Otwarte Prawo
Dz.U. 1996 nr 102 poz. 475 — tekst ogłoszony (PDF) ↗

Dz.U. 1996 nr 102 poz. 475 ↗ · Ustawa

Ustawa z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym.

Historia: art. 21

Historia pokazuje kolejne brzmienia przepisu. Jak przepis stosować w danym okresie, mogą określać także przepisy przejściowe innych ustaw.

Od 1 marca 2007 r. brzmienia jeszcze nie publikujemy.

Tekst ujednolicony: brzmienie obowiązujące od 1 lutego 2005 r. do 1 marca 2007 r.

Do egzaminu na doradcę podatkowego jest dopuszczona osoba spełniająca warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5.

Poprzednie brzmienie
1.

Do egzaminu na doradcę podatkowego jest dopuszczona osoba spełniająca warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 i 3 i 5.

art. 1 pkt 7 lit. a, Dz.U. 2005 nr 10 poz. 66 ↗

Krajowa Rada Doradców Podatkowych może zwolnić obywatela polskiego, obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym z wymogu określonego w art. 6 ust. 1 pkt 6, jeżeli wykonywali oni czynności doradztwa podatkowego co najmniej przez 2 lata w jednym z tych państw.

Poprzednie brzmienie
4a.

Krajowa Rada Doradców Podatkowych może zwolnić obywatela polskiego lub obywatela Unii Europejskiej z wymogu określonego w art. 6 ust. 1 pkt 6, jeżeli nabyli oni w państwie członkowskim Unii Europejskiej uprawnienia doradcy podatkowego i wykonywali zawód doradcy podatkowego co najmniej przez 2 lata w jednym z państw członkowskich Unii Europejskiej.

art. 1 pkt 7 lit. b, Dz.U. 2005 nr 10 poz. 66 ↗

Ta wersja całej ustawy ↗

Tekst ujednolicony: brzmienie obowiązujące od 11 czerwca 2001 r. do 1 lutego 2005 r.

Do egzaminu na doradcę podatkowego jest dopuszczona osoba spełniająca warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 i 3 i 5.

Poprzednie brzmienie
1.

Do egzaminu na doradcę podatkowego jest dopuszczona osoba spełniająca warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 i 5.

art. 1 pkt 14 lit. a, Dz.U. 2001 nr 42 poz. 474 ↗

W razie niespełnienia warunków określonych w art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5, decyzję o odmowie dopuszczenia do egzaminu podejmuje Komisja Egzaminacyjna.

Poprzednie brzmienie
2.

W razie niespełnienia warunków określonych w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 i 5, decyzję o odmowie dopuszczenia do egzaminu podejmuje Państwowa Komisja Egzaminacyjna do Spraw Doradztwa Podatkowego.

art. 1 pkt 14 lit. b, Dz.U. 2001 nr 42 poz. 474 ↗

Praktyka zawodowa, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 6, obejmuje zapoznanie się z funkcjonowaniem organów podatkowych oraz wykonywaniem doradztwa podatkowego. Praktykę po zdaniu egzaminu odbywa się w urzędach i w izbach skarbowych, w urzędach kontroli skarbowej, u doradców podatkowych lub w spółkach doradztwa podatkowego.

Poprzednie brzmienie
4.

Praktyka zawodowa, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 6, obejmuje zapoznanie się z funkcjonowaniem organów podatkowych oraz wykonywaniem doradztwa podatkowego. Praktykę po zdaniu egzaminu odbywa się w urzędach i izbach skarbowych, w urzędach kontroli skarbowej oraz u doradców podatkowych.

art. 1 pkt 14 lit. c, Dz.U. 2001 nr 42 poz. 474 ↗

Krajowa Rada Doradców Podatkowych może zwolnić obywatela polskiego lub obywatela Unii Europejskiej z wymogu określonego w art. 6 ust. 1 pkt 6, jeżeli nabyli oni w państwie członkowskim Unii Europejskiej uprawnienia doradcy podatkowego i wykonywali zawód doradcy podatkowego co najmniej przez 2 lata w jednym z państw członkowskich Unii Europejskiej.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Doradców Podatkowych, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki odbywania praktyki, o której mowa w ust. 4, oraz rodzaje zatrudnienia traktowane na równi z praktyką, mając na uwadze zapewnienie odpowiednich warunków w celu przygotowania kandydatów na doradców podatkowych do wykonywania zawodu.

Poprzednie brzmienie
5.

Minister Finansów, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Doradców Podatkowych, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki odbywania praktyki, o której mowa w ust. 4, oraz rodzaje zatrudnienia traktowane na równi z praktyką.

art. 1 pkt 14 lit. e, Dz.U. 2001 nr 42 poz. 474 ↗

Ta wersja całej ustawy ↗

Tekst ujednolicony: brzmienie obowiązujące od 1 stycznia 2001 r. do 11 czerwca 2001 r.

Brzmienia tego przepisu w tej wersji nie podajemy: tekst jednolity Dz.U. 2002 nr 9 poz. 86 ↗ podaje je inaczej niż nasze zestawienie. Sprawdź tekst jednolity lub Dziennik Ustaw.

Ta wersja całej ustawy ↗

Tekst pierwotny, do 1 stycznia 2001 r.

PDF ↗

Do egzaminu na doradcę podatkowego jest dopuszczona osoba spełniająca warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 i 5.

W razie niespełnienia warunków określonych w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 i 5, decyzję o odmowie dopuszczenia do egzaminu podejmuje Państwowa Komisja Egzaminacyjna do Spraw Doradztwa Podatkowego.

Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyraża zgodę na dopuszczenie do egzaminu na doradcę podatkowego osoby nie będącej obywatelem polskim, jeżeli wykazuje ona biegłą znajomość języka polskiego, oraz wpisuje tę osobę - po zdaniu egzaminu - na listę doradców podatkowych, jeżeli spełnia ona pozostałe warunki określone w art. 6 ust. 1.

Praktyka zawodowa, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 6, obejmuje zapoznanie się z funkcjonowaniem organów podatkowych oraz wykonywaniem doradztwa podatkowego. Praktykę po zdaniu egzaminu odbywa się w urzędach i izbach skarbowych, w urzędach kontroli skarbowej oraz u doradców podatkowych.

Minister Finansów, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Doradców Podatkowych, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki odbywania praktyki, o której mowa w ust. 4, oraz rodzaje zatrudnienia traktowane na równi z praktyką.

Ta wersja całej ustawy ↗