Historia: art. 6 — Ustawa z dnia 25 czerwca 1997 r. o świadku koronnym.

Tekst ujednolicony: brzmienie obowiązujące od 31 sierpnia 2006 r.

Art. 6. PDF ↗

Jeżeli prokurator wydał postanowienie, o którym mowa w art. 5a, albo sąd wydał postanowienie o odmowie dopuszczenia dowodu z zeznań świadka koronnego, wyjaśnienia podejrzanego, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 5 ust. 3, nie mogą stanowić dowodu; w takim wypadku czynności przeprowadzone na zasadach i w trybie określonych niniejszą ustawą uznaje się za niebyłe, a zniszczeniu podlegają następujące dokumenty:

postanowienia o przedstawieniu zarzutów wydane w oparciu o wyjaśnienia, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1,

protokoły zawierające wyjaśnienia i oświadczenia podejrzanego, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 i art. 5 ust. 3,

wnioski prokuratora, sporządzone na podstawie art. 5 ust. 1.

Poprzednie brzmienie

Art. 6.

Jeżeli prokurator ~~nie wystąpił z wnioskiem~~, o którym mowa w art. ~~5 ust. 1~~, albo sąd wydał postanowienie o odmowie dopuszczenia dowodu z zeznań świadka koronnego, wyjaśnienia podejrzanego, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 5 ust. 3, nie mogą stanowić dowodu; w takim wypadku ~~protokół wyjaśnień podejrzanego podlega~~ zniszczeniu.

art. 1 pkt 6, Dz.U. 2006 nr 149 poz. 1078 ↗

Tekst pierwotny, do 31 sierpnia 2006 r.

Art. 6. PDF ↗

Jeżeli prokurator nie wystąpił z wnioskiem, o którym mowa w art. 5 ust. 1, albo sąd wydał postanowienie o odmowie dopuszczenia dowodu z zeznań świadka koronnego, wyjaśnienia podejrzanego, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 5 ust. 3, nie mogą stanowić dowodu; w takim wypadku protokół wyjaśnień podejrzanego podlega zniszczeniu.