Ustawa z dnia 20 grudnia 1996 r. o Polskim Instytucie Spraw Międzynarodowych.

Tworzy się państwową jednostkę organizacyjną pod nazwą „Polski Instytut Spraw Międzynarodowych” z siedzibą w Warszawie.

Polski Instytut Spraw Międzynarodowych, zwany dalej „Instytutem”, ma osobowość prawną.

Dyrektor Instytutu kieruje Instytutem i reprezentuje go na zewnątrz.

Dyrektora Instytutu powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw zagranicznych.

Kadencja Dyrektora Instytutu trwa 5 lat.

Powołanie, o którym mowa w ust. 2, stanowi nawiązanie stosunku pracy na podstawie powołania w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy.

Kandydatów na stanowisko Dyrektora Instytutu wyłania się w drodze konkursu przeprowadzanego przez ministra właściwego do spraw zagranicznych.

Minister właściwy do spraw zagranicznych określi, w drodze rozporządzenia:

Zadania, kompetencje i skład Rady Instytutu oraz czas trwania jej kadencji określa statut Instytutu.

Członków Rady Instytutu powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw zagranicznych.

W skład Instytutu mogą wchodzić oddziały zamiejscowe jako wyodrębnione jednostki organizacyjne.

Oddział zamiejscowy tworzy, w drodze rozporządzenia, minister właściwy do spraw zagranicznych, na wniosek Dyrektora Instytutu, po zasięgnięciu opinii Rady Instytutu - z uwzględnieniem możliwości zatrudnienia na terenie działania oddziału pracowników o odpowiednich kwalifikacjach.

Organizację oddziału zamiejscowego i zakres jego zadań określa, z zastrzeżeniem art. 3, regulamin oddziału nadany przez ministra właściwego do spraw zagranicznych na wniosek Dyrektora Instytutu.