Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 września 2001 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy przetwórstwie ziemniaków.

Rozporządzenie określa wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy przy przetwórstwie ziemniaków.

Maszyny i inne urządzenia techniczne stosowane w procesach produkcyjnych przy przetwórstwie ziemniaków zestawia się w niekrzyżujące się ciągi technologiczne.

Rurociągi przesyłające gorące lub żrące płyny technologiczne, prowadzone nad stanowiskami pracy, drogami i przejściami, wyposaża się w miejscowe rynny odpływowe zabezpieczające i chroniące przed poparzeniem.

Do obsługi zbiorników używa się metalowych drabinek przymocowanych do ich zewnętrznych ścian w sposób trwały lub pomostów wyposażonych w balustrady spełniające wymagania określone w odrębnych przepisach.

Maszyny i inne urządzenia techniczne, przy obsłudze których istnieje zagrożenie poparzeniem, wyposaża się w izolację cieplną lub inne zabezpieczenie uniemożliwiające poparzenie.

Lampy służące do oświetlenia wnętrza zbiorników mają być hermetyczne i wyposażone w ochronę klosza.

Przenośniki taśmowe stałe, nieposiadające wyłączników linkowych, wyposaża się w wyłączniki awaryjne, umieszczone w łatwo dostępnych i widocznych miejscach, w odstępach nie większych niż 25 m.

W obiektach budowlanych i pomieszczeniach pracy, w których istnieje niebezpieczeństwo wybuchu pyłów, wyznacza się strefy zagrożenia wybuchem, zgodnie z przepisami o ochronie przeciwpożarowej.

Drogi i przejścia na terenie zakładu pracy, zlokalizowane obok urządzeń do hydromechanicznego rozładunku ziemniaków ze środków transportu, osłania się ekranem o wysokości co najmniej 2,5 m, chroniącym przed strumieniem wody.

Kanały spławne ziemniaków przykrywa się lub zabezpiecza od strony przejścia balustradą o wysokości 1,1 m od poziomu podłoża.

Pomiędzy stanowiskiem pracy do hydromechanicznego spłukiwania ziemniaków, płuczką i silosami umieszcza się dźwiękową lub świetlną sygnalizację wskazującą nierównomierny przepływ ziemniaków do tarek.

Usuwanie kamieni i zanieczyszczeń z łapacza kamieni odbywa się mechanicznie.

Dozowanie kwasu siarkawego podczas przerobu ziemniaków odbywa się za pomocą urządzeń dozujących.

Miejsce wysypu skrobi z odwadniacza próżniowego do przenośnika ślimakowego ma być osłonięte.

Przy pneumatycznych suszarkach w miejscu wsypu skrobi, przynajmniej z jednej strony rury suszarki, zapewnia się wolną przestrzeń o szerokości co najmniej 1,0 m.

Prace w komorze suszarki próżniowej odbywają się po jej odłączeniu od źródeł zasilania i ochłodzeniu komory do temperatury nie wyższej niż 30°C.

Wylot przewodu doprowadzającego kwas solny do zbiornika hydrolizatów skrobiowych ma być całkowicie zanurzony w mleczku skrobiowym.

Siatka zabezpieczająca włazy krystalizatorów glukozy ma umożliwiać pobranie próbek produktu.

W pomieszczeniach produkcyjnych, w których znajdują się stacje młynów, umieszcza się urządzenia odpylające.

W pomieszczeniach produkcyjnych, w których jest dostęp do wnętrza suszarek, oraz w pobliżu blanszowników umieszcza się odpowiednie znaki bezpieczeństwa informujące o wysokiej temperaturze.

Do usuwania uszkodzonych części ziemniaków, przy produkcji wyrobów spożywczych ziemniaczanych, używa się przystosowanych do tych czynności noży.

Zakłady przetwórstwa ziemniaków wyposaża się, poza centralnym wyłącznikiem zasilania w energię elektryczną, w:

Traci moc rozporządzenie Ministra Przemysłu Spożywczego i Skupu z dnia 31 lipca 1967 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy w zakładach przemysłu ziemniaczanego (Dz. U. Nr 33, poz. 163).

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: A. Balazs