Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 października 2002 r. w sprawie dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.

Rozporządzenie określa wysokość dodatków do uposażenia otrzymywanych przez funkcjonariusza Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, zwanego dalej „funkcjonariuszem”, zasady ich przyznawania i obniżania, sposób ich wypłaty oraz rodzaje dodatków uzasadnionych szczególnymi właściwościami, kwalifikacjami, warunkami lub miejscem pełnienia służby.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:

Dodatki do uposażenia są ustalane w stawkach miesięcznych.

Kwoty dodatków do uposażenia ustala się odrębnie dla funkcjonariuszy objętych oraz nieobjętych obowiązkowym ubezpieczeniem emerytalnym i rentowym, na podstawie stawek składników uposażenia odpowiednich dla danej grupy funkcjonariuszy.

Kwoty dodatków do uposażenia zaokrągla się do 10 groszy w górę.

Funkcjonariuszowi przyznaje się dodatek służbowy w wysokości do 50% otrzymywanego uposażenia zasadniczego i dodatku za stopień.

Przy ustalaniu wysokości dodatku, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się w szczególności sposób wywiązywania się z obowiązków służbowych, zakres tych obowiązków, zajmowane stanowisko oraz posiadane kwalifikacje zawodowe.

Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego może przyznać funkcjonariuszowi, w przypadkach uzasadnionych szczególną złożonością, charakterem lub efektami służby, dodatek służbowy w wysokości przekraczającej 50% otrzymywanego uposażenia zasadniczego i dodatku za stopień, z tym że wysokość dodatku służbowego nie może być wyższa niż 75% otrzymywanego przez funkcjonariusza uposażenia zasadniczego i dodatku za stopień.

Funkcjonariuszowi przyznaje się dodatek służbowy na czas nieokreślony, z zastrzeżeniem ust.

5. Funkcjonariuszowi może być przyznany na czas określony podwyższony dodatek służbowy, w związku z powierzeniem funkcjonariuszowi na ten czas nowych lub dodatkowych zadań albo obowiązków służbowych na innym stanowisku.

Funkcjonariuszowi obniża się dodatek służbowy w przypadku stwierdzenia w opinii służbowej niewywiązywania się przez funkcjonariusza z obowiązków służbowych na zajmowanym stanowisku.

Dodatek służbowy nie może być niższy niż 50 zł miesięcznie.

Funkcjonariuszowi pełniącemu służbę w jednostkach organizacyjnych, na stanowiskach kontroli lub audytu wewnętrznego, a także funkcjonariuszowi kierującemu taką jednostką organizacyjną oraz wykonującemu czynności kontrolne lub audytu wewnętrznego przyznaje się dodatek kontrolerski w wysokości miesięcznej do 25 % stawki uposażenia zasadniczego, według grupy zaszeregowania specjalisty obowiązującej w miejscu pełnienia służby.

Wysokość dodatku kontrolerskiego jest uzależniona od posiadanych przez funkcjonariusza kwalifikacji zawodowych, zakresu wykonywanych obowiązków kontrolnych, a także rzetelności i wnikliwości przeprowadzanych przez niego kontroli.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się wobec funkcjonariusza, któremu powierzono na czas określony pełnienie obowiązków służbowych na stanowisku kontroli lub audytu wewnętrznego oraz wykonującego kontrolę lub audyt wewnętrzny w ramach tej jednostki organizacyjnej.

Funkcjonariuszowi przyznaje się dodatek za znajomość każdego języka obcego w wysokości:

Znajomość języka obcego dokumentuje się w szczególności:

Znajomość języka obcego potwierdzoną dokumentami, o których mowa w ust. 2 pkt 1—4, uznaje się za bardzo dobrą znajomość języka obcego.

W przypadku udokumentowania znajomości języka obcego dokumentami, o których mowa w ust. 2 pkt 5, dodatek przyznaje się w wysokości odpowiadającej ocenie, jaką funkcjonariusz uzyskał na egzaminie z języka obcego.

Dodatek za znajomość języka obcego przyznaje się na okres:

Wysokość dodatku za znajomość języka obcego może być odpowiednio podwyższona lub obniżona w przypadku stwierdzenia, na podstawie dokumentów, o których mowa w § 6 ust. 2, zmiany stopnia znajomości języka obcego przez funkcjonariusza.

Dodatki do uposażenia, z uwzględnieniem § 3 ust. 3, przyznaje, podwyższa lub obniża:

Sprawy, o których mowa w ust. 1, załatwia się w drodze decyzji administracyjnej w formie rozkazu personalnego.

Funkcjonariusz, który otrzymuje dodatek za znajomość języka obcego na podstawie dotychczasowych przepisów, jest uprawniony do jego pobierania przez okres, na jaki dodatek został mu przyznany, z zastrzeżeniem ust.

2. Funkcjonariuszowi, który po upływie okresu, na jaki dodatek został mu przyznany, przedstawi dokument potwierdzający znajomość języka obcego, przyznaje się dodatek za znajomość języka obcego według zasad określonych w § 7 ust. 1.