarki Morskiej określa, w drodze rozporządzenia, wzór dokumentu uprawniającego do bezpłatnych przejazdów opiekunów, o których mowa w ust. 1, oraz organy uprawnione do wystawiania i aktualizowania tych dokumentów.

Z zastrzeżeniem ust. 2 przepisy wydane na podstawie ustaw wymienionych w art. 114 obowiązują w zakresie, w jakim nie są sprzeczne z niniejszą ustawą, do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawie, nie dłużej jednak niż do dnia 31 sierpnia 1992 r.

Dotychczasowe uprawnienia do prowadzenia szkół i innych placówek, wynikające z przepisów wydanych na podstawie art. 38 ust. 2 ustawy wymienionej w art. 114 pkt 2, pozostają w mocy do czasu wydania przepisów przewidzianych w art. 29 niniejszej ustawy.