Otwarte Prawo Dz.U. 1994 nr 87 poz. 406 — tekst autentyczny (PDF) ↗

Dz.U. 1994 nr 87 poz. 406 · Ustawa · obowiązujący

Ustawa z dnia 28 maja 1994 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz o zmianie ustawy o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania oraz niektórych innych ustaw.

↗

W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 1993 r. Nr 106, poz. 482, Nr 134, poz. 646 oraz z 1994 r. Nr 1, poz. 2, Nr 43, poz. 163 i Nr 80, poz. 368) wprowadza się następujące zmiany:

w art. 12 w ust. 1 w pkt 4 skreśla się wyrazy „zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 34”;

w art. 16:

w ust. 1:

  • -

    pkt 25 otrzymuje brzmienie: „ 25) wierzytelności odpisanych jako nieściągalne, z wyjątkiem: a) wierzytelności, które uprzednio na podstawie art. 12 ust. 3 zostały zarachowane jako przychody należne i których nieściągalność została udokumentowana w sposób określony w ust. 2, b) udzielonych przez jednostki organizacyjne uprawnione, na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady ich funkcjonowania do udzielania kredytów (pożyczek) - straconych kredytów (pożyczek), pomniejszonych o kwotę nie spłaconych odsetek i równowartość rezerw na te kredyty (pożyczki), zaliczonych uprzednio do kosztów uzyskania przychodów, a w bankach - pomniejszonych także o połowę tej części funduszu ryzyka, w jakiej pokryto nim stracone kredyty (pożyczki), ”

  • -

    pkt 26 otrzymuje brzmienie: „ 26) rezerw tworzonych na pokrycie wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona, z wyjątkiem tych rezerw utworzonych na pokrycie: a) wierzytelności, które uprzednio na podstawie art. 12 ust. 3 zostały zarachowane jako przychody należne, b) straconych kredytów (pożyczek) w jednostkach organizacyjnych, o których mowa w pkt 25 lit. b), z wyjątkiem rezerw tworzonych na pokrycie wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona, jeśli stanowiące ich podstawę kredyty zostały udzielone z naruszeniem prawa, przy czym naruszenie to powinno być stwierdzone prawomocnym wyrokiem sądu, ”

  • -

    skreśla się pkt 34,

ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„ 2. Za wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 25, uważa się te wierzytelności, których nieściągalność została udokumentowana: 1) postanowieniem o nieściągalności, uznanym przez wierzyciela jako odpowiadającym stanowi faktycznemu, wydanym przez właściwy organ postępowania egzekucyjnego, albo 2) postanowieniem sądu o: a) oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości, gdy majątek masy nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania upadłościowego, lub b) umorzeniu postępowania upadłościowego, gdy zachodzi okoliczność wymieniona pod lit. a), lub c) ukończeniu postępowania upadłościowego. ” ,

po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu:

„ 2a. Nieściągalność wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną: 1) w przypadku określonym w ust. 1 pkt 26 lit. a), w szczególności jeżeli: a) dłużnik został postawiony w stan likwidacji lub została ogłoszona jego upadłość, albo b) na wniosek dłużnika wszczęte zostało postępowanie ugodowe w rozumieniu przepisów o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków albo postępowanie układowe w rozumieniu przepisów o postępowaniu układowym, albo c) wierzytelność została potwierdzona prawomocnym orzeczeniem sądu i skierowana na drogę postępowania egzekucyjnego, albo d) wierzytelność jest kwestionowana przez dłużnika na drodze powództwa sądowego, 2) w przypadku określonym w ust. 1 pkt 26 lit. b), jeżeli: a) spełniony jest warunek określony w pkt 1 lit. a) albo lit. b), lub b) opóźnienie w spłacie kapitału kredytu (pożyczki) lub odsetek przekracza 6 miesięcy, a ponadto: - spełniony jest warunek określony w pkt 1 lit. d) albo - wierzytelność została skierowana na drogę postępowania egzekucyjnego, albo - miejsce pobytu dłużnika jest nieznane i nie został ujawniony jego majątek mimo podjęcia przez wierzyciela działań zmierzających do ustalenia tego miejsca i majątku. 2b. Rezerwy na kredyty (pożyczki) stracone, uznawane za koszt uzyskania przychodów w jednostkach, o których mowa w ust. 1 pkt 25 lit. b), nie mogą przekraczać kwoty udzielonych kredytów (pożyczek), pomniejszonej o wartość zobowiązań dotyczących należności objętych rezerwą, wynikających z: 1) gwarancji bądź poręczeń Skarbu Państwa lub Narodowego Banku Polskiego, 2) gwarancji banków krajowych należących do Organizacji Współpracy i Rozwoju Gospodarczego (OECD) lub banków współpracujących z tą organizacją, 3) ustanowionej blokady na rachunku bankowym, gdy rachunek ten umiejscowiony jest w banku posiadającym należność objętą rezerwą celową, 4) gwarancji banków krajowych, 5) zastawu na prawach z papierów wartościowych emitowanych przez Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski: a) w odniesieniu do papierów wartościowych będących w obrocie giełdowym według ich aktualnej wartości rynkowej, b) w odniesieniu do papierów wartościowych nie będących w obrocie giełdowym według ich aktualnej wartości, określonej metodami stosowanymi dla odpowiednich rodzajów papierów wartościowych (papiery kuponowe, dyskontowe), 6) zastawu na prawach z papierów wartościowych, których emitentem jest rząd lub bank centralny kraju należącego do OECD, według ich aktualnej wartości rynkowej, 7) zastawu na prawach z bankowych papierów wartościowych, które zostały zdeponowane w banku, 8) ustanowienia hipoteki na nieruchomości nie zamieszkanej i nie obciążonej żadnym ograniczonym prawem rzeczowym, w wysokości nie wyższej niż 50% wyceny dokonanej przez rzeczoznawcę, jednak do wysokości nie wyższej niż 50% zabezpieczonej kwoty, 9) zastawu na prawach z papierów wartościowych będących w obrocie giełdowym, z wyjątkiem wymienionych w pkt 5 lit. a), w wysokości nie wyższej niż 30% ich aktualnej wartości rynkowej, jednak do wysokości nie wyższej niż 50% zabezpieczonej kwoty. ”

↗

W 1994 r. za koszt uzyskania przychodów w bankach, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, uważa się przyrost rezerw w tym roku na pokrycie kredytów straconych w porównaniu ze stanem rezerw, jaki banki miały obowiązek utworzyć na te kredyty i faktycznie je utworzyły na dzień 31 grudnia 1993 r. w wysokości 100% tych kredytów, zgodnie ze stanem prawnym obowiązującym w tym dniu.

W bankach, które na dzień 31 grudnia 1993 r., zgodnie z przepisami wydanymi po tym dniu, miały obowiązek utworzyć rezerwy na pokrycie kredytów straconych w wysokości 70% tych kredytów, za koszt uzyskania przychodów w 1994 r. uważa się przyrost rezerw ponad ich stan obowiązujący w dniu 31 grudnia 1993 r.

W bankach, które na dzień 31 grudnia 1993 r. utworzyły rezerwy na pokrycie straconych kredytów w wysokości wyższej niż 70% tych kredytów, za koszt uzyskania przychodów w 1994 r. uważa się przyrost rezerw ponad tę wysokość.

W 1994 r. nie uważa się za koszt uzyskania przychodów przyrostu rezerw na pokrycie kredytów straconych, jeżeli przyrost ten wynika z obniżenia stanu rezerw, o którym mowa w ust. 1-3.

↗

W ustawie z dnia 6 marca 1993 r. o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 28, poz. 127 i Nr 86, poz. 405) w art. 15 skreśla się ust. 5.

↗

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1994 r., z tym że wymóg skierowania na drogę postępowania egzekucyjnego, o którym mowa w art. 1 pkt 2 lit. c) dotyczącym dodanego ust. 2a pkt 1 lit. c), wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.