Ustawa z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną.

Z dniem wejścia w życie ustawy wdrożenie reformy administracji publicznej na obszarze województwa należy do Delegata Rządu do Spraw Reformy Ustrojowej w Województwie, zwanego dalej „Delegatem Rządu”, będącego pełnomocnikiem Rządu w rozumieniu art. 10 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o organizacji i trybie pracy Rady Ministrów oraz o zakresie działania ministrów (Dz. U. z 1996 r. Nr 106, poz. 492 i Nr 156, poz. 775 oraz z 1997 r. Nr 141, poz. 943).

W przypadku powołania na Delegata Rządu osoby będącej dotychczasowym wojewodą, zakres zadań i kompetencji tego wojewody wykonuje dotychczasowy wicewojewoda.

Z dniem powołania Delegata Rządu Prezes Rady Ministrów jednocześnie powierza Delegatowi Rządu pełnienie obowiązków wojewody od dnia 1 stycznia 1999 r. do dnia powołania wojewody w trybie ustawy o administracji rządowej w województwie, z wyjątkiem uprawnień określonych w art. 28 ust. 1 wymienionej ustawy. Delegatowi Rządu będącemu dotychczasowym wojewodą przysługuje wynagrodzenie przewidziane dla wojewody w przepisach o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe.

Przepisu art. 10 ust. 4 ustawy, o której mowa w ust. 1, nie stosuje się.

Do zadań Delegata Rządu należy:

W zakresie określonym w ust. 1 organy administracji rządowej oraz organy jednostek samorządu terytorialnego są obowiązane do współdziałania z Delegatem Rządu, w tym w szczególności do udzielania niezbędnych informacji.

Nadzór nad działalnością Delegata Rządu sprawuje minister właściwy do spraw administracji publicznej.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej, na wniosek Delegata Rządu, nada najpóźniej do dnia 15 grudnia 1998 r., w drodze zarządzenia, urzędowi wojewódzkiemu tymczasowy statut.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje i szczegółowe zasady tworzenia delegatur urzędu wojewódzkiego, o których mowa w art. 36 ust. 1 ustawy o administracji rządowej w województwie.

Tymczasowy statut urzędu wojewódzkiego oraz regulamin, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3 lit. e), wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.

Tymczasowy statut urzędu wojewódzkiego podlega ogłoszeniu w wojewódzkim dzienniku urzędowym, o którym mowa w art. 43 ustawy o administracji rządowej w województwie.

Delegat Rządu może wydawać polecenia obowiązujące organy administracji rządowej na obszarze województwa, z wyjątkiem organów określonych w załączniku do ustawy o administracji rządowej w województwie. O wydanych poleceniach Delegat Rządu niezwłocznie informuje właściwego ministra.

Z zastrzeżeniem przepisów niniejszej ustawy polecenia, o których mowa w ust. 1, nie mogą dotyczyć rozstrzygnięć co do istoty sprawy załatwianej w drodze decyzji administracyjnej oraz indywidualnych spraw pracowniczych.

Właściwy minister może wstrzymać wykonanie poleceń, o których mowa w ust. 1, wydanych organom administracji specjalnej i wystąpić do Prezesa Rady Ministrów o rozstrzygnięcie sporu.

Organem pomocniczym Delegata Rządu jest Zespół do Spraw Wdrożenia Reformy Administracji Publicznej w Województwie, zwany dalej „Zespołem”. W skład Zespołu wchodzą dotychczasowi wojewodowie mający siedziby na obszarze województwa oraz inne osoby powołane przez Delegata Rządu.

Delegat Rządu wyznacza sekretarza Zespołu kierującego bieżącymi pracami Zespołu.

Delegat Rządu może powoływać inne zespoły o charakterze opiniodawczo-doradczym.

Obsługę merytoryczną, finansową, organizacyjno-prawną, techniczną i kancelaryjno-biurową Delegata Rządu oraz Zespołu wykonuje dotychczasowy urząd wojewódzki w mieście będącym siedzibą wojewody oraz inne dotychczasowe urzędy wojewódzkie na obszarze województwa.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. tworzy się:

działające na podstawie odrębnych przepisów.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób tworzenia urzędów, o których mowa w ust. 1, w szczególności poprzez wyłączenie odpowiednich jednostek organizacyjnych ze struktury organizacyjnej właściwych ministerstw.

Dotychczasowe urzędy wojewódzkie w: Białymstoku, Bydgoszczy, Gdańsku, Gorzowie Wielkopolskim, Katowicach, Kielcach, Krakowie, Lublinie, Łodzi, Olsztynie, Opolu, Poznaniu, Rzeszowie, Szczecinie, Warszawie i Wrocławiu stają się z dniem 1 stycznia 1999 r. urzędami wojewódzkimi.

Dotychczasowe urzędy wojewódzkie nie wymienione w ust. 1 wchodzą z dniem 1 stycznia 1999 r. w skład urzędu wojewódzkiego w województwie, na którego obszarze miały swoje siedziby.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. istniejące w dniu 31 grudnia 1998 r.:

Z dniem 1 stycznia 1999 r. tworzy się starostwa powiatowe w miastach będących siedzibami władz powiatu, w których przed tym dniem nie było siedziby urzędu rejonowego lub zamiejscowej jednostki urzędu rejonowego.

Dla obszaru miasta na prawach powiatu funkcję starostwa powiatowego pełni urząd miasta.

Z dniem 31 grudnia 1998 r. rozwiązuje się miejskie strefy usług publicznych, utworzone na podstawie ustawy z dnia 24 listopada 1995 r. o zmianie zakresu działania niektórych miast oraz o miejskich strefach usług publicznych (Dz. U. z 1997 r. Nr 36, poz. 224, Nr 123, poz. 780 i Nr 162, poz. 1120).

Istniejące w dniu 31 grudnia 1998 r. urzędy miejskich stref usług publicznych stają się z dniem 1 stycznia 1999 r. odpowiednio starostwami powiatowymi albo tworzą starostwa powiatowe w połączeniu z urzędem rejonowym lub jego zamiejscową jednostką, mającymi siedziby na obszarze powiatu.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. jednostki organizacyjne mające siedziby w mieście będącym siedzibą wojewody:

stają się jednostkami organizacyjnymi stanowiącymi aparat pomocniczy odpowiednich kierowników zespolonych służb, inspekcji i straży wojewódzkich, w rozumieniu ustawy o administracji rządowej w województwie i ustawy kompetencyjnej, z zastrzeżeniem art. 32.

Istniejące w dniu 31 grudnia 1998 r. jednostki wymienione w ust. 1, w miastach, które z dniem 1 stycznia 1999 r. nie będą siedzibami wojewodów, z tym dniem wchodzą w skład jednostek organizacyjnych stanowiących aparat pomocniczy odpowiednich kierowników zespolonych służb, inspekcji i straży wojewódzkich.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej, na wniosek Delegata Rządu, w drodze zarządzenia wydanego do dnia 30 listopada 1998 r., może ustalić inne niż określone w ust. 1 siedziby jednostek organizacyjnych stanowiących aparat pomocniczy odpowiednich kierowników zespolonych służb, inspekcji i straży wojewódzkich.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. jednostki organizacyjne mające siedziby w mieście będącym siedzibą władz powiatu:

stają się jednostkami organizacyjnymi stanowiącymi aparat pomocniczy odpowiednich kierowników powiatowych służb, inspekcji i straży, w rozumieniu ustawy o samorządzie powiatowym, ustawy o administracji rządowej w województwie i ustawy kompetencyjnej, z zastrzeżeniem art. 32.

Jednostki organizacyjne wymienione w ust. 1 w miastach, które z dniem 1 stycznia 1999 r. nie będą siedzibami władz powiatów, z tym dniem wchodzą w skład jednostek organizacyjnych stanowiących aparat pomocniczy odpowiednich kierowników służb, inspekcji i straży powiatowych.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej, na wniosek Delegata Rządu, uzgodniony z właściwym starostą, w drodze zarządzenia wydanego do dnia 15 grudnia 1998 r., może ustalić inne niż wynikające z ust. 1 siedziby jednostek organizacyjnych stanowiących aparat pomocniczy odpowiednich kierowników służb, inspekcji i straży powiatowych.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. jednostki organizacyjne, o których mowa w ust. 1, w miastach będących siedzibą władz miasta na prawach powiatu i powiatu mającego siedzibę władz w tym mieście stają się miejskimi jednostkami organizacyjnymi wykonującymi zadania na obszarze tego miasta i powiatu, z zastrzeżeniem art. 30 ust. 2.

W przypadkach, o których mowa w ust. 4, jeżeli przepisy odrębnych ustaw nie stanowią inaczej, uprawnienia wymienione w art. 35 ust. 3 pkt 1 ustawy o samorządzie powiatowym wykonywane są wspólnie, w drodze porozumienia, przez prezydenta miasta w miastach na prawach powiatu i starostę.

W razie braku porozumienia, o którym mowa w ust. 5, w ciągu 30 dni od dnia zwolnienia stanowiska albo od dnia pisemnego poinformowania współdziałającego przewodniczącego zarządu o zamiarze odwołania z funkcji, uprawnienia prezydenta miasta i starosty przejmuje wojewoda.

Uprawnienia wymienione w art. 35 ust. 3 pkt 2-5 ustawy o samorządzie powiatowym wykonuje odrębnie prezydent miasta w miastach na prawach powiatu i starosta, zgodnie z właściwością miejscową.

Z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy ministrowie i centralne organy administracji rządowej, nadzorujący terenowe organy rządowej administracji specjalnej, których zadania z dniem 1 stycznia 1999 r. są przejmowane odpowiednio przez samorządy województw, powiaty, kierowników zespolonych służb, inspekcji i straży działających pod zwierzchnictwem wojewodów oraz kierowników powiatowych służb, inspekcji i straży działających pod zwierzchnictwem starostów, w terminie do dnia 30 listopada 1998 r., zapewnią dostosowanie ich organizacji, w ramach swoich kompetencji, do organizacji administracji publicznej określonej w ustawach, o których mowa w art. 1.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do dotychczasowych wojewodów i podległych im jednostek organizacyjnych, których zadania z dniem 1 stycznia 1999 r. przejmują odpowiednie jednostki samorządu terytorialnego lub wojewodowie.

Minister Pracy i Polityki Socjalnej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw administracji publicznej, w drodze rozporządzenia wydanego do dnia 31 grudnia 1998 r., dostosuje organizację i obszar działania wojewódzkich i rejonowych urzędów pracy do organizacji administracji publicznej określonej w ustawach, o których mowa w art. 1.

Z dniem 1 stycznia 2000 r. wojewódzkie urzędy pracy stają się wojewódzkimi urzędami pracy wchodzącymi w skład urzędu marszałkowskiego, z zastrzeżeniem ust. 3.

Z dniem 1 stycznia 2000 r. wojewoda przejmuje odpowiednią część mienia wojewódzkiego urzędu pracy, służącą wykonywaniu jego zadań w zakresie przeciwdziałania bezrobociu, oraz zespół pracowników.

Z dniem 1 stycznia 2000 r. urzędy pracy nie wymienione w ust. 2 stają się powiatowymi urzędami pracy wchodzącymi w skład powiatowej administracji zespolonej.

Do przejęcia urzędów pracy lub ich części, o których mowa w ust. 2-4, stosuje się przepisy niniejszej ustawy, dotyczące przekazywania jednostek organizacyjnych, z tym że przepisy art. 54, 57 i 58 stosuje się odpowiednio.

Minister Pracy i Polityki Socjalnej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw administracji publicznej, w drodze rozporządzenia wydanego do dnia 31 grudnia 1998 r., dostosuje organizację regionalnych i wojewódzkich komend Ochotniczych Hufców Pracy do organizacji administracji publicznej określonej w ustawach, o których mowa w art. 1.

Z dniem 1 stycznia 2000 r. wojewódzkie komendy Ochotniczych Hufców Pracy stają się jednostkami organizacyjnymi urzędów marszałkowskich.

Do przejęcia wojewódzkich komend Ochotniczych Hufców Pracy stosuje się przepisy niniejszej ustawy dotyczące przekazywania jednostek organizacyjnych.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. dotychczasowe wojewódzkie zespoły do spraw orzekania o stopniu niepełnosprawności stają się powiatowymi zespołami do spraw orzekania o stopniu niepełnosprawności.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. Krajowy Zespół do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności staje się wojewódzkim zespołem do spraw orzekania o stopniu niepełnosprawności w województwie mazowieckim i zostaje przejęty przez wojewodę mazowieckiego.

Zespoły, o których mowa w ust. 1, do czasu powołania powiatowych zespołów do spraw orzekania o stopniu niepełnosprawności, wykonują zadania na obszarze więcej niż jednego powiatu.

Do przejęcia zespołów do spraw orzekania o stopniu niepełnosprawności, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje się odpowiednio przepisy niniejszej ustawy dotyczące przekazywania jednostek organizacyjnych.

Do czasu powołania wojewódzkich zespołów do spraw orzekania o stopniu niepełnosprawności zespołem orzekającym w drugiej instancji jest zespół, o którym mowa w ust. 2.

Zespoły, o których mowa w ust. 1, działają do czasu powołania nowych zespołów, nie dłużej jednak niż do dnia 30 czerwca 1999 r.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wykaz zespołów i ich właściwość miejscową.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. tworzy się, z zastrzeżeniem art. 17 ust. 4, jednostki organizacyjne powiatowych służb, inspekcji i straży, o których mowa w art. 17 ust. 1, w miastach będących siedzibami władz powiatu, w których przed dniem 1 stycznia 1999 r. nie było siedzib odpowiednich rejonowych jednostek organizacyjnych.

Do czasu zorganizowania jednostek organizacyjnych w powiatach, o których mowa w ust. 1, oraz powołania ich kierowników zadania tych kierowników wykonują kierownicy jednostek organizacyjnych powiatowych służb, inspekcji i straży właściwych dla sąsiedniego powiatu.

W przypadku określonym w ust. 2 nie stosuje się przepisów art. 17 ust. 5-7.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wykaz jednostek organizacyjnych, o których mowa w ust. 2, oraz obszar ich działania.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. samorząd województwa przejmuje mające siedzibę na obszarze województwa następujące wojewódzkie państwowe jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej:

Z dniem 1 stycznia 1999 r. samorząd województwa przejmuje mające siedzibę na obszarze województwa wojewódzkie ośrodki ruchu drogowego, które z tym dniem stają się wojewódzkimi osobami prawnymi w rozumieniu ustawy o samorządzie województwa.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. powiaty przejmują wojewódzkie ośrodki dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. wojewodowie przejmują, mające siedzibę na obszarze województwa, przedsiębiorstwa państwowe i państwowe jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej podległe, podporządkowane lub nadzorowane przez dotychczasowych wojewodów i nie przejmowane przez samorząd województwa lub powiat, w tym w szczególności wojewódzkie ośrodki informatyki, ośrodki doradztwa rolniczego, z wyjątkiem ośrodków doradztwa rolniczego, które po tym dniu przejmie minister właściwy do spraw rolnictwa w celu utworzenia Krajowego Centrum Doradztwa Rozwoju Rolnictwa i Obszarów Wiejskich.

Przejęcie przez jednostki samorządu terytorialnego instytucji i jednostek organizacyjnych określonych w ustawie kompetencyjnej oraz niniejszej ustawie następuje z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r.

Przejęcie instytucji i jednostek organizacyjnych, o których mowa w ust. 1, mających siedzibę na obszarze danej jednostki samorządu terytorialnego następuje również wtedy, gdy dotychczasowy obszar działania tych instytucji lub jednostek organizacyjnych obejmuje obszar więcej niż jednej jednostki samorządu terytorialnego i jeżeli:

Podział instytucji lub jednostek organizacyjnych, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, może polegać w szczególności na utworzeniu dwóch lub więcej instytucji lub jednostek organizacyjnych na podstawie wydzielonych części mienia i zespołu pracowników instytucji lub jednostki organizacyjnej podlegającej podziałowi.

Jeżeli do dnia 31 grudnia 1998 r. nie zostanie dokonany podział instytucji lub jednostki organizacyjnej lub nie zostaną zawarte porozumienia, o których mowa w ust. 2, podziału tych instytucji lub jednostki organizacyjnej dokonuje, w drodze decyzji, właściwy wojewoda.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. dotychczasowi komendanci komend wojewódzkich, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 1 i 2, oraz ich zastępcy stają się pełniącymi obowiązki odpowiednio komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej i komendanta wojewódzkiego Policji oraz ich zastępców, nie dłużej jednak niż do dnia 30 czerwca 1999 r.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. dotychczasowi wojewódzcy (okręgowi) inspektorzy i kierownicy innych jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 3-12, oraz ich zastępcy stają się pracownikami tych jednostek pełniącymi obowiązki odpowiednio wojewódzkich inspektorów i kierowników innych jednostek organizacyjnych oraz ich zastępców.

Osoby, o których mowa w ust. 2, pełnią obowiązki do czasu powołania wojewódzkich inspektorów i kierowników innych wojewódzkich jednostek organizacyjnych, nie dłużej jednak niż do dnia 30 czerwca 1999 r., chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. dotychczasowi komendanci komend rejonowych Państwowej Straży Pożarnej i komendanci komend rejonowych Policji, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2, oraz ich zastępcy stają się pełniącymi obowiązki odpowiednio komendantów komend powiatowych Państwowej Straży Pożarnej i komendantów komend powiatowych Policji oraz ich zastępców.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. rejonowi inspektorzy i kierownicy innych rejonowych jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 3 i 4, oraz ich zastępcy stają się pracownikami tych jednostek pełniącymi obowiązki odpowiednio powiatowych inspektorów i kierowników innych jednostek organizacyjnych oraz ich zastępców.

Osoby, o których mowa w ust. 5, pełnią obowiązki do czasu powołania powiatowych inspektorów i kierowników innych powiatowych jednostek organizacyjnych, nie dłużej jednak niż do dnia 30 czerwca 1999 r., chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej.

Stosunki pracy z osobami, o których mowa w ust. 2 i 5, wygasają z dniem 30 czerwca 1999 r. Przepisy art. 57 i 58 stosuje się odpowiednio.

Z dniem 31 grudnia 1998 r. odwołuje się dotychczasowych wojewódzkich (okręgowych) komendantów, inspektorów i kierowników innych jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 16 ust. 2, oraz ich zastępców, z zastrzeżeniem 2.

Stosunki pracy z osobami, o których mowa w ust. 1, jeżeli przepisy odrębne nie stanowią inaczej, wygasają z dniem 30 czerwca 1999 r. Przepisy art. 57 i 58 stosuje się odpowiednio.

W okresie od dnia 1 stycznia 1999 r. do dnia 30 czerwca 1999 r. osoby, o których mowa w ust. 1, wykonują zadania ustalone przez odpowiednich wojewódzkich inspektorów i kierowników innych wojewódzkich jednostek organizacyjnych lub osoby pełniące ich obowiązki zgodnie z art. 28 ust. 2.

Z dniem 31 grudnia 1998 r. odwołuje się dotychczasowych rejonowych komendantów, inspektorów i kierowników innych jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 17 ust. 2, oraz ich zastępców. Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. w miastach, które były siedzibami więcej niż jednej komendy rejonowej Policji, tworzy się z dotychczasowych komend rejonowych komendę miejską Policji.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. tworzy się, w miastach liczących więcej niż 700 000 mieszkańców i będących siedzibami władz powiatu, komendę powiatową Policji, z zastrzeżeniem art. 32.

Z dniem 1 stycznia 1999 r.:

Komendant Główny Policji, w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, wyznaczy pełnomocników do spraw organizacji komend miejskich Policji, o których mowa w ust. 1, oraz komend powiatowych Policji, o których mowa w ust. 2, spośród komendantów komend rejonowych Policji działających na obszarze miasta.

W przypadkach, o których mowa w art. 17 ust. 4:

Z dniem 1 stycznia 1999 r. dotychczasowi komendanci komisariatów i komisariatów specjalistycznych Policji stają się pełniącymi obowiązki odpowiednio:

Z dniem 1 stycznia 1999 r. komendanci rejonowi będący pełnomocnikami, o których mowa w art. 30 ust. 4, stają się pełniącymi obowiązki odpowiednio komendanta miejskiego lub powiatowego Policji.

Pełnienie obowiązków komendantów Policji, o których mowa w ust. 1 i 2, trwa nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 1999 r.

Przepisy ust. 1 i 3 stosuje się odpowiednio do zastępców komendantów komisariatów Policji.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. tworzy się komendę wojewódzką Policji obejmującą zakresem swojego działania obszar województwa mazowieckiego, z wyłączeniem obszaru powiatu warszawskiego.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. Komenda Stołeczna Policji staje się jednostką organizacyjną stanowiącą aparat pomocniczy Komendanta Stołecznego Policji, wykonującą swoje zadania na obszarze powiatu warszawskiego.

Komenda Stołeczna Policji działa na prawach komendy wojewódzkiej i nie wchodzi w skład zespolonej administracji powiatowej.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. dotychczasowy Komendant Stołeczny Policji oraz jego zastępcy stają się pełniącymi obowiązki odpowiednio Komendanta Stołecznego Policji oraz jego zastępców.

Komendant Stołeczny Policji wykonuje na obszarze powiatu warszawskiego zadania i kompetencje odpowiadające zadaniom i kompetencjom komendanta komendy powiatowej i wojewódzkiej Policji. Komendant wojewódzkiej komendy Policji, o którym mowa w ust. 1, wykonuje swoje zadania i kompetencje na obszarze województwa mazowieckiego, z wyjątkiem obszaru powiatu warszawskiego.

Komendant Główny Policji powołuje Komendanta Stołecznego Policji, na wniosek wojewody mazowieckiego i odwołuje go po zaopiniowaniu przez tego wojewodę.

Komendant Główny Policji, na wniosek Komendanta Stołecznego Policji, powołuje i odwołuje I i II zastępcę Komendanta Stołecznego Policji.

Do konkursu na stanowisko Komendanta Stołecznego Policji stosuje się odpowiednio przepisy ustawy o Policji dotyczące konkursu na stanowisko komendanta wojewódzkiego, z tym że w skład komisji konkursowej wchodzi zamiast przedstawiciela sejmiku województwa przedstawiciel rady powiatu. Pozostałe przepisy ustawy o Policji dotyczące trybu oraz zasad powoływania i odwoływania komendanta wojewódzkiego stosuje się odpowiednio.

Kompetencje starosty warszawskiego w stosunku do Komendanta Stołecznego Policji określone w ustawie o samorządzie powiatowym i w ustawie o Policji wykonuje wojewoda mazowiecki.

W postępowaniu administracyjnym w sprawach, w których organem właściwym jest:

Komendant Główny Policji, w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, wyznaczy spośród oficerów Policji pełnomocnika do spraw organizacji komendy, o której mowa w ust. 1, który z dniem 1 stycznia 1999 r. staje się pełniącym obowiązki komendanta tej komendy.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. osoby pełniące obowiązki:

Uprawnienie, o którym mowa w art. 103 ust. 2 ustawy o Policji, w okresie do dnia 30 czerwca 1999 r. przysługuje właściwym komendantom wojewódzkim Policji.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. jednostki ratowniczo-gaśnicze Państwowej Straży Pożarnej stają się jednostkami ratowniczo-gaśniczymi komend powiatowych lub komend miejskich Państwowej Straży Pożarnej w powiatach, na których obszarze znajdują się siedziby tych jednostek.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. stosunek służbowy dowódców jednostek ratowniczo-gaśniczych Państwowej Straży Pożarnej przekształca się w stosunek służbowy na podstawie mianowania.

Do dnia 30 czerwca 1999 r. jednostki ratowniczo-gaśnicze komend powiatowych (miejskich) Państwowej Straży Pożarnej mogą prowadzić działania ratowniczo-gaśnicze na dotychczasowych obszarach operacyjnych.

Do dnia 30 czerwca 1999 r. stanowiska kierowania dotychczasowych komendantów zniesionych komend wojewódzkich Państwowej Straży Pożarnej podlegają komendantom wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. znosi się komisje dyscyplinarne, o których mowa w art. 121 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, działające przy dotychczasowych komendantach wojewódzkich Państwowej Straży Pożarnej w miastach nie będących z dniem 1 stycznia 1999 r. siedzibami wojewodów, z zastrzeżeniem ust. 2.

Komisje dyscyplinarne przy dotychczasowych komendantach wojewódzkich Państwowej Straży Pożarnej w miastach będących z dniem 1 stycznia 1999 r. siedzibami wojewodów stają się komisjami dyscyplinarnymi przy komendantach wojewódzkich Państwowej Straży Pożarnej.

Komisje, o których mowa w ust. 2, działają do czasu powołania nowych komisji, nie dłużej jednak niż do dnia 30 czerwca 1999 r.

Postępowania dyscyplinarne wszczęte przed dniem 1 stycznia 1999 r. przez komisje, o których mowa w ust. 1, przekazuje się odpowiednio do komisji dyscyplinarnych, o których mowa w ust. 2.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. w miastach będących siedzibami wojewodów tworzy się wojewódzkie inspektoraty nadzoru budowlanego.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. terenowe biura inspekcyjno-kontrolne Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego mające siedziby w miastach, o których mowa w ust. 1, wchodzą w skład wojewódzkich inspektoratów nadzoru budowlanego.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego przekaże z majątku Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego część wyposażenia wojewódzkim inspektoratom nadzoru budowlanego.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, w uzgodnieniu z Delegatem Rządu, do dnia 30 listopada 1998 r. powierzy pełnienie obowiązków wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego osobie, która jest pracownikiem aparatu wykonawczego organów nadzoru budowlanego. Z zastrzeżeniem art. 41 i 42 pełniący obowiązki wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego wykonują swoje zadania i kompetencje od dnia 1 stycznia 1999 r. do czasu powołania we właściwym trybie wojewódzkich inspektorów nadzoru budowlanego, nie dłużej jednak niż do dnia 30 czerwca 1999 r.

Pracownicy Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego zatrudnieni w terenowych biurach inspekcyjno-kontrolnych, mający siedziby w miastach będących z dniem 1 stycznia 1999 r. siedzibami wojewodów, stają się z tym dniem pracownikami wojewódzkich inspektoratów nadzoru budowlanego.

Pracownicy dotychczasowych urzędów wojewódzkich wykonujący zadania z zakresu nadzoru budowlanego, określone w art. 83 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414, z 1996 r. Nr 100, poz. 465, Nr 106, poz. 496 i Nr 146, poz. 680, z 1997 r. Nr 88, poz. 554 i Nr 111, poz. 726 oraz z 1998 r. Nr 22, poz. 118 i Nr 106, poz. 668), stają się z dniem 1 stycznia 1999 r. pracownikami wojewódzkich inspektoratów nadzoru budowlanego. Przepisy art. 57 i 58 stosuje się odpowiednio.

Pełniący obowiązki wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego, w uzgodnieniu z Delegatem Rządu, do dnia 15 grudnia 1998 r. powierzy pełnienie obowiązków powiatowego inspektora nadzoru budowlanego osobie będącej pracownikiem aparatu wykonawczego organów nadzoru budowlanego. Pełniący obowiązki powiatowego inspektora nadzoru budowlanego wykonują swoje kompetencje od dnia 1 stycznia 1999 r. do czasu powołania we właściwym trybie powiatowych inspektorów nadzoru budowlanego, nie dłużej jednak niż do dnia 30 czerwca 1999 r.

Pracownicy urzędów rejonowych wykonujący zadania z zakresu nadzoru budowlanego stają się z dniem 1 stycznia 1999 r. pracownikami powiatowych inspektoratów nadzoru budowlanego. Przepisy art. 57 i 58 stosuje się odpowiednio.

Wykazy pracowników, o których mowa w ust. 2, przygotowuje kierownik urzędu rejonowego.

Organizację wojewódzkiego inspektoratu nadzoru budowlanego określa tymczasowy regulamin organizacyjny, ustalony, w uzgodnieniu z Delegatem Rządu, do dnia 31 grudnia 1998 r. przez pełniącego obowiązki wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego.

Organizację powiatowych inspektoratów nadzoru budowlanego określają tymczasowe regulaminy organizacyjne, ustalone przez pełniących obowiązki wojewódzkich inspektorów nadzoru budowlanego.

Dotychczasowe wojewódzkie fundusze, których siedziby znajdują się w miastach nie będących z dniem 1 stycznia 1999 r. siedzibami władz samorządów województw, włącza się z tym dniem do dotychczasowego wojewódzkiego funduszu, którego siedzibą jest miasto będące siedzibą władz samorządu województwa.

Dotychczasowy wojewódzki fundusz, którego siedzibą jest miasto będące z dniem 1 stycznia 1999 r. siedzibą władz samorządu województwa, z włączonymi wojewódzkimi funduszami, o których mowa w ust. 1, staje się z tym dniem wojewódzkim funduszem i wstępuje w prawa i obowiązki dotychczasowych wojewódzkich funduszy.

Zarządy dotychczasowych wojewódzkich funduszy sporządzą, do dnia 31 grudnia 1998 r., wykaz zobowiązań i wierzytelności tych funduszy.

Z dniem wejścia w życie ustawy dotychczasowe wojewódzkie fundusze nie mogą zaciągać zobowiązań obciążających majątek funduszu statutowego i rezerwowego.

Z dniem 31 grudnia 1998 r. wygasają akty powołania prezesów zarządów oraz zastępców prezesów zarządów dotychczasowych wojewódzkich funduszy, których siedziby znajdują się w miastach nie będących z dniem 1 stycznia 1999 r. siedzibami władz samorządu województwa.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. prezesi zarządów oraz zastępcy prezesów zarządów dotychczasowych wojewódzkich funduszy, których siedziby znajdują się w miastach będących z dniem 1 stycznia 1999 r. siedzibami władz samorządu województwa, do czasu powołania zarządów wojewódzkich funduszy we właściwym trybie pełnią obowiązki odpowiednio prezesów zarządów lub ich zastępców.

Z dniem 31 grudnia 1998 r. rady nadzorcze dotychczasowych wojewódzkich funduszy ulegają rozwiązaniu. Do dnia 31 stycznia 1999 r. zarządy województw powołają rady nadzorcze wojewódzkich funduszy.

Minister Transportu i Gospodarki Morskiej, w drodze zarządzenia wydanego do dnia 30 listopada 1998 r., wydzieli z dniem 31 grudnia 1998 r. z przedsiębiorstwa państwowego „Polskie Koleje Państwowe” 16 jednostek organizacyjnych o nazwie „Okręgowy Inspektorat Sanitarny Polskich Kolei Państwowych” i utworzy z nich z tym dniem państwowe jednostki organizacyjne - publiczne zakłady opieki zdrowotnej - o nazwie „kolejowa stacja sanitarno-epidemiologiczna”.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. kolejowe stacje sanitarno-epidemiologiczne, o których mowa w ust. 1, stają się jednostkami organizacyjnymi stanowiącymi aparat pomocniczy kolejowego inspektora sanitarnego.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. dotychczasowi okręgowi inspektorzy sanitarni Polskich Kolei Państwowych stają się pełniącymi obowiązki kolejowych inspektorów sanitarnych do czasu powołania kolejowych inspektorów sanitarnych, nie dłużej jednak niż do dnia 30 czerwca 1999 r.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. portowe stacje sanitarno-epidemiologiczne stają się jednostkami organizacyjnymi stanowiącymi aparat pomocniczy portowych inspektorów sanitarnych.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. dotychczasowi portowi inspektorzy sanitarni stają się pełniącymi obowiązki portowych inspektorów sanitarnych do czasu powołania portowych inspektorów sanitarnych, nie dłużej jednak niż do dnia 30 czerwca 1999 r.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. jednostki samorządu terytorialnego przejmują uprawnienia organu administracji rządowej, który utworzył samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej, w rozumieniu przepisów o zakładach opieki zdrowotnej.

Prezes Rady Ministrów określi do dnia 30 listopada 1998 r., w drodze rozporządzenia, wykaz zakładów, o których mowa w ust. 1, oraz jednostek samorządu terytorialnego właściwych do przejęcia uprawnień organu, który je utworzył.

Przejęcie zakładów, o których mowa w ust. 1, następuje w trybie i na zasadach określonych w niniejszej ustawie, z tym że majątek ruchomy Skarbu Państwa, przekazany w nieodpłatne użytkowanie samodzielnym publicznym zakładom opieki zdrowotnej, staje się z dniem 1 stycznia 1999 r. własnością tych zakładów.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. powiaty przejmują publiczne szkoły podstawowe specjalne, szkoły ponadpodstawowe, szkoły sportowe i mistrzostwa sportowego oraz placówki wymienione w art. 2 pkt 3-5 i 7 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 1996 r. Nr 67, poz. 329 i Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 28, poz. 153 i Nr 141, poz. 943 oraz z 1998 r. Nr 117, poz. 759) z zastrzeżeniem ust. 2, prowadzone do dnia 31 grudnia 1998 r. przez dotychczasowych wojewodów oraz właściwych ministrów.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. samorządy województw przejmują publiczne zakłady kształcenia i placówki doskonalenia nauczycieli - z wyjątkiem placówek o zasięgu ogólnokrajowym, biblioteki pedagogiczne oraz szkoły i placówki o znaczeniu regionalnym określone w odrębnych przepisach, prowadzone do dnia 31 grudnia 1998 r. przez dotychczasowych wojewodów oraz właściwych ministrów.

Przyjęcie szkół i placówek wymienionych w ust. 1 i 2 następuje w trybie i na zasadach określonych w niniejszej ustawie. Przepis art. 89 stosuje się odpowiednio.

Z dniem 1 stycznia 2001 r. zakładanie i prowadzenie szkół artystycznych przechodzi odpowiednio do obowiązkowych zadań samorządu województwa lub powiatu.

Zakładanie i prowadzenie szkół artystycznych może przejść do obowiązkowych zadań własnych samorządu województwa lub powiatu w terminie wcześniejszym niż określony w ust. 1, w drodze porozumienia między organem odpowiedniej jednostki samorządu terytorialnego a ministrem właściwym do spraw kultury.

Do czasu, o którym mowa w ust. 1 i 2, zakładanie i prowadzenie szkół artystycznych należy do ministra właściwego do spraw kultury.

Pracownicy dotychczasowych urzędów wojewódzkich, wykonujący do dnia wejścia w życie ustawy zadania i kompetencje podlegające przejęciu przez samorząd województwa lub powiat, z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się odpowiednio pracownikami urzędu marszałkowskiego lub starostwa powiatowego.

Pracownicy dotychczasowych urzędów wojewódzkich, nie wymienieni w ust. 1, wykonujący z upoważnienia wojewody jego zadania i kompetencje, z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się pracownikami urzędu wojewódzkiego.

Pracownicy urzędów rejonowych i zamiejscowych jednostek tych urzędów, mających siedziby na obszarze powiatu, z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się odpowiednio pracownikami starostwa powiatowego lub urzędu miasta, zgodnie z art. 14 ust. 1.

Do kierowników urzędów rejonowych oraz ich zastępców stosuje się przepis ust. 1 oraz odpowiednio przepisy art. 29 ust. 2.

Stosownie do podziału zadań i kompetencji między administrację rządową a jednostki samorządu terytorialnego pracownicy dotychczasowych państwowych jednostek organizacyjnych nie wymienieni w art. 52-54 stają się z dniem 1 stycznia 1999 r. pracownikami odpowiednio wojewódzkich samorządowych lub powiatowych jednostek organizacyjnych albo jednostek podległych lub podporządkowanych wojewodzie.

Osoby pełniące na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów funkcje kierowników jednostek, o których mowa w ust. 1, z wyjątkiem osób wymienionych w art. 29, stają się z dniem 1 stycznia 1999 r. kierownikami tych jednostek.

Pracownicy biur wojewódzkich sejmików samorządowych mających siedziby na obszarze województwa z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się pracownikami urzędu marszałkowskiego w tym województwie.

Pracownicy urzędów miejskich stref usług publicznych mających siedziby w miastach będących siedzibami starostw powiatowych z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się pracownikami tych starostw.

Marszałek województwa przejmuje, z dniem wyboru, uprawnienia pracodawcy w stosunku do pracowników biur wojewódzkich sejmików samorządowych mających siedzibę na obszarze województwa.

Pracodawcy zatrudniający pracowników, o których mowa w art. 52-54 i w art. 56, w terminie do dnia 30 października 1998 r., przygotują imienne wykazy osób wykonujących z upoważnienia wojewody jego zadania i kompetencje podlegające przejęciu, odpowiednio do ich podziału, przez jednostki samorządu terytorialnego i administrację rządową w województwie.

Pracodawcy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani do dnia 15 listopada 1998 r. podać na piśmie zainteresowanym pracownikom dane dotyczące nazwy i siedziby nowego pracodawcy. Przepisy art. 23¹ § 4 Kodeksu pracy stosuje się odpowiednio.

Delegat Rządu ustali i przekaże zbiorcze wykazy osób przechodzących do jednostek samorządu terytorialnego odpowiednio dotychczasowemu wojewodzie, marszałkowi województwa i starostom, a w miastach na prawach powiatu - prezydentom miast.

Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy:

Stosunki pracy z pracownikami, o których mowa w art. 52-54 i 56, wygasają z dniem 30 czerwca 1999 r., jeżeli przed dniem 31 maja 1999 r. nie zostaną im zaproponowane nowe warunki pracy lub płacy na dalszy okres albo w razie ich nieprzyjęcia do dnia 15 czerwca 1999 r.

Pracodawca obowiązany jest powiadomić na piśmie pracownika odpowiednio o terminie wygaśnięcia stosunku pracy albo o skutkach nieprzyjęcia nowych warunków pracy i płacy.

Wcześniejsze rozwiązanie stosunku pracy przez pracodawcę może nastąpić za wypowiedzeniem. Przepis art. 41¹Kodeksu pracy stosuje się odpowiednio.

Pracownicy, o których mowa w ust. 1, zachowują uprawnienia pracownicze wynikające z aktów, na których podstawie powstał ich stosunek pracy przed dniem 1 stycznia 1999 r., do dnia:

W przypadku wygaśnięcia stosunku pracy, o którym mowa w ust. 1, lub wypowiedzenia, o którym mowa w ust. 3, pracownikom:

Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio do osób, o których mowa w art. 29.

Z dniem 31 grudnia 1998 r. znosi się komisje dyscyplinarne:

Z dniem 1 stycznia 1999 r. komisje dyscyplinarne pierwszej instancji przy dotychczasowych wojewodach w miastach będących z tym dniem siedzibami wojewodów stają się odpowiednimi komisjami dyscyplinarnymi działającymi przy wojewodach.

Komisje, o których mowa w ust. 2, działają do czasu powołania nowych komisji, nie dłużej jednak niż do dnia 30 czerwca 1999 r.

Sprawy dyscyplinarne wszczęte przed dniem 1 stycznia 1999 r. przez komisje, o których mowa w ust. 1, przekazuje się właściwym komisjom, o których mowa w ust. 2.

Mienie Skarbu Państwa będące we władaniu instytucji i państwowych jednostek organizacyjnych przejmowanych z dniem 1 stycznia 1999 r. przez jednostki samorządu terytorialnego na podstawie przepisów ustawy kompetencyjnej oraz przepisów niniejszej ustawy z tym dniem staje się z mocy prawa mieniem właściwych jednostek samorządu terytorialnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

Państwowe osoby prawne, które z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się samorządowymi osobami prawnymi, zachowują swój majątek.

Nabycie mienia, o którym mowa w ust. 1, stwierdza wojewoda w drodze decyzji. Przepisu art. 49 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa nie stosuje się.

Przepis ust. 3 stosuje się również w przypadkach, gdy nabycie mienia Skarbu Państwa z mocy prawa przez jednostki samorządu terytorialnego przewidują odrębne przepisy.

Mienie Skarbu Państwa będące we władaniu instytucji i państwowych jednostek organizacyjnych nie przejmowanych w całości przez jednostki samorządu terytorialnego podlega przekazaniu po uprzednim wygaśnięciu zarządu lub trwałego zarządu.

Przekazanie części mienia państwowej osoby prawnej jednostce samorządu terytorialnego, wynikające z częściowego przejęcia zadań i kompetencji przez tę jednostkę, następuje po uprzednim przekształceniu tej osoby prawnej, dokonanym zgodnie z właściwymi przepisami.

Nabycie przez powiat przekazywanego mienia Skarbu Państwa oraz mienia Skarbu Państwa będącego we władaniu państwowych osób prawnych następuje wraz z obciążeniami, które ujawnia się w decyzji o przekazaniu.

Ujawnienie obciążeń nie narusza praw osób trzecich.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do zobowiązań Skarbu Państwa oraz państwowych osób prawnych, wynikających z działalności organów i instytucji władających przekazywanym mieniem, powstałych przed dniem jego przejęcia przez powiat.

Przekazanie powiatowi mienia Skarbu Państwa oraz mienia Skarbu Państwa będącego we władaniu państwowych osób prawnych jest nieodpłatne oraz wolne od podatków i opłat.

Ostateczna decyzja o przekazaniu powiatowi praw, które są lub mogą być ujawnione w księdze wieczystej, stanowi podstawę do wpisu w księdze wieczystej.

Postępowanie w przedmiocie wpisu jest wolne od opłat sądowych.

Mienie będące we władaniu wojewódzkich sejmików samorządowych staje się z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. mieniem samorządu województwa, na którego obszarze miał siedzibę sejmik.

Mienie miejskich stref usług publicznych staje się z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. mieniem właściwych powiatów.

Nabycie mienia określonego w ust. 1 lub 2 stwierdza wojewoda w drodze decyzji. Przepis art. 62 stosuje się odpowiednio.

Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa przekaże właściwym organom samorządu województwa wykonywanie praw z akcji i udziałów należących do Skarbu Państwa w agencjach rozwoju regionalnego, których siedziby znajdują się na obszarze województwa. Przepis art. 50 ustawy o samorządzie województwa stosuje się odpowiednio.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. marszałek województwa przejmuje zadania i kompetencje przewidziane dla fundatora w statutach fundacji, których fundatorem jest Skarb Państwa, ustanowionych przez dotychczasowych wojewodów.

W okresie od dnia wejścia w życie ustawy do dnia 31 grudnia 1999 r. Agencja Mienia Wojskowego przekaże wojewodzie lub właściwemu organowi jednostki samorządu terytorialnego, w drodze umowy, nieruchomości będące własnością Skarbu Państwa na cele związane z wykonywaniem przez te organy zadań administracji publicznej.

Do przekazywania nieruchomości, o których mowa w ust. 1, stosuje się art. 23 ustawy z dnia 30 maja 1996 r. o gospodarowaniu niektórymi składnikami mienia Skarbu Państwa oraz o Agencji Mienia Wojskowego (Dz. U. Nr 90, poz. 405 i Nr 156, poz. 775 oraz z 1997 r. Nr 80, poz. 509 i Nr 121, poz. 770), z tym że odwołanie od decyzji Prezesa Agencji Mienia Wojskowego, której stroną jest wojewoda, rozpatruje Minister Skarbu Państwa.

Nieruchomości pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. we władaniu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, nie stanowiące ich własności, a zajęte pod drogi publiczne, z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub właściwych jednostek samorządu terytorialnego za odszkodowaniem.

Odszkodowanie, o którym mowa w ust. 1, wypłaca:

Podstawą do ujawnienia w księdze wieczystej przejścia na własność Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego nieruchomości, o których mowa w ust. 1, jest ostateczna decyzja wojewody wydana na wniosek właściwego zarządu drogi.

Odszkodowanie, o którym mowa w ust. 1 i 2, będzie ustalane i wypłacane według zasad i trybu określonych w odrębnej ustawie, na wniosek właściciela nieruchomości złożony w okresie od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2005 r. Po upływie tego okresu roszczenie wygasa.

Podstawę do ustalenia wysokości odszkodowania stanowi wartość nieruchomości według stanu z dnia wejścia w życie ustawy, przy czym nie uwzględnia się wzrostu wartości nieruchomości spowodowanego trwałymi nakładami poczynionymi po utracie przez osobę uprawnioną prawa do władania gruntem.

Samorządy województw oraz powiaty przejmują z dniem 1 stycznia 1999 r. mieszczące się w zakresie ich zadań i kompetencji inwestycje centralne, których inwestorami w dniu 31 grudnia 1998 r. byli ministrowie lub dotychczasowi wojewodowie.

Kwoty dotacji celowych na kontynuację inwestycji, o których mowa w ust. 1, określa na dany rok ustawa budżetowa.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:

Wojewodowie są obowiązani rozliczyć dotacje udzielone ze środków budżetu państwa przez dotychczasowych wojewodów, którzy mieli swoje siedziby na obszarze województwa.

Jeżeli z rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, wynika obowiązek zwrotu całości lub części dotacji, środki te są przekazywane na rachunek bieżący właściwego wojewody, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej.

Środki pieniężne znajdujące się w dniu 31 grudnia 1998 r. na rachunkach bankowych, z wyjątkiem rachunków bieżących, państwowych jednostek budżetowych, zakładów budżetowych, gospodarstw pomocniczych państwowych jednostek budżetowych oraz instytucji kultury prowadzących gospodarkę finansową na zasadach określonych dla zakładów budżetowych:

Środki finansowe pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. na rachunkach bankowych sejmików samorządowych podlegają przekazaniu sejmikom województw.

Środki pieniężne pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. na rachunkach bankowych:

w dotychczasowych urzędach wojewódzkich podlegają przekazaniu na właściwe rachunki tych funduszy w urzędzie wojewódzkim województwa, którego obszar obejmuje miasta będące siedzibami dotychczasowych wojewodów.

Wojewodowie ustalą kwoty należne za rok 1998, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami, i przekażą środki pieniężne odpowiednio:

Wojewodowie, po przekazaniu środków, o których mowa w ust. 2, przekażą pozostałe środki pieniężne na rachunkach bieżących funduszy wymienionych w ust. 1 zarządom województw odpowiednio na rachunki: wojewódzkich funduszy gospodarki zasobem geodezyjnym i kartograficznym lub terenowych funduszy ochrony gruntów rolnych, nie później niż do dnia 30 kwietnia 1999 r.

Wojewodowie sporządzą zestawienie należności i zobowiązań funduszy, o których mowa w ust. 1, według stanu na dzień 31 grudnia 1998 r. i przekażą je zarządom województw, nie później niż do dnia 30 kwietnia 1999 r.

Należności i zobowiązania wojewódzkich funduszy gospodarki zasobem geodezyjnym i kartograficznym oraz terenowych funduszy ochrony gruntów rolnych, których dysponentem był dotychczasowy wojewoda, stają się z dniem 1 stycznia 1999 r. należnościami i zobowiązaniami odpowiednio wojewódzkich funduszy gospodarki zasobem geodezyjnym i kartograficznym lub terenowych funduszy ochrony gruntów rolnych, których dysponentem jest zarząd województwa.

Środki pieniężne, pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. na rachunkach bankowych dotychczasowego urzędu wojewódzkiego i dotychczasowego wojewódzkiego inspektoratu ochrony środowiska, służących do gromadzenia i redystrybucji wpływów z tytułu opłat za gospodarcze korzystanie ze środowiska i za wprowadzanie w nim zmian oraz kar pieniężnych za naruszenie wymagań dotyczących ochrony środowiska, za naruszanie warunków, jakim powinny odpowiadać ścieki wprowadzane do wód lub do ziemi, a także za składowanie odpadów w miejscu na ten cel nie wyznaczonym lub niezgodnie z wymaganiami określonymi decyzją organu właściwego w sprawach nadzoru budowlanego o pozwoleniu na budowę składowiska odpadów, podlegają przekazaniu na właściwe rachunki:

oraz podziałowi zgodnie z obowiązującymi w dniu 31 grudnia 1998 r. przepisami ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska (Dz. U. z 1994 r. Nr 49, poz. 196, z 1995 r. Nr 90, poz. 446, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 132, poz. 622, z 1997 r. Nr 46, poz. 296, Nr 96, poz. 592, Nr 121, poz. 770 i Nr 133, poz. 885 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668).

Wojewodowie i wojewódzcy inspektorzy ochrony środowiska w województwach, o których mowa w ust. 1, sporządzą na dzień 31 grudnia 1998 r. zestawienie należności z tytułu opłat i kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1, i zestawienie zobowiązań wobec dotychczasowych funduszy stanowiących dochody tych funduszy i przekażą je samorządom województwa i ministrowi właściwemu do spraw środowiska.

Samorząd województwa przejmuje z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa i obowiązki wynikające z zobowiązań i należności, o których mowa w ust. 2.

Zobowiązania i należności nie ujawnione zmieniają kwotę wpłat na rachunek odpowiedniego funduszu.

Zobowiązaniami Skarbu Państwa, powstałymi do dnia 31 grudnia 1998 r., są zobowiązania finansowe państwowych jednostek budżetowych i zakładów budżetowych, przejmowanych przez jednostki samorządu terytorialnego.

Zobowiązania sejmików województw powstałe przed dniem 31 grudnia 1998 r. stają się zobowiązaniami samorządów województw.

Zarządy województw i zarządy powiatów, a w przypadku ich niepowołania - pełnomocnicy, o których mowa odpowiednio w art. 101 ust. 3 i 5 oraz w art. 102 ust. 3 i 4, w terminie do dnia 10 grudnia 1998 r. zawrą z bankiem umowę o obsługę bankową odpowiednio budżetu województwa lub powiatu, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się trybu określonego w przepisach o zamówieniach publicznych.

Umowa, o której mowa w ust. 1, obowiązuje do czasu zakończenia procedury wyboru banku do obsługi budżetu odpowiednio województwa lub powiatu, określonej w art. 73 ustawy o samorządzie województwa oraz w art. 62 ustawy o samorządzie powiatowym.

Zarządy województw i zarządy powiatów lub pełnomocnicy, o których mowa w ust. 1, w terminie do dnia 15 grudnia 1998 r. przekażą Ministrowi Finansów informacje o numerach rachunków bankowych do obsługi ich budżetu.

Minister Finansów, w terminie do dnia 20 grudnia 1998 r., przekaże na rachunki, o których mowa w ust. 4, ratę części oświatowej subwencji ogólnej na styczeń 1999 r.

Minister Finansów opracuje dla poszczególnych powiatów i województw samorządowych, z wyłączeniem miast na prawach powiatu, projekty ich budżetów na rok 1999, z uwzględnieniem podziału na działy klasyfikacji budżetowej, w terminie do dnia 30 listopada 1998 r. oraz przekaże te projekty właściwym organom stanowiącym tych jednostek.

W okresie od dnia 1 stycznia 1999 r. do dnia podjęcia uchwał budżetowych powiaty i województwa prowadzą gospodarkę finansową na podstawie projektów budżetów, o których mowa w ust. 1.

Minister Finansów do dnia 20 listopada 1998 r. przekaże właściwym organom władz mającym siedzibę w miastach na prawach powiatu informacje niezbędne do przygotowania projektu budżetu.

Zarządy miast na prawach powiatu przedkładają projekty budżetów na rok 1999 do dnia 10 grudnia 1998 r.

Miasto na prawach powiatu sporządza jeden budżet.

Uchwała budżetowa miasta na prawach powiatu określa poszczególne dochody z uwzględnieniem podziału według źródeł dochodów gmin, powiatów oraz rodzajów przewidzianych na zadania realizowane przez gminy i powiaty wydatków.

Z dniem 31 grudnia 1998 r. znosi się komisje orzekające w sprawach o naruszenie dyscypliny budżetowej przy dotychczasowych wojewodach mających siedziby w miastach, które po tym dniu nie będą siedzibami wojewodów.

Komisje orzekające w sprawach o naruszenie dyscypliny budżetowej przy dotychczasowych wojewodach, w mieście będącym z dniem 1 stycznia 1999 r. siedzibą wojewody, stają się z tym dniem komisjami orzekającymi przy wojewodzie.

Właściwość komisji orzekającej przy wojewodzie obejmuje swoim zakresem dotychczasowy zakres należący do właściwości komisji przy dotychczasowych wojewodach.

Postępowania w sprawach o naruszenie dyscypliny budżetowej, wszczęte przed dniem 1 stycznia 1999 r. przez komisje orzekające przy dotychczasowych wojewodach, przekazuje się właściwej komisji przy wojewodzie, przy czym rozstrzygnięcia dotychczasowe pozostają w mocy.

Sprawozdanie o sposobie załatwienia spraw wniesionych w 1998 r. do komisji orzekających w sprawach o naruszenie dyscypliny budżetowej przy dotychczasowych wojewodach, odrębnie dla każdego dotychczasowego województwa, sporządzi i złoży komisja orzekająca przy wojewodzie, na którego obszarze działania położona jest siedziba dotychczasowego wojewody.

Nie wyegzekwowane do dnia 31 grudnia 1998 r. kary pieniężne za naruszenie dyscypliny budżetowej, wymierzone przez komisje orzekające przy dotychczasowych wojewodach, egzekwuje właściwa miejscowo komisja orzekająca przy wojewodzie.

Porozumienia zawarte przez gminy z organami administracji rządowej w zakresie przejęcia przez te gminy określonych w porozumieniach zadań i kompetencji wraz ze środkami na ich realizację, z zastrzeżeniem ust. 4, pozostają w mocy, z tym że w prawa i obowiązki organów administracji rządowej działających na podstawie ustawy o terenowych organach rządowej administracji ogólnej wstępują te organy i podmioty, które z dniem 1 stycznia 1999 r. przejęły zadania i kompetencje będące przedmiotem porozumienia.

Nie uregulowane do dnia 1 stycznia 1999 r. zobowiązania administracji rządowej wynikające z porozumień pozostają zobowiązaniami Skarbu Państwa.

Porozumienia, o których mowa w ust. 1, obowiązują do czasu ich rozwiązania, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej.

Gminom, które po dniu 1 stycznia 1999 r. poniosą na realizację zadań i kompetencji będących przedmiotem porozumienia nakłady konieczne wyższe niż określone w porozumieniu, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje roszczenie o ich zwrot, chyba że zainteresowana gmina do dnia 31 stycznia 1999 r. wypowie warunki finansowe dotychczasowej współpracy przy wykonywaniu zadań i kompetencji przejętych przez organy i podmioty określone w ust. 1, ze skutkiem w postaci rozwiązania porozumienia, w przypadku gdy strony, w terminie dwóch miesięcy, nie ustalą nowych warunków finansowych.

Delegat Rządu sporządzi i przekaże zainteresowanym organom i podmiotom, o których mowa w ust. 1, wykaz zawartych przez te organy porozumień z gminami lub ich związkami.

Dla bezrobotnych, którzy nabędą prawo do zasiłku w 1999 r., okres pobierania zasiłku, o którym mowa w art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 1997 r. Nr 25, poz. 128, Nr 28, poz. 153, Nr 41, poz. 225, Nr 63, poz. 403, Nr 93, poz. 569, Nr 107, poz. 692, Nr 121, poz. 770 i Nr 123, poz. 776 oraz z 1998 r. Nr 66, poz. 431, Nr 106, poz. 668 i Nr 108, poz. 684), ustala się z uwzględnieniem stopy bezrobocia, jaka występowała w dniu 30 czerwca 1998 r. na obszarze działania rejonowego urzędu pracy obejmującym gminę, na której obszarze zamieszkuje bezrobotny.

W składzie rad zatrudnienia, o których mowa w art. 8 i 9 ustawy wymienionej w ust. 1, rozpoczynających działalność po dniu 1 stycznia 1999 r., uwzględnia się przedstawicieli powiatów i samorządu województwa.

Do dnia 31 grudnia 1999 r. ministrowie oraz kierownicy urzędów centralnych, każdy w zakresie swojego działania, dostosują istniejące systemy organizacyjne, ewidencyjne i informacyjne do nowej organizacji terytorialnej administracji publicznej.

Przepis ust. 1 nie dotyczy Ministra Sprawiedliwości, w zakresie obowiązku dostosowania struktury sądownictwa powszechnego i powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury do nowego podziału terytorialnego państwa.

Postępowanie w sprawach indywidualnych wszczętych i nie zakończonych przed dniem 1 stycznia 1999 r., przechodzących do właściwości organów powiatów i samorządów województw, przejmują starostowie i marszałkowie województw, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, z tym że:

Odwołania od decyzji wydanych w pierwszej instancji przez naczelnych dyrektorów okręgów dróg publicznych przed dniem 1 stycznia 1999 r. rozpatruje Generalny Dyrektor Dróg Publicznych.

Odwołania od decyzji wydanych w pierwszej instancji przez obwodowych i okręgowych kolejowych inspektorów sanitarnych rozpatruje wojewódzki inspektor sanitarny.

Z dniem przejęcia jednostek organizacyjnych powiaty i samorząd województwa przejmują, określone w przepisach szczególnych, uprawnienia i obowiązki organów prowadzących lub utrzymujących te jednostki.

Statuty, regulaminy lub inne przepisy organizacyjne w przejmowanych jednostkach organizacyjnych zachowują moc do czasu wydania przez organy powiatu lub samorządu województwa nowych przepisów, chyba że do ich wydania są właściwe inne organy.

Pierwszą sesję nowo wybranej rady powiatu zwołuje przewodniczący właściwej terytorialnie komisji wyborczej, w terminie czternastu dni od dnia ogłoszenia przez Państwową Komisję Wyborczą zbiorczych wyników wyborów do rad powiatów w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej.

Na pierwszej sesji rada powiatu wybiera przewodniczącego rady, a także ustala termin wyboru zarządu powiatu, który nie może przypadać później niż w okresie dwóch tygodni od dnia zakończenia tej sesji.

Jeżeli do dnia 15 listopada 1998 r. nie zostanie wybrany zarząd powiatu, rada powiatu ustanawia pełnomocnika do organizacji starostwa powiatowego.

Rada powiatu ustanawia pełnomocnika, o którym mowa w ust. 3, w głosowaniu tajnym, zwykłą większością głosów ustawowego składu rady.

Jeżeli do dnia 25 listopada 1998 r. rada powiatu nie wybierze zarządu powiatu i nie ustanowi pełnomocnika, o którym mowa w ust. 3, pełnomocnika tego wyznacza Prezes Rady Ministrów na wniosek Delegata Rządu właściwego ze względu na siedzibę władz powiatu.

Do zadań pełnomocnika, o którym mowa w ust. 3 i 5, należy zorganizowanie starostwa powiatowego oraz przygotowanie projektów uchwał rady powiatu, w tym projektów statutu powiatu, a w przypadku niewybrania przez radę powiatu do dnia 31 grudnia 1998 r. zarządu powiatu - wykonywanie zadań zarządu powiatu i starosty, w tym wydawanie decyzji w sprawach indywidualnych.

Pełnomocnik, o którym mowa w ust. 3 i 5, działa do dnia wyboru zarządu powiatu.

Pierwszą sesję nowo wybranego sejmiku województwa zwołuje przewodniczący właściwej terytorialnie komisji wyborczej, w terminie czternastu dni od ogłoszenia zbiorczych wyników wyborów do sejmików województw na obszarze całego kraju. Otwarcie sesji powierza się jednemu z najstarszych wiekiem radnych wskazanemu przez przewodniczącego komisji wyborczej.

Na pierwszej sesji sejmik województwa wybiera przewodniczącego sejmiku, a także ustala termin wyboru zarządu województwa, który nie może przypadać później niż w okresie dwóch tygodni od dnia zakończenia pierwszej sesji.

Jeżeli do dnia 15 listopada 1998 r. nie zostanie wybrany zarząd województwa, sejmik województwa ustanawia pełnomocnika do organizacji urzędu marszałkowskiego.

Jeżeli do dnia 25 listopada 1998 r. sejmik województwa nie wybierze zarządu województwa i nie ustanowi pełnomocnika, o którym mowa w ust. 3, pełnomocnika tego wyznacza Prezes Rady Ministrów na wniosek Delegata Rządu.

Do zadań pełnomocnika, o którym mowa w ust. 3, należy zorganizowanie urzędu marszałkowskiego oraz przygotowanie projektów uchwał sejmiku województwa, w tym projektu statutu województwa.

Pełnomocnik, o którym mowa w ust. 3 i 4, działa do dnia wyboru zarządu województwa.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, do dnia 31 października 1998 r., wykaz dróg krajowych i wojewódzkich.

Dotychczasowe drogi gminne oraz lokalne miejskie stają się z dniem 1 stycznia 1999 r. drogami gminnymi.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. dotychczasowe drogi krajowe i wojewódzkie, nie wymienione w ust. 1, stają się drogami powiatowymi.

Zarządca drogi powiatowej lub wojewódzkiej, który przejął właściwe drogi, jest następcą prawnym dotychczasowego zarządu drogi. Przepis art. 49 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 115, poz. 741 i z 1998 r. Nr 106, poz. 668) stosuje się odpowiednio.

Następca prawny dotychczasowego zarządu drogi publicznej wstępuje w jego prawa i obowiązki, w szczególności wynikające z zawartych umów i porozumień oraz decyzji administracyjnych.

Wojewodowie ustalą i ogłoszą w terminie do dnia 31 marca 1999 r. wykazy aktów prawa miejscowego wydanych przez dotychczasowych wojewodów i nadal obowiązujących na obszarze województwa lub jego części.

Akty prawa miejscowego nie zamieszczone w wykazie, o którym mowa w ust. 1, tracą moc z dniem ogłoszenia wykazu.