Otwarte Prawo
Dz.U. 1997 nr 30 poz. 164 — tekst ogłoszony (PDF) ↗

Dz.U. 1997 nr 30 poz. 164 ↗ · Ustawa

Ustawa z dnia 6 marca 1997 r. o zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków do emerytur i rent.

Historia: art. 9

Historia pokazuje kolejne brzmienia przepisu. Jak przepis stosować w danym okresie, mogą określać także przepisy przejściowe innych ustaw.

Tekst ujednolicony: brzmienie obowiązujące od 15 września 1999 r.

PDF ↗

Nominalna wartość rekompensaty podlega waloryzacji.

Poprzednie brzmienie
1.

Świadectwo rekompensacyjne jest skarbowym papierem wartościowym na okaziciela.

art. 1 pkt 9, Dz.U. 1999 nr 72 poz. 801 ↗

Wartość zwaloryzowanej rekompensaty na kolejny kwartał ustala się, mnożąc jej wartość nominalną przez wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem za poprzedni kwartał w stosunku do IV kwartału 1995 r., zaokrąglając w górę do pełnych groszy.

Poprzednie brzmienie
2.

Wartość nominalna świadectwa rekompensacyjnego wynosi 1 złoty.

art. 1 pkt 9, Dz.U. 1999 nr 72 poz. 801 ↗

Prezes Głównego Urzędu Statystycznego, w terminie 15 dni po zakończeniu kwartału, ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” wysokość wskaźnika, o którym mowa w ust. 2.

Poprzednie brzmienie
3.

Świadectwa rekompensacyjne emituje Skarb Państwa, za który działa Minister Skarbu Państwa.

art. 1 pkt 9, Dz.U. 1999 nr 72 poz. 801 ↗

Ta wersja całej ustawy ↗

Tekst pierwotny, do 15 września 1999 r.

PDF ↗

Świadectwo rekompensacyjne jest skarbowym papierem wartościowym na okaziciela.

Wartość nominalna świadectwa rekompensacyjnego wynosi 1 złoty.

Świadectwa rekompensacyjne emituje Skarb Państwa, za który działa Minister Skarbu Państwa.

Minister Skarbu Państwa, w porozumieniu z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej, na podstawie otrzymanych spisów uprawnionych, określa, w drodze rozporządzenia, wielkość emisji świadectw rekompensacyjnych.

Ta wersja całej ustawy ↗