Art. 7. PDF ↗
Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w obrocie z udziałem konsumentów oraz przy wykonywaniu przepisów z zakresu prawa pracy używa się języka polskiego, jeżeli:
konsument lub osoba świadcząca pracę ma miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w chwili zawarcia umowy oraz
umowa ma być wykonana lub wykonywana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Poprzednie brzmienie
Języka polskiego używa się w obrocie prawnym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pomiędzy podmiotami polskimi oraz gdy jedną ze stron jest podmiot polski. Dotyczy to w szczególności nazewnictwa towarów i usług, ofert, reklamy, instrukcji obsługi, informacji o właściwościach towarów i usług, warunków gwarancji, faktur, rachunków i pokwitowań.
art. 1 pkt 3, Dz.U. 2004 nr 92 poz. 878 ↗
Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w obrocie bez udziału konsumentów używa się języka polskiego, jeżeli obrót ten jest wykonywany przez podmioty, o których mowa w art. 4.
Poprzednie brzmienie
Podmiotem polskim w rozumieniu ustawy jest:
osoba fizyczna mająca miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
osoba prawna lub jednostka organizacyjna nie posiadająca osobowości prawnej
- prowadząca działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
art. 1 pkt 3, Dz.U. 2004 nr 92 poz. 878 ↗
Przepisy ustawy stosuje się do dokumentów i informacji, których obowiązek sporządzenia lub podania wynika z odrębnych przepisów.
Poprzednie brzmienie
Posługiwanie się w obrocie prawnym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wyłącznie obcojęzycznymi określeniami, z wyjątkiem nazw własnych, jest zakazane.
art. 1 pkt 3, Dz.U. 2004 nr 92 poz. 878 ↗