Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi.

Ustawa normuje publiczny obrót papierami wartościowymi, w tym również zasady tworzenia, organizacji i nadzoru nad podmiotami prowadzącymi działalność w zakresie publicznego obrotu papierami wartościowymi.

Przepisów ustawy nie stosuje się do obrotu czekowego i wekslowego oraz do obrotu wydawanymi przez banki certyfikatami depozytowymi, bonami oszczędnościowymi lub innymi papierami wartościowymi stanowiącymi dokument wkładu oszczędnościowego lub lokat terminowych potwierdzających złożenie w banku wkładu oszczędnościowego.

Publicznym obrotem papierami wartościowymi, zwanym dalej „publicznym obrotem”, jest proponowanie nabycia lub nabywanie emitowanych w serii papierów wartościowych, przy wykorzystaniu środków masowego przekazu albo w inny sposób, jeżeli propozycja skierowana jest do więcej niż 300 osób albo do nie oznaczonego adresata, z wyjątkiem:

Przewodniczący Komisji Papierów Wartościowych i Giełd określa, w drodze zarządzenia, treść zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 6.

Papierami wartościowymi w rozumieniu ustawy są akcje i obligacje, jak również inne papiery wartościowe wyemitowane na podstawie właściwych przepisów.

Papierami wartościowymi w rozumieniu ustawy są również zbywalne prawa majątkowe wynikające z papierów wartościowych, o których mowa w ust. 1.

Papierami wartościowymi są również inne, niż wymienione w ust. 2, prawa majątkowe, których cena zależy bezpośrednio lub pośrednio od ceny papierów wartościowych wymienionych w ust. 1 i 2 (prawa pochodne).

Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej:

Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, w przypadku obrotu pierwotnego i pierwszej oferty publicznej obowiązkowe jest jedynie dopuszczenie do publicznego obrotu oraz pośrednictwo spółki lub banku prowadzących działalność maklerską.

Poza rynkiem regulowanym oraz bez pośrednictwa spółek i banków prowadzących działalność maklerską może być dokonywany publiczny obrót papierami wartościowymi:

System rejestracji papierów wartościowych, o których mowa w ust. 1, jest prowadzony według wyboru emitenta przez Krajowy Depozyt albo Narodowy Bank Polski.

Papiery wartościowe dopuszczone do publicznego obrotu nie mają formy dokumentu.

Prawa z papierów wartościowych dopuszczonych do publicznego obrotu powstają z chwilą zapisania papierów po raz pierwszy na rachunku papierów wartościowych i przysługują osobie będącej posiadaczem tego rachunku.

Umowa zobowiązująca do przeniesienia papierów wartościowych dopuszczonych do publicznego obrotu przenosi te papiery z chwilą dokonania odpowiedniego zapisu na rachunku papierów wartościowych. W przypadku gdy ustalenie prawa do pożytków z papierów wartościowych nastąpiło w dniu, w którym w Krajowym Depozycie powinno zostać przeprowadzone rozliczenie transakcji, lub później, a papiery te są nadal zapisane na rachunku zbywcy, pożytki przypadają nabywcy w chwili dokonania zapisu na jego rachunku papierów wartościowych.

W przypadku gdy nabycie papierów wartościowych dopuszczonych do publicznego obrotu nastąpiło na podstawie zdarzenia prawnego powodującego z mocy ustawy przeniesienie tych papierów, zapis na rachunku papierów wartościowych nabywcy jest dokonywany na jego żądanie.

Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, dokonanie zapisu na rachunku papierów wartościowych na podstawie umowy zawartej na rynku regulowanym oraz w przypadkach, o których mowa w art. 92 i art. 93, następuje po przeprowadzeniu rozliczenia transakcji w Krajowym Depozycie.

Przepisy ust. 1-5 nie wyłączają prawa do zobowiązania się do zbycia papierów wartościowych nabytych w wyniku transakcji zawartej na rynku regulowanym oraz w przypadkach, o których mowa w art. 92 i art. 93, przed dokonaniem zapisu na rachunku papierów wartościowych nabywcy.

Papierom wartościowym danej emisji dającym takie same uprawnienia i posiadającym ten sam status w publicznym obrocie Krajowy Depozyt nadaje odrębne oznaczenie, zwane dalej „kodem”.

Na wniosek emitenta papierom wartościowym różnych emisji dającym takie same uprawnienia ich posiadaczom i posiadającym ten sam status w publicznym obrocie Krajowy Depozyt może nadać jeden kod, jeżeli uprzednio wyrazi na to zgodę spółka prowadząca giełdę, na której notowane są te papiery, lub spółka prowadząca dla nich rynek pozagiełdowy.

Emitent, z zastrzeżeniem art. 133, nie może różnicować praw z papierów wartościowych oznaczonych tym samym kodem. Zmiana praw z papierów wartościowych oznaczonych tym samym kodem wymaga zmiany kodu.

Rachunkami papierów wartościowych są rachunki prowadzone wyłącznie przez:

Za rachunki papierów wartościowych, w rozumieniu ustawy, uważa się również zapisy dokonywane przez podmioty biorące udział w oferowaniu papierów wartościowych w obrocie pierwotnym lub w pierwszej ofercie publicznej, o ile identyfikują one osoby, którym przysługują prawa z papierów wartościowych.

Na żądanie posiadacza rachunku papierów wartościowych podmiot prowadzący ten rachunek wystawia mu, oddzielnie dla każdego rodzaju papierów wartościowych, imienne świadectwo depozytowe, zwane dalej „świadectwem”. W treści wystawianego świadectwa może zostać wskazana, na żądanie posiadacza rachunku, część papierów wartościowych zapisanych na rachunku.

Świadectwo zawiera:

Świadectwo potwierdza legitymację do realizacji wszelkich uprawnień wynikających z papierów wartościowych wskazanych w jego treści, które nie są lub nie mogą być realizowane wyłącznie na podstawie zapisów na rachunku papierów wartościowych, a w szczególności do uczestnictwa w walnym zgromadzeniu akcjonariuszy. Warunkiem uczestnictwa w walnym zgromadzeniu jest złożenie świadectwa w spółce, najpóźniej na tydzień przed odbyciem walnego zgromadzenia. W zakresie tym art. 399 § 2 Kodeksu handlowego nie stosuje się.

W przypadku gdy przy użyciu świadectwa ma nastąpić realizacja uprawnień, o których mowa w ust. 1, papiery wartościowe w liczbie wskazanej w treści świadectwa nie mogą być przedmiotem obrotu od chwili jego wydania do chwili utraty jego ważności lub zwrotu świadectwa wystawcy. Na okres ten podmiot prowadzący rachunek papierów wartościowych dokonuje blokady odpowiedniej liczby papierów wartościowych na tym rachunku.

Komisja Papierów Wartościowych i Giełd, zwana dalej „Komisją”, jest centralnym organem administracji rządowej w zakresie:

Zadania określone w ust. 1 pkt 2 Komisja wykonuje na zasadach określonych w odrębnych przepisach.

Nadzór nad działalnością Komisji sprawuje Prezes Rady Ministrów.

W skład Komisji wchodzą: Przewodniczący, dwóch zastępców przewodniczącego i sześciu członków.

Przewodniczącego Komisji powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów na wspólny wniosek Ministra Finansów i Prezesa Narodowego Banku Polskiego. wniosek ten wymaga zaopiniowania przez właściwe komisje sejmowe.

Zastępców Przewodniczącego Komisji powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów na wniosek Przewodniczącego Komisji.

Członkami Komisji są przedstawiciele: Ministra Finansów, Ministra Gospodarki, Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej, Ministra Skarbu Państwa, Prezesa Narodowego Banku Polskiego oraz Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

W sprawach dotyczących regulacji rynku papierów wartościowych w posiedzeniach Komisji mogą uczestniczyć, bez prawa udziału w głosowaniu, przedstawiciele:

Za reprezentatywne uważa się stowarzyszenie zrzeszające co najmniej 20% ogółu maklerów i doradców wykonujących zawód.

W sprawach dotyczących regulacji rynku towarów giełdowych, w zakresie działalności podmiotów, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2, w posiedzeniach Komisji mogą uczestniczyć, bez prawa udziału w głosowaniu, przedstawiciele:

Komisja w zakresie swojej właściwości podejmuje uchwały, a w sprawach indywidualnych wydaje decyzje administracyjne. Uchwały oraz decyzje podpisuje Przewodniczący Komisji.

Przewodniczący Komisji może wydawać postanowienia o wszczęciu postępowania administracyjnego oraz decyzje w sprawach określonych w art. 81 ust. 4. Komisja zatwierdza je na najbliższym posiedzeniu.

Przewodniczący Komisji reprezentuje Komisję oraz kieruje jej pracami.

Przewodniczący Komisji, na podstawie upoważnień ustawowych, wydaje zarządzenia ogłaszane w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

Komisja i Przewodniczący Komisji wykonują swoje zadania za pomocą Urzędu Komisji Papierów Wartościowych i Giełd, zwanego dalej „urzędem Komisji”.

Komisja wydaje Dziennik Urzędowy Komisji Papierów Wartościowych i Giełd na zasadach określonych w odrębnych przepisach.

Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do postępowania przed Komisją stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

Do terminów załatwiania spraw przepisy art. 35-38 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

Udzielenie zezwolenia przewidzianego w ustawie podlega stałej opłacie w wysokości nie większej niż równowartość w złotych 4 500 ECU, ustalanej przy zastosowaniu średniego kursu walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski.

Z tytułu wpisu do ewidencji, o której mowa w art. 88, pobiera się opłatę ewidencyjną w wysokości 0,06% wartości emisji papierów wartościowych wprowadzanych do publicznego obrotu, nie większą jednak niż równowartość w złotych 25 000 ECU, ustalaną przy zastosowaniu średniego kursu walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski. Opłacie nie podlega wpis do ewidencji papierów wartościowych emitowanych przez Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski.

Od spółek prowadzących giełdy, spółek prowadzących rynek pozagiełdowy oraz od Krajowego Depozytu pobiera się opłatę w łącznej wysokości nie większej niż 0,015% wartości transakcji zawieranych na rynku regulowanym.

Minister Finansów w porozumieniu z Przewodniczącym Komisji określa, w drodze rozporządzenia, wysokość, szczegółowy sposób naliczania oraz warunki i terminy uiszczania opłat, o których mowa w ust. 1-3.

40% wpływów z opłat, o których mowa w art. 20 ust. 1-3, stanowi dochód środka specjalnego urzędu Komisji, z przeznaczeniem na usprawnienie pracy urzędu oraz na premie dla pracowników urzędu Komisji, Przewodniczącego Komisji i jego zastępców oraz dla dyrektora generalnego urzędu Komisji. Pozostała część wpływów stanowi dochód budżetu państwa.

Szczegółowy sposób rozdysponowania wpływów stanowiących dochód środka specjalnego oraz zasady przyznawania premii pracownikom urzędu Komisji określa Przewodniczący Komisji w drodze regulaminu, uwzględniając wysokość wynagrodzeń, łącznie z premiami i innymi dodatkami w instytucjach nadzoru nad rynkiem finansowym.

Zasady przyznawania premii Przewodniczącemu Komisji i jego zastępcom oraz dyrektorowi generalnemu urzędu Komisji określa statut, o którym mowa w art. 18.

Wprowadzenie papierów wartościowych do publicznego obrotu, z zastrzeżeniem art. 62 i 63, wymaga zgody Komisji.

Minister Finansów określa corocznie, w drodze zarządzenia, maksymalną wartość emitowanych przez podmioty zagraniczne mające siedzibę w krajach należących do OECD papierów wartościowych, które mogą być wprowadzone do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Określana corocznie wartość papierów wartościowych obejmuje także tytuły do uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania w krajach należących do OECD, o ile są one papierami wartościowymi w rozumieniu ustawodawstwa kraju siedziby emitenta.

Papiery wartościowe emitowane przez Skarb Państwa i Narodowy Bank Polski są z mocy prawa dopuszczone do publicznego obrotu.

O emisji papierów, o których mowa w ust. 1, emitent informuje Komisję.

Nie wymaga zgody Komisji wprowadzenie do publicznego obrotu papierów wartościowych emitenta, który podlegał nieprzerwanie przez okres co najmniej 36 miesięcy obowiązkom informacyjnym, określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 81 ust. 5 lub w art. 82 ust. 2, jeżeli złoży do Komisji zawiadomienie o emisji, najpóźniej na 21 dni przed dniem rozpoczęcia subskrypcji lub sprzedaży tych papierów.

Złożenie zawiadomienia wywołuje takie same skutki, jak wyrażenie przez Komisję zgody na wprowadzenie papierów wartościowych do publicznego obrotu.

W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w dotychczasowym przekazywaniu informacji, o których mowa w art. 81 ust. 5 i art. 82 ust. 2, lub w ich treści albo gdy zawiadomienie o emisji nie spełnia przewidzianych dla niego warunków, Komisja może, najpóźniej na 3 dni robocze przed dniem rozpoczęcia subskrypcji lub sprzedaży, zgłosić sprzeciw wobec wprowadzenia papierów wartościowych do publicznego obrotu w takim trybie. Zgłoszenie sprzeciwu powoduje uchylenie skutków zawiadomienia i nakłada obowiązek uzyskania zgody Komisji na wprowadzenie tych papierów do publicznego obrotu.

Sprzeciw nie może być zgłoszony, jeżeli od doręczenia decyzji stwierdzającej nieprawidłowości upłynął okres dłuższy niż rok.

Papiery wartościowe wydane w formie dokumentu mogą być dopuszczone do publicznego obrotu, jeżeli zostały uprzednio złożone do depozytu w domu maklerskim lub w banku prowadzącym działalność maklerską albo w banku prowadzącym rachunki papierów wartościowych. Podmioty te są obowiązane utworzyć rejestr osób uprawnionych z tych papierów.

Skutkiem dopuszczenia do publicznego obrotu papierów wartościowych w formie dokumentu jest jednoczesne uzyskanie przez zapisy w rejestrze, o którym mowa w ust. 1, znaczenia prawnego zapisów na rachunkach papierów wartościowych i pozbawienie mocy prawnej dokumentów złożonych do depozytu, z zastrzeżeniem art. 133 ust. 2. Przepis art. 70 stosuje się odpowiednio.

W celu uzyskania zgody na wprowadzenie papierów wartościowych do publicznego obrotu emitent lub wprowadzający składa do Komisji, za pośrednictwem domu maklerskiego lub banku prowadzącego działalność maklerską, wniosek zawierający:

Do wniosku załącza się:

Opłata, o której mowa w ust. 2 pkt 5, podlega zwrotowi w przypadku pozostawienia wniosku bez rozpoznania lub cofnięcia wniosku przez emitenta albo wprowadzającego.

W celu uzyskania zgody na wprowadzenie papierów wartościowych do wtórnego obrotu dokonywanego wyłącznie na regulowanym rynku pozagiełdowym, o którym mowa w art. 90 pkt 2, emitent lub wprowadzający, zamiast prospektu i jego skrótu, może dołączyć do wniosku memorandum informacyjne, zwane dalej „memorandum”.

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki, jakim powinien odpowiadać prospekt, skrót prospektu oraz memorandum i skrót memorandum.

W przypadku emisji papierów wartościowych przez podmiot zależny, prospekt i skrót prospektu powinny zawierać również informacje o podmiocie dominującym, w zakresie i w sposób określony w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1.

Zawiadomienie o emisji, o którym mowa w art. 63, zawiera:

Przepis art. 68 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

Najpóźniej na 2 dni przed dniem rozpoczęcia subskrypcji lub sprzedaży papierów wartościowych emitent lub wprowadzający może zawrzeć umowę o subemisję inwestycyjną. Zawarcie i realizacja takiej umowy nie narusza przepisów art. 322 § 2 w związku z art. 438 Kodeksu handlowego. Emitent lub wprowadzający obowiązany jest do niezwłocznego podania do publicznej wiadomości informacji o zawarciu takiej umowy.

Subemitentem inwestycyjnym mogą być wyłącznie: do maklerski, towarzystwo funduszy powierniczych działające na rachunek uczestników funduszu, bank, zakład ubezpieczeń, zagraniczna instytucja finansowa mająca siedzibę w krajach należących do OECD lub konsorcjum tych podmiotów.

Najpóźniej na 2 dni przed dniem rozpoczęcia subskrypcji lub sprzedaży papierów wartościowych emitent lub wprowadzający może zawrzeć umowę o subemisję usługową. Zbywanie papierów wartościowych w wykonaniu takiej umowy następuje za pośrednictwem domu maklerskiego lub banku prowadzącego działalność maklerską, na zasadach i w terminie określonych w prospekcie. Emitent lub wprowadzający ma obowiązek niezwłocznego podania do publicznej wiadomości informacji o zawarciu takiej umowy.

Umowy o subemisje usługowe, zawarte przez emitenta, powinny zapewniać możliwość zbywania przez subemitenta usługowego przysługującego mu prawa do objęcia papierów wartościowych; zbycie tego prawa przez subemitenta uważa się za obrót pierwotny. Za obrót pierwotny uważa się również proponowanie przez subemitenta zbycia akcji objętych w wykonaniu tego prawa, w przypadku gdy sąd rejestrowy wpisał do rejestru handlowego podwyższenie kapitału akcyjnego.

Umowy o subemisje usługowe, zawarte przez wprowadzającego, powinny zapewniać możliwość zbywania przez subemitenta usługowego papierów wartościowych nabytych od wprowadzającego, a także prawa do ich nabycia; proponowanie nabycia tych papierów przez subemitenta, jak również zbycie przez niego prawa do ich nabycia uważa się za pierwszą ofertę publiczną.

Dokonywanie obrotu, o którym mowa w ust. 2 i 3, na warunkach, o których mowa w tych przepisach, następuje w terminie określonym w prospekcie.

Subemitentem usługowym mogą być wyłącznie: dom maklerski, bank, zagraniczna instytucja finansowa mająca siedzibę w krajach należących do OECD lub konsorcjum tych podmiotów.

Po uzyskaniu zgody na wprowadzenie papierów wartościowych do publicznego obrotu lub złożeniu zawiadomienia, o którym mowa w art. 63, emitent lub wprowadzający jest obowiązany opublikować w dwóch dziennikach ogólnopolskich skrót prospektu, a w przypadku wprowadzania do publicznego obrotu obligacji skierowanych wyłącznie do mieszkańców określonej gminy, związku gmin lub miasta stołecznego Warszawy obowiązek publikacji skrótu prospektu uważa się za spełniony przez opublikowanie w dwóch dziennikach, w tym co najmniej jednym ogólnopolskim.

Emitent lub wprowadzający mają obowiązek, do dnia udostępnienia prospektu, niezwłocznie dostarczać Komisji informacje o każdej zmianie danych zawartych w prospekcie oraz uwzględnić te zmiany w prospekcie i jego skrócie.

Wszelkie informacje udostępniane do publicznej wiadomości przez emitenta lub wprowadzającego nie mogą być sprzeczne z treścią informacji zawartych w prospekcie i jego skrócie.

Prospekt i jego skrót mogą nie określać ceny emisyjnej lub ceny sprzedaży. W takim przypadku:

Cena emisyjna lub cena sprzedaży, zamieszczona w udostępnionym do publicznej wiadomości prospekcie oraz w opublikowanym skrócie prospektu, jak też podana zgodnie z ust. 1 pkt 1, nie może ulec zmianie.

Za cenę emisyjną lub cenę sprzedaży uważa się także cenę minimalną ustaloną na potrzeby przetargu. Emitent lub wprowadzający są obowiązani do opublikowania ceny ostatecznej w trybie określonym w art. 81 ust. 1-3.

Od dnia udostępnienia prospektu do publicznej wiadomości emitent jest obowiązany do równoczesnego przekazywania Komisji, spółce prowadzącej giełdę, na której notowane są papiery wartościowe emitenta, lub spółce prowadzącej dla tych papierów rynek pozagiełdowy:

a po upływie 20 minut od chwili przekazania informacji tym podmiotom - także wskazanej przez Komisję agencji informacyjnej, zwanej dalej „agencją informacyjną”.

Informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, emitent jest obowiązany podać w terminie 24 godzin od zajścia zdarzenia lub powzięcia o nim wiadomości.

W przypadku gdy informacje określone w ust, 1 pkt 1 mogą w znaczący sposób wpłynąć na cenę lub wartość papieru wartościowego, emitent lub wprowadzający ma obowiązek opublikowania ich co najmniej w jednym z dzienników, w których publikowany był skrót prospektu, w terminie 7 dni od dnia powzięcia informacji.

W przypadku gdy wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 i 2, mogłoby w sposób istotny naruszyć interes gospodarczy emitenta, wymagane informacje może on przekazać wyłącznie Komisji wraz z wnioskiem o zwolnienie z obowiązku przekazania ich pozostałym podmiotom wymienionym w ust. 1. W razie nieuwzględnienia wniosku Komisja przekazuje informacje tym podmiotom na koszt emitenta.

Przewodniczący Komisji określa, w drodze zarządzenia, rodzaj, formę i zakres informacji bieżących i okresowych, o których mowa w ust. 1 pkt 3, oraz terminy ich przekazywania.

Do emitentów papierów wartościowych wprowadzanych wyłącznie do wtórnego obrotu na regulowanym rynku pozagiełdowym przepisów art. 79-81 nie stosuje się.

Przewodniczący Komisji określa, w drodze zarządzenia, obowiązki informacyjne i publikacyjne w zakresie wskazanym w art. 75, art. 79 i art. 81, w tym rodzaj, formę i zakres informacji bieżących i okresowych dla emitentów papierów wartościowych wprowadzanych wyłącznie do wtórnego obrotu na regulowanym rynku pozagiełdowym, a także terminy przekazywania tych informacji.

Przed wykonaniem obowiązków, o których mowa w art. 79-81, lub wynikających z przepisów, o których mowa w art. 75 i art. 82 ust. 2, emitent lub wprowadzający może przekazywać informacje określone w tych przepisach wyłącznie:

Osoby i podmioty, o których mowa w ust. 1, obowiązane są zachować poufność otrzymanych informacji.

Spółka publiczna z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązana wprowadzać do publicznego obrotu każdą kolejną emisję akcji.

W przypadku gdy emisja obligacji zamiennych na akcje spółki publicznej ma nastąpić poprzez propozycję nabycia skierowaną do indywidualnych adresatów w liczbie nie większej niż 300 osób, spółka ta jest obowiązana uzyskać dopuszczenie do publicznego obrotu akcji emitowanych w celu realizacji uprawnień obligatariuszy wynikających z tych obligacji, przed skierowaniem propozycji nabycia obligacji.

W przypadku gdy emitent nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 76-81 i art. 84, lub wynikających z przepisów, o których mowa w art. 75 i art. 82 ust. 2, albo wykonuje je nienależycie, komisja może:

W przypadku naruszenia obowiązków określonych w art. 81 albo wynikających z przepisów, o których mowa w art. 82 ust. 2, Komisja może dodatkowo zobowiązać emitenta do niezwłocznego opublikowania w dwóch dziennikach ogólnopolskich wymaganych informacji.

Umowy przeniesienia papierów wartościowych zawarte przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, są ważne.

Komisja, na wniosek emitenta, uchyla decyzję o wyrażeniu zgody na wprowadzenie jego akcji do publicznego obrotu, jeżeli zostały spełnione warunki przewidziane w ust. 2-4.

Złożenie wniosku jest dopuszczalne, jeżeli walne zgromadzenie spółki, większością 4/5 głosów oddanych w obecności akcjonariuszy reprezentujących przynajmniej połowę kapitału akcyjnego, podjęło uchwałę o wycofaniu akcji z publicznego obrotu. Do wniosku należy dołączyć odpis uchwały.

Umieszczenie w porządku obrad walnego zgromadzenia sprawy podjęcia uchwały, o której mowa w ust. 2, może być dokonane wyłącznie w trybie określonym w art. 394 § 1 Kodeksu handlowego. Przepisu § 2 z tego artykułu nie stosuje się.

Akcjonariusz lub akcjonariusze żądający umieszczenia w porządku obrad sprawy podjęcia uchwały, o której mowa w ust. 2, obowiązani są do uprzedniego ogłoszenia, w trybie i na warunkach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 157, wezwania do zapisania się na sprzedaż akcji tej spółki przez wszystkich pozostałych akcjonariuszy. Do wezwania stosuje się odpowiednio przepisy art. 151-153, art. 155 i art. 156.

Ponowne złożenie wniosku o wyrażenie zgody na dopuszczenie akcji do publicznego obrotu może nastąpić nie wcześniej niż po upływie 2 lat od dnia uchylenia decyzji o wyrażeniu zgody. W szczególnie uzasadnionych przypadkach Komisja może skrócić ten termin.

Uchylenie decyzji o wyrażeniu zgody na wprowadzenie do publicznego obrotu papierów wartościowych opiewających na wierzytelności nie może nastąpić na wniosek.

Komisja dokonuje wpisu do ewidencji papierów wartościowych dopuszczonych do publicznego obrotu.

Przewodniczący Komisji określa, w drodze zarządzenia, sposób prowadzenia ewidencji papierów wartościowych dopuszczonych do publicznego obrotu.

Izba może utworzyć fundusz gwarancyjny, którego źródłem finansowania są obowiązkowe wpłaty domów maklerskich i banków prowadzących działalność maklerską, zwanych dalej „członkami funduszu”. Izba może określić, że członkostwo w tym funduszu jest obligatoryjne dla jej członków.

Celem funduszu gwarancyjnego jest zapewnienie posiadaczom rachunków papierów wartościowych i rachunków pieniężnych, zwanym dalej „klientami”, wypłat środków zgromadzonych na tych rachunkach, w przypadku ogłoszenia upadłości członka funduszu, jak również w przypadku oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości członka funduszu, jeżeli jego majątek nie wystarcza nawet na opłacenie kosztów postępowania.

Środki funduszu gwarancyjnego stanowią współwłasność łączną członków funduszu i nie podlegają egzekucji prowadzonej z majątku członka funduszu.

Zgromadzenie członków izby uchwala regulamin funduszu gwarancyjnego, określający w szczególności:

Regulamin funduszu gwarancyjnego oraz każda jego zmiana podlegają zatwierdzeniu przez Komisję.

Izba składa Komisji corocznie, do dnia 31 marca, sprawozdanie z działalności funduszu gwarancyjnego w roku poprzednim.

Gwarancją wypłaty ze środków funduszu gwarancyjnego są objęte środki zgromadzone na rachunku pieniężnym klienta, na zasadach określonych w ust. 3.

Wypłata środków z funduszu gwarancyjnego dokonywana jest na udokumentowane żądanie klienta, po uprawomocnieniu się postanowienia sądu, w przypadkach, o których mowa w art. 118 ust. 2.

System gwarantowania środków pieniężnych funduszu gwarancyjnego obejmuje środki gwarantowane do wysokości:

Regulamin funduszu gwarancyjnego może przewidywać dokonywanie dodatkowych wypłat, powyżej wartości określonych w ust. 3.

Wypłaty dla klientów nie mogą przekroczyć 1/3 wysokości środków funduszu gwarancyjnego według stanu na dzień rozpoczęcia wypłat, chyba że przekroczenie to jest następstwem dokonania wypłat w wysokości określonej w ust. 3.

Klient, który otrzymał środki z funduszu gwarancyjnego zgodnie z art. 121, zachowuje prawo dochodzenia z masy upadłości roszczeń ponad kwotę uzyskaną z funduszu.

Z tytułu zaspokojenia roszczeń klientów fundusz gwarancyjny nabywa, w stosunku do członka funduszu lub jego masy upadłości, roszczenie o zwrot wypłaconych kwot - do wysokości różnicy między kwotami wypłaconymi tym klientom a kwotami uzyskanymi od członka funduszu z tytułu wpłat, o których mowa w art. 118.

Z chwilą uprawomocnienia się postanowienia sądu o ogłoszeniu upadłości członka funduszu wartość funduszu powiększają środki pieniężne wyłączone z masy upadłości zgodnie z art. 28 § 1 i 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. - Prawo upadłościowe (Dz. U. z 1991 r. Nr 118, poz. 512, z 1994 r. Nr 1, poz. 1, z 1995 r. Nr 85, poz. 426, z 1996 r. Nr 6, poz. 43, Nr 43, poz. 189, Nr 106, poz. 496, Nr 149, poz. 703 oraz z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 54, poz. 349 i Nr 117, poz. 751).

Akcje Krajowego Depozytu mogą być wyłącznie imienne.

Akcjonariuszami Krajowego Depozytu mogą być wyłącznie: spółki prowadzące giełdę, domy maklerskie, spółki prowadzące rynek pozagiełdowy, Skarb Państwa, Narodowy Bank Polski oraz banki.

Akcje Krajowego Depozytu nie dają prawa do dywidendy.

Do zadań Krajowego Depozytu należy prowadzenie depozytu papierów wartościowych.

Do zadań Krajowego Depozytu należy w szczególności:

Krajowy Depozyt może obsługiwać obrót papierami wartościowymi nie dopuszczonymi do publicznego obrotu. Do obsługi tej stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące prowadzenia depozytu papierów wartościowych, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Krajowy Depozyt może prowadzić rachunki pieniężne, dokonywać rozliczeń pieniężnych, udzielać pożyczek oraz uczestniczyć w rozrachunkach dokonywanych przez Narodowy Bank Polski na zasadach stosowanych w przypadku rozrachunków międzybankowych, w zakresie niezbędnym do realizacji zadań określonych w ust. 1 i 2.

Zadania określone w ust. 1 i w ust. 2 pkt 2 i 4 może wykonywać wyłącznie Krajowy Depozyt.

Rada nadzorcza Krajowego Depozytu, na wniosek zarządu, uchwala regulamin Krajowego Depozytu. Regulamin i jego zmiany są zatwierdzane przez Komisję. Komisja odmawia zatwierdzenia zmian regulaminu, jeżeli proponowane zmiany są sprzeczne z przepisami prawa lub mogłyby naruszyć bezpieczeństwo obrotu.

Regulamin określa w szczególności:

Krajowy Depozyt publikuje regulamin i jego zmiany w taki sposób, aby były one dostępne dla wszystkich uczestników co najmniej na 2 tygodnie przed dniem ich wejścia w życie.

Zadania, o których mowa w art. 126 ust. 1-3, Krajowy Depozyt wykonuje współdziałając z uczestnikami.

Uczestnikami mogą być, z zastrzeżeniem ust. 3, wyłącznie podmioty, których przedmiot przedsiębiorstwa obejmuje prowadzenie rachunków papierów wartościowych, emitenci papierów wartościowych dopuszczonych do obrotu publicznego, jak również inne krajowe instytucje finansowe, jeżeli ich uczestnictwo ma na celu współdziałanie z Krajowym Depozytem w zakresie wykonywania zadań Krajowego Depozytu.

Uczestnikami mogą być, za zgodą i na warunkach określonych przez Komisję, osoby prawne lub inne jednostki organizacyjne z siedzibą poza obszarem Rzeczypospolitej Polskiej, wykonujące zadania w zakresie centralnej rejestracji papierów wartościowych lub rozliczania transakcji zawieranych w obrocie papierami wartościowymi.

Uczestnictwo powstaje przez zawarcie z Krajowym Depozytem umowy o uczestnictwo w depozycie papierów wartościowych, zwanej dalej „umową o uczestnictwo”.

Podmiotowi, który uzyskał zgodę Komisji na prowadzenie rachunków papierów wartościowych i spełnia wymogi określone w regulaminie Krajowego Depozytu, przysługuje roszczenie o zawarcie umowy o uczestnictwo.

Zawarcie umowy o uczestnictwo następuje przez złożenie oświadczenia o zamiarze jej zawarcia przez podmiot uprawniony, w terminie 2 tygodni od dnia złożenia tego oświadczenia, chyba że zarząd Krajowego Depozytu podejmie w tym terminie uchwałę o odmowie jej zawarcia.

Od uchwały zarządu odmawiającej zawarcia umowy o uczestnictwo przysługuje odwołanie do rady nadzorczej Krajowego Depozytu. Rada nadzorcza rozpatruje odwołanie w terminie 2 tygodni od dnia jego złożenia.

W razie ograniczenia albo pozbawienia uczestnictwa danego podmiotu w Krajowym Depozycie, w przypadkach określonych w regulaminie Krajowego Depozytu, spółka prowadząca giełdę oraz spółka prowadząca rynek pozagiełdowy są obowiązane do ograniczenia albo zawieszenia działania uczestnika na rynku regulowanym.

O ograniczeniu lub pozbawieniu uczestnictwa Krajowy Depozyt informuje niezwłocznie spółkę prowadzącą giełdę oraz spółkę prowadzącą rynek pozagiełdowy.

Podmiot, który zawarł umowę o uczestnictwo, może być uczestnikiem bezpośrednim albo pośrednim.

Uczestnik bezpośredni działa samodzielnie wobec Krajowego Depozytu i innych uczestników, z zastrzeżeniem ust. 4.

W zakresie publicznego obrotu uczestnik pośredni działa wobec Krajowego Depozytu i innych uczestników za pośrednictwem uczestnika bezpośredniego.

W przypadkach określonych w regulaminie Krajowego Depozytu uczestnik bezpośredni może działać za pośrednictwem innego uczestnika bezpośredniego.

Przedmiotem operacji na papierach wartościowych oznaczonych danym kodem są wszystkie papiery wartościowe oznaczone tym kodem, chyba że charakter operacji umożliwia jej wykonanie w stosunku do części papierów wartościowych, a nie zachodzą przeszkody prawne i nie powstaje zagrożenie dla bezpieczeństwa depozytu papierów wartościowych i dla interesów uczestników obrotu.

Rachunkom papierów wartościowych prowadzonym przez uczestników powinny odpowiadać konta depozytowe albo rachunki papierów wartościowych prowadzone przez Krajowy Depozyt, chyba że regulamin Krajowego Depozytu stanowi inaczej.

W przypadku gdy:

w depozycie papierów wartościowych przeprowadzana jest redukcja łącznej wartości nominalnej akcji oznaczonych tym kodem.

Jeżeli nie jest możliwe przeprowadzenie redukcji, o której mowa w ust. 1, w depozycie papierów wartościowych przeprowadzana jest redukcja ogólnej liczby akcji oznaczonych danym kodem.

Na podstawie zawiadomienia o przeprowadzeniu redukcji złożonego przez Krajowy Depozyt właściwy sąd rejestrowy dokonuje odpowiedniej zmiany w rejestrze handlowym, a następnie wzywa spółkę do dostosowania w określonym terminie brzmienia statutu do zmienionego stanu prawnego.

W przypadku przeprowadzenia redukcji, o której mowa w ust. 1 i 2, emitent jest obowiązany wobec posiadaczy rachunków papierów wartościowych, na których zapisane były unieważnione akcje, do zwrotu wartości unieważnionych akcji, według ich ceny emisyjnej.

Organizując i prowadząc rozliczanie transakcji, o których mowa w art. 126 ust. 2 pkt 4, Krajowy Depozyt określa w szczególności zakres obowiązków stron transakcji w celu prawidłowego spełnienia przez strony świadczeń pieniężnych i niepieniężnych, wynikających z zawartych transakcji.

Krajowy Depozyt organizuje i zarządza systemem gwarantującym prawidłowe wykonanie zobowiązań wynikających z transakcji zawartych przez uczestników, a w szczególności może zarządzać funduszem, o którym mowa w art. 143.

W przypadku braku pokrycia na koncie depozytowymi, rachunku papierów wartościowych lub rachunku pieniężnym uczestnika będącego stroną transakcji, Krajowy Depozyt określa transakcje, których rozliczenia ulęgają zawieszeniu.

System gwarantowania, o którym mowa w art. 137 ust. 2, może przewidywać niespełnienie świadczeń na rzecz uczestnika, który spowodował zawieszenie rozliczenia transakcji.

Z wpłat uczestników tworzy się w Krajowym Depozycie fundusz zabezpieczający prawidłowe rozliczenie zawartych transakcji, zwany dalej „funduszem rozliczeniowym”.

Fundusz rozliczeniowy zapewnia rozliczanie transakcji zawieranych przez domy maklerskie i banki prowadzące działalność maklerską na rynku regulowanym, w zakresie określonym w regulaminie funduszu rozliczeniowego.

Wysokość wpłat na fundusz rozliczeniowy określa się w zależności od poziomu zobowiązań które mogą powstać w wyniku rozliczanej przez Krajowy Depozyt działalności uczestnika na rynku regulowanym. Wysokość wpłat może być również uzależniona od sytuacji finansowej uczestnika.

Rada nadzorcza Krajowego Depozytu, na wniosek zarządu, uchwala regulamin określający sposób tworzenia i wykorzystywania funduszu rozliczeniowego. Regulamin i jego zmiany podlegają zatwierdzeniu przez Komisję.

Fundusz rozliczeniowy stanowi wspólną masę majątkową uczestników. Nie wyłącza to możliwości indywidualnego określania obowiązków uczestnika w związku z wykorzystaniem funduszu rozliczeniowego, spowodowanym przez działania tego uczestnika.

Środki funduszu rozliczeniowego są wyłączone z egzekucji prowadzonej przeciwko uczestnikowi. Egzekucji mogą podlegać jedynie środki wypłacone z funduszu przez Krajowy Depozyt po zaspokojeniu wszystkich zobowiązań podmiotu, z którego majątku egzekucja jest lub ma być dokonywana.

Kto:

obowiązany jest zawiadomić o tym Komisję, spółkę oraz Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w ciągu 4 dni od dnia dokonania zapisu na rachunku papierów wartościowych, wynikającego odpowiednio z nabycia lub zbycia akcji.

Obowiązek określony w ust. 1 dotyczy również przypadku nabycia lub zbycia akcji zmieniającego posiadaną dotychczas przez akcjonariusza liczbę ponad 10% głosów, co najmniej o 2% ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu. Obowiązek powstaje zarówno w przypadku zawarcia pojedynczej transakcji, jak i kilku transakcji łącznie.

Zawiadomienie zawiera informacje o liczbie aktualnie posiadanych akcji, ich procentowym udziale w kapitale akcyjnym spółki oraz o liczbie głosów z tych akcji i ich procentowym udziale w ogólnej liczbie głosów na walnym zgromadzeniu.

Posiadanie akcji przez podmiot zależny uważa się za posiadanie ich przez podmiot dominujący.

Kto zamierza nabyć akcje spółki publicznej w liczbie powodującej osiągnięcie lub przekroczenie odpowiednio 25%, 33% lub 50% ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu, jest obowiązany zawiadomić o tym Komisję i uzyskać jej zgodę na to nabycie.

Komisja, w terminie 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia:

Przewodniczący Komisji określa, w drodze zarządzenia, wzór zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, oraz sposób dokonywania tego zawiadomienia.

Zamiar nabycia akcji przez podmiot zależny uważa się za zamiar ich nabycia przez podmiot dominujący.

Przepisów ust. 1-4 nie stosuje się do kwitów depozytowych.

Nabycia w obrocie wtórnym, w okresie krótszym niż 90 dni, akcji dopuszczonych do publicznego obrotu, zapewniających co najmniej 10% ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu, dokonuje się wyłącznie w wyniku publicznego ogłoszenia wezwania do zapisywania się na sprzedaż lub zamianę akcji, zwanego dalej „wezwaniem”.

Ogłoszenie wezwania następuje po ustanowieniu zabezpieczenia w wysokości 50% wartości akcji, które mają być przedmiotem nabycia. Ustanowienie zabezpieczenia powinno być udokumentowane zaświadczeniem banku lub innej właściwej instytucji.

Wezwanie jest ogłaszane i przeprowadzane za pośrednictwem domu maklerskiego lub banku prowadzącego działalność maklerską, który jest obowiązany do niezwłocznego i równoczesnego poinformowania o zamiarze jego ogłoszenia Komisji oraz spółek prowadzących giełdę lub spółki prowadzącej rynek pozagiełdowy, w przypadku gdy dane akcje są przedmiotem obrotu na danym rynku.

Odstąpienie od ogłoszonego wezwania jest niedopuszczalne, chyba że po jego ogłoszeniu inny podmiot ogłosił wezwanie dotyczące tych samych akcji.

Obowiązek ogłoszenia wezwania nie powstaje w przypadku nabywania akcji w obrocie pierwotnym lub w pierwszej ofercie publicznej.

Cena proponowana w wezwaniu nie może być niższa od:

Za cenę proponowaną uważa się również wartość rzeczy lub praw, które podmiot wzywający zamierza wydać w zamian za akcje.

Do zachowania tajemnicy zawodowej są obowiązani:

Obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej istnieje również po ustaniu stosunków prawnych, o których mowa w ust. 1.

Nie narusza obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej oraz informacji poufnej złożenie zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa.

Zwolnienie z obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej może również nastąpić w przypadkach określonych w innych ustawach.

Osoba, która w przypadku wymienionym w ust. 2 uzyskała informację stanowiącą tajemnicę zawodową, jest obowiązana do zachowania tej informacji w tajemnicy, chyba że na jej ujawnienie zezwala przepis prawa.

Prezes Najwyższej Izby Kontroli może zwolnić z obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej, jeżeli jest to niezbędne do ustalenia stanu faktycznego w prowadzonym postępowaniu kontrolnym w zakresie danych dotyczących jednostki kontrolowanej.

W związku z wykonywaniem zadań, o których mowa w art. 13 pkt 1, Komisja lub jej upoważnieni przedstawiciele mają dostęp do informacji poufnych oraz do informacji stanowiących tajemnicę zawodową, będących w posiadaniu podmiotów zobowiązanych do zachowania tajemnicy.

Informacje stanowiące tajemnicę zawodową lub informacje poufne Komisja może przekazać Prezesowi Narodowego Banku Polskiego oraz - na zasadzie wzajemności - zagranicznemu organowi nadzoru nad rynkiem papierów wartościowych lub rynkiem finansowym, na podstawie porozumienia zawartego uprzednio przez Komisję z tym organem, jeżeli przepisy prawa obowiązujące w państwie jego siedziby zapewniają wykorzystanie takich informacji wyłącznie w ramach wykonywania nadzoru nad przestrzeganiem prawa i zasad uczciwego obrotu na rynkach papierów wartościowych lub na rynkach finansowych.

W celu ustalenia stanu faktycznego w prowadzonym postępowaniu kontrolnym w zakresie danych dotyczących jednostki kontrolowanej dostęp do informacji stanowiących tajemnicę zawodową mają kontrolerzy Najwyższej Izby Kontroli na podstawie odrębnego upoważnienia wydanego przez Prezesa Najwyższej Izby Kontroli.

Przewodniczący Komisji udostępnia informacje poufne jedynie Prezesowi Najwyższej Izby Kontroli na jego pisemne żądanie wydane w związku z prowadzonym postępowaniem kontrolnym.

Emitent oraz wprowadzający odpowiadają za szkodę wyrządzoną wskutek wady papieru wartościowego, chyba że ani oni, ani osoby, za które odpowiadają, nie ponoszą winy.

Odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną wskutek podania nieprawdziwej informacji lub przemilczenia informacji, która powinna być zawarta w dokumentach związanych z wprowadzeniem papierów wartościowych do publicznego obrotu, a także informacji, o której mowa w art. 81 ust. 1 pkt 1 i 2, ponosi emitent, subemitent usługowy lub wprowadzający, jak również osoby, które opublikowaną informację sporządziły lub w jej sporządzeniu brały udział, chyba że ani oni, ani osoby, za które odpowiadają, nie ponoszą winy.

Odpowiedzialność, o której mowa w ust. 2, ponoszą również osoby, które wykorzystują w swojej działalności w zakresie publicznego obrotu papierami wartościowymi informacje wskazane w tym przepisie, chyba że nieprawdziwość lub przemilczenie informacji nie była i nie mogła być im znana.

Odpowiedzialność osób określonych w ust. 1-3 jest solidarna i nie można jej ograniczyć lub wyłączyć z góry.

Odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną wskutek podania nieprawidłowej informacji lub przemilczenia prawdziwej informacji, o której mowa w art. 81 ust. 1 pkt 3, ponosi emitent, jak również osoby, które taką informację sporządziły lub w jej sporządzeniu brały udział.

Wystawca świadectwa depozytowego odpowiada za szkodę wyrządzoną wskutek wady świadectwa albo użycia go przez osobę nie uprawnioną, chyba że szkoda nastąpiła wyłącznie z winy poszkodowanego lub osoby trzeciej, za którą wystawca nie ponosi odpowiedzialności.

Jeżeli wystawca działał na zlecenie innej osoby, odpowiedzialność wystawcy i zleceniodawcy jest solidarna i nie można jej ograniczyć lub wyłączyć z góry.

W razie zmiany danych zawartych w prospekcie wpływającej na wartość lub cenę papieru wartościowego, osoba, która nabyła papiery wartościowe w obrocie pierwotnym, może uchylić się od skutków prawnych złożonego zapisu, chyba że działała w złej wierze.

Prawo uchylenia się od skutków prawnych złożonego zapisu wygasa po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia o zmianie w sposób określony przepisami prawa lub decyzją Komisji.

Uchylenie się od skutków prawnych zapisu następuje poprzez oświadczenie na piśmie złożone w miejscu przyjęcia zapisu.

Kto proponuje, w sposób, o którym mowa w art. 2, nabycie papierów wartościowych bez wymaganej zgody, podlega karze pozbawienia wolności do lat 2 lub grzywny do 1 000 000 zł albo obu tym karom łącznie.

Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu określonego w ust. 1, działając w imieniu lub w interesie osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej.

Kto, będąc odpowiedzialnym za informacje zawarte w prospekcie lub inne informacje związane z wprowadzaniem papierów wartościowych do publicznego obrotu lub informacje, o których mowa w art. 81 ust. 1, podaje nieprawdziwe lub zataja prawdziwe dane, w istotny sposób wpływające na teść informacji, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do 5 lat i grzywny do 5 000 000 zł.

Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu określonego w ust. 1, działając w imieniu lub w interesie osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej.

Kto w obrocie papierami wartościowymi ujawnia informację poufną, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3 i grzywny do 1 000 000 zł.

Kto w obrocie papierami wartościowymi wykorzystuje informację poufną, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 5 i grzywny do 5 000 000 zł.

Kto sam lub w porozumieniu powoduje sztuczne podwyższenie lub obniżenie ceny papierów wartościowych, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3 i grzywny do 5 000 000 zł.

Kto wchodzi w porozumienie mające na celu sztuczne podwyższanie lub obniżanie ceny papierów wartościowych, podlega karze grzywny do 5 000 000 zł.

Kto uniemożliwia bądź utrudnia przeprowadzenie czynności, o których mowa w art. 44 ust. 1, art. 47 ust. 2, art. 107 ust. 1 pkt 1 i 2, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.

Tej samej karze podlega, kto działając w imieniu lub w interesie osoby prawnej wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 44 ust. 2, art. 47 ust. 3, art. 107 ust. 2, nie przekazuje niezwłocznie kopii dokumentów lub innych nośników informacji albo nie udziela wyjaśnień.

Tej samej karze podlega, kto wbrew nakazowi określonemu w art. 46 ust. 4 nie dokonuje przeniesienia rachunków papierów wartościowych i rachunków pieniężnych lub dokumentów związanych z prowadzeniem tych rachunków.

Tej samej karze podlega, kto wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 47 ust. 1, nie archiwizuje lub nie przechowuje dokumentów lub innych nośników informacji związanych z prowadzeniem działalności maklerskiej.

Z dniem wejścia w życie ustawy Giełda Papierów Wartościowych w Warszawie S.A. prowadzi działalność na podstawie przepisów tej ustawy, z wyłączeniem art. 98 ust. 2 i art. 102.

Komisja może wystąpić do Prezesa Rady Ministrów o zakazanie spółce, o której mowa w ust. 1, prowadzenia rynku giełdowego, w przypadku gdy spółka prowadzi tę działalność z naruszeniem prawa.

Z dniem wejścia w życie ustawy spółka akcyjna prowadząca Centralną Tabelę Ofert na podstawie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 1995 r. w sprawie określenia form regulowanego pozagiełdowego wtórnego publicznego obrotu papierami wartościowymi (Dz. U. Nr 81, poz. 407) prowadzi działalność na podstawie przepisów tej ustawy, z wyłączeniem art. 114, art. 115 ust. 2 i art. 116.

Komisja może zakazać spółce, o której mowa w ust. 1, prowadzenia rynku pozagiełdowego, w przypadku gdy spółka prowadzi tę działalność z naruszeniem prawa.

Zezwolenia udzielone na podstawie przepisów dotychczasowych pozostają w mocy, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

Zezwolenia na nabywanie lub zbywanie papierów wartościowych we własnym imieniu i na własny rachunek, udzielone na podstawie art. 22 § 3 ustawy, o której mowa w art. 191, tracą moc, jeżeli Komisja zgłosi sprzeciw w terminie 2 tygodni od dnia wejścia w życie ustawy.

Podmioty prowadzące przedsiębiorstwo maklerskie, nie będące bankami, są obowiązane, w terminie do dnia 1 stycznia 1999 r., dostosować formę prawną prowadzonej działalności do warunku określonego w art. 29.

Do udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością prowadzącej przedsiębiorstwo maklerskie przed upływem terminu wskazanego w ust. 3 stosuje się odpowiednio przepisy art. 49.

Zachowują ważność wpisy na listę maklerów papierów wartościowych i listę doradców w zakresie publicznego obrotu papierami wartościowymi, dokonane przed dniem wejścia w życie ustawy.

Doradcy w zakresie publicznego obrotu papierami wartościowymi stają się z dniem wejścia w życie ustawy doradcami inwestycyjnymi.

Z dniem wejścia w życie ustawy Związek Maklerów Papierów Wartościowych i Doradców w Zakresie Publicznego Obrotu Papierami Wartościowymi utworzony na podstawie ustawy, o której mowa w art. 191, zwany dalej „Związkiem”, staje się stowarzyszeniem w rozumieniu ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. Nr 20, poz. 104, z 1990 r. Nr 14, poz. 86 i z 1996 r. Nr 27, poz. 118).

Wpisanie związku do rejestru stowarzyszeń następuje na podstawie statutu spełniającego warunki określone w art. 10 Prawa o stowarzyszeniach oraz innych dokumentów zawierających informacje wymienione w art. 18 ust. 1 tego prawa, po ich złożeniu do sądu przez upoważnionego przedstawiciela Związku w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, pod rygorem zastosowania przez sąd środka, o którym mowa w art. 26 Prawa o stowarzyszeniach.

Do spraw wszczętych i nie zakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się, z zastrzeżeniem ust. 2, przepisy tej ustawy.

Osoby, które w dniu wejścia w życie ustawy spełniają, według przepisów dotychczasowych, warunki do uzyskania wpisu na listę maklerów papierów wartościowych lub listę doradców w zakresie publicznego obrotu papierami wartościowymi uzyskują, po złożeniu stosownego wniosku, wpis na listę maklerów papierów wartościowych lub listę doradców inwestycyjnych.