Dz.U. 1995 nr 13 poz. 60 · Ustawa · akt posiada tekst jednolity
Ustawa określa zasady stosowania dopłat ze środków budżetu państwa do oprocentowania kredytów bankowych na cele rolnicze, finansowanie kontraktów eksportowych oraz skup i przechowywanie zapasów ryb morskich.
Dopłaty, o których mowa w ust. 1, realizowane są ze środków budżetu państwa określonych w ustawie budżetowej.
Formy wyrazów „krajowy przedsiębiorca” w tym przepisie ustaliliśmy sami według Słownika gramatycznego języka polskiego: zmiana wprowadzona przez Dz.U. 1997 nr 121 poz. 770 ↗ podaje je tylko w mianowniku.
Ilekroć w ustawie jest mowa o krajowym przedsiębiorcy, należy przez to rozumieć osobę fizyczną, osobę prawną, a także jednostkę organizacyjną nie posiadającą osobowości prawnej, mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz prowadzącą działalność gospodarczą.
Formy wyrazów „krajowy przedsiębiorca” w tym przepisie ustaliliśmy sami według Słownika gramatycznego języka polskiego: zmiana wprowadzona przez Dz.U. 1997 nr 121 poz. 770 ↗ podaje je tylko w mianowniku.
Ze środków budżetu państwa udzielane są dopłaty do oprocentowania kredytów bankowych dla krajowych przedsiębiorców na:
cele rolnicze,
skup i przechowywanie zapasów ryb morskich,
finansowanie kontraktów eksportowych.
Formy wyrazów „krajowy przedsiębiorca” w tym przepisie ustaliliśmy sami według Słownika gramatycznego języka polskiego: zmiana wprowadzona przez Dz.U. 1997 nr 121 poz. 770 ↗ podaje je tylko w mianowniku.
Dopłaty do oprocentowania kredytów bankowych na cele rolnicze, dla krajowych przedsiębiorców prowadzących produkcję rolniczą, udzielane są na jednakowych zasadach, bez względu na obszar użytków rolnych i formę ich własności.
Za kredyty na cele rolnicze, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, uważa się kredyty:
Formy wyrazów „krajowy przedsiębiorca” w tym przepisie ustaliliśmy sami według Słownika gramatycznego języka polskiego: zmiana wprowadzona przez Dz.U. 1997 nr 121 poz. 770 ↗ podaje je tylko w mianowniku.
dla krajowych przedsiębiorców prowadzących produkcję rolniczą, przeznaczone na:
zakup rzeczowych środków obrotowych do produkcji rolniczej,
zakup rzeczowych środków obrotowych do produkcji żywności metodami ekologicznymi i przystosowanie gospodarstw rolnych do tej produkcji,
postęp biologiczny w rolnictwie,
Formy wyrazów „krajowy przedsiębiorca” w tym przepisie ustaliliśmy sami według Słownika gramatycznego języka polskiego: zmiana wprowadzona przez Dz.U. 1997 nr 121 poz. 770 ↗ podaje je tylko w mianowniku.
dla krajowych przedsiębiorców prowadzących przetwórstwo lub przechowalnictwo skupowanych produktów rolnych, przeznaczone na:
skup produktów rolnych od producentów krajowych,
przechowywanie produktów rolnych i zapasów przetworów z tych produktów oraz zapasów półproduktów z owoców i warzyw
z wyłączeniem tytoniu i wyrobów tytoniowych oraz wyrobów alkoholowych i surowców przeznaczonych do produkcji wyrobów alkoholowych.
Brzmienia tego przepisu w tej wersji nie podajemy: nie umiemy jeszcze zastosować zmiany wprowadzonej przez Dz.U. 1997 nr 121 poz. 770 ↗.
Dopłaty do oprocentowania kredytów mogą być stosowane za okres nie dłuższy niż:
12 miesięcy do kredytów na cele, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2, z zastrzeżeniem pkt 2,
24 miesiące do kredytów zaciągniętych od 1 lipca 1996 r. do 30 czerwca 1998 r. z przeznaczeniem na cele wymienione w art. 4 ust. 1 pkt 1, dla osób posiadających gospodarstwa rolne lub prowadzących działy specjalne produkcji rolnej, w których wystąpiły poważne szkody spowodowane przez powódź, która miała miejsce w lipcu 1997 r.,
84 miesiące do kredytów na cele, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3
od dnia otrzymania kredytu.
Kredyty na cele, o których mowa w art. 3 ust. 1, mogą być objęte dopłatą ze środków budżetu państwa, jeżeli ich oprocentowanie w stosunku rocznym nie przekroczy:
1,1 stopy redyskontowej weksli przyjmowanych od banków do redyskonta przez Narodowy Bank Polski przy udzielaniu kredytów na skup i przechowywanie zapasów ryb morskich,
1,15 stopy redyskontowej weksli przyjmowanych od banków do redyskonta przez Narodowy Bank Polski przy udzielaniu kredytów na cele rolnicze,
1,2 stopy redyskontowej weksli przyjmowanych od banków do redyskonta przez Narodowy Bank Polski przy udzielaniu kredytów na finansowanie kontraktów eksportowych.
Brzmienia tego przepisu w tej wersji nie podajemy: nie umiemy jeszcze zastosować zmiany wprowadzonej przez Dz.U. 1996 nr 152 poz. 719 ↗.
Wysokość kredytu objętego dopłatami ze środków budżetu państwa na cele, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 4, nie może przekroczyć łącznie równowartości 6 q żyta na 1 ha użytków rolnych, według cen przyjmowanych dla celów naliczania podatku rolnego.
Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, podwyższyć wysokość kredytu, o którym mowa w ust. 3, do równowartości 10 q żyta na 1 ha użytków rolnych, według cen przyjmowanych dla celów naliczania podatku rolnego.
Dopłaty ze środków budżetu państwa do kredytów na cele, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2, stanowią część oprocentowania należnego bankom, odpowiadającą różnicy między stopą oprocentowania tych kredytów, określoną w ust. 1, a stopą oprocentowania dla kredytobiorcy, określoną w ust. 2.
Dopłaty, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3, mogą być stosowane na zasadzie wyrównywania bankom kredytującym różnicy między oprocentowaniem kredytu a kosztem jego pozyskania przez bank na rynku krajowym lub zagranicznym, powiększonym o marżę banku.
Brzmienia tego przepisu w tej wersji nie podajemy: nie umiemy jeszcze zastosować zmiany wprowadzonej przez Dz.U. 1997 nr 158 poz. 1044 ↗.
Dopłaty ze środków budżetu państwa do oprocentowania kredytów mogą być udzielane pod warunkiem:
udokumentowania wykorzystania co najmniej 80% kredytu na zakupy na cele, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1,
ubezpieczenia kontraktów, o których mowa w art. 4 ust. 3, w Korporacji Ubezpieczeń Kredytów Eksportowych.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzeń, szczegółowe zasady, zakres i tryb udzielania dopłat do oprocentowania kredytów, o których mowa w art. 3.
Środkami na dopłaty do oprocentowania kredytów, o których mowa:
w art. 3 ust. 1 pkt 1 - dysponuje Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej,
w art. 3 ust. 1 pkt 2 - dysponuje minister właściwy do spraw rolnictwa,
w art. 3 ust. 1 pkt 3 - dysponuje Minister Współpracy Gospodarczej z Zagranicą.
Czynności związane z dokonywaniem dopłat do oprocentowania kredytów bankowych mogą być powierzone, w drodze umowy, osobom prawnym powołanym w drodze ustawy i nadzorowanym przez ministrów, o których mowa w ust. 1, lub bankom.
Dopłaty do oprocentowania kredytów zaciągniętych w 1998 r. przez krajowych przedsiębiorców prowadzących produkcję rolniczą, z przeznaczeniem na:
zakup rzeczowych środków obrotowych do produkcji rolniczej,
zakup rzeczowych środków obrotowych do produkcji żywności metodami ekologicznymi i przystosowanie gospodarstw rolnych do tej produkcji,
postęp biologiczny w rolnictwie
- mogą być stosowane za okres nie dłuższy niż 20 miesięcy od dnia otrzymania kredytu.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisu art. 10 ust. 1, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1995 r.