Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 15 października 2001 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy produkcji wyrobów gumowych.

Proces sporządzania roztworów i mieszanek gumowych z rozpuszczalnikami palnymi powinien być zautomatyzowany lub w maksymalnym stopniu zmechanizowany, przy zachowaniu jego hermetyzacji.

Maszyny i inne urządzenia techniczne służące do sporządzania i transportu roztworów lub mieszanek, o których mowa w ust. 1, powinny być zabezpieczone przed gromadzeniem się ładunków elektryczności statycznej.

Zastosowanie w procesach technologicznych i przechowywanie substancji chemicznych o właściwościach palnych i tworzących z powietrzem mieszaniny wybuchowe powinno się odbywać zgodnie z wymaganiami określonymi w odrębnych przepisach.

Maszyny i konstrukcje budowlane pomieszczeń powinny być czyszczone z pyłu gumowego i innych zanieczyszczeń z częstotliwością według występujących potrzeb.

W pomieszczeniach produkcyjnych i magazynowych, w których odbywa się proces przygotowania roztworów i następuje technologiczne ich zastosowanie, niedopuszczalne jest stosowanie ognia otwartego, palenie tytoniu oraz używanie narzędzi iskrzących i odzieży elektryzującej się, nieposiadającej atestu dopuszczającego do stosowania w przestrzeniach zagrożonych wybuchem.

Dopuszcza się, do produkcji specjalnych wyrobów gumowych, stosowanie ołowiu i jego związków, pod warunkiem że ich użycie jest niezbędne wyłącznie ze względu na spełnienie przez wyroby właściwości użytkowych, których nie można by uzyskać w inny sposób, w szczególności środków ochrony indywidualnej chroniących przed promieniowaniem rentgenowskim.

W przypadkach stosowania ołowiu i jego związków do produkcji należy przestrzegać wymagań bezpieczeństwa i higieny pracy dotyczących obchodzenia się z tym metalem i jego związkami, określonych w odrębnych przepisach.

Surowce do produkcji wyrobów gumowych należy składować w dostosowanych do ich przechowywania pomieszczeniach magazynowych lub innych obiektach.

Obiekty i pomieszczenia magazynowe, o których mowa w ust. 1, muszą być wyposażone w instalacje i urządzenia techniczne zapewniające właściwe i bezpieczne warunki składowania surowców i komponentów do produkcji wyrobów gumowych, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Pomieszczenia magazynowe cieczy łatwo palnych muszą być wyposażone w:

Kauczuki należy składować w paletach skrzyniowych. Palety skrzyniowe zawierające kauczuk

w kostkach można ustawiać najwyżej do trzech warstw.

W przypadku składowania kauczuku w kostkach bezpośrednio na podłodze, można je układać najwyżej do pięciu warstw, a w workach — do dwóch warstw.

Kauczuk należy składować w pomieszczeniu o temperaturze nieprzekraczającej 303 K (30°C), z dala od źródła ciepła i miejsc bezpośrednio narażonych na działanie promieni słonecznych.

Transport kauczuku z miejsc jego składowania do działów produkcyjnych powinien być zmechanizowany.

Sadze techniczne należy składować w silosach wyposażonych w urządzenia do mechanicznego lub pneumatycznego przemieszczania sadzy.

Sadze techniczne workowane należy układać w paletach najwyżej do siedmiu warstw lub w workach w pozycji leżącej na suchym podłożu w taki sposób, aby nie ulegały one rozsuwaniu, deformacji lub uszkodzeniu podczas składowania.

Podczas formowania warstw, o których mowa w ust. 2, powinna być zachowana odległość co najmniej 0,6 m od źródła ciepła.

Siarkę i inne komponenty chemiczne do produkcji wyrobów gumowych należy przechowywać w oddzielnych pomieszczeniach i na wydzielonych polach magazynowych.

Worki z siarką lub komponentami chemicznymi należy układać w warstwach do wysokości nie wyższej niż 1,5 m, oddalonych co najmniej o 0,75 m od źródła ciepła i instalacji wodnokanalizacyjnej.

Podczas układania warstw z worków zawierających surowce i komponenty chemiczne worki należy układać w sposób uniemożliwiający rozsuwanie się lub deformowanie warstw.

Składowanie i transport substancji o właściwościach silnie utleniających (nadtlenki organiczne, azotany, azotyny i inne) powinny odbywać się według zasad określonych przez ich producentów.

Środki porotwórcze należy składować w pomieszczeniach suchych i chłodnych, wyposażonych w wentylację wywiewną, zabezpieczonych przed naświetleniem słonecznym, w odległości co najmniej 2 m od źródła ciepła i substancji o właściwościach silnie utleniających i innych mogących wywoływać reakcję rozkładu tych środków.

W pokrywach opakowań środków porotwórczych powinny znajdować się otwory odprowadzające substancje lotne, jeżeli przechowywanie nie odbywa się w oryginalnych opakowaniach producenta.

Zmiękczacze ciekłe i plastyfikatory stosowane do produkcji mieszanek gumowych należy składować w zbiornikach wyposażonych w instalacje przesyłowe zapewniające pełne zmechanizowanie prac przy ich dystrybucji.

Zmiękczacze ciekłe i plastyfikatory składowane w beczkach należy przechowywać w wyodrębnionych do tego celu pomieszczeniach lub pod wiatami spełniającymi wymagania jak dla pomieszczeń magazynowych materiałów palnych.

Składowanie i przechowywanie lateksów może odbywać się w pojemnikach dostarczonych przez producenta lub specjalnych do tego celu przeznaczonych zbiornikach.

Zbiorniki powinny posiadać otwory lub kanały do odprowadzania lotnych substancji wydzielających się podczas składowania lateksu.

Dopuszcza się składowanie lateksu w pojemnikach dostarczonych przez producenta najwyżej do trzech warstw, pod warunkiem oddzielenia ich przekładkami drewnianymi.

Lateks należy transportować w pojemnikach producenta lub specjalnie do tego celu przystosowanych zbiornikach.

Benzynę ekstrakcyjną i rozpuszczalniki organiczne należy przechowywać w magazynach cieczy palnych według wymagań określonych w odrębnych przepisach.

Niedopuszczalne jest przewożenie oraz przechowywanie benzyny i rozpuszczalników organicznych razem z materiałami wybuchowymi, utleniającymi lub podtrzymującymi palenie.

Młyny kulowe stosowane do sporządzania dyspersji powinny być usytuowane w wydzielonych pomieszczeniach.

Przy drzwiach do pomieszczeń, o których mowa w ust. 1, powinny być zainstalowane wyłączniki awaryjne.

Walcarki stosowane do sporządzania mieszanek gumowych powinny być wyposażone w hamulce elektromagnetyczne sterowane po obu stronach walcarki.

Przed uruchomieniem walcarki obsługujący powinien dokonać kontroli stanu urządzeń ochronnych, a spostrzeżenia i uwagi odnotować w książce obsługi maszyny.

Niedopuszczalne jest uruchamianie walcarki w przypadku stwierdzenia niesprawności urządzeń ochronnych.

Awaryjne zatrzymanie pracy walcarki powinno powodować automatyczne rozsunięcie się walców i włączenie biegu wstecznego.

Dopuszczalna droga hamowania nieobciążonej walcarki nie powinna przekraczać 1/4 obrotu walca przedniego.

W przypadku usytuowania maszyn do nakładania mieszanki gumowej na tkaninę w jednej linii produkcyjnej z owijarkami, kompensatorami, pudrowaczkami i nawijarkami, linię należy wyposażyć w wyłączniki awaryjne do jej unieruchamiania z każdego stanowiska roboczego.

Każde uruchamianie linii produkcyjnej, o której mowa w ust. 1, powinno być poprzedzone sygnalizacją świetlną lub dźwiękową.

Wytłaczarki ślimakowe powinny posiadać zmechanizowane (za pomocą odpowiednich przenośników) zasilanie mieszanką gumową i automatyczne odbieranie wytłaczanego profilu.

Dopuszcza się ręczne zasilanie wytłaczarki mieszanką gumową, jeżeli wytłaczarki wyposażone są w urządzenia ochronne uniemożliwiające przypadkowe zetknięcie się rąk pracownika ze ślimakiem wytłaczarki.

Przy wytłaczaniu profili o niewielkiej długości i masie dopuszcza się ich ręczne odbieranie.

Wytwarzanie klejów i roztworów mieszanek gumowych, przy produkcji których może wystąpić zagrożenie wybuchem, powinno być zlokalizowane w osobnych obiektach o konstrukcji przystosowanej do tego celu, oddzielonych od innych obiektów lub pomieszczeń niezwiązanych z wytwarzaniem kleju i roztworów, wyposażonych w detektory do wykrywania niebezpiecznych stężeń oparów.

Podłogi w pomieszczeniach, o których mowa w ust. 1, powinny być wykonane z materiałów niepowodujących iskrzenia.

Stosowane urządzenia i instalacje elektryczne powinny spełniać wymagania ochrony przeciwwybuchowej, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Zasilanie mieszarek do sporządzania klejów i roztworów mieszanek gumowych w niezbędne surowce powinno być zmechanizowane, a dozowanie rozpuszczalników z dystrybutora do mieszalników powinno się odbywać przy wyłączonym napędzie.

Urządzenia wentylacji miejscowej w pomieszczeniach, o których mowa w ust. 1, powinny być zblokowane z mieszadłem mieszarek.

Przelewanie klejów, roztworów mieszanek gumowych i rozpuszczalników powinno odbywać się do metalowych pojemników.

Transport klejów, roztworów mieszanek gumowych i rozpuszczalników powinien odbywać się w specjalnie do tego celu przeznaczonych, zamykanych i oznakowanych metalowych pojemnikach.

Transport w pomieszczeniu, w którym są usytuowane powlekarki lub w którym odbywa się nanoszenie kleju i rozpuszczalników na części metalowe, powinien odbywać się za pomocą wózków ręcznych.

W pomieszczeniu, w którym odbywa się proces powlekania, należy stosować odpowiednie urządzenia do jonizacji powietrza.

Na stanowisku powlekania kleje, roztwory mieszanek gumowych i rozpuszczalniki powinny znajdować się w pojemnikach w ilościach nieprzekraczających potrzeb dla jednej zmiany roboczej.

W pomieszczeniach, w których odbywa się konfekcjonowanie wyrobów gumowych z zastosowaniem klejów i roztworów mieszanek gumowych, nie należy instalować urządzeń technicznych do wulkanizacji.

W przypadkach, w których końcowym etapem linii produkcyjnej jest wulkanizacja, w miarę możliwości technicznych i technologicznych należy oddzielić stanowiska konfekcji od stanowisk wulkanizacji.

Na stanowisku konfekcjonowania wyrobów gumowych niedopuszczalne jest składowanie klejów i rozpuszczalników w ilości większej, niż to wynika z potrzeb jednej zmiany roboczej.

Konfekcjonowanie dętek, polegające na cięciu i łączeniu odcinków węży oraz na mocowaniu zaworów, należy wykonywać przy użyciu stykówek i aplikatorów wyposażonych w dwuręczne sterowanie uruchamianiem.

Dopuszcza się inne rozwiązania uruchamiania tych maszyn pod warunkiem zapewnienia całkowitej eliminacji urazów rąk u pracowników obsługujących te maszyny.

Urządzenia wulkanizacyjne: formy, zbiorniki lub autoklawy i inne urządzenia techniczne stosowane w procesie wulkanizacji należy osłonić przy pomocy ścianek izolujących oraz wyposażyć w wentylację odciągów miejscowych.

Dopuszcza się stosowanie wyłącznie ogólnej wentylacji wywiewnej w tych pomieszczeniach produkcyjnych, pod warunkiem że wysokość pomieszczenia jest większa niż 5 m i nie są przekroczone dopuszczalne stężenia substancji szkodliwych dla zdrowia, określone w odrębnych przepisach.

Wtryskarka wielostanowiskowa powinna posiadać urządzenie pozwalające na wyłączenie pojedynczego stanowiska roboczego.

Wielostanowiskowe półautomaty powinny być wyposażone w sygnalizację świetlną i dźwiękową uruchamiania tego urządzenia.

Autoklawy wulkanizacyjne powinny być wyposażone w zawory odcinające gorącą wodę lub parę podczas ich otwierania oraz w urządzenie uniemożliwiające otwarcie do czasu wyrównania ciśnienia.

Miejsca, na które odkłada się wyjęte z urządzeń wulkanizacyjnych gorące i poddane procesowi wulkanizacji wyroby gumowe, powinny być wyposażone w instalację odciągów miejscowych. Dopuszcza się stosowanie wyłącznie ogólnej wentylacji wywiewnej w tych pomieszczeniach, pod warunkiem że wysokość pomieszczenia wynosi co najmniej 5 m i nie są przekroczone dopuszczalne stężenia substancji szkodliwych dla zdrowia, określone w odrębnych przepisach.

Urządzenia do wulkanizacji ciągłej powinny być wyposażone w instalację odciągów miejscowych.

Procesy rozdrabniania, regeneracji i dewulkanizacji zużytej gumy powinny być prowadzone w wydzielonych pomieszczeniach.

Pomieszczenia, o których mowa w ust. 1, powinny być wyposażone w instalacje odciągów miejscowych.

Maszyny i inne urządzenia techniczne przeznaczone do rozdrabniania zużytej gumy lub odpadów gumowych powinny być wyposażone w wyłączniki awaryjne lub w hamulec umożliwiający natychmiastowe zatrzymanie pracy tych maszyn i urządzeń.

Gumowe odpady poprodukcyjne należy gromadzić w wydzielonym miejscu do czasu przekazania ich do wykorzystania lub unieszkodliwiania. Miejsca i czas składowania gumowych odpadów powinny odpowiadać wymaganiom określonym w odrębnych przepisach.

Wysokość stosu gumowych odpadów gromadzonych w wydzielonym miejscu lub składowisku nie powinna przekraczać 2 m.

Miejsce składowania odpadów gumowych powinno być wyposażone w niezbędny sprzęt przeciwpożarowy, określony zgodnie z wymaganiami odrębnych przepisów.

Pomieszczenia magazynowe, w których przechowywane są wyroby gumowe, powinny odpowiadać wymaganiom budowlanym określonym w odrębnych przepisach.

Wyroby gumowe przed ich złożeniem do pomieszczenia magazynowego powinny być wystudzone do temperatury otoczenia.

Szczegółowe zasady i sposób magazynowania poszczególnych wyrobów gumowych określi pracodawca w instrukcji bezpieczeństwa i higieny pracy.