Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o rybołówstwie morskim.

Ustawa określa zasady wykonywania działalności w zakresie rybołówstwa morskiego, w tym sposób zarządzania i racjonalnego wykorzystywania żywych zasobów morza oraz zasady wprowadzania do obrotu produktów rybołówstwa morskiego, a także organy administracji rybołówstwa morskiego i ich kompetencje.

Przepisy ustawy stosuje się do rybołówstwa morskiego:

Rybołówstwo morskie wykonuje w polskich obszarach morskich statkami o polskiej przynależności armator, którego siedziba lub miejsce zamieszkania znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Rybołówstwo morskie statkami o polskiej przynależności poza polskimi obszarami morskimi wykonują armatorzy, o których mowa w ust. 1.

Armatorzy, których siedziba lub miejsce zamieszkania znajduje się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, mogą wykonywać rybołówstwo morskie tylko:

- jeżeli umowa międzynarodowa zawarta między Rzecząpospolitą Polską a państwem przynależności statku taką możliwość przewiduje.

Licencję, na wniosek armatora, wydaje minister właściwy do spraw rolnictwa.

Licencja jest wydawana armatorowi, na statek rybacki, na okres od 1 roku do 5 lat.

W czasie wykonywania rybołówstwa morskiego licencja znajduje się na tym statku rybackim, na który została wydana.

Wniosek o wydanie licencji składa się, za pośrednictwem właściwego okręgowego inspektora rybołówstwa morskiego, w terminie do dnia 31 października roku poprzedzającego okres, na który ma być wydana licencja, z zastrzeżeniem ust. 2.

Jeżeli armator, o którym mowa w art. 4 ust. 1 i 2, nabył uprawnienia do wykonywania rybołówstwa morskiego na wodach będących pod jurysdykcją innych państw, na podstawie umowy międzynarodowej lub z innego tytułu, może ubiegać się o wydanie licencji w ciągu całego roku.

Wniosek o wydanie licencji zawiera:

Do wniosku dołącza się dokumenty potwierdzające prawdziwość danych podanych we wniosku.

Licencja zawiera:

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wzór licencji, mając na względzie usprawnienie kontroli wykonywania rybołówstwa morskiego.

Odmawia się wydania licencji, jeżeli:

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, nakład połowowy floty, mając na względzie dostosowanie tego nakładu do wielkości żywych zasobów morza.

Minister właściwy do spraw rolnictwa, w drodze decyzji:

Decyzjom, o których mowa w ust. 1, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

Wykonywanie rybołówstwa morskiego, w danym roku kalendarzowym w polskich obszarach morskich, wymaga uzyskania specjalnego zezwolenia połowowego.

Specjalne zezwolenie połowowe jest wydawane armatorowi na statek rybacki, na który wydano licencję, z zastrzeżeniem ust. 6.

Specjalne zezwolenie połowowe wydaje minister właściwy do spraw rolnictwa na wniosek armatora statku rybackiego.

Wniosek o wydanie specjalnego zezwolenia połowowego zawiera:

Jeżeli armator występuje z wnioskiem o wydanie specjalnego zezwolenia połowowego na statek, na który posiada licencję, do wniosku, o którym mowa w ust. 4, dołącza się kopię licencji.

Armator występujący z wnioskiem o wydanie specjalnego zezwolenia na statek, na który nie posiada licencji, składa wniosek, o którym mowa w ust. 4, łącznie z wnioskiem o wydanie licencji, o którym mowa w art. 8 ust. 1.

Specjalne zezwolenie połowowe zawiera:

Określenie kwoty połowowej, o której mowa w ust. 1 pkt 3, następuje poprzez podział ogólnej kwoty połowowej, określonej przez ministra właściwego do spraw rolnictwa na podstawie ust. 3.

Minister właściwy do spraw rolnictwa, po zasięgnięciu opinii organizacji społeczno-zawodowych rybaków, określa corocznie, w drodze rozporządzenia, organizmy morskie objęte ogólną kwotą połowową, a także sposób i warunki podziału tej kwoty, mając na względzie ochronę i racjonalne wykorzystanie żywych zasobów morza.

W przypadku cofnięcia licencji, cofa się również specjalne zezwolenie połowowe.

W przypadku stosowania niedozwolonych narzędzi połowowych lub w przypadku gdy armator w ciągu 6 miesięcy został dwukrotnie ukarany za naruszanie tego samego przepisu o rybołówstwie morskim, może być wydana decyzja o czasowym, nie dłuższym niż 6 miesięcy, zakazie połowów organizmów morskich określonych w specjalnym zezwoleniu połowowym.

Decyzjom, o których mowa w ust. 1 i 2, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

Kwoty połowowe określone w specjalnym zezwoleniu połowowym mogą być przekazywane w całości lub w części armatorom posiadającym kwotę połowową na ten sam gatunek organizmu morskiego, którego dotyczy przekazanie.

Przekazanie kwoty połowowej, o którym mowa w ust. 1, następuje za zgodą ministra właściwego do spraw rolnictwa wyrażoną po zasięgnięciu opinii organizacji społeczno-zawodowych rybaków.

Za wydanie specjalnego zezwolenia połowowego pobierana jest opłata.

Wysokość opłaty, o której mowa w ust. 1, stanowi iloczyn stawki opłaty i wielkości kwoty połowowej.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, stawki opłaty, o której mowa w ust. 2, po zasięgnięciu opinii organizacji społeczno-zawodowych rybaków, mając na uwadze znaczenie gospodarcze poszczególnych organizmów morskich, na których połów wymagane jest specjalne zezwolenie połowowe.

Połowy lub skup organizmów morskich w celach naukowo-badawczych albo połowy w celach szkoleniowych, w polskich obszarach morskich, mogą być dokonywane wyłącznie po uzyskaniu zezwolenia właściwego okręgowego inspektora rybołówstwa morskiego.

Z wnioskiem o wydanie zezwolenia na połowy naukowo-badawcze albo w celach szkoleniowych, o których mowa w ust. 1, mogą wystąpić instytuty naukowo-badawcze, szkoły wyższe i wyższe szkoły zawodowe kształcące w kierunku rybołówstwo morskie oraz szkoły ponadgimnazjalne o profilu rybołówstwo morskie, których siedziba lub adres znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Wniosek o wydanie zezwolenia na połowy naukowo-badawcze zawiera:

Wniosek o wydanie zezwolenia na połowy szkoleniowe zawiera przewidywany rejon i zakres połowów.

Wnioski, o których mowa w ust. 3 i 4, składa się nie później niż na 1 miesiąc przed przewidywanym dniem rozpoczęcia połowów.

Zezwolenie na połowy naukowo-badawcze, o którym mowa w art. 20 ust. 1, określa termin, rejon oraz sposób dokonywania połowów oraz może przewidywać odstępstwa od przepisów dotyczących:

Zezwolenie na połowy szkoleniowe, o którym mowa w art. 20 ust. 1, określa termin, rejon oraz sposób dokonywania połowów.

Odmawia się wydania zezwolenia na połowy naukowo-badawcze, jeżeli:

Odmawia się wydania zezwolenia na połowy szkoleniowe, jeżeli podczas połowu zostały rażąco naruszone przepisy o rybołówstwie morskim lub warunki określone w zezwoleniu na połowy szkoleniowe.

Organ wydający zezwolenie na połowy naukowo-badawcze albo szkoleniowe może je cofnąć, w drodze decyzji, w przypadku rażącego naruszania przepisów o rybołówstwie morskim.

Decyzji, o której mowa w ust. 1, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

Połowy w celach sportowo-rekreacyjnych w polskich obszarach morskich mogą prowadzić, po uzyskaniu sportowego zezwolenia połowowego, osoby fizyczne.

Sportowe zezwolenie połowowe wydaje okręgowy inspektor rybołówstwa morskiego na wniosek zainteresowanej osoby.

Do prowadzenia połowów w celach sportowo-rekreacyjnych nie mogą być używane narzędzia połowowe wykorzystywane do połowów w celach zarobkowych.

Sportowe zezwolenie połowowe wydaje się na okres 1 miesiąca albo 1 roku.

Sportowe zezwolenie połowowe zawiera:

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób oraz warunki prowadzenia połowów w celach sportowo-rekreacyjnych, mając na względzie ochronę żywych zasobów morza i zapewnienie, aby połowy te nie utrudniały wykonywania rybołówstwa morskiego.

Prowadzenie chowu, hodowli albo zarybiania, w polskich obszarach morskich, wymaga uzyskania zezwolenia ministra właściwego do spraw rolnictwa.

Wniosek o wydanie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, określa:

Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

Odmawia się wydania zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, jeżeli planowana działalność stanowiłaby zagrożenie dla środowiska morskiego.

Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, cofa się, w drodze decyzji, jeżeli jest wykonywane niezgodnie z warunkami w nim określonymi lub działalność objęta zezwoleniem szkodzi środowisku morskiemu.

Decyzji, o której mowa w ust. 5, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

Rybołówstwo morskie wykonuje się zgodnie z zasadami racjonalnego gospodarowania żywymi zasobami morza polegającymi na optymalnym wykorzystaniu żywych zasobów morza przy zapewnieniu ich odnawialności, w szczególności poprzez:

Obwody ochronne ustanawia się w szczególności w miejscach rozrodu organizmów morskich i w miejscach masowego występowania narybku.

Organizmy morskie, z zastrzeżeniem art. 49 pkt 2, są poławiane na cele konsumpcyjne.

Przepis ust. 3 nie dotyczy wykonywania rybołówstwa morskiego w celach naukowo-badawczych albo szkoleniowych.

Właściwy okręgowy inspektor rybołówstwa morskiego może określić, w drodze zarządzenia, po zasięgnięciu opinii jednostki naukowo-badawczej wskazanej przez ministra właściwego do spraw rolnictwa oraz organizacji społeczno-zawodowych rybaków:

Zabrania się, z zastrzeżeniem ust. 2:

Przepisów ust. 1 pkt 1, 3 i 4 nie stosuje się do połowów w celach naukowo-badawczych, w zakresie określonym w zezwoleniu, o którym mowa w art. 21 ust. 1.

Przepisu ust. 1 pkt 1 lit. b) nie stosuje się do połowów sportowo-rekreacyjnych.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:

- mając na względzie zapewnienie ochrony żywych zasobów morza.

Przepisy wydane na podstawie ust. 1 nie dotyczą morskich wód wewnętrznych, dla których przepisy w tym zakresie wydaje, w drodze zarządzenia, właściwy okręgowy inspektor rybołówstwa morskiego.

Zabrania się naruszania stanowiących cudzą własność narzędzi połowowych, chyba że jest to konieczne ze względu na działanie siły wyższej, bezpieczeństwo żeglugi oraz na potrzeby ratownictwa lub nadzoru nad rybołówstwem morskim.

Narzędzia połowowe wystawione w polskich obszarach morskich, które nie są oznakowane, uznaje się za porzucone z zamiarem wyzbycia się własności.

Narzędzia połowowe, o których mowa w ust. 2, oraz wyłowione wraz z nimi organizmy morskie podlegają sprzedaży.

Okręgowy inspektor rybołówstwa morskiego dokonując sprzedaży, o której mowa w ust. 3, stosuje odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o egzekucji z ruchomości.

Zabrania się wydawania lub wystawiania narzędzi połowowych w taki sposób lub w takim miejscu, aby:

Narzędzia połowowe może posiadać wyłącznie podmiot, o którym mowa w art. 4, po uzyskaniu licencji i specjalnego zezwolenia połowowego.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się do:

Przepis ust. 2 nie dotyczy przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą w zakresie produkcji i obrotu narzędziami połowowymi.

Kapitan statku rybackiego o polskiej przynależności jest obowiązany do prowadzenia i przechowywania na statku dziennika połowowego, zwanego dalej „dziennikiem”.

Obowiązek prowadzenia dziennika nie dotyczy kapitanów statków rybackich o długości całkowitej mniejszej niż 10 m.

Kapitan statku, o którym mowa w ust. 2, jest obowiązany do sporządzania miesięcznych raportów połowowych.

Do miesięcznego raportu połowowego wpisuje się:

Wpisu do miesięcznego raportu połowowego dokonuje się każdorazowo, przed upływem 24 godzin, po powrocie z łowiska i dokonaniu wyładunku.

Po zakończeniu połowów w danym miesiącu raport, o którym mowa w ust. 3, składa się właściwemu okręgowemu inspektorowi rybołówstwa morskiego nie później niż do 5 dnia następnego miesiąca.

Dziennik, na wniosek armatora, wydaje okręgowy inspektor rybołówstwa morskiego właściwy dla portu macierzystego statku rybackiego.

Wpisów do dziennika dokonuje się po każdej operacji połowowej.

Do dziennika wpisuje się w szczególności:

Wpisów do dziennika mogą dokonywać także inspektorzy rybołówstwa morskiego oraz funkcjonariusze Straży Granicznej w granicach swoich uprawnień.

Dzienniki przechowuje się na statku w sposób zapewniający ich ochronę przed uszkodzeniem.

Dzienniki, w których wszystkie strony zostały wypełnione, przechowuje armator przez okres 3 lat od dnia dokonania ostatniego wpisu.

Kapitan statku rybackiego o polskiej przynależności jest obowiązany do złożenia deklaracji wyładunkowej, po każdym rejsie, nie później niż w ciągu 48 godzin od dokonania wyładunku.

Przepis ust. 1 nie dotyczy kapitanów statków rybackich o długości całkowitej mniejszej niż 10 m.

Deklaracja wyładunkowa zawiera:

Deklarację, o której mowa w ust. 1, składa się okręgowemu inspektorowi rybołówstwa morskiego właściwemu dla portu macierzystego statku rybackiego.

Jeżeli rejs połowowy trwa dłużej niż 15 dni, kapitan statku rybackiego, niezależnie od obowiązku określonego w ust. 1, jest obowiązany przekazać, drogą radiową lub w inny zwyczajowo przyjęty sposób, właściwemu okręgowemu inspektorowi rybołówstwa morskiego informacje, o których mowa w ust. 3, wymagane w deklaracji wyładunkowej, a w przypadku przeładunku w morzu informacje o tym przeładunku.

Informacje, o których mowa w ust. 5, przekazuje się, po raz pierwszy, w terminie 15 dni od dnia rozpoczęcia rejsu, a następnie co dwa tygodnie od dnia przekazania pierwszej informacji.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wzór oraz sposób sporządzania i składania deklaracji wyładunkowej, mając na względzie zapewnienie kontroli przestrzegania przepisów o rybołówstwie morskim.

W przypadku transportu produktów rybołówstwa morskiego przewoźnik jest obowiązany posiadać dokument określający:

Przepisów ust. 1 nie stosuje się, jeżeli:

Statek rybacki o polskiej przynależności, o długości większej niż 20 m, mierzonej pomiędzy pionami lub o długości całkowitej większej niż 24 m, może być wykorzystywany do wykonywania rybołówstwa morskiego, jeżeli jest wyposażony w urządzenie pozwalające określić przy użyciu satelitarnych systemów nawigacyjnego i komunikacyjnego jego pozycję geograficzną oraz umożliwiające przekazanie informacji o tej pozycji, zwane dalej „urządzeniem monitorowania”.

Informacje, o których mowa w ust. 1, są przekazywane za pomocą łącz satelitarnych do okręgowego inspektora rybołówstwa morskiego wyznaczonego przez ministra właściwego do spraw rolnictwa.

Statki rybackie, o których mowa w art. 45 ust. 1, nie mogą rozpocząć rejsu połowowego bez sprawnego urządzenia monitorowania.

W przypadku awarii urządzenia monitorowania lub systemów satelitarnych, o których mowa w art. 45 ust. 1, informacje o pozycji geograficznej statku rybackiego należy przekazywać co 24 godziny, poczynając od chwili stwierdzenia awarii, za pośrednictwem stacji radiowej uprzednio uzgodnionej z inspektorem, o którym mowa w art. 45 ust. 2, lub w inny sposób z nim uzgodniony.

Statek rybacki o polskiej przynależności może być używany do wykonywania rybołówstwa morskiego po jego wpisaniu do ewidencji statków rybackich, zwanej dalej „ewidencją”, i nadaniu oznaki rybackiej.

Wpisu do ewidencji i nadania oznaki rybackiej dokonuje, na wniosek armatora, okręgowy inspektor rybołówstwa morskiego właściwy dla portu macierzystego statku rybackiego.

Wniosek o wpis do ewidencji zawiera:

Do wniosku o wpis do ewidencji statku rybackiego dołącza się dokumenty potwierdzające dane zawarte we wniosku.

Wymóg, o którym mowa w ust. 3 pkt 16, dotyczy statków rybackich o długości całkowitej powyżej 17 m.

Wszelkie zmiany danych zawartych w ewidencji oraz okoliczności uzasadniające wykreślenie statku rybackiego z ewidencji zgłasza się w terminie 30 dni od dnia ich powstania.

W zgłoszeniu zmiany danych wpisanych do ewidencji oraz okoliczności uzasadniających wykreślenie statku rybackiego z ewidencji podaje się:

Do zgłoszenia, o którym mowa w ust. 2, dołącza się:

Oznakę rybacką stanowi trzyliterowy skrót nazwy portu macierzystego oraz numer ewidencji, o którym mowa w art. 51 pkt 3.

Oznakę, o której mowa w ust. 1, umieszcza się na statku rybackim w sposób trwały.

Statek rybacki o polskiej przynależności może być używany do wykonywania rybołówstwa morskiego po jego wpisaniu do rejestru statków rybackich, zwanego dalej „rejestrem”, prowadzonego przez ministra właściwego do spraw rolnictwa.

Rejestr jest prowadzony przy użyciu elektronicznych nośników informacji.

Okręgowy inspektor rybołówstwa morskiego w terminie 7 dni po dokonaniu wpisu statku rybackiego do ewidencji statków rybackich oraz nadaniu oznaki rybackiej przekazuje dane, o których mowa w art. 50 ust. 3 pkt 1-15, 17 i 18, ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa w celu wpisania statku do rejestru.

W przypadku zmiany danych wpisanych do ewidencji przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.

Rejestr zawiera dane, o których mowa w art. 50 ust. 3 pkt 2-15, 17 i 18, oraz niepowtarzalny w skali kraju numer identyfikacyjny statku rybackiego nadany przez prowadzącego rejestr.

Po dokonaniu wpisu statku do rejestru armatorowi wydaje się zaświadczenie o wpisie do rejestru.

W zaświadczeniu, o którym mowa w ust. 2, podaje się numer identyfikacyjny statku rybackiego.

Kapitan statku rybackiego o długości całkowitej powyżej 17 m przechowuje na pokładzie statku, zgodne ze stanem faktycznym, plany lub opisy ładowni przeznaczonych do przechowywania produktów rybołówstwa morskiego wraz ze wskazaniem pojemności ładowni w metrach sześciennych.

Kapitan statku rybackiego, wyposażonego w schładzane zbiorniki z wodą morską, przechowuje na pokładzie tego statku uwierzytelnione kopie dokumentów wskazujących pojemność tych zbiorników, określaną w metrach sześciennych w odstępach co 10 cm głębokości zbiornika.

Dokumenty, o których mowa w ust. 1 i 2, muszą być potwierdzone przez organy do tego upoważnione.

Okręgowi inspektorzy rybołówstwa morskiego podlegają ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa.

Okręgowych inspektorów rybołówstwa morskiego powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw rolnictwa za zgodą właściwego miejscowo wojewody. Zastępców okręgowych inspektorów rybołówstwa morskiego powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw rolnictwa na wniosek okręgowych inspektorów rybołówstwa morskiego.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, siedziby i terytorialny zakres działania okręgowych inspektorów rybołówstwa morskiego, mając na względzie zwiększenie efektywności działania tych organów.

Okręgowi inspektorzy rybołówstwa morskiego wykonują swoje zadania przy pomocy okręgowych inspektoratów rybołówstwa morskiego.

Okręgowe inspektoraty rybołówstwa morskiego tworzy i znosi, w drodze rozporządzenia, minister właściwy do spraw rolnictwa, mając na względzie zwiększenie efektywności działania organów administracji rybołówstwa morskiego.

Organizację okręgowego inspektoratu rybołówstwa morskiego określa statut nadany, w drodze zarządzenia, przez ministra właściwego do spraw rolnictwa.

Organy administracji rybołówstwa morskiego działają na terytorium i w wyłącznej strefie ekonomicznej Rzeczypospolitej Polskiej.

Organy administracji rybołówstwa morskiego są właściwe także w sprawach wykonywania, określonych umowami międzynarodowymi, zadań poza polskimi obszarami morskimi.

Nadzór nad przestrzeganiem przepisów o rybołówstwie morskim sprawują okręgowi inspektorzy rybołówstwa morskiego za pośrednictwem inspektorów rybołówstwa morskiego, zwanych dalej „inspektorami”.

Inspektorzy, wykonując swoje czynności, współdziałają z organami Inspekcji Ochrony Środowiska, Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, Policji, Straży Granicznej oraz z terenowymi organami administracji morskiej.

Czynności kontrolne wykonuje się w taki sposób, aby w jak najmniejszym stopniu zakłócić prowadzenie połowów.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, tryb i sposób współdziałania inspektorów z organami, o których mowa w ust. 2, w celu skoordynowania kontroli przestrzegania przepisów o rybołówstwie morskim na terytorium i w wyłącznej strefie ekonomicznej Rzeczypospolitej Polskiej, ze szczególnym uwzględnieniem portów morskich, transportu, zakładów przetwórstwa i punktów handlowych, mając na względzie zwiększenie efektywności kontroli i obniżenie jej kosztów.

Jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie naruszenia przepisów ustawy, inspektor lub funkcjonariusz Straży Granicznej może zatrzymać i skontrolować oraz doprowadzić do portu polskiego statek rybacki o obcej przynależności znajdujący się w polskich obszarach morskich.

O zatrzymaniu i doprowadzeniu statku rybackiego o obcej przynależności do portu polskiego inspektor lub funkcjonariusz Straży Granicznej zawiadamia niezwłocznie właściwy organ państwa bandery tego statku.

Po zakończeniu kontroli inspektor lub funkcjonariusz Straży Granicznej sporządza protokół, który zawiera w szczególności:

Funkcjonariusz Straży Granicznej sporządza protokół, o którym mowa w ust. 1, po zakończeniu kontroli w zakresie wykonywania rybołówstwa morskiego.

Protokół, o którym mowa w ust. 1, podpisują:

Osoba, o której mowa w ust. 3 pkt 2, ma prawo wnieść zastrzeżenia co do treści protokołu.

W protokole umieszcza się informację o braku zastrzeżeń albo odmowie podpisania protokołu.

Jeden egzemplarz protokołu przekazuje się osobie, o której mowa w ust. 3 pkt 2.

Kontrolowany podmiot może, w terminie 7 dni od dnia zakończenia kontroli, wnieść do właściwego okręgowego inspektora rybołówstwa morskiego zastrzeżenia co do sposobu przeprowadzenia kontroli oraz ustaleń zawartych w protokole.

W czasie wykonywania czynności służbowych inspektor jest obowiązany posiadać przy sobie legitymację służbową i okazać ją na żądanie osoby, której czynności dotyczą, a także nosić na widocznym miejscu służbową oznakę.

Na statku, z którego dokonuje się kontroli, wywiesza się flagę administracji rybołówstwa morskiego.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wzór protokołu, o którym mowa w art. 70 ust. 1, wzór legitymacji, oznaki służbowej inspektorów oraz flagi administracji rybołówstwa morskiego, mając na względzie ułatwienie identyfikacji służb kontrolnych.

Dokonujący połowu organizmów morskich w polskich obszarach morskich jest obowiązany, na wezwanie inspektora, zatrzymać się i na jego żądanie umożliwić wykonanie czynności kontrolnych, a w szczególności:

Kapitan statku rybackiego jest obowiązany udzielać inspektorowi pomocy w czasie wykonywania przez niego czynności w zakresie nadzoru nad rybołówstwem morskim.

Inspektor może dokonać kontroli statku rybackiego o polskiej przynależności poławiającego poza polskimi obszarami morskimi w celu stwierdzenia, czy są przestrzegane na tym statku przepisy o rybołówstwie morskim, a także postanowienia umów międzynarodowych, których Rzeczpospolita Polska jest stroną.

Kapitan statku rybackiego poławiającego poza polskimi obszarami morskimi jest obowiązany zapewnić inspektorowi niezbędne zakwaterowanie.

Armator, który wykonuje rybołówstwo morskie w polskich obszarach morskich, z naruszeniem przepisów ustawy, podlega karze pieniężnej do wysokości 1 000 000 złotych.

Karze, o której mowa w ust. 1, podlega również armator statku o polskiej przynależności, który wykonuje rybołówstwo morskie poza polskimi obszarami morskimi, z naruszeniem przepisów ustawy lub postanowień umów międzynarodowych, których Rzeczpospolita Polska jest stroną.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wysokość kar pieniężnych za naruszenia, o których mowa w ust. 1 i 2, zróżnicowane w zależności od ich rodzaju i społecznej szkodliwości.

Kto narusza przepisy o wykonywaniu rybołówstwa morskiego przez:

- podlega karze pieniężnej do wysokości nieprzekraczającej dwudziestokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej za rok poprzedzający, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

Kto, wykonując rybołówstwo morskie przy użyciu statku rybackiego o długości całkowitej do 10 m, narusza przepisy, o których mowa w ust. 1, podlega karze pieniężnej do wysokości nieprzekraczającej dziesięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej za rok poprzedzający, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wysokość kar pieniężnych za naruszenia, o których mowa w ust. 1 i 2, zróżnicowane w zależności od ich rodzaju i społecznej szkodliwości.

Kary pieniężne, o których mowa w art. 74-76, wymierzają w drodze decyzji administracyjnej okręgowi inspektorzy rybołówstwa morskiego.

Od decyzji, o których mowa w ust. 1, przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw rolnictwa.

Decyzji, o której mowa w ust. 1, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

Kary pieniężnej nie nakłada się, jeżeli od dnia popełnienia czynu lub zaniechania działania upłynęło 5 lat.

Wymierzonej kary pieniężnej nie pobiera się po upływie 5 lat od dnia wydania ostatecznej decyzji o nałożeniu kary.

Bieg przedawnienia, o którym mowa w ust. 2, przerywa się przez dokonanie pierwszej czynności egzekucyjnej, o której ukarany został powiadomiony.

Po przerwaniu biegu przedawnienia biegnie ono na nowo od dnia następującego po dniu, w którym zakończono postępowanie egzekucyjne.

Kolejne wszczęcie postępowania egzekucyjnego nie przerywa biegu przedawnienia.

Od nieuiszczonych w terminie kar wymierzonych na podstawie art. 74-76 pobiera się odsetki za zwłokę na zasadach i w wysokości obowiązujących dla zaległości podatkowych.

Egzekucja kar wymierzanych na podstawie art. 74-76 wraz z odsetkami za zwłokę następuje w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

W ministerstwie obsługującym ministra właściwego do spraw rolnictwa tworzy się środki specjalne.

Przychodami środków specjalnych są środki z tytułu kar pieniężnych wymierzonych na podstawie art. 75 i 76 wraz z odsetkami za zwłokę oraz opłaty pobierane za wydawanie specjalnych zezwoleń połowowych.

Przychody środków specjalnych przeznaczane są na zarybianie oraz ochronę żywych zasobów morza.

Wpisy do ewidencji statków rybackich, dokonane na podstawie przepisów dotychczasowych, z dniem wejścia w życie ustawy stają się wpisami do ewidencji w rozumieniu ustawy.

Armatorzy statków rybackich wpisanych do ewidencji, o których mowa w ust. 1, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy złożą wniosek o uzupełnienie danych wpisanych do ewidencji, odpowiednio do treści art. 50 ust. 3.

Do dnia 1 stycznia 2003 r. wykonywanie rybołówstwa morskiego nie jest uzależnione od wpisania statku rybackiego do rejestru, o którym mowa w art. 57 ust. 1.