Otwarte Prawo
Dz.U. 1994 nr 89 poz. 414 — tekst ogłoszony (PDF) ↗

Dz.U. 1994 nr 89 poz. 414 ↗ · Ustawa

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

Historia: art. 7

Historia pokazuje kolejne brzmienia przepisu. Jak przepis stosować w danym okresie, mogą określać także przepisy przejściowe innych ustaw.

Od 25 stycznia 2002 r. brzmienia jeszcze nie publikujemy.

Tekst ujednolicony: brzmienie obowiązujące od 3 maja 2000 r. do 25 stycznia 2002 r.

Formy wyrazów „minister właściwy do spraw architektury i budownictwa” w tym przepisie ustaliliśmy sami według Słownika gramatycznego języka polskiego: zmiana wprowadzona przez Dz.U. 2000 nr 29 poz. 354 ↗ podaje je tylko w mianowniku.

minister właściwy do spraw architektury i budownictwa dla budynków oraz związanych z nimi urządzeń,

Poprzednie brzmienie
1)

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji dla budynków oraz związanych z nimi urządzeń,

art. 1 pkt 1, Dz.U. 2000 nr 29 poz. 354 ↗

Formy wyrazów „minister właściwy do spraw architektury i budownictwa” w tym przepisie ustaliliśmy sami według Słownika gramatycznego języka polskiego: zmiana wprowadzona przez Dz.U. 2000 nr 29 poz. 354 ↗ podaje je tylko w mianowniku.

właściwi ministrowie, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw architektury i budownictwa, dla obiektów budowlanych nie wymienionych w pkt 1.

Poprzednie brzmienie
2)

właściwi ministrowie, w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych i Administracji, dla obiektów budowlanych nie wymienionych w pkt 1.

art. 1 pkt 1, Dz.U. 2000 nr 29 poz. 354 ↗

Formy wyrazów „minister właściwy do spraw architektury i budownictwa” w tym przepisie ustaliliśmy sami według Słownika gramatycznego języka polskiego: zmiana wprowadzona przez Dz.U. 2000 nr 29 poz. 354 ↗ podaje je tylko w mianowniku.

minister właściwy do spraw architektury i budownictwa - dla budynków mieszkalnych,

Poprzednie brzmienie
1)

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji - dla budynków mieszkalnych,

art. 1 pkt 1, Dz.U. 2000 nr 29 poz. 354 ↗

Formy wyrazów „minister właściwy do spraw architektury i budownictwa” w tym przepisie ustaliliśmy sami według Słownika gramatycznego języka polskiego: zmiana wprowadzona przez Dz.U. 2000 nr 29 poz. 354 ↗ podaje je tylko w mianowniku.

właściwi ministrowie, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw architektury i budownictwa - dla innych obiektów budowlanych.

Poprzednie brzmienie
2)

właściwi ministrowie, w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych i Administracji - dla innych obiektów budowlanych.

art. 1 pkt 1, Dz.U. 2000 nr 29 poz. 354 ↗

Ta wersja całej ustawy ↗

Tekst ujednolicony: brzmienie obowiązujące od 24 grudnia 1997 r. do 3 maja 2000 r.

Formy wyrazów „Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji” w tym przepisie ustaliliśmy sami według Słownika gramatycznego języka polskiego: zmiana wprowadzona przez Dz.U. 1997 nr 111 poz. 726 ↗ podaje je tylko w mianowniku.

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji dla budynków oraz związanych z nimi urządzeń,

Poprzednie brzmienie
1)

Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa dla budynków oraz związanych z nimi urządzeń,

art. 1 pkt 3, Dz.U. 1997 nr 111 poz. 726 ↗

Formy wyrazów „Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji” w tym przepisie ustaliliśmy sami według Słownika gramatycznego języka polskiego: zmiana wprowadzona przez Dz.U. 1997 nr 111 poz. 726 ↗ podaje je tylko w mianowniku.

właściwi ministrowie, w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych i Administracji, dla obiektów budowlanych nie wymienionych w pkt 1.

Poprzednie brzmienie
2)

właściwi ministrowie, w porozumieniu z Ministrem Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa, dla obiektów budowlanych nie wymienionych w pkt 1.

art. 1 pkt 3, Dz.U. 1997 nr 111 poz. 726 ↗

Formy wyrazów „Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji” w tym przepisie ustaliliśmy sami według Słownika gramatycznego języka polskiego: zmiana wprowadzona przez Dz.U. 1997 nr 111 poz. 726 ↗ podaje je tylko w mianowniku.

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji - dla budynków mieszkalnych,

Poprzednie brzmienie
1)

Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa - dla budynków mieszkalnych,

art. 1 pkt 3, Dz.U. 1997 nr 111 poz. 726 ↗

Formy wyrazów „Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji” w tym przepisie ustaliliśmy sami według Słownika gramatycznego języka polskiego: zmiana wprowadzona przez Dz.U. 1997 nr 111 poz. 726 ↗ podaje je tylko w mianowniku.

właściwi ministrowie, w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych i Administracji - dla innych obiektów budowlanych.

Poprzednie brzmienie
2)

właściwi ministrowie, w porozumieniu z Ministrem Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa - dla innych obiektów budowlanych.

art. 1 pkt 3, Dz.U. 1997 nr 111 poz. 726 ↗

Ta wersja całej ustawy ↗

Tekst pierwotny, do 24 grudnia 1997 r.

PDF ↗

Do przepisów techniczno-budowlanych zalicza się:

warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane i ich usytuowanie,

warunki techniczne użytkowania obiektów budowlanych.

Warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, określą, w drodze rozporządzenia:

Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa dla budynków oraz związanych z nimi urządzeń,

właściwi ministrowie, w porozumieniu z Ministrem Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa, dla obiektów budowlanych nie wymienionych w pkt 1.

Warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą określić, w drodze rozporządzenia:

Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa - dla budynków mieszkalnych,

właściwi ministrowie, w porozumieniu z Ministrem Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa - dla innych obiektów budowlanych.

Ta wersja całej ustawy ↗