Otwarte Prawo
Dz.U. 1991 nr 101 poz. 444 — tekst ogłoszony (PDF) ↗

Dz.U. 1991 nr 101 poz. 444 ↗ · Ustawa

Ustawa z dnia 28 września 1991 r. o lasach.

Historia: art. 13

Historia pokazuje kolejne brzmienia przepisu. Jak przepis stosować w danym okresie, mogą określać także przepisy przejściowe innych ustaw.

Od 23 lutego 2000 r. brzmienia jeszcze nie publikujemy.

Tekst ujednolicony: brzmienie obowiązujące od 1 stycznia 1999 r. do 23 lutego 2000 r.

o powierzchni do 10 ha decyzję wydaje starosta, na wniosek właściciela lasu,

Poprzednie brzmienie
a)

o powierzchni do 10 ha decyzję wydaje kierownik urzędu rejonowego, na wniosek właściciela lasu,

art. 78 pkt 5, Dz.U. 1998 nr 106 poz. 668 ↗

Ta wersja całej ustawy ↗

Tekst ujednolicony: brzmienie obowiązujące od 5 września 1997 r. do 1 stycznia 1999 r.

Właściciele lasów są obowiązani do trwałego utrzymywania lasów i zapewnienia ciągłości ich użytkowania, a w szczególności do:

zachowania w lasach roślinności leśnej (upraw leśnych) oraz naturalnych bagien i torfowisk,

ponownego wprowadzania roślinności leśnej (upraw leśnych) w lasach w okresie do 2 lat od usunięcia drzewostanu, a w razie szkód wywołanych przez pożary i inne klęski żywiołowe - w okresie do 5 lat,

pielęgnowania i ochrony lasu, w tym również ochrony przeciwpożarowej,

przebudowy drzewostanu, który nie zapewnia osiągnięcia celów gospodarki leśnej, zawartych w planie urządzenia lasu, uproszczonym w planie urządzenia lasu lub decyzji, o której mowa w art. 19 ust. 3,

racjonalnego użytkowania lasu w sposób trwale zapewniający optymalną realizację wszystkich jego funkcji przez:

pozyskiwanie drewna w granicach nie przekraczających możliwości produkcyjnych lasu,

pozyskiwanie surowców i produktów ubocznego użytkowania lasu w sposób zapewniający możliwość ich biologicznego odtwarzania, a także ochronę runa leśnego.

Poprzednie brzmienie
1.

Lasy Państwowe i właściciele lasów są obowiązani do trwałego utrzymywania lasów i zapewnienia ciągłości ich użytkowania, polegających w szczególności na:

1)

zachowaniu w lasach roślinności leśnej (upraw leśnych) oraz naturalnych bagien, łąk i torfowisk,

2)

ponownym wprowadzaniu roślinności leśnej (upraw leśnych) w lasach w okresie do 2 lat od usunięcia drzewostanu,

3)

pielęgnowaniu i ochronie lasu, w tym również ochronie przeciwpożarowej,

4)

przebudowie drzewostanu, który nie zapewnia osiągnięcia określonych celów gospodarki leśnej zawartych w planie urządzenia lasu, w przypadku zmniejszenia wskaźnika zadrzewienia w drzewostanach w wieku:

a)

do 20 lat - o 50%,

b)

20 lat i więcej - o 30%,

5)

racjonalnym użytkowaniu lasu, realizowanym poprzez:

a)

pozyskiwanie drewna w, granicach nie przekraczających możliwości produkcyjnych lasów,

b)

pozyskiwanie surowców i produktów ubocznego użytkowania lasu w sposób zapewniający możliwość ich biologicznego odtwarzania, a także ochronę runa leśnego.

art. 1 pkt 6 lit. a, Dz.U. 1997 nr 54 poz. 349 ↗

Brzmienia tego przepisu w tej wersji nie podajemy: nie umiemy jeszcze zastosować zmiany wprowadzonej przez Dz.U. 1997 nr 54 poz. 349 ↗.

W sprawach, o których mowa w ust. 2:

w stosunku do lasów stanowiących własność Skarbu Państwa decyzję wydaje dyrektor regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych, na wniosek nadleśniczego,

w stosunku do lasów nie stanowiących własności Skarbu Państwa:

o powierzchni do 10 ha decyzję wydaje kierownik urzędu rejonowego, na wniosek właściciela lasu,

o powierzchni powyżej 10 ha decyzję wydaje wojewoda, na wniosek właściciela lasu.

Poprzednie brzmienie
3.

W sprawach, o których mowa w ust. 2, decyzję podejmują:

1)

dyrektor regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych na wniosek nadleśniczego - w odniesieniu do lasów stanowiących własność Skarbu Państwa,

2)

kierownik urzędu rejonowego - na wniosek zainteresowanego właściciela lasu.

art. 1 pkt 6 lit. c, Dz.U. 1997 nr 54 poz. 349 ↗

Ta wersja całej ustawy ↗

Tekst pierwotny, do 5 września 1997 r.

PDF ↗

Lasy Państwowe i właściciele lasów są obowiązani do trwałego utrzymywania lasów i zapewnienia ciągłości ich użytkowania, polegających w szczególności na:

zachowaniu w lasach roślinności leśnej (upraw leśnych) oraz naturalnych bagien, łąk i torfowisk,

ponownym wprowadzaniu roślinności leśnej (upraw leśnych) w lasach w okresie do 2 lat od usunięcia drzewostanu,

pielęgnowaniu i ochronie lasu, w tym również ochronie przeciwpożarowej,

przebudowie drzewostanu, który nie zapewnia osiągnięcia określonych celów gospodarki leśnej zawartych w planie urządzenia lasu, w przypadku zmniejszenia wskaźnika zadrzewienia w drzewostanach w wieku:

do 20 lat - o 50%,

20 lat i więcej - o 30%,

racjonalnym użytkowaniu lasu, realizowanym poprzez:

pozyskiwanie drewna w, granicach nie przekraczających możliwości produkcyjnych lasów,

pozyskiwanie surowców i produktów ubocznego użytkowania lasu w sposób zapewniający możliwość ich biologicznego odtwarzania, a także ochronę runa leśnego.

Zmiana lasu na uprawę rolną jest dopuszczalna w przypadkach szczególnie uzasadnionych potrzeb Lasów Państwowych lub właścicieli lasów.

W sprawach, o których mowa w ust. 2, decyzję podejmują:

dyrektor regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych na wniosek nadleśniczego - w odniesieniu do lasów stanowiących własność Skarbu Państwa,

kierownik urzędu rejonowego - na wniosek zainteresowanego właściciela lasu.

Ta wersja całej ustawy ↗