Ustawa z dnia 26 sierpnia 1994 r. o przekształceniach własnościowych w przemyśle cukrowniczym

Wprowadza się limitowanie krajowej produkcji cukru.

Limitowanie, o którym mowa w ust. 1, polega na ustalaniu corocznie przez Radę Ministrów, w drodze rozporządzenia, na wniosek Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej kwot produkcji cukru (kwota A i kwota B).

Ustalenie kwot A i B następuje w terminie do dnia 1 sierpnia roku poprzedzającego przyszłoroczną kampanię cukrowniczą.

Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej ustala corocznie spółkom, o których mowa w art. 6 ust. 1, oraz producentom cukru pozostającym poza tymi spółkami do dnia 31 października roku poprzedzającego przyszłoroczną kampanię cukrowniczą limity określające:

Ustalenie limitów produkcji cukru, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 3, następuje przez dokonanie podziału kwot A i B. Limit ustala się jako iloczyn średniego przerobu dobowego buraków i wydajności cukru z ostatnich trzech kampanii oraz liczby dni w kampanii, przy założeniu jednakowej długości kampanii prowadzonej przez wszystkich producentów, pomniejszony o przekroczenie limitu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1.

Brzmienia tego przepisu w tej wersji nie podajemy: nie umiemy jeszcze zastosować zmiany wprowadzonej przez Dz.U. 1996 nr 152 poz. 724 ↗.

W przypadku nieuruchomienia przez producenta produkcji cukru w danej kampanii, przyznany producentowi limit produkcyjny obligatoryjnie zostaje przekazany za pośrednictwem Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej innym producentom, którzy przejęli bazę surowcową tego producenta.

Spółki cukrowe, o których mowa w art. 6 ust. 1, określają zasady podziału limitów wymienionych w ust. 1 dla podmiotów produkujących cukier, których są współwłaścicielami.

Producenci cukru wprowadzający na rynek krajowy cukier ponad limit ustalony na podstawie ust. 1, 3 i 4 są zobowiązani do wnoszenia opłat sankcyjnych w wysokości 100% wartości sprzedanego cukru na rynku krajowym ponad ten limit.

Opłaty, o których mowa w ust. 5, stanowiące dochód budżetu państwa, wpłacane są bez wezwania w terminie 14 dni od daty wprowadzenia cukru do obrotu na rachunek urzędu skarbowego, właściwego ze względu na siedzibę producenta, i podlegają przepisom ustawy o zobowiązaniach podatkowych.

Agencja Rynku Rolnego może nabywać cukier od producentów cukru, poza limitem A, z przeznaczeniem na uzupełnienie rezerw państwowych.

Cukier może być wprowadzony przez Agencję Rynku Rolnego na rynek krajowy bez opłat sankcyjnych, o których mowa w art. 4 ust. 5.

Decyzję o wprowadzeniu na rynek krajowy cukru przez Agencję Rynku Rolnego podejmuje Prezes Agencji po uzgodnieniu z Ministrem Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej.

Podmioty nabywające cukier od producentów cukru na zaopatrzenie rynku krajowego są zobowiązane do wnoszenia opłat w wysokości nie większej niż 7% wartości zakupionego cukru.

Opłaty, o których mowa w ust. 1, pobierane przez producentów cukru są przekazywane, w terminie 7 dni od dnia pobrania, na wydzielony rachunek Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zwanej dalej „Agencją”.

W razie niepobrania lub nieprzekazania opłaty w terminie, o którym mowa w ust. 2, Agencja ściąga je na zasadach i w trybie określonych w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Za każdy dzień zwłoki w przekazaniu opłaty naliczane są odsetki ustawowe na zasadach określonych w przepisach ustawy o zobowiązaniach podatkowych.

Środki pochodzące z opłat, o których mowa w ust. 1, przeznacza się na dopłaty do eksportu cukru w ramach kwoty B.

Rada Ministrów na wniosek Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej w porozumieniu z Ministrem Finansów określa corocznie, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat, o których mowa w ust. 1, oraz zasady stosowania dopłat do eksportu cukru w ramach kwoty B.

Minister Przekształceń Własnościowych zawiąże, w imieniu Skarbu Państwa, cztery jednoosobowe spółki akcyjne Skarbu Państwa, zwane dalej „Spółkami Cukrowymi”.

Uprawnienia Skarbu Państwa jako założyciela i akcjonariusza Spółek Cukrowych wykonuje Minister Przekształceń Własnościowych, z tym że ustalenie statutów tych spółek następuje w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej.

Członków rad nadzorczych Spółek Cukrowych powołuje i odwołuje Minister Przekształceń Własnościowych, z tym że po 1/5 składu rady nadzorczej Spółki Cukrowej wybierają członkowie rad nadzorczych jednoosobowych spółek Skarbu Państwa, których akcje zostały wniesione do tej Spółki Cukrowej, wybrani przez pracowników i plantatorów buraka cukrowego.

W jednoosobowych spółkach Skarbu Państwa, których akcje zostały wniesione do Spółek Cukrowych, pracownicy spółki i plantatorzy buraka cukrowego związani z tymi spółkami umowami kontraktacyjnymi wybierają po 1/5 składu rady nadzorczej.

Z zastrzeżeniem ust. 6 rady nadzorcze, o których mowa w ust. 3 i 4, liczą 5 osób.

Do czasu powołania przez pracowników i plantatorów do rad nadzorczych członków, o których mowa w ust. 3 i 4, rady nadzorcze funkcjonują w składzie powołanym przez walne zgromadzenia.

Po zbyciu przez Skarb Państwa ponad połowy akcji spółki postanowienia statutu w zakresie powoływania i odwoływania członków rady nadzorczej mogą być zmienione, z tym że pracownicy i plantatorzy zachowują prawo wyboru.

Kapitał akcyjny Spółek Cukrowych Skarb Państwa pokryje wkładami niepieniężnymi w postaci 51% akcji jednoosobowych spółek Skarbu Państwa powstałych w wyniku przekształcenia przedsiębiorstw państwowych.

Kapitał akcyjny Spółek Cukrowych może być pokryty wkładem pieniężnym.

Wartość wkładów niepieniężnych Skarbu Państwa do Spółek Cukrowych, w czasie gdy Skarb Państwa jest ich jedynym akcjonariuszem, jest równa sumie wartości wnoszonych akcji.

Wartość wnoszonej akcji ustala się jako iloraz wartości księgowej netto jednoosobowej spółki Skarbu Państwa i liczby akcji określonej w statucie w chwili wniesienia tych akcji do Spółki Cukrowej.

Wartość księgową netto jednoosobowej spółki Skarbu Państwa ustala się na podstawie ostatniego bilansu zbadanego przez biegłego rewidenta i zatwierdzonego przez Wlane Zgromadzenie Akcjonariuszy, z uwzględnieniem skutków ostatniej aktualizacji wyceny środków trwałych.

Do wkładów wnoszonych przez Skarb Państwa do Spółek Cukrowych, w których Skarb Państwa pozostaje jedynym akcjonariuszem, nie stosuje się przepisów art. 312, 313 i 315 Kodeksu handlowego.

Wartość akcji jednoosobowych spółek Skarbu Państwa wnoszonych do Spółek Cukrowych stanowi podstawę obliczenia wartości akcji nabywanych nieodpłatnie przez osoby uprawnione.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, jednoosobowe spółki Skarbu Państwa oraz przedsiębiorstwa państwowe podlegające przekształceniu w jednoosobowe spółki Skarbu Państwa, których akcje zostaną wniesione do Spółek Cukrowych.

Uprawnionym pracownikom przysługuje prawo do nieodpłatnego nabycia 15% należących do Skarbu Państwa akcji spółki.

Uprawnieni pracownicy nabywają akcje proporcjonalnie do liczby lat przepracowanych w przedsiębiorstwie państwowym i spółce powstałej w wyniku przekształcenia.

Plantatorom przysługuje prawo do nieodpłatnego nabycia 15% należących do Skarbu Państwa akcji spółki.

Uprawnienie do nabycia akcji, o których mowa w ust. 1 i 3,powstaje z dniem w niesienia do Spółek Cukrowych akcji jednoosobowych spółek Skarbu Państwa powstałych w wyniku przekształcenia przedsiębiorstw państwowych.

Plantatorzy mogą skorzystać z prawa do nabycia akcji nieodpłatnie, o ile w ciągu 6 miesięcy od otrzymania pisemnego powiadomienia o nabyciu uprawnień złożą pisemne oświadczenie o zamiarze nabycia akcji. Niezłożenie oświadczenia w terminie powoduje utratę prawa do nieodpłatnego nabycia akcji.

Każdemu uprawnionemu plantatorowi przysługuje prawo nabycia akcji w równej liczbie.

Akcje nabyte nieodpłatnie przez pracowników i plantatorów, o których mowa w ust. 1 i 3, nie mogą być zbyte przed upływem trzech lat od dnia ich nabycia.

Minister Skarbu Państwa określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb nabywania akcji przez uprawnionych pracowników.

Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb nabywania akcji przez uprawnionych plantatorów oraz sposób wyłaniania przedstawiciela plantatorów do podejmowania czynności, o których mowa w ustawie.

Rada Ministrów na wniosek Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej w porozumieniu z Ministrem Finansów ustala corocznie dla producentów cukru, w terminie do dnia 1 sierpnia, cenę minimalną zbytu cukru na rynku krajowym obowiązującą od dnia 1 października tego roku do dnia 30 września następnego roku.

Producenci cukru do dnia 31 sierpnia roku poprzedzającego zbiór buraka cukrowego ustalą ceny minimalne skupu buraka cukrowego, przeznaczonego do produkcji cukru w ramach kwoty A i B, oraz nadwyżki ponad ustalone kwoty po uzgodnieniu ze związkami zawodowymi rolników i społeczno-zawodowymi organizacjami rolników.

Producenci cukru wprowadzający na rynek krajowy cukier po cenie niższej od ceny, o której mowa w ust. 1, są zobowiązani do wnoszenia opłat sankcyjnych w wysokości 100% wartości sprzedanego cukru, liczonych według ceny minimalnej. Przepis art. 4 ust. 6 stosuje się odpowiednio.