Art. 1. ↗
W ustawie z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. Nr 17, poz. 75 i Nr 104, poz. 450, z 1992 r. Nr 21, poz. 85, z 1993 r. Nr 29, poz. 133, Nr 129, poz. 602 i Nr 134, poz. 645, z 1994 r. Nr 99, poz. 482 oraz z 1995 r. Nr 4, poz. 17 i Nr 138, poz. 681) wprowadza się następujące zmiany:
po art. 20 dodaje się art. 201 w brzmieniu:
„ Art. 201. 1. Kombatantom i innym osobom uprawnionym, które łącznie spełniają następujące warunki: 1) nie posiadają prawa do żadnych świadczeń rentowych lub emerytalnych, 2) nie osiągają dochodów z tytułu pracy, pozarolniczej działalności gospodarczej podlegającej ubezpieczeniu społecznemu lub z tytułu rolniczej działalności gospodarczej podlegającej obowiązkowemu ubezpieczeniu rolników, 3) osiągnęły wiek 55 lat kobiety i 60 lat mężczyźni, przysługuje świadczenie w wysokości dodatku kombatanckiego, o którym mowa w art. 15 ust. 1. 2. Osobom o których mowa w ust. 1, przysługują także uprawnienia określone w art. 20 ust. 2. 3. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, tryb postępowania przy przyznawaniu, wypłacaniu oraz finansowaniu świadczeń, o których mowa w ust. 1 i 2. ” ;
w art. 24 wyrazy „12, 15 i 16” zastępuje się wyrazami „12, 15, 16 i 201”.