Art. 14. PDF ↗
Powiększanie zasobów leśnych następuje w wyniku zalesienia gruntów oraz podwyższania produkcyjności lasu w sposób określony w planie urządzenia lasu.
Do zalesienia mogą być przeznaczone nieużytki, grunty rolne nieprzydatne do produkcji rolnej oraz inne grunty nadające się do zalesienia, a w szczególności:
grunty położone przy źródliskach rzek lub potoków, na wododziałach, wzdłuż brzegów rzek oraz na obrzeżach jezior i zbiorników wodnych,
lotne piaski i wydmy piaszczyste,
strome stoki, zbocza, urwiska i zapadliska,
hałdy i tereny po wyeksploatowanym piasku, żwirze, torfie i glinie.
Grunty przeznaczone do zalesienia określa miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.
Obowiązek zalesienia gruntów ciąży na nadleśniczych w odniesieniu do gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa przejmowanych przez Lasy Państwowe oraz na właścicielach gruntów.
Właściciele gruntów mogą otrzymywać dotacje z budżetu Państwa przeznaczone na częściowe lub całkowite pokrycie kosztów zalesienia gruntów, o których mowa w ust. 3. Decyzję administracyjną w sprawie przyznania środków na pokrycie tych kosztów podejmuje kierownik urzędu rejonowego na wniosek właściciela gruntu, po zaopiniowaniu przez zarząd gminy.
W przypadkach określonych w ust. 5 zalesienia gruntów dokonuje nadleśnictwo.