Ustawa z dnia 23 sierpnia 2001 r. o środkach żywienia zwierząt.

Ustawa określa:

Ustawa nie narusza przepisów dotyczących organizmów genetycznie zmodyfikowanych, zwanych dalej „GMO”, w tym zwłaszcza przepisów o wprowadzaniu do obrotu produktów GMO oraz ich oznakowaniu.

Zabrania się wytwarzania, wprowadzania do obrotu i stosowania w żywieniu zwierząt:

Minister właściwy do spraw rolnictwa, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska oraz ministrem właściwym do spraw zdrowia, określi, w drodze rozporządzenia:

- mając na względzie ochronę zdrowia ludzi i zwierząt, ochronę środowiska oraz właściwą jakość środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego.

Przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania:

- jest obowiązany zapewnić spełnianie wymagań technicznych i organizacyjnych przewidzianych dla określonego rodzaju i zakresu prowadzonej działalności.

Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, w zakresie spełniania wymagań technicznych i organizacyjnych jest obowiązany w szczególności:

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania techniczne i organizacyjne, o których mowa w ust. 2, dotyczące wytwarzania środków żywienia zwierząt, o których mowa w ust. 1, w zależności od rodzaju i zakresu prowadzonej działalności.

Przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania środków żywienia zwierząt jest obowiązany do:

Próbki archiwalne powinny być umieszczone w zapieczętowanym opakowaniu, oznakowanym w sposób umożliwiający ich identyfikację i przechowywane w warunkach uniemożliwiających wystąpienie zmian w ich składzie i właściwościach.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady pobierania, znakowania i przechowywania próbek archiwalnych, mając na względzie:

Podjęcie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania:

- wymaga zezwolenia wydanego w drodze decyzji administracyjnej przez właściwego powiatowego lekarza weterynarii.

Wytwarzanie mieszanek paszowych nieprzeznaczonych do obrotu z materiałów paszowych zawierających substancje niepożądane w ilości przekraczającej ich dopuszczalną zawartość wymaga zezwolenia wydanego w drodze decyzji administracyjnej przez właściwego powiatowego lekarza weterynarii.

Wnioskodawca celem uzyskania zezwolenia, o którym mowa w art. 12, składa wniosek do właściwego powiatowego lekarza weterynarii.

Powiatowy lekarz weterynarii przekazuje wniosek do właściwego wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania.

Wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych obowiązany jest wyrazić opinię, o której mowa w art. 13, niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia wystąpienia powiatowego lekarza weterynarii.

Wniosek o wydanie zezwolenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1, poza wymaganiami określonymi w przepisach o działalności gospodarczej, powinien zawierać:

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, należy dołączyć:

Wniosek o wydanie zezwolenia na wytwarzanie mieszanek paszowych, o których mowa w art. 12 ust. 2, powinien zawierać:

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, należy dołączyć:

Zezwolenia, o których mowa w art. 12, zawierają w szczególności:

Zezwolenie wydaje się niezwłocznie, lecz nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku.

Powiatowy lekarz weterynarii odmawia wydania zezwolenia, w drodze decyzji administracyjnej, jeżeli wnioskodawca nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 13.

Podjęcie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania:

Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1, dokonywane jest w terminie co najmniej 7 dni przed dniem rozpoczęcia działalności gospodarczej.

Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

Zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej, o której mowa w ust. 1, należy zgłosić powiatowemu lekarzowi weterynarii w terminie 7 dni od dnia jej zaprzestania.

Powiatowy lekarz weterynarii, który przyjął zgłoszenia o rozpoczęciu lub zaprzestaniu działalności, o których mowa w ust. 1 i 4, przekazuje te zgłoszenia do właściwego terenowo wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych w terminie 7 dni od dnia ich otrzymania.

Wytworzone i wprowadzone do obrotu pasze nie mogą zawierać w nadmiarze wody, substancji wiążących, zanieczyszczeń roślinnych oraz zanieczyszczeń mineralnych.

Z zastrzeżeniem ust. 3, dopuszcza się wprowadzanie do obrotu mieszanek paszowych wytworzonych z materiałów paszowych zawierających substancje niepożądane w ilości przekraczającej ich dopuszczalną zawartość, określoną na podstawie art. 4 ust. 2 pkt 3, o ile łączna zawartość substancji niepożądanych w wytworzonej mieszance nie będzie przekraczała ich dopuszczalnej zawartości.

Zabrania się wytwarzania mieszanek paszowych z następujących materiałów paszowych:

Zawartość substancji niepożądanych w materiałach paszowych, o których mowa w ust. 3, odnosi się do materiałów paszowych zawierających wodę w ilości stanowiącej 12%.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, dopuszczalną zawartość wody, substancji wiążących, zanieczyszczeń roślinnych oraz zanieczyszczeń mineralnych w paszach w zależności od rodzaju paszy, mając na względzie zapewnienie ich trwałości oraz zaspokojenie potrzeb żywieniowych zwierząt.

Dodatki paszowe oraz następujące materiały paszowe:

zwane dalej „produktami”, mogą być wprowadzone do obrotu po ich wpisaniu do odpowiednich rejestrów produktów.

Zabrania się sprowadzania z zagranicy produktów, które nie są wpisane do rejestrów produktów, oraz sprowadzania z zagranicy mieszanek paszowych zawierających takie produkty.

Rejestry produktów prowadzi minister właściwy do spraw rolnictwa.

Rejestry produktów prowadzi się odrębnie dla:

Rejestry produktów zawierają:

Oprócz danych, o których mowa w ust. 5:

Do rejestru dodatków paszowych nie wpisuje się substancji oraz ich mieszanin, które:

Przepis ust. 1 pkt 2 nie ma zastosowania do dodatków paszowych z grupy kokcydiostatyków i innych środków farmaceutycznych.

Decyzję w sprawie wpisu do rejestrów produktów wydaje minister właściwy do spraw rolnictwa.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, wydawana jest na podstawie wyników badań potwierdzających, że produkt jest przydatny w żywieniu zwierząt, a w szczególności, że nie powoduje zagrożeń dla zdrowia ludzi, zwierząt i dla środowiska, przeprowadzonych w jednostkach organizacyjnych określonych przez ministra właściwego do spraw rolnictwa zgodnie z art. 25 pkt 2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa może uznać za wystarczające w całości lub w części wyniki badań przeprowadzonych za granicą, dołączone do wniosku przez wytwórcę lub importera.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, powinna być wydana bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu roku od dnia złożenia wniosku.

Wniosek o wpis produktów do rejestrów produktów składa producent lub importer.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać:

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, należy dołączyć wyniki badań, o których mowa w art. 23 ust. 2 lub 3.

W obrocie mogą znajdować się wyłącznie produkty, których skład i postać są zgodne z danymi w tym zakresie, zawartymi w rejestrach produktów.

Produkt może być wprowadzony do obrotu po upływie okresu trwałości po przeprowadzeniu dodatkowych badań przez jednostkę organizacyjną, która przeprowadziła badania przed wpisaniem produktu do odpowiedniego rejestru produktów, albo przez inną jednostkę organizacyjną upoważnioną do przeprowadzenia badań oraz po określeniu przez tę jednostkę nowego okresu przydatności produktu do stosowania w żywieniu zwierząt.

Przy wytwarzaniu premiksów i mieszanek paszowych pełnoporcjowych z udziałem produktów, o których mowa w art. 21 ust. 1, należy przestrzegać wymagań określonych dla nich w rejestrach produktów.

Nazwa materiału paszowego, dodatku paszowego, premiksu lub mieszanki paszowej powinna informować nabywcę o tym, jaki stanowią one rodzaj środka żywienia zwierząt, oraz powinna umożliwiać ich odróżnienie od podobnych środków żywienia zwierząt.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, materiały paszowe inne niż wymienione w art. 21 ust. 1, które mogą być wprowadzane do obrotu wyłącznie pod nazwą określoną w tym rozporządzeniu, z uwzględnieniem opisu tych materiałów i rodzaju procesów technologicznych stosowanych do ich wytwarzania oraz obowiązujących w tym zakresie przepisów Unii Europejskiej.

Mieszanka paszowa uzupełniająca może być wprowadzona do obrotu, jeżeli zawartość witaminy D oraz dodatków paszowych z grup antybiotyków, stymulatorów wzrostu, kokcydiostatyków i innych środków farmaceutycznych oraz przeciwutleniaczy nie przekracza pięciokrotności ustalonej w rejestrze produktów maksymalnej zawartości tych dodatków w mieszance paszowej pełnoporcjowej.

Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, inne niż ustalone w ust. 1 zawartości dodatków paszowych w określonych mieszankach paszowych uzupełniających, jeżeli ich zastosowanie w połączeniu z innymi paszami nie będzie stwarzać zagrożenia dla zdrowia zwierząt oraz ujemnie wpływać na jakość środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego.

Przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą w zakresie obrotu:

obowiązany jest zapewnić spełnianie wymagań technicznych i organizacyjnych odpowiednich ze względu na rodzaj i zakres prowadzonej działalności.

Do wymagań technicznych i organizacyjnych, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 5, art. 6 ust. 2 pkt 1, 3 i 7, art. 8 pkt 1 i 2, z tym że wymóg określony w art. 6 ust. 2 pkt 1 dotyczy wewnętrznego systemu kontroli jakości przechowywanych dodatków paszowych, materiałów paszowych lub premiksów.

Jeżeli przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, dokonuje pakowania lub przepakowywania dodatków paszowych, materiałów paszowych lub premiksów, obowiązany jest dodatkowo zapewnić spełnianie wymagań technicznych i organizacyjnych określonych w art. 6 ust. 2 pkt 2 i pkt 4-7.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania techniczne i organizacyjne w zakresie prowadzenia obrotu dodatkami paszowymi, materiałami paszowymi i premiksami, o których mowa w ust. 1, odpowiednio do zakresu prowadzonej działalności, mając na względzie zapewnienie ich właściwej jakości.

Podjęcie działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia obrotu:

wymaga, z zastrzeżeniem ust. 3, zezwolenia wydanego w drodze decyzji administracyjnej przez właściwego powiatowego lekarza weterynarii.

Przepisy art. 14-18 stosuje się odpowiednio.

Przepis ust. 1 nie dotyczy przedsiębiorcy, który uzyskał zezwolenie, o którym mowa w art. 12 ust. 1.

Podjęcie działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia obrotu:

wymaga, z zastrzeżeniem ust. 3, zgłoszenia do właściwego powiatowego lekarza weterynarii w terminie co najmniej 7 dni przed rozpoczęciem działalności.

Przepisy art. 19 ust. 2-5 stosuje się odpowiednio.

Przepis ust. 1 nie dotyczy przedsiębiorcy, który dokonał zgłoszenia, o którym mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1 i 2.

Główny Lekarz Weterynarii prowadzi ewidencję przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania środków żywienia zwierząt oraz obrotu nimi, a także podmiotów wytwarzających mieszanki paszowe, o których mowa w art. 12 ust. 2; ewidencja jest jawna.

Do ewidencji wpisuje się:

Organ, o którym mowa w ust. 1, obowiązany jest corocznie w terminie do dnia 30 września przekazywać ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa dane, o których mowa w ust. 2, dotyczące:

Minister właściwy do spraw rolnictwa na podstawie informacji, o których mowa ust. 3, corocznie w terminie do dnia 30 listopada ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” wykaz:

Środki żywienia zwierząt powinny być wprowadzane do obrotu w szczelnych i odpowiednio zamkniętych opakowaniach lub pojemnikach, tak aby po otworzeniu opakowania lub pojemnika zamknięcie ulegało zniszczeniu, a opakowanie nie mogło być użyte ponownie.

Mieszanki paszowe mogą być wprowadzane do obrotu luzem albo w niezamkniętych opakowaniach lub pojemnikach w przypadku:

Wprowadzane do obrotu środki żywienia zwierząt powinny być oznakowane.

Oznakowanie, o którym mowa w ust. 1, polega na umieszczeniu w sposób widoczny, czytelny i nieusuwalny na każdym opakowaniu środka żywienia zwierząt lub dołączonej do opakowania etykiecie informacji w języku polskim, określającej w szczególności:

W przypadku, o którym mowa w art. 37 ust. 2, informacje wymienione w ust. 2 powinny być dołączone do dokumentów przewozowych i przekazane odbiorcy.

Oznakowanie środków żywienia zwierząt nie może wprowadzać w błąd nabywcy, w szczególności odnośnie do ich tożsamości, w tym rodzaju, właściwości, pochodzenia, składu, ilości oraz sposobu produkcji, lub sugerować, że posiadają one specjalne właściwości, jeżeli ich nie posiadają albo jeżeli inne pasze, dodatki paszowe lub premiksy posiadają również takie właściwości.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:

Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, zakres dodatkowych informacji, które mogą być umieszczane na opakowaniu środków żywienia zwierząt lub etykiecie dołączonej do opakowania albo w dokumentach przewozowych, uwzględniając obowiązujące w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej.

W razie stwierdzenia, że środek żywienia zwierząt nie spełnia warunków określonych w ustawie, powiatowy lekarz weterynarii lub wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych w zakresie właściwości, o których mowa w art. 44 ust. 1, może, w drodze decyzji administracyjnej:

Decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 3, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

Dodatki paszowe i premiksy mogą być stosowane w żywieniu zwierząt wyłącznie jako składniki mieszanek paszowych.

Minister właściwy do spraw rolnictwa, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska oraz ministrem właściwym do spraw zdrowia, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady stosowania dodatków paszowych i premiksów w zależności od ich rodzaju, mając na względzie zapewnienie właściwej jakości mieszanek paszowych oraz ochronę zdrowia ludzi i zwierząt, właściwą jakość środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego i ochronę środowiska.

Mieszanka paszowa dietetyczna, o której mowa w art. 2 pkt 9, powinna zawierać materiały paszowe w ilości i proporcjach zapewniających właściwe wykorzystanie jej przez zwierzęta, u których wystąpiły zakłócenia procesów trawiennych i przemian metabolicznych.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje mieszanek paszowych dietetycznych wraz z określeniem ich przeznaczenia, właściwości pokarmowych, gatunków lub kategorii zwierząt, wymagań w zakresie oznakowania oraz zleceń dotyczących stosowania, mając na uwadze szczególne przeznaczenie tych mieszanek paszowych oraz wymagania dotyczące kontroli środków żywienia zwierząt.

Środki żywienia zwierząt niespełniające warunków określonych w ustawie mogą być stosowane w żywieniu zwierząt wyłącznie w celach doświadczalnych, po powiadomieniu powiatowego lekarza weterynarii, właściwego ze względu na miejsce prowadzenia doświadczenia.

Zwierzęta gospodarskie użyte do celów doświadczalnych, o których mowa w ust. 1, ani produkty od nich pozyskane nie mogą być wprowadzane do obrotu.

Nadzór nad wytwarzaniem i stosowaniem środków żywienia zwierząt oraz nad obrotem nimi sprawują:

W razie stwierdzenia, że działalność podmiotu wytwarzającego środki żywienia zwierząt lub prowadzącego obrót tymi środkami jest niezgodna z przepisami ustawy, powiatowy lekarz weterynarii lub wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, w zależności od zakresu sprawowanego nadzoru, może, w drodze decyzji:

Decyzjom, o których mowa w ust. 2, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

Graniczny lekarz weterynarii i wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych przeprowadzają kontrolę graniczną wprowadzanych na polski obszar celny środków żywienia zwierząt.

Organy, o których mowa w ust. 4, zakażą wprowadzenia na polski obszar celny produktów oraz mieszanek paszowych z udziałem produktów niespełniających wymagań określonych w ustawie.

Organy Inspekcji Weterynaryjnej oraz Inspekcji Handlowej Jakości Artykułów Rolno-Spożywczych obowiązane są współdziałać w zakresie nadzoru, o którym mowa w ust. 1, w szczególności poprzez uzgadnianie planów pracy, w tym kontroli, oraz wzajemne przekazywanie informacji i dokumentów.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:

Przedsiębiorcy, u których zostaną pobrane w ramach nadzoru sprawowanego przez Inspekcję Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych próbki środków żywienia zwierząt, są obowiązani uiścić opłaty za przeprowadzenie badań tych próbek w upoważnionych laboratoriach, jeśli w ich wyniku zostanie stwierdzone, że pasze, dodatki paszowe lub premiksy nie spełniają wymagań określonych w ustawie.

Należności pieniężne z tytułu opłat, o których mowa w ust. 1, stanowią dochód budżetu państwa i stosuje się do nich przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 i Nr 160, poz. 1083, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 11, poz. 95 i Nr 92, poz. 1062, z 2000 r. Nr 94, poz. 1037, Nr 116, poz. 1216, Nr 120, poz. 1268 i Nr 122, poz. 1315 oraz z 2001 r. Nr 16, poz. 166, Nr 39, poz. 459, Nr 42, poz. 475 i Nr 110, poz. 1189).

Minister właściwy do spraw rolnictwa, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat, o których mowa w ust. 1, uwzględniając koszty pobrania próbek, koszty dojazdu osób pobierających te próbki, a także koszty przeprowadzanych analiz.

Kto:

podlega karze grzywny.

W sprawach, o których mowa w ust. 1, orzeka się na podstawie przepisów o postępowaniu w sprawach o wykroczenia.

Przedsiębiorcy, którzy w dniu wejścia w życie ustawy prowadzą działalność dotyczącą wytwarzania środków żywienia zwierząt lub obrotu nimi, która wymaga zgłoszenia powiatowemu lekarzowi weterynarii, obowiązani są do dokonania tego zgłoszenia w terminie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Przedsiębiorcy, którzy w dniu wejścia w życie ustawy prowadzą działalność dotyczącą wytwarzania środków żywienia zwierząt lub obrotu nimi, która wymaga zezwolenia powiatowego lekarza weterynarii, obowiązani są do przedłożenia odpowiedniego wniosku w terminie miesiąca od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wykaz produktów, które w ciągu roku od dnia wejścia w życie ustawy mogą być wytwarzane i wprowadzane do obrotu bez uprzedniego ich wpisania do odpowiednich rejestrów produktów, uwzględniając obowiązujące w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej.