Ustawa z dnia 3 lutego 1993 r. o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków oraz o zmianie niektórych ustaw.

Bankowe postępowanie ugodowe może dotyczyć:

Jeżeli dłużnikiem jest Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa, przedmiotem bankowego postępowania ugodowego są wierzytelności wobec poszczególnych, zlikwidowanych i przejętych przez Agencję państwowych przedsiębiorstw gospodarki rolnej.

Bank może wszcząć bankowe postępowanie ugodowe indywidualnie lub w imieniu i za zgodą grupy banków, gdy:

Jeżeli dłużnikiem jest Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa, wierzytelności, o których mowa w ust. 1, ustala się na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego majątku, wierzytelności i zobowiązań zlikwidowanego państwowego przedsiębiorstwa gospodarki rolnej, sporządzanego przez organ założycielski tego przedsiębiorstwa i Agencję.

Brzmienia tego przepisu w tej wersji nie podajemy: tekst jednolity Dz.U. 2018 poz. 1439 ↗ podaje je inaczej niż nasze zestawienie. Sprawdź tekst jednolity lub Dziennik Ustaw.

Przez ogólną kwotę zobowiązań dłużnika, będącego Agencją Własności Rolnej Skarbu Państwa, rozumie się kwotę zobowiązań określoną w protokole zdawczo-odbiorczym, o którym mowa w ust. 2.

Do wniosku o wszczęcie bankowego postępowania ugodowego dłużnik powinien dołączyć:

Brzmienia tego przepisu w tej wersji nie podajemy: tekst jednolity Dz.U. 2018 poz. 1439 ↗ podaje je inaczej niż nasze zestawienie. Sprawdź tekst jednolity lub Dziennik Ustaw.

Jeżeli dłużnikiem jest państwowe przedsiębiorstwo gospodarki rolnej, propozycje ugodowe, uwzględniające również program zagospodarowania majątku po przejęciu przez Agencję Własności Rolnej Skarbu Państwa, wymagają zgody Agencji.

Jeżeli dłużnikiem jest Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa, propozycje ugodowe uwzględniają program zagospodarowania majątku po zlikwidowanym państwowym przedsiębiorstwie gospodarki rolnej.

Bank może uzależnić wszczęcie lub prowadzenie bankowego postępowania ugodowego od przedstawienia lub uzupełnienia programu uzdrowienia gospodarki dłużnika lub programu zagospodarowania, o którym mowa w art. 9 ust. 3 i 4, wyznaczając mu na tę czynność czas nie krótszy niż 30 dni.

Jeżeli dłużnikiem jest przedsiębiorstwo państwowe, bank może uzależnić wszczęcie bankowego postępowania ugodowego od złożenia przez dłużnika wniosku do:

Przepisów ust. 2 nie stosuje się do przedsiębiorstw państwowych, których prywatyzacja wymaga zgody Rady Ministrów na podstawie odrębnych przepisów, chyba że Rada Ministrów wyrazi zgodę na prywatyzację, oraz do państwowych przedsiębiorstw gospodarki rolnej.

Wierzytelności zabezpieczone zastawem lub hipoteką, wyłączone na podstawie art. 11 pkt 4 i 5, mogą zostać objęte bankowym postępowaniem ugodowym tylko za zgodą wierzycieli.

Jeżeli wierzytelność nie została objęta ugodą bankową w związku z brakiem zgody wierzyciela, o której mowa w ust. 1, po uprawomocnieniu się ugody bankowej, dłużnik może przenieść na wierzyciela własność rzeczy obciążonej zastawem lub hipoteką ze skutkiem całkowitego zaspokojenia wierzyciela z tytułu wierzytelności zabezpieczonych zastawem lub hipoteką, które nie zostały objęte ugodą bankową.

Objęcie ugodą bankową wierzytelności zabezpieczonych zastawem lub hipoteką nie powoduje wygaśnięcia zastawu lub hipoteki do czasu zakończenia bankowego postępowania ugodowego w trybie określonym w art. 36.

Bank ogłasza o wszczęciu bankowego postępowania ugodowego w co najmniej jednym dzienniku o zasięgu ogólnopolskim oraz w siedzibie banku i jego oddziałach, a także w siedzibie dłużnika.

Bankowe postępowanie ugodowe uważa się za wszczęte w dniu pierwszego ogłoszenia prasowego, o którym mowa w ust. 1.

O wszczęciu bankowego postępowania ugodowego bank odrębnie zawiadamia:

Do zawiadomienia wierzycieli mających wierzytelności zabezpieczone zastawem bądź hipoteką bank dołącza zapytanie o zgodę na objęcie ich wierzytelności bankowym postępowaniem ugodowym. Brak odpowiedzi w terminie 21 dni od dnia otrzymania zawiadomienia oznacza odmowę objęcia bankowym postępowaniem ugodowym wierzytelności objętej zastawem lub hipoteką.

Bankowe postępowanie ugodowe prowadzi do zawarcia ugody bankowej, która obejmuje:

Działania, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą polegać na restrukturyzacji długu oraz ułatwieniu dłużnikowi pozyskania nowych środków finansowych, a w szczególności na:

Ustalenia mające na celu zabezpieczenie wykonania ugody bankowej oraz kontroli nad jej realizacją polegać mogą na:

Uprawnienia osób wchodzących w skład rady wierzycieli, o której mowa w ust. 3 pkt 1, w zakresie należności przysługujących im z tytułu pełnienia tych funkcji, określa akt powołania.

Jeżeli dłużnikiem jest przedsiębiorstwo państwowe:

Przepisów ust. 1 nie stosuje się, o ile:

- nie jest warunkiem zawartym w ugodzie.

Przepisów ust. 1 nie stosuje się do przedsiębiorstw państwowych, których prywatyzacja wymaga zgody Rady Ministrów na podstawie odrębnych przepisów, chyba że Rada Ministrów wyrazi zgodę na prywatyzację, oraz do państwowych przedsiębiorstw gospodarki rolnej.

Z chwilą przekształcenia przez Ministra Przekształceń Własnościowych przedsiębiorstwa państwowego w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa lub wniesienia przedsiębiorstwa albo zorganizowanych części mienia przedsiębiorstwa do spółki w trybie art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych - spółka ta staje się stroną w bankowym postępowaniu ugodowym jako dłużnik.

Z dniem podjęcia decyzji o likwidacji państwowego przedsiębiorstwa gospodarki rolnej w celu przekazania majątku tego przedsiębiorstwa Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa - stroną w bankowym postępowaniu ugodowym staje się Agencja.

Brzmienia tego przepisu w tej wersji nie podajemy: tekst jednolity Dz.U. 2018 poz. 1439 ↗ podaje je inaczej niż nasze zestawienie. Sprawdź tekst jednolity lub Dziennik Ustaw.

Ugoda bankowa może przewidywać korzystniejsze warunki dla wierzycieli mających drobne wierzytelności.

Organy podatkowe dokonują zmian w zobowiązaniach podatkowych dłużnika, będących następstwem zawartej ugody bankowej.

Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia, tryb postępowania organów podatkowych dokonujących zmian w zobowiązaniach podatkowych dłużnika, wynikających z zawartej ugody bankowej.

Zawarcie ugody bankowej następuje wówczas, gdy propozycja ugody określająca sposób realizacji wszystkich wierzytelności objętych bankowym postępowaniem ugodowym zostanie zaakceptowana przez dłużnika oraz wierzycieli posiadających łącznie więcej niż 50% sumy wierzytelności objętych postępowaniem, w tym przez bank prowadzący bankowe postępowanie ugodowe.

Ugoda, o której mowa w ust. 1, jest wiążąca dla wszystkich wierzycieli, z zastrzeżeniem art. 11 i art. 12 ust. 2.

Ugoda bankowa, pod rygorem nieważności, powinna być zawarta w formie pisemnej.

Ugodę obejmującą wierzytelności Skarbu Państwa podpisuje w imieniu Skarbu Państwa Minister Finansów lub osoba przez niego upoważniona.

Ugodę zawieraną na warunkach określonych w art. 17 ust. 1 podpisuje w imieniu Skarbu Państwa Minister Przekształceń Własnościowych lub osoba przez niego upoważniona.

Przedstawiciel Ministra Finansów, o którym mowa w ust. 4, może nie podpisać ugody bankowej tylko wtedy, gdy wierzytelności Skarbu Państwa zostały potraktowane w sposób krzywdzący w stosunku do innych wierzytelności, z zastrzeżeniem art. 18 ust. 2.

Brzmienia tego przepisu w tej wersji nie podajemy: nie umiemy jeszcze zastosować zmiany wprowadzonej przez Dz.U. 1996 nr 118 poz. 561 ↗.

Przepis art. 63 ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych (Dz. U. Nr 118, poz. 561) stosuje się odpowiednio.

Bank ogłasza o zawarciu ugody bankowej w trybie określonym w art. 14 ust. 1, ze wskazaniem miejsca, w którym można zapoznać się z jej warunkami.

O zawarciu ugody bankowej bank odrębnie i niezwłocznie zawiadamia:

Wierzyciel, który nie podpisał ugody bankowej, a którego wierzytelności zostały objęte ugodą, może wnieść sprzeciw w terminie 30 dni od dnia ukazania się, zgodnie z art. 21, pierwszego ogłoszenia prasowego o zawarciu ugody bankowej.

Sprzeciw wraz z uzasadnieniem wnosi się za pośrednictwem banku, o którym mowa w art. 15, w formie pisemnej do sądu rejonowego - sądu gospodarczego, właściwego dla siedziby dłużnika.

Na żądanie sądu, do którego wniesiono sprzeciw zgodnie z ust. 2, bank niezwłocznie przekazuje pełną dokumentację bankowego postępowania ugodowego.

W postępowaniu sądowym sprawy z zakresu bankowego postępowania ugodowego są rozpatrywane na podstawie przepisów księgi drugiej Kodeksu postępowania cywilnego - postępowanie nieprocesowe, z uwzględnieniem przepisów niniejszego rozdziału.

Wnoszący sprzeciw uiszcza stały wpis.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wpisu wnoszonego od sprzeciwu.

Sąd oddala sprzeciw, jeżeli zawarta ugoda bankowa nie narusza przepisów ustawy; w przeciwnym przypadku uchyla ugodę bankową i umarza bankowe postępowanie ugodowe.

Postanowienie sądu wymaga uzasadnienia.

Trybunał Konstytucyjny orzekł, ze skutkiem od 22 maja 1996 r., w orzeczeniu ogłoszonym w Dz.U. 1996 nr 52 poz. 235 ↗: ogłaszam utratę mocy obowiązującej art. 24 ust. 3 i art. 28 w zakresie dotyczącym art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 3 lutego 1993 r. o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 18, poz. 82).

Brzmienia tego przepisu w tej wersji nie podajemy: tekst jednolity Dz.U. 2018 poz. 1439 ↗ podaje je inaczej niż nasze zestawienie. Sprawdź tekst jednolity lub Dziennik Ustaw.

Ugoda bankowa jest prawomocna, jeżeli w terminie określonym w art. 22 ust. 1 nie został złożony sprzeciw lub sąd sprzeciw oddalił.

O uprawomocnieniu się ugody bankowej bank ogłasza w trybie określonym w art. 14 ust. 1.

Wierzyciele, których wierzytelności objęto ugodą bankową, są tą ugodą związani od chwili uprawomocnienia.

Prawomocna ugoda bankowa stanowi tytuł egzekucyjny w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego oraz w rozumieniu ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 1991 r. Nr 36, poz. 161 i z 1992 r. Nr 20, poz. 78), z zastrzeżeniem art. 19.

Na żądanie uprawnionego bank wydaje wyciąg z ugody z zapewnieniem o jej prawomocności, pobierając za tę czynność opłatę zgodną z przepisami o opłatach kancelaryjnych w sprawach cywilnych.

Każdy z uprawnionych, na podstawie prawomocnej ugody bankowej, w razie jej nierealizowania przez dłużnika, może wystąpić do sądu rejonowego - sądu gospodarczego, właściwego dla siedziby dłużnika, o nadanie klauzuli wykonalności tytułowi egzekucyjnemu.

Przepis ust. 3 nie narusza przepisów o egzekucji.

Rozwiązanie ugody bankowej przez sąd może nastąpić nie później niż w ciągu 3 lat od dnia jej uprawomocnienia.

W okresie, o którym mowa w ust. 1, ulega zawieszeniu bieg terminów przedawnienia wierzytelności objętych bankowym postępowaniem ugodowym.

Z dniem wszczęcia postępowania ugodowego do czasu jego umorzenia, uprawomocnienia się ugody lub uchylenia ugody bankowej przez sąd:

Po uprawomocnieniu się ugody zawieszone postępowania układowe, upadłościowe i egzekucyjne, w odniesieniu do wierzytelności objętych ugodą, ulegają umorzeniu, a wydane w toku tych postępowań tytuły wykonawcze pozbawia się z mocy prawa wykonalności.

Bank umarza bankowe postępowanie ugodowe, jeżeli w terminie 4 miesięcy od wszczęcia bankowego postępowania ugodowego nie dojdzie do zawarcia ugody bankowej.

Jeżeli bankowe postępowanie ugodowe zostało wszczęte wobec przedsiębiorstwa państwowego, termin, o którym mowa w ust. 1, wynosi 6 miesięcy.

O umorzeniu bankowego postępowania ugodowego bank ogłasza w trybie określonym w art. 14 ust. 1.

Bank prowadzący bankowe postępowanie ugodowe na wniosek dłużnika, po stwierdzeniu, że wszystkie zobowiązania wynikające z ugody zostały wykonane, uznaje bankowe postępowanie ugodowe za zakończone.

O zakończeniu bankowego postępowania ugodowego bank ogłasza w trybie określonym w art. 14 ust. 1.

O zamiarze sprzedaży wymagalnych wierzytelności bank ogłasza w trybie określonym w art. 14 ust. 1.

Bank, nie później niż na 14 dni przed ogłoszeniem, o którym mowa w ust. 1, powiadamia:

Wierzyciele posiadający łącznie co najmniej 30% sumy wymagalnych wierzytelności wobec przedsiębiorstwa państwowego lub jednoosobowej spółki Skarbu Państwa mogą wnosić o zamianę wierzytelności na akcje, na zasadach określonych w niniejszym rozdziale.

Warunkiem zamiany wierzytelności na akcje jest powstanie zobowiązania dłużnika przed dniem 30 czerwca 1992 r.

Warunek, o którym mowa w ust. 2, nie ma zastosowania do wierzytelności nabytych w trybie przewidzianym w rozdziale 3.

Jeżeli w terminie miesiąca od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w art. 44, objęte listą wymagalne wierzytelności nie zostaną zaspokojone, Minister Przekształceń Własnościowych lub inny organ administracji państwowej reprezentujący w spółce Skarb Państwa:

Jeżeli dłużnikiem jest przedsiębiorstwo państwowe, przed dokonaniem czynności, o których mowa w ust. 1, Minister Przekształceń Własnościowych dokonuje przekształcenia przedsiębiorstwa państwowego w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa.

Przepisów ust. 1 nie stosuje się do przedsiębiorstw państwowych, których prywatyzacja wymaga zgody Rady Ministrów na podstawie odrębnych przepisów, chyba że Rada Ministrów wyrazi zgodę na prywatyzację.

Ogłoszenie, o którym mowa w art. 45 ust. 1 pkt 1, musi dodatkowo zawierać bilans i rachunek wyników dłużnika, określać sposób nabywania udziałów i termin zgłoszenia propozycji zamiany wierzytelności na udziały, nie dłuższy niż 3 miesiące od upływu terminu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, oraz zaproszenie wszystkich wierzycieli do nabywania udziałów.

Minister Przekształceń Własnościowych lub inny organ administracji państwowej reprezentujący w spółce Skarb Państwa sporządza listę wierzycieli, którzy wyrazili gotowość zamiany ich wierzytelności na udziały, i dokonuje zamiany wierzytelności na udziały tej spółki.

Wniosek, o którym mowa w art. 45 ust. 1 pkt 2, powinien zawierać:

Do wniosku należy dołączyć odpis statutu, informację o członkach zarządu spółki oraz zweryfikowany bilans i rachunek wyników za okres kończący się nie wcześniej niż na 6 miesięcy przed dniem złożenia wniosku.

W przypadku spełnienia warunków określonych w ust. 1 i 2, Komisja Papierów Wartościowych wyraża zgodę, o której mowa w art. 45 ust. 1 pkt 2, w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku.

Po uzyskaniu zgody Komisji Papierów Wartościowych, Minister Skarbu Państwa ogłasza, w trybie określonym w art. 14 ust. 1, o zamiarze dokonania zamiany wierzytelności na akcje.

Ogłoszenie, o którym mowa w ust. 4, powinno dodatkowo zawierać zweryfikowany bilans i rachunek wyników dłużnika, określać sposób nabywania akcji i termin zgłoszenia propozycji zamiany wierzytelności na akcje, nie dłuższy niż 3 miesiące od upływu terminu, o którym mowa w art. 45 ust. 1.

Do przekształcenia przedsiębiorstwa państwowego w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa, o którym mowa w art. 45 ust. 2, nie stosuje się przepisów art. 5 ustawy o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych.

W razie nabywania akcji za wierzytelności nie stosuje się przepisów art. 29 ustawy o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych.

Przy zamianie wierzytelności na akcje, jeżeli strony w ciągu 30 dni od upływu terminu zgłoszenia propozycji zamiany wierzytelności na akcje, określonego w art. 46 ust. 1 i w art. 47 ust. 5, nie uzgodnią warunków tej zamiany, wierzycielowi przysługuje, z zastrzeżeniem art. 51 ust. 1, roszczenie wobec Skarbu Państwa, jako właściciela akcji, o zamianę wierzytelności na akcje według następujących zasad:

Wartość księgowa netto spółki jest ustalana na podstawie:

Nabywca akcji może, na własny koszt, powierzyć weryfikację bilansu spółki wybranym przez siebie osobom uprawnionym do badania bilansów.

Przepis ust. 1 nie wyłącza ograniczeń obrotu akcjami, zastrzeżonych w innych ustawach.

Zamiana wierzytelności na akcje nie może naruszyć uprawnień do nabywania akcji dłużnika na zasadach preferencyjnych, w trybie określonym ustawą o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych - do czasu zakończenia procedury udostępniania akcji pracownikom.

Postanowienia statutów jednoosobowych spółek Skarbu Państwa zawartych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, ograniczające obrót akcjami, uważa się, w zakresie określonym niniejszą ustawą, za nie zastrzeżone.

Minister Finansów przekaże, w imieniu Skarbu Państwa, bankom państwowym oraz bankom, w których Skarb Państwa posiada więcej niż 50% akcji lub udziałów, obligacje skarbowe wyemitowane w tym celu na podstawie odrębnego upoważnienia lub środki pieniężne dla zwiększenia funduszy własnych i rezerw banków.

Środki, o których mowa w ust. 1, zostaną przekazane bankowi, który spełnia następujące warunki:

Banki, które otrzymają środki w trybie określonym w art. 54, nie mogą udzielać kredytów oraz gwarancji dłużnikom, których kredyty zostały wyodrębnione zgodnie z art. 52 ust. 2 pkt 2, poza przypadkiem, gdy dostarczenie nowych środków wynika z postanowień ugody bankowej albo gdy dłużnikiem jest Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa.

Brzmienia tego przepisu w tej wersji nie podajemy: tekst jednolity Dz.U. 2018 poz. 1439 ↗ podaje je inaczej niż nasze zestawienie. Sprawdź tekst jednolity lub Dziennik Ustaw.

Obowiązek określony w ust. 2 nie dotyczy przypadków, w których: