§ 1. ↗
Przyznane na podstawie ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 87, poz. 506), zwanej dalej „ustawą”, zasiłki (dodatki) ustala się w relacji do przeciętnego wynagrodzenia, które stanowi podstawę ostatnio przeprowadzonej waloryzacji emerytur i rent (kwota bazowa) zgodnie z ustawą z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 104, poz. 450 i z 1992 r. Nr 21, poz. 84), zwanego dalej „przeciętnym wynagrodzeniem”.
2. Zasiłki (dodatki) przysługują w wysokości:
28% przeciętnego wynagrodzenia — zasiłek, o którym mowa w art. 28 pkt 1 ustawy,
różnicy między kwotą odpowiadającą 28% przeciętnego wynagrodzenia a dochodem osoby ubiegającej się o zasiłek — zasiłek, o którym mowa w art. 28 pkt 2 ustawy,
9% przeciętnego wynagrodzenia — dodatek, o którym mowa w art. 29 ust. 1 i 2 ustawy,
28% przeciętnego wynagrodzenia — zasiłek, o którym mowa w art. 31 ust. 3 ustawy.