Otwarte Prawo
Dz.U. 1997 nr 123 poz. 776 — tekst ogłoszony (PDF) ↗

Dz.U. 1997 nr 123 poz. 776 ↗ · Ustawa

Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.

Historia: art. 39

Historia pokazuje kolejne brzmienia przepisu. Jak przepis stosować w danym okresie, mogą określać także przepisy przejściowe innych ustaw.

Od 1 lipca 2002 r. brzmienia jeszcze nie publikujemy.

Tekst ujednolicony: brzmienie obowiązujące od 1 stycznia 1999 r. do 1 lipca 2002 r.

Specjalistyczne ośrodki są tworzone i likwidowane w zależności od ich zasięgu terytorialnego przez starostę lub marszałka województwa. Starosta lub marszałek województwa może zlecać innym podmiotom zadania, o których mowa w ust. 3.

Poprzednie brzmienie
2.

Specjalistyczne ośrodki tworzy i likwiduje Minister Pracy i Polityki Socjalnej, na wniosek Pełnomocnika.

art. 139 pkt 16 lit. a, Dz.U. 1998 nr 106 poz. 668 ↗

Koszty utworzenia, działalności oraz realizacji zadań specjalistycznego ośrodka powinny być pokrywane ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

Poprzednie brzmienie
4.

Koszty utworzenia i działalności specjalistycznego ośrodka finansowane są ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

art. 139 pkt 16 lit. b, Dz.U. 1998 nr 106 poz. 668 ↗

Formy wyrazów „Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego” w tym przepisie ustaliliśmy sami według Słownika gramatycznego języka polskiego: zmiana wprowadzona przez Dz.U. 1998 nr 162 poz. 1126 ↗ podaje je tylko w mianowniku.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia, sposób tworzenia, działania i finansowania specjalistycznych ośrodków oraz tryb sprawowania nadzoru nad ich działalnością.

Poprzednie brzmienie
5.

Minister Pracy i Polityki Socjalnej określi, w drodze rozporządzenia, sposób tworzenia, działania i finansowania specjalistycznych ośrodków oraz tryb sprawowania nadzoru nad ich działalnością.

art. 26 pkt 1, Dz.U. 1998 nr 162 poz. 1126 ↗

Ta wersja całej ustawy ↗

Tekst pierwotny, do 1 stycznia 1999 r.

PDF ↗

Szkolenie osób niepełnosprawnych może odbywać się:

w placówkach szkolących,

w specjalistycznych ośrodkach szkoleniowo-rehabilitacyjnych, zwanych dalej „specjalistycznymi ośrodkami”.

Specjalistyczne ośrodki tworzy i likwiduje Minister Pracy i Polityki Socjalnej, na wniosek Pełnomocnika.

Do zadań specjalistycznego ośrodka należy:

prowadzenie szkolenia osób, które z powodu niepełnosprawności mają utrudniony lub uniemożliwiony dostęp do korzystania ze szkolenia w innych placówkach,

określanie psychofizycznej sprawności danej osoby w stosunku do wymagań różnych zawodów,

określanie, przez zastosowanie odpowiednich testów sprawności i prób praktycznych, uzdolnienia i możliwości rozwoju zdolności danej osoby,

zapewnienie uczestnikom szkolenia zakwaterowania, wyżywienia, pomocy dydaktycznej oraz opieki medycznej i usług rehabilitacyjnych.

Koszty utworzenia i działalności specjalistycznego ośrodka finansowane są ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

Minister Pracy i Polityki Socjalnej określi, w drodze rozporządzenia, sposób tworzenia, działania i finansowania specjalistycznych ośrodków oraz tryb sprawowania nadzoru nad ich działalnością.

Ta wersja całej ustawy ↗