Otwarte Prawo Dz.U. 2001 nr 74 poz. 796 — tekst autentyczny (PDF) ↗

Dz.U. 2001 nr 74 poz. 796 · Rozporządzenie · obowiązujący

Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 2 lipca 2001 r. w sprawie klasyfikowania i porządkowania materiałów wyłączanych z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.

Na podstawie art. 40 ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. — Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 i Nr 120, poz. 1268) zarządza się, co następuje:

↗

↗

Rozporządzenie określa szczegółowy sposób klasyfikowania i kwalifikowania materiałów przeznaczonych do wyłączenia z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a także sposób ich porządkowania i tryb wyłączania z zasobu, uwzględniając przydatność użytkową w zakresie geodezji i kartografii oraz posiadaną wartość historyczną.

↗

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:

klasyfikacji materiałów wyłączanych z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego — należy przez to rozumieć podział tematyczny materiałów według grup asortymentowych, określonych odrębnymi przepisami,

kwalifikacji materiałów wyłączanych z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego — należy przez to rozumieć odpowiednie kategorie archiwalne materiałów, o których mowa w § 3 i 4,

teczce — należy przez to rozumieć także zeszyt, oprawiony operat techniczny lub rejestr, tekę mapową, pudełko ze zbiorem komputerowych nośników informacji lub mikrofilmów. W przypadku gdy nośniki komputerowe dotyczą jednego tematu, mogą być zewidencjonowane jako jedna pozycja z zaznaczeniem liczby dyskietek lub innych nośników. Jeśli wystąpią nośniki wielotematyczne, należy odrębnie zewidencjonować każdy z nośników.

↗

Materiały wyłączane z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego kwalifikuje się do następujących kategorii archiwalnych:

materiały archiwalne przechowywane wieczyście,

dokumentacja niearchiwalna podlegająca brakowaniu.

↗

Kategorie archiwalne oznacza się następującymi symbolami:

symbolem „A” — materiały archiwalne,

symbolem „B” — dokumentacja niearchiwalna:

podlegająca brakowaniu, oznaczona symbolem „BC”,

podlegająca ekspertyzie właściwego archiwum państwowego ze względu na szczególne znaczenie, treść i charakter, oznaczona symbolem „BE”.

Dokumentacja, o której mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b), w wyniku ekspertyzy może być przekwalifikowana z kategorii „B” do kategorii„A”.

↗

Sposób klasyfikowania materiałów według grup asortymentowych i podział, w ramach grup, na zespoły tematyczne, a także sposób kwalifikowania według kategorii archiwalnych w podziale na zasób centralny, wojewódzki i powiatowy, określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

↗

Sposób przekazywania materiałów archiwalnych kategorii „A” wyłączonych z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego do właściwego archiwum państwowego oraz sposób brakowania dokumentacji niearchiwalnej kategorii „B” regulują odrębne przepisy.

↗

Materiały archiwalne państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zwane dalej „materiałami archiwalnymi”, przed przekazaniem do właściwego archiwum państwowego podlegają uporządkowaniu.

Przez uporządkowanie materiałów archiwalnych rozumie się chronologiczne ułożenie dokumentów w teczkach według numerów ewidencyjnych nadanych przy przyjmowaniu materiałów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a w przypadku map wieloarkuszowych — usystematyzowanie według numerów arkuszy, ich opisanie, nadanie właściwego układu, sporządzenie ewidencji oraz techniczne zabezpieczenie.

Opisanie materiałów archiwalnych polega na umieszczeniu na każdej teczce:

nazwy jednostki organizacyjnej przekazującej materiały, u góry teczki,

symbolu klasyfikacji wpisanego w lewym górnym rogu,

symbolu kwalifikacji wpisanego w prawnym górnym rogu,

tytułu teczki,

rocznych dat krańcowych — najwcześniejszych i najpóźniejszych,

numeru teczki wynikającego z kolejności w spisie materiałów archiwalnych przekazywanych do ar

chiwum państwowego, wpisanego w lewym dolnym rogu,

wykazu zawartości teczki, umieszczonego na wewnętrznej stronie teczki.

Nadanie materiałom archiwalnym właściwego układu polega na ułożeniu teczek zgodnie z kolejnością ustaloną w załączniku nr 1.

Materiały archiwalne zabezpiecza się technicznie przez:

umieszczenie ich w odpowiednich opakowaniach chroniących przed uszkodzeniem mechanicznym, chemicznym lub biologicznym,

opakowanie w paczki zaopatrzone w etykiety z nazwą jednostki organizacyjnej oraz numerami teczek.

Przed przekazaniem do archiwum państwowego materiały archiwalne ujmuje się w spisie materiałów archiwalnych przekazywanych do archiwum państwowego.

Wzór spisu materiałów archiwalnych przekazywanych do archiwum państwowego określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

↗

Materiały archiwalne sporządzone przy użyciu techniki cyfrowej przekazuje się do właściwego archiwum państwowego na nośnikach informatycznych gwarantujących niezmienność i trwałość zapisu, umożliwiających bezpośredni odczyt w archiwum państwowym, lub w formie wydruku wysokiej jakości gwarantującego wieczyste przechowywanie w archiwum państwowym.

↗

Dokumentacja niearchiwalna, o której mowa w § 3 pkt 2, oznaczona symbolem „BE”, ujmowana jest w spisie sporządzonym według wzoru, o którym mowa w § 7 ust. 7, który przekazuje się właściwemu archiwum państwowemu w celu wykonania ekspertyzy, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. b).

O wyniku ekspertyzy archiwum państwowe zawiadamia właściwego dysponenta państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w terminie 30 dni od daty doręczenia spisu.

↗

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Minister Rozwoju Regionalnego i Budownictwa: J. Kropiwnicki

Załącznik nr 1 ↗

Struktura tej części nie została zweryfikowana.

Załącznik nr 2 ↗

Struktura tej części nie została zweryfikowana.

*) Niepotrzebne skreślić.