Otwarte Prawo
Dz.U. 1996 nr 102 poz. 475 — tekst ogłoszony (PDF) ↗

Dz.U. 1996 nr 102 poz. 475 ↗ · Ustawa

Ustawa z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym.

Historia: art. 38

Historia pokazuje kolejne brzmienia przepisu. Jak przepis stosować w danym okresie, mogą określać także przepisy przejściowe innych ustaw.

Od 1 marca 2007 r. brzmienia jeszcze nie publikujemy.

Tekst ujednolicony: brzmienie obowiązujące od 11 czerwca 2001 r. do 1 marca 2007 r.

Organy podatkowe, pracownicy zatrudnieni w organach podatkowych, organy kontroli skarbowej, pracownicy urzędów kontroli skarbowej, a także minister właściwy do spraw finansów publicznych oraz pracownicy Ministerstwa Finansów nie mogą w jakiejkolwiek formie reklamować konkretnego podmiotu świadczącego doradztwo podatkowe.

Poprzednie brzmienie
2.

Organy podatkowe, pracownicy zatrudnieni w organach podatkowych, organach kontroli skarbowej, pracownicy urzędów kontroli skarbowej, a także Minister Finansów oraz pracownicy Ministerstwa Finansów nie mogą w jakiejkolwiek formie reklamować usług konkretnego podmiotu świadczącego doradztwo podatkowe.

art. 1 pkt 29, Dz.U. 2001 nr 42 poz. 474 ↗

Przepis ust. 1 stosuje się również do podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w zakresie wykonywania przez te podmioty czynności doradztwa podatkowego.

Poprzednie brzmienie
3.

Przepis ust. 1 stosuje się również do spółek, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3.

art. 1 pkt 29, Dz.U. 2001 nr 42 poz. 474 ↗

Ta wersja całej ustawy ↗

Tekst pierwotny, do 11 czerwca 2001 r.

PDF ↗

Doradca podatkowy nie może reklamować świadczonych przez siebie usług.

Organy podatkowe, pracownicy zatrudnieni w organach podatkowych, organach kontroli skarbowej, pracownicy urzędów kontroli skarbowej, a także Minister Finansów oraz pracownicy Ministerstwa Finansów nie mogą w jakiejkolwiek formie reklamować usług konkretnego podmiotu świadczącego doradztwo podatkowe.

Przepis ust. 1 stosuje się również do spółek, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3.

Ta wersja całej ustawy ↗