Ustawa z dnia 9 listopada 1990 r. o przejęciu majątku byłej Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.

Nieruchomości i ruchomości, które pozostawały w dniu 24 sierpnia 1989 r. w samoistnym posiadaniu byłej Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej lub wyodrębnionych jednostek organizacyjnych podległych byłej Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, przechodzą na mocy niniejszej ustawy na rzecz Skarbu Państwa.

Na rzecz Skarbu Państwa przechodzą również istniejące w dniu wejścia w życie ustawy wierzytelności, środki finansowe i inne prawa majątkowe byłej Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, z wyjątkiem kwot pochodzących ze składek członkowskich.

Nie przechodzą na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości i ruchomości stanowiące w dniu 24 sierpnia 1989 r. przedmiot własności osób, które zgłoszą i udowodnią swoje prawa w trybie przewidzianym w art. 4.

Osoby, które roszczą prawa do nieruchomości lub ruchomości określonych w art. 1 ust. 1, mogą w terminie do dnia 31 grudnia 1992 r. wystąpić na drogę sądową.

Osoby, o których mowa w ust. 1, są zwolnione od kosztów sądowych.

Nie zakończone prawomocnymi orzeczeniami postępowania przed sądami i postępowania administracyjne dotyczące majątku byłej Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej lub podległych jej wyodrębnionych jednostek organizacyjnych będą rozpatrywane z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy.

Minister-Szef Urzędu Rady Ministrów powoła likwidatora mienia byłej Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej i podległych jej wyodrębnionych jednostek organizacyjnych.

Likwidator reprezentuje Skarb Państwa.

Do zadań likwidatora należy ustalenie, zabezpieczenie oraz określenie wartości majątku, który przeszedł na rzecz Skarbu Państwa na podstawie niniejszej ustawy.