Ustawa z dnia 26 czerwca 1997 r. o Międzynarodowym Instytucie Biologii Molekularnej i Komórkowej w Warszawie.

Tworzy się Międzynarodowy Instytut Biologii Molekularnej i Komórkowej, zwany dalej „Instytutem”.

Instytut jest państwową jednostką organizacyjną i posiada osobowość prawną.

Instytut działa na podstawie ustawy, Porozumienia między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Organizacją Narodów Zjednoczonych do Spraw Oświaty, Nauki i Kultury w sprawie utworzenia i funkcjonowania Międzynarodowego Instytutu Biologii Molekularnej i Komórkowej w Warszawie, sporządzonego w Paryżu dnia 26 maja 1995 r. (Dz. U. z 1996 r. Nr 109, poz. 521), zwanego dalej „Porozumieniem”, oraz na podstawie prawa polskiego.

Siedzibą Instytutu jest Warszawa.

Do zadań Instytutu należy w szczególności:

Instytut realizuje zadania określone w ust. 1 przez:

Polska Akademia Nauk, stosownie do ustaleń zawartych w art. III Porozumienia, zapewni Instytutowi pomieszczenia oraz podstawowe wyposażenie niezbędne do rozpoczęcia jego działalności.

Udostępnienie pomieszczeń, o których mowa w ust. 1, następuje na podstawie umowy użyczenia.

Instytut uzyskuje przychody z:

Dotacja budżetowa, o której mowa w ust. 1 pkt 1, jest przeznaczana na dofinansowanie bieżącej eksploatacji budynku stanowiącego siedzibę Instytutu oraz kosztów utrzymania administracji i obsługi technicznej Instytutu.

W skład Międzynarodowego Komitetu Doradczego wchodzi nie mniej niż 10 członków powoływanych na czteroletnią kadencję przez Prezesa Polskiej Akademii Nauk, po konsultacji z Dyrektorem Generalnym UNESCO, spośród wybitnych specjalistów z zakresu działania Instytutu.

Do zadań Międzynarodowego Komitetu Doradczego należy:

Organizację i sposób działania Międzynarodowego Komitetu Doradczego określa regulamin uchwalony przez Komitet.

Dyrektora Instytutu powołuje i odwołuje, spośród osób o uznanych kompetencjach, posiadających kwalifikacje wymagane przy obejmowaniu najwyższych stanowisk akademickich, Prezes Polskiej Akademii Nauk, po konsultacjach z Dyrektorem Generalnym UNESCO i Międzynarodowym Komitetem Doradczym.

Do zadań i obowiązków Dyrektora Instytutu należy w szczególności:

Dyrektor Instytutu może powoływać organy doradcze, ustalając tryb i zakres ich działania.

Nadzór nad działalnością Instytutu sprawuje Prezes Polskiej Akademii Nauk.

W ramach nadzoru Prezes Polskiej Akademii Nauk dokonuje kontroli i oceny działalności Instytutu oraz pracy Dyrektora Instytutu.

Prezes Polskiej Akademii Nauk, w razie stwierdzenia, że decyzja Dyrektora Instytutu jest sprzeczna z prawem, wstrzymuje jej wykonanie oraz zobowiązuje Dyrektora Instytutu do jej zmiany lub uchylenia.

Instytut gospodaruje przydzieloną lub nabyta częścią mienia oraz prowadzi samodzielną gospodarkę w ramach posiadanych środków.

Podstawą gospodarki Instytutu jest plan finansowy, ustalany przez Dyrektora Instytutu, po zaopiniowaniu przez Międzynarodowy Komitet Doradczy.

Instytut odpowiada za swoje zobowiązania.

Instytut nie odpowiada za zobowiązania Skarbu Państwa ani innych osób prawnych. Skarb Państwa nie odpowiada za zobowiązania Instytutu.

Na stanowisku profesora można zatrudnić osobę mającą co najmniej stopień naukowy doktora.

Na stanowisku badacza można zatrudnić osobę, która posiada stopień naukowy doktora.

Na stanowisku asystenta można zatrudnić osobę, która posiada co najmniej tytuł zawodowy magistra lub równorzędny tytuł zawodowy.

Kandydatów na stanowiska, o których mowa w ust. 1-3, wyłania się w drodze konkursu.

Pracownicy, o których mowa w art. 13 pkt 1-3, są zatrudniani na podstawie umowy o pracę na czas określony.

Międzynarodowy Komitet Doradczy dokonuje oceny działalności naukowej profesorów co 2 lata, a badaczy i asystentów corocznie.

Zasady wynagradzania pracowników Instytutu ustala jego Dyrektor, po zasięgnięciu opinii Międzynarodowego Komitetu Doradczego.

Wynagrodzenie Dyrektora Instytutu ustala Prezes Polskiej Akademii Nauk, po konsultacji z Dyrektorem Generalnym UNESCO.

Dyrektor Instytutu ustala wykaz stanowisk pracowników technicznych, administracyjnych i obsługi.