Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 lipca 2001 r. w sprawie udzielania pomocy lub asystowania przez Urząd Ochrony Państwa przy wykonywaniu czynności egzekucyjnych w administracji.

Kierownik jednostki organizacyjnej UOP, właściwej ze względu na miejsce prowadzenia egzekucji, zwany dalej „kierownikiem jednostki”, udziela organowi egzekucyjnemu pomocy po otrzymaniu, co najmniej 7 dni przed terminem czynności egzekucyjnych, pisemnego wezwania do udzielenia pomocy oraz sporządzonego przez organ egzekucyjny odpisu tytułu wykonawczego, na podstawie którego jest przeprowadzana egzekucja.

W pilnych przypadkach, zwłaszcza gdy zwłoka groziłaby udaremnieniem egzekucji, udzielenie pomocy może nastąpić także na ustne wezwanie organu egzekucyjnego. W takim przypadku kierownik jednostki, nie wstrzymując udzielenia pomocy, żąda okazania tytułu wykonawczego, na podstawie którego jest prowadzona egzekucja, oraz nadesłania, w terminie do 7 dni po zakończeniu czynności egzekucyjnych, potwierdze

nia wezwania, o którym mowa w ust. 1, na piśmie wraz ze sporządzonym przez organ egzekucyjny odpisem tytułu wykonawczego.

Pomoc, o której mowa w § 2, polega na umożliwieniu przeprowadzenia czynności egzekucyjnych, w szczególności przez zapewnienie:

Funkcjonariusz UOP wykonuje czynności, o których mowa w ust. 1, z poszanowaniem godności osób biorących udział w czynnościach egzekucyjnych.

Do udzielenia pomocy kierownik jednostki wyznacza funkcjonariusza UOP w stopniu nie niższym od stopnia służbowego funkcjonariusza UOP, przeciwko któremu są wykonywane czynności egzekucyjne.

Udzielenie pomocy następuje w terminie wyznaczonym w wezwaniu lub w innym terminie uzgodnionym z kierownikiem jednostki.

Funkcjonariusz UOP, udzielający pomocy, nie jest uprawniony do badania, czy egzekucja jest zasadna i celowa, ani też dokonywania jakichkolwiek czynności wykraczających poza zakres udzielanej pomocy.

W razie wątpliwości funkcjonariusz UOP, udzielający pomocy, powinien wyjaśnić, czy osoba wykonująca czynności egzekucyjne jest uprawniona do przeprowadzania egzekucji; w tym celu może on żądać okazania właściwego dokumentu, zwłaszcza legitymacji służbowej.

W przypadku gdy czynności egzekucyjne mają być przeprowadzone w obrębie budynków zajmowanych przez UOP, mogą być one dokonane jedynie w asyście wyznaczonego funkcjonariusza UOP.

Kierownik jednostki, w przypadku, o którym mowa w ust. 1, udziela asysty organowi egzekucyjnemu wykonującemu czynności egzekucyjne na podstawie pisemnego powiadomienia o egzekucji oraz sporządzonego przez organ egzekucyjny odpisu tytułu wykonawczego, na podstawie którego jest prowadzona egzekucja.

W przypadku gdy czynności egzekucyjne są prowadzone przeciwko funkcjonariuszowi UOP, kierownik jednostki wyznacza do asysty funkcjonariusza UOP pełniącego służbę w jednostce wymienionej w ust. 1, posiadającego stopień nie niższy od stopnia służbowego funkcjonariusza UOP, przeciwko któremu są wykonywane czynności egzekucyjne.

Przepisy § 4, § 5 ust. 2 oraz § 6 i 7 stosuje się odpowiednio.

Koszty poniesione z tytułu udzielania pomocy lub asystowania funkcjonariuszy UOP przy wykonywaniu czynności egzekucyjnych przez organ egzekucyjny ustala się w wysokości 1,5% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w czwartym kwartale roku poprzedniego, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

Rachunek określający koszty, o których mowa w ust. 1, kierownik jednostki przesyła organowi egzekucyjnemu.

Należność za wykonanie przez UOP pomocy lub asysty jest przekazywana, w terminie 30 dni od dnia otrzymania rachunku, na rachunek bankowy jednostki organizacyjnej UOP, która udzieliła pomocy lub asysty.

Koszty, o których mowa w ust. 1, zalicza się do opłat za czynności egzekucyjne obciążające zobowiązanego, wobec którego były wykonywane czynności egzekucyjne.