Art. 1. PDF ↗
W ustawie z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 104, poz. 450, z 1992 r. Nr 21, poz. 84, z 1993 r. Nr 127, poz. 583 i Nr 129, poz. 602, z 1994 r. Nr 84, poz. 385 oraz z 1995 r. Nr 4, poz. 17 i Nr 95, poz. 473) wprowadza się następujące zmiany:
w art. 7:
w ust. 5 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
mnoży się przez ten wskaźnik kwotę bazową, o której mowa w ust. 9 i 10.”,
dodaje się ust. 9 i 10 w brzmieniu:
Kwota bazowa wynosi 93% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w kwartale kalendarzowym poprzedzającym termin waloryzacji, z uwzględnieniem ust. 10.
Podwyższenie kwoty bazowej następuje od pierwszego dnia miesiąca, w którym jest przeprowadzana waloryzacja. Poczynając od pierwszej waloryzacji w 1996 r. wskaźnik procentowy, o którym mowa w ust. 9, ulega podwyższeniu o jeden punkt procentowy w każdym terminie waloryzacji, aż do osiągnięcia kwoty bazowej równej 100% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia.”;
art. 8 otrzymuje brzmienie:
Podstawę wymiaru emerytury dla osoby, która wcześniej miała ustalone prawo do renty inwalidzkiej na podstawie przepisów wymienionych w art. 1, stanowi:
podstawa wymiaru renty inwalidzkiej - w wysokości uwzględniającej wszystkie kolejne waloryzacje przypadające w okresie następującym po ustaleniu prawa do renty inwalidzkiej albo
podstawa wymiaru ustalona na nowo w myśl art. 7.
Przepis ust. 1 pkt 1 stosuje się przy ustalaniu podstawy wymiaru:
emerytury dla osoby, która wcześniej miała ustalone prawo do emerytury na podstawie przepisów wymienionych w art. 1,
renty inwalidzkiej dla osoby, która wcześniej miała ustalone prawo do renty inwalidzkiej albo do emerytury na podstawie przepisów wymienionych w art. 1.”;
art. 16 otrzymuje brzmienie:
Kwoty najniższych emerytur i rent - bez uwzględnienia dodatków, o których mowa w art. 21 - wynoszą:
39% przeciętnego wynagrodzenia w kwartale kalendarzowym poprzedzającym termin ostatniej waloryzacji emerytur i rent w 1995 r. - w przypadku emerytury, renty rodzinnej i renty inwalidzkiej dla inwalidy I lub II grupy,
30% przeciętnego wynagrodzenia w kwartale kalendarzowym poprzedzającym termin ostatniej waloryzacji emerytur i rent w 1995 r. - w przypadku renty inwalidzkiej dla inwalidy III grupy.
Kwoty najniższych emerytur i rent, o których mowa w ust. 1, podwyższa się przy zastosowaniu wskaźnika waloryzacji od miesiąca, w którym jest przeprowadzana waloryzacja.
Kwota najniższej renty inwalidzkiej z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej oraz renty rodzinnej przysługującej członkom rodziny pozostałym po ubezpieczonym lub renciście, który zmarł wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej, wynosi 120% kwoty najniższych świadczeń określonych w ust. 1, podwyższonych zgodnie z ust. 2.
Emerytury i renty ustalone w kwotach niższych niż określone w ust. 1 i 2 podwyższa się do tych kwot z urzędu, a jeżeli ich wypłata była wstrzymana - po wznowieniu wypłaty.
Przepisy art. 19 stosuje się odpowiednio.”;
po art. 17 dodaje się art. 171 i 172 w brzmieniu:
W 1996 r. emerytury i renty podlegają waloryzacji poprzez podwyższenie kwoty świadczenia przysługującego w dniu 31 sierpnia 1996 r. wskaźnikiem waloryzacji określonym w ustawie budżetowej na 1996 r.
Wskaźnik waloryzacji, o którym mowa w ust. 1, ustala się w taki sposób, aby zapewnił on w 1996 r., w porównaniu do 1995 r., realny wzrost emerytur i rent wynoszący co najmniej 2,5%, po uwzględnieniu wzrostu kwoty bazowej, przewidzianego w art. 7 ust. 10.
Podwyżki, o których mowa w ust. 1, przeprowadza się od dnia 1 września 1996 r.
Równocześnie z podwyższeniem emerytury i renty następuje podwyższenie podstawy jej wymiaru wskaźnikiem waloryzacji, o którym mowa w ust. 1.
Jeżeli realny wzrost przeciętnej emerytury i renty w 1996 r., w porównaniu do 1995 r., wyniesie mniej niż 2,5%, w marcu 1997 r. nastąpi jednorazowa wypłata w wysokości zapewniającej osiągnięcie tego wzrostu. Ustalenie kwoty jednorazowej wypłaty następuje przez pomnożenie kwoty zwaloryzowanej w 1996 r. emerytury i renty przez wskaźnik weryfikacyjny. Kwota jednorazowej wypłaty będzie oprocentowana planowanym wskaźnikiem wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych na I kwartał 1997 r.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wskaźnik weryfikacyjny oraz szczegółowe zasady jednorazowej wypłaty, o których mowa w ust. 5.
Wzrost, o którym mowa w ust. 5, liczony jest jako iloraz wskaźnika nominalnego wzrostu przeciętnej emerytury i renty brutto przez średnioroczny wskaźnik wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych ogłoszony przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.
Prezes Głównego Urzędu Statystycznego ogłosi w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” w terminie do dnia 15 lutego 1997 r. realny wzrost emerytur i rent w 1996 r.
W zakresie uregulowanym w art. 171 nie stosuje się w 1996 r. przepisów art. 17.”;
w art. 18 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” - co najmniej na 14 dni roboczych przed najbliższym terminem waloryzacji - należne od tego terminu kwoty:
najniższej emerytury i renty,
dodatków: pielęgnacyjnego, dla sieroty zupełnej, za tajne nauczanie, kombatanckiego oraz dodatku dla żołnierzy zastępczej służby wojskowej przymusowo zatrudnionych w kopalniach węgla, kamieniołomach i zakładach wydobywania rud uranu.”;
w art. 19 w ust. 1 kropkę zastępuje się przecinkiem oraz dodaje się wyrazy „z uwzględnieniem wszystkich kolejnych waloryzacji przypadających w okresie wstrzymania wypłaty.”;
art. 22 otrzymuje brzmienie:
Dodatek pielęgnacyjny wynosi miesięcznie 10% przeciętnego wynagrodzenia w kwartale kalendarzowym poprzedzającym termin ostatniej waloryzacji emerytur i rent w 1995 r.
Dodatek dla sieroty zupełnej wynosi miesięcznie 10% przeciętnego wynagrodzenia w kwartale kalendarzowym poprzedzającym termin ostatniej waloryzacji emerytur i rent w 1995 r.
Kwoty dodatków, o których mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się przy zastosowaniu wskaźnika waloryzacji emerytur i rent od miesiąca, w którym przeprowadzana jest waloryzacja.”;
po art. 33 dodaje się art. 331 i 332 w brzmieniu:
Jeżeli po dniu 31 grudnia 1995 r. emeryt lub rencista zgłosi wniosek o ponowne ustalenie wysokości świadczenia przez doliczenie nie uwzględnionych dotychczas w wymiarze świadczenia okresów składkowych lub nieskładkowych, kwotę przysługującego świadczenia zwiększa się doliczając:
do kwoty renty inwalidzkiej III grupy oraz do kwoty renty rodzinnej część wzrostu, o którym mowa w pkt 1, ustaloną przy zastosowaniu wskaźnika procentowego, określonego odpowiednio w art. 11 ust. 2 albo w art. 12.
Przy obliczaniu wzrostu, o którym mowa w ust. 1, okresy składkowe i nieskładkowe ustala się z uwzględnieniem pełnych miesięcy.
Jeżeli po dniu 31 grudnia 1995 r. emeryt lub rencista zgłosi wniosek o ponowne ustalenie wysokości świadczenia przez ustalenie podstawy wymiaru na nowo w myśl art. 7, wysokość podstawy wymiaru emerytury i renty ustala się ponownie, jeżeli obliczony w myśl art. 7 nowy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy od wcześniej obliczonego.”;